Нүүр Өгүүллэг “МИНИЙ ЭДЭЛСЭНГ ЧИ Ч БАС” /Адал явдалт аймшгийн өгүүллэг/ “9-р хэсэг”

“МИНИЙ ЭДЭЛСЭНГ ЧИ Ч БАС” /Адал явдалт аймшгийн өгүүллэг/ “9-р хэсэг”

1 минут уншина
0
0
972

Хүүгээ шор-онд орсныг дуулаад айж сандарсан Дамиран гуай хувилгаан багштан дээрээ яарч сандчин очвол – Болох ёстой юм болдогоороо л болж байна. Чи юундаа сандчиж гүйгээв гэж загнаад

халгаасангүй тул багш нэг юм мэдэж байгаа биз гэж бодсон Дамиран гуай хот уруу явахаар боллоо. Хөөрхий ээж нь уйлж хайлан сүйд болж байв. Ач хүүгээ нэг аваад гаръюу гэснээ очоод юу ч болоо билээ гэж

бодоод үлдээхээр шийдэв. хотод ирээд хүүгийндээ орсон Дамиран гуайд түрүүнд ирэхдээ мэдэрсэн шиг хүйтэн энерги юу ч мэдэгдсэнгүй халуун дулаан орчин угтсан нь нэг талаараа баярлууштай байлаа. Бэр

нь бүр нүднээс гарчихсан уйлж унжсан хүн л байв. Хүдэртэй уулзах зөвшөөрөл өгөхгүй байгаа тул хий санаа нь зовохоос хэтрэхгүй байлаа. Өмгөөлөгчтэй нь уулзах цаг аваад хүлээж суусан Дамиран гуай хүүгээ чухам ямар хэ-рэгт холбогдоод байгааг огт тааварлахгүй

байлаа. – Сайн байна уу та. Өмгө-өлөгч Амраа гэж өөрийгөө танилцуулсан дунд эргэм насны махлаг эрийг харсан Дамиран гуай өөрийгөө танилцуулаад суухыг урив. – За би Хүдэрийн аав нь байгаа

юм. Хүү минь чухам ямар хэ-рэгт холбог-доод байгаа нь энэ вэ? – Хүдэр өөрийн гэрлэж байсан эмэгтэй болон түүний төрүүлсэн хүүг ал-сан хэ-рэгт сэжигл-эгдээд цагд-ан хориг-доод байна л даа Дамиран гуай. Уг нь өөрөө Гэрэлмаад хайртай би ала-агүй гээд байдаг. Гэтэл хуул-ийн талаасаа бүх зүйл Хүдэрийн эсрэг болчихоод байна л даа. Ядаж Гэрэлмааг Хүдэрээс өөр хүнтэй суусан гэх ямарч үндэслэл алга. Энэ хоёр чинь ханилж суугаад таван жил болсон юм байна лээ ш дээ. Тэгээд ч са-лаагүй байхдаа Хүдэр Биндэръяа гэгч бүсгүйтэй нийлж дундаасаа хүүхэдтэй хүртэл болчихсон байдаг. Гэтэл тэр үеэр Гэрэлмаа сураггүй алга болоод үхчи-хсэн байдаг. Гэрэлмаагаас төрсөн хүү-хэд яасан нь мэдэгдэхгүй а-лга болчихсон. Магадгүй няр-ай хүү-хэд

болохоор ээж-тэй нь цуг ал-аад бу-лсан ч байж болно. Ядаж байхад Гэрэлмаагийн цог-цосыг булс-ан газ-ар одоо болтол олдоогүй цо-гцос нь айлын гадаа урсч очсон байсан. Цогц-ос бу-лсан газар нь олдлоо ч тэр хүүхдийн цогц-ос бас байна уу гэдэг нь бас эргэлзээтэй. Хүдэрийн найз Ганбат бид хоёр чадлаараа л хөөцөлдөж байна. Гэвч бүх зүйл Хүдэрийн эсрэг байна. – Үгүй ингэхэд арай ач хүү маань Гэрэлмаагаас төрсөн юм биш байгаа даа. Бид тэр талаар шалгаж үзсэн л дээ. Биндэръяа яалт ч үгүй эмэгтэйч-үүдийн хув-ийн эмн-элэгт төрсөн нь нотлогдсон. Биндэръяагаас мөр-дөн байц-аалт авахыг байц-аагч нь хүссэн ч одоохондоо бид бай-цаалт өгүүлэхгүй байгаа юм. Магадгүй Биндэръяа байц-аалт өгсн-өөр Хүдэрийн хэ-рэг улам хүнд-эрч бас болно. – Одоо тэгээд яах вэ? хүүхээ. Хүдэр миний ганц хүү. Муу ижий

нь уй-лж хайла-ад мөнч хэцүү байна даа – Ямартай ч бид хуули-йн талаа-саа боломжтой бүхнийг хийж байна. Ядаж байхад Хүдэр тали-йгаач эхнэ-рээ зод-ож дарам-талдаг байсан нь түүний эсрэг маш том баримт болж байна. Мөр-дөн байца-агч болон прокурорын зүгээс Хүдэрийг өөр хүүхэнтэй суухын тулд эх-нэрээ алс-ан гэх нотл-ох бар-имт бүрдүүл-ээд байна л даа. Одоо ганц л арга бидэнд үлдээд байна. Нас барсан бүсгүйн төр-үүлсэн хүү-хэд хаа-чсан нь мэдэгдэхгүй ал-га болсон байгаа. Тэр хүү-хэд хаачсан байх уу. Магадгүй Гэрэлмаа нэг хүнтэй суу-гаад тэр хүн нь хөөрхий бүсгүйг хорл-оод хүүхдээ аваад явсан байж бас болно. Бид энэ талаар одоо мөрд-лөг явуулж байна л даа. Нөхцөл байдал ийм байхад хүлээхээс өөр арга алга даа ах минь гэснээр тэдний яриа өндөрлөв. Харин өмгөөлөгч нь Дамиран гуайг хүүтэй нь уул-зуулах эрх-ийн бичиг авч өгье гэсэн тул Дамиран гуай эргэл-тийн өдрийг болтол хүлээхээс өөр аргагүй байлаа. Тэрээр бас хойно үлдсэн хөг-шин хүүхэд хоёртоо зовж байв. Уулзалтын өдөр ч болж Дамиран гуайг хүүтэйгээ уулзахаар очиход турж жижи-гэрсэн хүү нь аавыгаа хараад ихэд биеэ барьж буй бололтой өмө-лзөн байлаа. – За бие нь яаж байна даа миний хүү. – Би сайн ааваа. Надад санаа зоволтгүй. Харин та яаж надтай уулзах зөвшөөрөл авав даа. – Өмгөөлөгч хүү олж өглөө л дөө. – Ээж хүү минь сайн биз дээ. – Сайн

сайн. – Биндэръяа ээж хоёр ямаршуу байдалтай байна даа. – Тэр хоёр сайн. Биндэръяа нь жирэмсэн юм байна ш дээ. – Ишш чаавас тэр амьтан одоо яана даа – Юмны учир олдох байлгүй дээ хүү минь. Ямар айхавтар юм болж байна даа. – Харин тиймээ ааваа. Би ч муу хүн юмаа. Хөөрхий Гэрэлмаагаа их зовоож байсан бололтой. Хэн хэнийх нь хоолойд нулимс цийлэлзэн байлаа. – Миний хүү арай тийм хэрэг хийгээгүй биз дээ. – Ааваа хүү нь мэдэхгүй байнаа. Үнэндээ юу ч мэдэхгүй байна. Би нээрэн Гэрэлмаагаа ала-ад булч-ихсан юм биш байгаа даа. – Үгүй дээ миний хүү хэзээ ч тийм зүйл хийхгүй – Ааваа хэрэв надад ямар нэгэн юм болоод би явчи-хвал та эхнэр хүү хоёрыг минь харж хандаж яваарай – Миний хүү ухаантай тэвчээртэй байдаг юм шүү. Аав нь бүх арын бүх ажлыг нь зохицуулаад явнаа. Ганбат гэж хүү бас надтай уулзсан – Надтай бас ирж уулзсаан. Тэр хувийн мөрд-өх товч-оотой бас өмгөө-лөх эр-хтэй хүн байгаа юм. – Миний хүүгийн толгой тар-хи нь зүгээр биз – Зүгээрээ. Харин Ганбат намайг нарийн мэргэжлийн эмч-ийн бүрэн хяналтанд оруулж мэд-рэл талаас нь хөөцөлдөнө гэж байсан – Надад бас тэгж хэлсэн их сүрхий хүү шиг билээ – Тиймээ мундаг чадварлаг залуу байгаа юм. Уулзалтын цаг дууссан гэсэн тул аав хүү хоёр ийн хэдэн үг солилцоод салав. Дамиран өвгөн бүр гайхшаа барж байлаа. Ямартай ч хувилгаан багшийнхаа

үгэнд ороод байдлыг харзнахаар шийдэв. хүүгийнхээ ажил төрөл гээд арын албыг нь бүхнийг зохицуулаад буцсан Дамиран гуай гэдэс нь тэрүүхэндээ цодойн томорсон Биндэръяаг бас өрөвдөж байлаа. Үйл үйлээ дагадаг гэдэгчлэн Биндэръяагийн сэтгэл дотор ёстой л жинхэнэ тарчл-ана гэдэг нь болж байв. Хайртай нөхөр Хүдэрээ ш-оронд явуулмааргүй байвч өдрөөс өдөрт томрох хэвлийгээ хараад яаж ч чадахгүй байлаа. Ямартай ч өмгөөл-өгчтэй нь ойр ойрхон уулзаж хэр-гийн талаар мэдээ-лэл авч байв. Ээж нь харин бие нь эрс сайжран хөл дээрээ босч урьдын адил гялалзуур авгай болов. Тэрээр охиндоо хань болон хамт байхыг хүсэвч хөдөө үлдсэн гэр бараа, хэдэн малдаа санаа зовохын дээр угийн хөдөөний хүн тул үе үе дар-алт нь их-сэн охиноо сандаргана. Биндэръяа ч бараг үхэ-эд сэ-хсэн ээжийгээ дахиад харва-чихвий гэж айхдаа ямартай ч хөдөө гэрт нь хүргэж өгөөд сумын эмчд-

ээ захиж захиж ирэв… Ганбат хэрг-ийн гогц-оог олох гэж хичээсээр байсан ч олигтой бар-имт болчихоор зүйл олдохгүй л байв. Өвлийн гурван сар аль хэдийн ард хоцорч хавар дуусан зуны улирал ирэв. Хүдэр хориг-дсоор есөн сар болжээ. Биндэръяагийн гэдэс улам л бараа сүртэй болон томорч байлаа. Ямартай ч Биндэръяа төрөх бэлтгэлээ базааж эхлэв. Ганцаараа л төрөх нь дээ гэж бодохоос түүнд аймшигтай байлаа. Хөөрхий Гэрэлмаа төрөх гэж байхдаа яг ингээд л ганцаараа байсан даа гэж бодохоос тэр яг л Гэрэлмаагийн эдэл-сэн зов-лонг эдлээд байх шиг санагдан дотор нь давчидна. Даралт нь ойр ойр унан байсгээд л эмнэ-лэгт хэвтэнэ. Түүнийг эргэж тойрох хэнч байхгүй. Орь ганцаараа хүн шиг л байв. Ямар хөдөө байгаа ээжийгээ дуудалтай нь биш. Хадам аав нь хааяа хааяа ирэх ч яг хэрэгтэй үед нь таардаггүй

байлаа. Зуны нэгэн үдэш Биндэръяа төрөхөөр өв-дөж эхэлсэн тул түр-гэн дуудан төр-өх эмнэ-лэг үрүү явав. Эмнэлэгт очоод төрөх бэлтгэлээ хангаж байтал бас нэг хүү-хэн төрөхөөр тэдний өрөөнд орсон нь Ганбатын эхнэр байлаа… Биндэръяа тэр шөнөдөө төрөн хөөрхөн охинтой болж Ганбатын эхнэр Энхмаа бас цагийн дараа төрөн ихэр хүүтэй болсноор дахиад л хоёр бүсгүй нэг өрөөнд орж таарав. Эмнэлэгт хоёр хоносон эмэгтэйчүүд аль аль нь гарахаар догдолж байлаа. Хүдэрийн талаар нөхрөөсөө сонссон Энхмаа Биндэръяаг ихэд өрөв-дөж байв. Энхмаатай хамт анагаах төгссөн найз Оюут нь саяхнаас энэ эмнэлэгт няр-айн суви-лагч хийх болжээ. Энхмааг төрснийг сонсоод өрөөнд нь орж ирэн хоёр бүсгүй жаал ярьж суухдаа Биндэръяаг нэг их харсан хүн шиг санасан ч хаана харснаа сайн санахгүй байлаа. Постны сувилагч – Биндэръяа түнх-ний эх-од хүү-хдээ харуу-лаарай гэж хэлээд эргэхэд л сая санасан Оюут түүний гарахыг хүлээж байгаад Энхмаад – Саяны энэ Биндэръяа ёстой ай-хтар х-үүхэн дээ гэж хэлэхэд багагүй зовлон үзэж яваа бүсгүйг ихэд өрөвдөх Энхмаа – За яасан миний найз чинь эргэлт той-ролт муу-тай яда-рсан эмэг-тэйг муу-лдаг болоо юу даа гэхэд тэртэй тэргүй сонин юм дуулгахаар хэл нь загатнан байсан Оюут – Үгүй чи аан гээд сонсож бай гээд – Одоогоос бараг хоёр жилийн өмнө байхаа яагаав нөгөө бид

нарын дадлага хийдэг байсан эмнэлэг байна ш дээ чи санаж байна уу? – Саналгүй яадаг юм чи тэр эмнэлэгтээ ажилчнаар үлдээ биз дээ – Яг зөв. Яг миний ээлжин дээр энэ хүү-хэн төрө-хөөр ирж байсан юм. Гэхдээ юу нь сонин байсан гээч. Энэ эмэгтэй жирэ-мсэн биш байсан. Манай ерөнхий эмчтэй аймаар сайн найз байсан юм шиг байна лээ. Эсвэл их мөнгө өгсөн байх. нэг өдөр миний ээлжин нялх хүүхэд тэв-эрч орж ирээд эмчтэй уулзаад л шууд хэвтсэн ш дээ. Би бас тэр үед эмчтэй гайгүй найзууд байлаа ш д. Нөхөр гээд нэг их өндөр сайхан залуу бөөн баяр болж ирээд бид нарыг зад дайлж билээ. Тэр ээлжин дээр энэнээс өөр хүн ч тө-рөөгүй. Өвчт-өн ч байхгүй байсан болохоор бид нар зад найрласын. Тэгсэн чинь харин манай эм-ч согтч-ихоод энэний талаар ярьж байсан юм гэхэд нөх-рийнх нь ажилд ахиц гарч магадгүй хэр-гийн талаар сонссон Энхмаа – За тэгээд бушуу ярь л даа

гээд дөхөн суув. – Энэний тэр нө-хөр нь эхнэр-тэй байсан юм байна лээ. Тэгээд энэ хүүхэн өөртөө татахын тулд жир-эмсэн болж жүж-иглэсэн гэсэн. Бүхэл бүтэн дөрөв таван сар жирэм-сэн хүний дү-рд тог-лож явсан гэж байгаа юм ш дээ. Бас айх-тар байгаа биз. Тэгээд яг хугацаа нь болоод ирэнгүүт бодвол дөнгөж төр-сөн хүн-ээс хүү-хэд өр-гөж авсан юм байгаа биз. Манай эмнэлэгт ирж хэвтээд нөхөртөө өөрөө төрсөн

юм шиг ойлгуулсан ш дээ. Үнэхээр айм-аар хүүх-эн. Тэр үед хичнээн ганган дэгжин сайхан хүү-хэн байсан гэж бодноо. Одоо харин ту-рж эц-ээд сонин болчихож. Би анхандаа таньсангүй. Сая сувилагч нэрээр нь дуудахаар л танилаа ш дээ гэж ярихад Энхмаа тэр бүгдийг сонсоод нөхөртөө хэлэхээр яаравчлан байлаа..

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *