Нүүр Өгүүллэг “НАДАД ДУРЛААРАЙ” өгүүллэг “1-р хэсэг”

“НАДАД ДУРЛААРАЙ” өгүүллэг “1-р хэсэг”

2 минут уншина
0
1
1,215

Бөгчим өрөөнд хааяа нэг ор шажи-гнан хүн эргэх хөрвөөх хэн нэгний зөөлөн санаа алдахаас өөр чим-ээ анир-гүйд Соён уншиж буй номныхоо хуудсыг эргүүлэхдээ гэнэт сах-иж буй ханийгаа

харлаа.Царай нь өнөөх л ба-ргар хөх-өлбөр хэвээрээ одоо сэрэх дөхөж байгаа даа гэж бодоод цаг хараад арай ч болоогүй болохоор түр гарахаар өндийв.Гарахдаа эмэ-энгүй эргэж хараад за за сэрэх болоогүй

биз гэж бодоод гарлаа.Өвчи-ндөө ша-налан хэвт-ээ хань нь хичнээн хэцүү аа-ш гаргаж байгаа ч тэр шүд-ээ зуун тэснэ.Энэ өрөөнд дөрвөн эрэгтэй хүн бий.Хамгийн захад хэвтэх шар залуу ихэмсэг бүгдий нь

харж хямс-алзана.Харин арай ахи-маг нүүр нь бар-згар хүн бол аа-ш сайтай яаж энэ хар ха-чин цара-йтай хүн ийм байдаг байнаа гэмээр ах, харин нөхрийн эсрэг талын орон дээрх залуу хамаагүй дүү босч

суух нь хөнгөн шин-гэн бас му-угүй царайлаг хөгжөөнтэй хүү.Гэтэл нөхөр нь бол бүүр тэс өөр хэнтэй ч дугарахгүй сэтгэлд нь таа-рах зүйл нэгээхэн ч үгүй угаасан халбага аваад өгсөн ч дахиад арч гэнэ хүн юм

ид гээд өгвөл идэ-хгүй гэнэ заримдаа өмнөөс нь ичм-ээр зүйл гаргах ч Соён инээмсэглэн манай энэ их сэж-игч юм байгаан зүгээр зүгээр гээд өнгрөөнө.Ачир дээрээ бол тийм ч цэв-эрч биш зүгээр л хүний дур-гүй хүрг-эхдээ гара-мгай нэгэн.Тэсэлгүй ихээр гомд-оох үед нь чиний ингэж өв-дөх аргагүй чамайг бур-хан ший-тгэж гэж хэлмээр санагдана.Гэхдээ л өдийг хүртэл тэсс-эн юм болохоор дуугүй орхих нь элбэг.Эмнэл-гийн хаалгаар гараад салхивчны сандал дээр очин суугаад агаар амьсгалан суулаа .Гадаа урь ороод хүмүүс салхилан ойр зуур алхална.Хоёр хүү-хэд маань яаж-шуухан байгаа бол муу э-эж минь яд-арч байгаа байх даа Галаагийн бие дээ-рдвэл харьж орон гэрээ цэвэрлэж үр хүү-хдээ гэртээ авчрах юмсан гэж бодон сууснаа

буцаад орлоо.Шатаар өгсөөд явж байтал нэг эмэ-гтэй баа-хан юм барин алхаж байлаа. -Алив хө туслах уу? -БАЯРЛАЛАА тэгээч бүүр ал-дах нь ээ гээд хагасыг нь өглөө.Тортой юмыг нь бариад дээш давхар ахиулан дөхүүлж өгөөд буцаж буугаад өрөөнд ортол Галаа өндийгөөд суучихсан -Чи хаач-сан юм ? Худлаа сах-иж байгаа нэртэй энүүгээр анга-лзаж явахаар харь гэв . -Гадаа агаар амьсгалж байгаад орж ирлээ хө.Цай уухуу ,босох уу но-йл орох уу? -Хурдхан өөрөө ганцаараа бос-дог болчих юмсан хүн ца-рай алдах хэцүү юм гэж үгл-эн өн-дийх гэж гар нь салг-анан байв.Соён хажуунаас нь дэмнэн бос-гоод түшин алхуул-ахад хоёр алхаад л хө-лс нь чий-харч бас ууралс-андаа нүүр нь минчи-йн байлаа.Ной-л орон өмдийг нь тай-лж өгөөд бие засуу-лаад гарыг нь угааж өгөөд гарч иртэл суви-лагч цаги-йн тар-иа хийхээр ирсэн

байв.Тар-иа хийх тоолонд яс-анд нь янг-интал өвд-дөг маг-ниузмыг үз-эн ядан үгэлдэг нөхрийхөө өмнөөс я-с нь хав-талзан суулаа.Гэтэл хүрэн хар цара-йлан гүрийтэл тари-агаа хийлгэчихээд санасныг бодвол үглэж дуулсангүй орон дээр суугаад -Алив цай хийгээд аль гээд уца-арлангуй хэлэв.Соён халуун савтай цайнаас аягалан өгөв.Хэд оочло-од идчихээр юм байна уу гэхэд нь боов гаргаж өгөөд -Бие чинь овоо дээ-рдээ юу идэх юм нэх-ээд ашгүй дээ би доошоо буугаад хоол аваад ирэх үү? -Яасан гарч тэ-нэх дал-им ер гарахгүй байна уу? Нү-д ани-ад өгвөл бүүр баярлах байхдаа би ч чамайг тийм хурдан баярл-уулахгүй байхаа гэв.Соён нөхрөө хараад инээгээд -Хэрү-үл хийх тэнхэ-лтэй л болж за ашгүй дээ хурдан эдг-ээд гарвал хоёр хүүхэд чи бид хоёрыг сана-ад сүйд болж байгаа -За юун сү-ртэй юм би л та нарт дар-

аа боло-од байгаа биз тийм л хүүхдү-үдээ сан-аад байгаан бол яв л гэсэн өөрөө дура-ндаа байж байгаа биздээ -Тэд ч хэлээгүй л дээ би л санаа зовохдоо илүү ү-глэж байгаа юм.Чи улам л хор-он үг-тэй болох юм яагаад ингэж хэлж намайг зово-огоод байдаг юм гэхэд -Хор-он үгсэ-эд байх юмгүй үнэн нь л тэр.За за аяга хоол аваад ирв-эл ир эсвэл би хэ-втлээ.Соён ун-жгар цара-йлан гарч одов. Баяр буруу харан хэвтэхдээ энэ бүгдийг хажууд нь байгаа болохоор тов тод сонсон байлаа.Бүх л зү-рх сэтгэ-лээрээ Галааг үз-эн яд-аж болдогсон бол цох-иод авм-аар санагдаж байлаа.Тэрээр Соёнгийн тэвчээ-рийг гайхан биширч байлаа.Энэ м-уу Галаа ахад ёстой ахад-сан сай-хан хүү-хэн байж яагаад хая-ад яв-чихгүй ингэж зуу-ралддаг байнаа.Харахаар нэг их б-аян биш сайхан за-нтай биш юунд нь ингээд тат-агдан өдөр шөнөгүй сах-ин есөн шид-ээр хэлү-үлэн сууж байгаа бүсг-үй юм болдоо гэж гайхшран байв.Харин өнөөх захын орны Буянаа бол хүү-хнүүд ингэж байхдаа таа-рна энэ нь нэг хүнтэй явал-даад тэгээл энэ нэг юм нь хар-даж үхч-их гээд байж чадахгүй байгаа биз .Хажууд нэг нь нял-аганаад нэг нь хара-аж зүх-ээд төвөгтэйн гэж дургүй нь хүрэн ярва-лдана.Буд харин тэр хоёроос тэс өөр юм бодон хэвтлээ.Арай ах настай юм гэсэндээ Галаагийн байдлыг хараад уг нь ингээд харва-агүй эрүүл саруул үедээ нэлээн хөдөлгөөнтэй амьдралаа ганцаараа шах-уу ава-ад явч-ихдаг шулуу-хан түс тас хүн шиг байна даа.Хаашаа ч үгүй ингээд хүн-ий га-

рт орсон-доо бухи-мдан хажууд байгаа хамгийн дотны хүндээ уур-аа гарган өөч-илж суугаа байх.Анхнаасаа ханиа зөв сонгосон юм уг нь, гэхдээ арай л ширүү-дүүлээд байх юм хэтэрхий их ингэж байгаад үргэ-эчих бий дээ. Мань хүн эхнэрээ юм юмаар дута-адаггүй хүн шиг байна.Одоо өөрөө яаж ч чадахгүй болохоор нэг муу хар-ын юм байнаа бас аягүй-двэл бид гуравтай ч хард-аж мэдхээр юм гэж бодож хэвтлээ.Хаалга онгойж -Баяр байна уу? Үүдэнд хүн дуудаж байна гэхтэй зэрэгцэн үүдээр Соён орж ирэв.Баяр босон гарахдаа -Та жаахан хүлээхгүй гэрээс хоол ирж байна гэсээр гарлаа.Соён авчирсан хоолоо аяганд хийж Галаад өгөв.Өөрөө хоол идэхгүй суухад нь -Чи идэ-хгүй яага-ав гэхэд нь -Хүсэ-л алг-аа идмэ-эргүй байна гэв.Баяр халуун савтай хоол цай барин орж ирэв.Хоолоо барин хүмүүсийн аяганд

гурав гурван бууз хийгээд -Цай уух нь хийгээд уугаарай ээжийн минь цай сайхан шүү гэж инээгээд өөрөө орон дээрээ суугаад хоолоо идэв. -За сайхан цайнаас буцахгүй ээ ах нь гээд Буд хүд хүд инээгээд өндийхөд Баяр хурдхан гэгч босоод аяганд нь цай хийж өглөө.Буд Баяр хоёр цай хоол болон суухад Буянаа сая л сэрсэн мэт суниагаад босоод гараа угаагаад аяган дах буузан дээрээ цай хийж авлаа.Баяр Соёнгийн дүн-сгэр царайг нь хараад хоол ид цай уу гэмээр байвч Галаагийн зэвү-үн үгнээс хал-шраад хэлсэнгүй .Гэтэл Буд -Соён дүү Галаад сайхан цай хийж өг яда-ргаа та-йлах сайхан цай байна өөрөө ч гэсэн уу тэр хэдэн бууз хө-рөх нь халуун дээр нь нөхөртөө ид-үүл гэхэд -Зүгээрдээ ах би юм идмэ-эргүй байна харин аяга халуун цай ууя гээд өндийв. -Би бууз идэхгүй чи цайндаа хийгээд идээрэй намайг хэвт-үүлээд өгчих гэсээр Галаа аягаа өгөв.Соён нө-хрөө тү-шин ара-гш хэвт-үүлээд

хөнжилийг нь засан нөмрүүлээд өөрөө цай хийн уулаа.Будыг харсаар суутал Соёнгийн хамар дээгүүр х-өлс нь бурз-айн бүүр нэг яда-рсан шинжтэй царайг нь хараад ихэд өр-өвдлөө.Иш энэ м-уу а-мьтан яда-рч байна даа хүн сах-их хэцүү шүү.Ядаж нойр дутуу аятайхан хэвт-чих газар байх биш нөхрийхөө хөл-д нь эвг-үй ун-таж харагдах юм даа .Хүн гээч заримдаа тэвч-ээрийн хязг-аар гаргах ч зарим нь шал-даа бу-ун ам-иа бод-ох үе ч байдаг даа.Миний хань даан ч тэвч-илгүй явсан даа.Хичнээн арга-даад да-лан тав-аар бууж гуйга-ад тогтоогүй гүйгээд явсан .Айл саах-алтын ганц бие Доржтой хүзү-ү сэ-эрээрээ хэлхэ-лдээд алга болсон .Харин ээжийхээ эл явдалд дургү-йцсэн гурван охин нь аав-тайгаа үл-дсэн.Том охин аавыгаа өлх-өн аваад явчихаар ажилсаг халамжтай тулдаа л Буд өдий зэрэгтэй яваа.Үе үе толгой нь тал-лан өв-дөж хүз-үү нь хө-шөөд байх болсон ч тоолгүй явсаар нэг халуун өдөр харв-ахад тун ойр очоод энд хэ-втсэн х-эрэг.Будын сайхан сэтгэл хүнд

тусархуу занг эхн-эр нь ашиг-лан саах-алт айлд очиж туслаж байгаа нь тэр гэж явсаар нэг мэдэхэд тэр айлдаа тэр чигт нь алд-чихсан.Хэрвээ Буд харт-ай хям-гатай эр байсан бол өдийд эх-нэртэйгээ сууж байх байсан.Амьдрал жигд-эрсэн гэж хүн ердөө бодож болохгүй алга урвуу-лах хооронд амьдрал өөрчл-өгдөж болдогийг биерээ мэдэрсэн билээ.Гэтэл энэ шави-лхан бие-тэй бүсгүй амьд-ралын төлөө хэц-үүг үл хайх-ран зүтг-эх нь үнэхээр таалагдаж байв.

Load More Related Articles
Load More By admin
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ ТӨГСГӨЛИЙН 11-Р ХЭСЭГ

    Хоёр залуу яаран давхисаар Чинзоогийн гэрт хүрвэл хүн алга. Чинзоо ээжрүүгээ залгаж, яриад…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 9-Р ХЭСЭГ

    Хэд хоног хичээлээ тасласан Галт , Ганаа хоёр тэнхмийн эрхлэгчийн өрөөнд зэрэгцэн шилээ ма…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 8-Р ХЭСЭГ

    Хар дарж зүүдлээгүй бол Галт сэрхээргүй бөх унтжээ. Цагаа харвал оройн 18 дөхөж байв. Тэрэ…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *