Нүүр Өгүүллэг “ШӨНИЙН ШИВНЭЭ” +21 өгүүллэг төгсгөлийн “7-р хэсэг”

“ШӨНИЙН ШИВНЭЭ” +21 өгүүллэг төгсгөлийн “7-р хэсэг”

3 секунд уншина
0
0
1,696

Чимгээгийн авчирсан ургамлыг хан.длан ууж эхэлснээс хойш Балжирын бие дээ.рдэн сайж.ирч байлаа. Байнга шахуу өт.гөн, шингэ.нтэйгээ холи.лдож байсан нь эрс бага.саж, цоорч ша.рхалсан

хэсэг нь нааш түрэн ид.ээ нь баг.асаж байв. Хүн ойрт.охын аргагүй үнэ.р та.нар нь арай багасаж байлаа. Хэн хэнээ санан га.нсарч байсан ч Шижир Чимгээ хоёр сайн найзуудын хувиар уулзалдав. Сэтгэлээ

онгой.тол уйла.лдсан хоёр үүр цайтал хоёр биесийнхээ туулж өнгөрүүлсэн амьдралыг хуучилж уйлах үүедээ уйла.лдаж, инээхдээ инээж суулаа. Шижир одоог хүртэл Чимгээд хайртай гэдгээ хэлсэн ч

Чимгээ хүлээн зөвшөө.рсөнгүй. Сайн найзын хувиар төрсөн эгчийн хувиар түүнийг хайрлаж явна гэдгээ ойлгомжтойгоор учирлан ярилцсан тул тэд биесээ ойлгохын сайнаар ойлгож байлаа. Чимгээ

өөрийн туулж өнгөрүүлсэн амьдралаа Шижирт юу ч үлд.ээлгүй бүгдийг яр.ьсан ч ар.иун би.еийг нь бурт.аглан удаа дараа эл.эг барьж байсан хү.нийг харин Балжир гэдгийг х.элсэнгүй. Тэрээр Балжирыг

үзэ.н яда.хын дээдээр үз.эн яда.ж нэгэн үе үхл.ийн му.угаар үхэ.ж д.алд ороо.сой гэж зү.хдэг байсан ч охиноо төрсөн цагаас Балжирыг уучилсан байлаа. Тэгээд ч Балжирын гэр бүл.ийг өөрөөс нь болоод байх.гүй болсон байх гэж бодон гэм.шиж явдаг байв. Баярт эхэндээ анагаах ухаан эмчи.лж дийл.ээгүй өвчн.ийг юу нь мэдэгдэхгүй ургам.алын ханд.аар эмчи.лнэ гэдэг ч дээ гэсэн шүү юм бодон нэг л итгэ.лгүй байсан ч жаахан хүүхэд байхын л хани.ад то.муу тусахдаа ч юмуу гэдэс гүйл.гэхдээ, шү.д өвд.өхдөө Ханд хөгш.ний өгсөн ургамлыг ханд.алж ууга.ад зүгээр болдог байснаа бодон ямартай ч хэрэглээд үзэхээр шийджээ. Чимгээ долоо хоноод нэг ирж Балжирын биеийн байдлыг хараад баахан эми.йн ург.амал өгөөд явна. Ингэсээр гурван сарын дараа Балжирын ил ша.рхнууд эдгэ.рч өөрийн мэдрэл.гүй гардаг байсан өтг.өн ши.нгэн нь зог.сч ямартай ч өөрийгөө удирдан өтгө.н ши.нгэнээ гадагш.луулдаг болов. Өнгө зүс засан ма.хлаад овоо хү.н төрхө.ндөө орж эхлээд байлаа. Баярт сургуу.лиа тө.гсөж ч.адалгүй ирсэн тул үргэлжүүлэн сурах хүсэлтэй байлаа. Шижир хүүгийнхээ сурги.йг гаргахаар суурин.гийн хүн бүрээс бараг асууж үзсэн ч Балжирыг аян.ганд нир.гүүлдэг өдөр ал.га болсон гэхээс өөр су.раг чим.ээ огт гара.хгүй л байлаа. Шижир ч тэр Чимгээ ч тэр хү.үг үх.ээгүй амь.д байгаа гэдэгт итгэл төгс байв. Баярт үргэлжлүүлэн сурахаар шийдсэн тул тэднийх хот уруу нүүхээр болж Чимгээд одоогийн амьдарч байгаа байшин ү.л хөд.лөх хөрө.нгөө өгсөн ч Чимгээ авахгүй

гэсэн тул зар.ж мө.нгө болгов. Хүн сү.г болон зо.вж байхдаа хур.дхан үхэ.эд өгдө.ггүй зов.лого юм байхдаа гэж үх.лээ хүлээн шан.алж байсан Балжир одоо үх.лийн ту.хай бодохоосоо ч ай.даг болов. Ганц бие ха.рж ханда.х хүн.гүй хүний бүс.гүй ү.рийг элэг барин дээрэ.лхэж мун.аг тача.алаа дарж яв.сан өөрийгаа зүхэж Чимгээгээс ирэх болгонд нь ууч.лал эрдэг байв. Гэтэл тэгж их зо.воон ари.ун на.ндин бүх.нийг нь бур.таглан үри.йг нь хүртэл ав.ч ява.ад үгү.й болгосон Балжирыг Чимгээ уучлан энэрч бүр ү.хлээс булаан авсанд Балжир талархаад ханахгүй байлаа. Ардын анагаах ухаан, ургамалын анагаах шид дээрээс нь бүсгүйн энэрэх сэтгэл гайхамшигтай аж. Баярт аавыг нь эдг.ээж өгсөн Чимгээд талархан түүнийг төрсөн эгчийн дайтай хүлээн авч хүндэлж байлаа. Ү.л хө.длөх хө.рөнгө хашаа байшингаа з.арсан Баярт аавыгаа аван нийслэлийг зориход Шижир хамт явав. Америкт арх.инд орж, ха.р там.хинд донт.он сургуулиасаа хөөг.дөж үл бүтэх нөхдү.үдтэй нийлэн эцэг эхээ зово.ож байсан Шижир Монгол ирээд тэс өөр хүн болжээ. Чимгээтэй уулзсанаас хойш хү.үгээ оло.х битүүхэн хүсэлдээ хөтлөгдөн цах.им сүлж.ээгээр хүртэл хай.ж үзсэн ч хүү.гийн сур.аг гара.хгүй тул үх.сэн ч байж магадгүй гэж бодовч сэтгэл зүрхэнд нь хэзээ ч хара.агүй хүү нь ам.ьд байгаагаар л төсө.өлөгдөж байлаа. Магадгүй зөн совин ч юм уу хэн мэдлээ. Анхны хайраа өгөн одоо ч хайрласаар байгаа бүсгүйгээ энэ жижигхэн сууринд нялх охинтой нь орхиод явахыг хүсэхгүй үлдэхээр шийдээд байсан ч Чимгээ түүнийг явуулахаар ятг.аж дөнгөв. Сургуул.иасаа хөөг.дөн тө.гсч ч.адаагүй Шижир аав ээжтэйгээ хэл үгээ ололцс.оноор дахин сурахаар А.мерик буцав. Баярт аавыгаа аваад хотод суурьшиж эмчийн мэргэжил эзэмшихээр сурч эхлэв. Ийнхүү амьдралын нэгэн тойрог эргэлдсээр даруй таван жил өнгөрчээ.Сайхан сэтгэлт Баадай өвгөн тэнг.эрт х.альж Чимгээ нэг хэсэгтээ ганцаа.рдан шан.алж байсан ч охин нь гэж нэг хөөрхөн хэвлүүхэн амьтан түүнийг ганцаардлаас ангижруулж байв. Баадай гуай тэн.гэрт дэв.шихээсээ өмн.өхөн туулж өнгөрүүлсэн амьдра.лаа охиндоо илэн далангүй хүү.рнэж тэд төрсөн эцэ.г ү.р гэдгээ хэлээд од.жээ. Эдл.эх ёстой тави.ланг эдл.эж байж л дуусгадаг аж.

Шижир Америкт очоод шууд л хуу.лийн су.ргуульд оров. Яагаад гэнэт бодлоо өөрчлөн хуу.льч болохоор шийдсэ.нийг өөрөө ч үл ойлгоно. Таван жилийн хугацаанд сургууль гэр ажил хааяа нэг нийгмийн харилцаанд орох гэсэн маршруутаар явж төг.сгөсөн Шижир бүр докт.орын зэрэг хамгаалсан мундаг хуу.льч болов. Энд тэндэхийн хуулийн фер.мэрээс хамтран ажиллахыг урьсан ч тэр Монголдоо очиж авга ах Балжирын суурийг тавин ажиллуулж байгаа ө.нчин хүүхд.ийн асрам.жийн төви.йг өргөтг.өн харж асра.х хүнгүй хөгш.чүүл, орон гэ.ргүй хүмү.үсийг асра.мжлан хал.амжилж нийгэмшүүлэх асра.мж халам.жийн төв болгон өргөтгөх зорилготой байлаа. Өөрийн хийсэн үйлдэлдээ үргэлж гэм.шин таван сай.хан ү.р төрү.үлж өгөн наса.араа хан.илсан ханиа, дөрвөн сай.хан үр.ээ өөрийн хийсэн үйл.ийн лай.гаар ц.аг бу.саар а.лдсан Балжир хотод ирсэнээсээ хойш зүгээр суухыг бодсонгүй. Угаасаа гарын ур сайтай хүн тул сийлбэр хийн гадаад дотоодын са.йтад байр.шуулан өн.дөр ү.нээр борлуу.лж олсон мө.нгөө хура.асаар бас хөгж.лийн бэрх.шээлтэй иргэдийн холбоо байгуулж тэдэнд тулга.мдсан асуу.длуудыг чадлын хирээр шийдвэрлэн гадаад дотоодын хүмүү.нлэгийн байгуул.лагуудтай Шижирээр дамжуулан холбогдож өн.чин хүү.хдийн асрам.жийн төв нээн ажиллуулж эхэлснээ сүүлийн жилүүдэд өргөтгөхөөр шийдэн ийнхүү Шижирийг дуудах болжээ. Хүү Баярт нь сургуулиа төгсөн эхнэр авч хоёр ч хүүхдийн эцэг эх болж Балжир үртэй хүний жаргалыг эдэлж байв. Хүү нь эхнэрийн хамт улсын нэгэн томоохон эм.нэлэгт мэ.с за.слын эм.чээр эхнэр Учрал нь дотрын их эмч.ээр ажиллана. Дэрсхэн хоёр ач нь цэцэрлэгт явж амралтын өдрүүдэд Балжиртай хамт асра.мжийн тө.вийн хүүх.дүүдтэй тоглон өнж.дөг байв. Энэ бүх хугацаанд Чимгээ өвдс.өн зо.всон хүмүүст туслан нутагтаа ихэд алдартай болсон байлаа. Эмн.элэгээр яваад эдгэрч чадаагүй, амь на.санд нь цө.в су.усан, эмчл.эгдэх бол.омжгүй гэсэн хүмүүс Чимгээг зорин ирнэ. Тэрээр өөрийг нь зориод ирсэн хүмүүсийг эмчилж эдгээж чадна, эсвэл чадахгүй гэдгээ шууд хэлэх бөгөөд өрг.өл ба.рьц нэг их авд.аггүй тул зо.всон зү.дэрсэн хүмүүс

түүнийг л зорин очно. Өөрийг нь зорьж ирсэн Ханшир хэмээх сонин нэртэй гуч нилээд гарсан эмэгтэйг хараад Чимгээ яагаад ч юм бэ? Энэ эмэгтэйг заавал эдгэ.эмээр санагдах болж бүрэн эдгэ.эж тэн.хрүүлж чаддаггүй юмаа гэхэд хэдэн жил ч болохнээ заавал ам.ьд байл.гамаар түүнд тусалмаар санагдаад тэр эмэгтэйтээ ямар нэгэн байдлаар холбоотой ч юм сонин мэдрэмж төрөх болов. Бага залуу насандаа хайртай залуудаа хая.гдан хэвл.ий дэхь хүү.хдээ томо.рсон хойно нь авах.уулж түүнээс үүдэн ахиж ү.р хүү.хэд гар.гах боло.мжгүй болсон олон жил ховор тохиолдох цус.ны өвчн.өөр шана.лж байгаа уг эмэгтэйд Чимгээ хамаг л боломжоороо туслан тэр хирээр ч эмэгтэйн бие дээ.рдэж бүр мөсөн эдгэ.рэхгүй ч гэсэн өв.чний явц нь уда.ашран эмэгтэй ч ихэд баяртай байх болов. Чимгээ ийнхүү Ханширтай уулзсанаас хойш бараг гурван жил өнгөрчээ. Ханширыг Чимгээг зориод ирэх болгонд Чимгээ дотны хэн нэгэнтэйгээ уулзах мэт баяр баясалд автдаг байлаа. Эхэндээ яагаад ингээд байгаагаа Чимгээ гайхдаг байсан ч сүүлдээ бүр даса.ад тоо.хоо ч больжээ. Шижир Монголд ирээд зургаан сарын дотор л Өнч.ин хүүх.дийн ас.рамжийн төв.өө өргө.тгөн Хала.мж асра.мжийн болх зөвшөөрлөө аван бүх асуудлаа цэгцлээд нээлтээ хийхээр болжээ. Нээлтэндээ Чимгээг урьсан тул хот хүрээ газар огт очиж үзээгүй Чимгээ гайхан сандарч байсанч Баярт эхнэрийн хамт ирж авсан тул тэгсхийгээд тайвшрав. Тээр жил Шижирийн анх Америк явахдаа авч өгсөн даашинз өндөр өсгийтэй

гутлаар гоёж үсээ задгай тавиад уруулаа үл ялиг будсан Чимгээ эгээ л үлгэрийн гүнж шиг харагдана. Охиноо Баяртын хоёр хүүхэдтэй гэрт нь үлдээгээд нээлтийн үйл ажиллагаанд очсон Чимгээ тус төвд нийгмийн ажилтнаар орж байгаа Харгил бүсгүйтэй танилцаад хоёул зэрэгцэн зогсч байв. Чимгээг хараад Шижирийн зү.рхээр ширх.ийтэл хатгуу.лав. Анхны хайрынх нь эзэн Чимгээ эгээ л тэр төрхөөрөө даруухан инээмсэглэн зогсч байлаа. Энэ бүх хугацаанд Чимгээгээс өөр эмэгтэйг хайрлаж дурлал гэдгийг ам.саагүй явсан Шижир энэ сайхан эмэгтэйг өөр хэн ч орло.ж чадахгүй юм даа хэмээн тэрүүхэн хооронд бодож амжив. Удаан уулзаагүй Чимгээг тэврэн авч хацар дээр нь зөөлөн үнсээд үсийг нь зөөлөн илбэсэн Шижир хажууд нь зогсох Харгилыг хараад золтой л дуу алд.чихсангүй. Гоо үзэсгэлэнгийн охин тэнгэрүүд нэг дор цуглачихавуу гэлтэй сайхан бүсгүй даруухан инээмсэглэн зогсч байв. – Танилц Шижирээ. Энэ Харгил. Бид хоёр сая танилцсан юм. Харгил танай төвд нийгмийн ажилтнаар ирж байгаа юм байна ш дээ гэсэн Чимгээ тэднийг танилцуулав. – Шижир энэ төвийн захирал – Харгил. Шинэ нийгмийн ажилтан. Чимгээ тэднийг орхин с.эм хо.лдов. Тэрээр Харгилыг Шижирт тохирох эмэгтэй гэдгийг хараад л таньсан аж. Анхны хайрын дууч шувуухай зүрхэн дундуур жиргэх шиг нэгэн сонин мэдрэмж төрсөн ч Чимгээ баяртай байлаа. Асрам.жийн төв.ийнхөө үйл ажиллагааг өргөтгөн шинээр ирсэн хүүхдүүдтэй танилцахаар Балжир, Шижир, Чимгээ Баярт, Баяртын эхнэр Учрал, Харгил хүүхдүүдийн өрөө.гөөр орон халу.ун дот.ноор тэврэн мэндчилж ярилцсаар нилээд оройтоод гарч иртэл булцайсан цагаан хацартай, том алаг нүдтэй зүггүй байрын жаал гүйж ирээд Харгилын энгэрт наалдчихав. – Хүүе миний дүү хэнтэй яваа юм гэсэн Харгил ичсэн бололтой – Манай эгчийн хүүхэд байгаа юмаа гэж тайлбарлав. – Хунчир агаатай цуг явна. Өвөө таныг шинэ ажлаас нь тосч авчраарай гээд Хунчир агаа намайг сургаалиас аваад танай ажлын гадаа ирээд таныг зөндөө хүлээлээ гэх хүүгийн хацар ярих тоолондоо хөөрхөн хонхойж байв. Хүүг харсан Балжир ч тэр Чимгээ ч тэр хүүгээс харц.аа салг.аж чадахгүй байлаа. Нэг л сонин дал.дын

мэдрэ.мжинд хөтлө.гдсөн Шижир хүүгийн дэргэд оччихсон толгойг нь илбээд зогсч байгаагаа сая л анзаарч инээмсэглэн – Эгчийгээ тосч авдаг сайн хүү юмаа гэв. – Таныг Харгил. Дүүг чинь Хунчир ямар сонин өвөрмөц нэртэй хүмүүс вэ гэсээр Баярт инээмсэглэн хэлэхэд – Тиймээ. Өвөрмөц нэртэй эгч ч бий гэсэн Харгил даруухнаар инээмсэглээд баяртай. Маргааш уулзацгаая гээд эргэхэд Чимгээгийг зүр.хээр час.хийн хатг.уулж хө.х нь чимч.игнэн чин.эрэх мэт болж байв. – Харгилаа хүлээгээрэй гэсэн Чимгээ хажууд нь гүйж очоод хүүд чихэр өгөхөд -Баярлалаа эгчээ. намайг Амин-Эрдэнэ гэдэг таныг хэн гэдэг вэ? – Эгчийг нь Чимгээ гэдэг. -Аан та яг манай ээж шиг хөөрхөн юмаа. Манай ээж намайг ам.ьд явах шал.тгаан гэдэг юм. Тэгээд Амин-Эрдэнэ гэдэг нэр өгсөн гэсэн. Би том болоод яг тань шиг эхнэр авнаа. Тэгээд хүүхэдтэй болоод Аминшагай гэж нэр өгнөө гэхэд ичих шиг болсон Харгил – Уучлаарай.Манай энэ ингээд балайраад байдаг юм гээд хүүг.ийн гараас хөтлөөд явъя гэв. -Аминшагай… Аминшагай гэж амандаа үглэсэн Чимгээгийн нүдээр нули.мс мэл.схийн дүүрч би

хүүдээ Аминшагай гэж нэр өгсөн шүү дээ хэмээн дотроо хаш.гирч байв. – Баяртай гэсээр хоцорсон Шижир хүү Харгил хоёрын араас харц салгаж чада.хгүй ширтсээр хоцорлоо. Хувь заяа.ны ямар нэгэн сэ.жим тэднийг холбож байх шиг санагдана. Хувь заяаны төөрг.ийг сөрж биш давж туулдаг жамтай ч юм билүү. Бурхан гэж байдаг бол бурханы зурсан зураг гэж байдаг л байх даа. Магадгүй ал.га болсон хү.ү хэн нэгний а.мьд яв.ах шалтгаан амин эрдэнэ нь болон өсч байгаа ч юм билүү. Хүмүүний туулах заяаг урьдаас тааварлашгүй аж… Төгсөв.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *