Нүүр Өгүүллэг “ХУЛАН” өгүүллэг “2-р хэсэг”

“ХУЛАН” өгүүллэг “2-р хэсэг”

1 минут уншина
0
0
499

Удаа ч үгүй Идэр миний хойноос гарч ирэн, биенээ санасан хоёр чинь шууд л тэврэл-дээд авлаа.Гадаа бид хоёрыг уулзаж байхыг багийн охидууд маань аль хэзээний олоод харчихсан инээлдэцгээгээд л

хоорондоо юм шивгэ-нэсээр зогсож байх нь тэр ээ. Ичсэндээ түүнд “дараа уулъя” гэж хэлчихээд охидууд дээрээ очиход “Хэзээнээс уулз-даг болсон юм, яагаад бидэнд хэлэхгүй байсан юм бэ” гэж ирээд баахан юм

шалга-ахад нь би болсон бүх процессоо нэгд нэгэнгүй яриад орхилоо. Угаас бид яг нэг л айлын хүүхдүүд шиг бүх юмаа нууж,хаалгүй ярьдаг ч хоорондоо хэзээ ч хэрэл-дэж байгаагүй,эвтэй найртай сайхан баг

байсан даа… Цаг хугацаа явсаар элсэлтийн ерөнхий шалгалт ч болж шалгалтаа өгчихөөд хариугаа хүлээнгээ бэлтгэлээ тасралтгүй хийсээр л байлаа. Манай багийнханд Алтайн барсаас урилга ирээд,бид нар

бүгд бэлтгэлтэй гарчихсан байсан үе л дээ. Идэрээ бид хоёр бэлтгэлийн дараа эсхүл өмнө нь дандаа уулзалдаж биендээ эрх-лэнэ. Яг л гэнэн хон-гор, ар-иун үерх-лээр үерхдэг байсан юм. Удалгүй би

шалгалтынхаа хариугаа сонсоод өөрийнхөө хүсэж,мөрөөдөж байсан анагаахын сургуульд тэнцсэн байваа. Ээж ч бөөн баяр. Би ч өөрөө баярлаад. Багаасаа мөрөөдсөн мөрөөдөл минь биелэсэн болохоор энэ тухайгаа түүндээ хэлэх гэж яаран гүйсээр,уулзаад тэнцсэн гэдгээ хэлэн тэврэ-лдэж аваад,тэр минь намайг тэв-эрч,эргүүлэн бөөн баяр болж билээ. Тэр үед л надруу тэр маань алгу-урхан дөх-өж ирээд,миний хацрыг зөө-лөн илэн уруу-лан дээр минь аажу-ухан үнс-ээд миний анхн-ы үнс-элтийг авч одоход би ичсэндээ түүнрүү харж чадалгүй доошоо харан зогслоо. Гэтэл тэр маань ” Чи улайхаараа хөөр-хөн шүү” гээд л надруу харан инээж билээ. Тухайн үед биенээсээ ичээд “Хай-раа” гэж дуудахгүй нэр, эсхүл чи энэ тэр гээд л дуудна.Одоо бодоод байхад яасан ч даруухан бүрэг, ичимхий байсан юм дээ. Сайн бүхний хажуугаар саа-р зүйл мунда-лгүй л яахав. Хүсэж мөрөөдсөөр байж тэнцсэн ана-гаахын сур-гуулийн төл-бөр, мөн-гийг нь сонсоод л миний толгой эрг-эх шахсан. Ээ-ж минь тухайн үед яг тэтгэ-вэртээ гарчи-хсан байсан юм л даа.Тэгээд л яаж ийм их төл-бөр төл-өх вэ,бас дээрээс нь урсгал зардал ч их гээд би ээжтэйгээ удаан ярилцаж суулаа.

Ээж “Би чамайг төгсгөж дөнгөнө өө”гээд байхад би үгүй гэсээр байгаад МУБИС-аас урилга ирсэн байсан болохоор тэр сургуульд орохоор боллоо.Тэгээд тэндээ “Биеийн тамир + Эрүүл мэн-дийн анги”-ийг сонгоод тэр намраа анх оюутан болон орж билээ. Харин тэр маань “Үндэсний биеийн тамирийн их сургууль”-д урилгаар ороод л хоёр тамирын сургуульд хоёр талаасаа биен-рүүгээ тэмү-үлэн,яар-ан гүйж уулзалдана. Тухайн үедээ ч Идэр маань цар-ай зү-с дажгүй,бие хаа нь хөгж-сөн сай-хан за-луу байлаа гэж. Охи-дууд араас нь гүйг-ээд л.Гэхдээ би ч бас хүнд гологдх-ооргүй царайтай байсан юм болохоор хааяа нэг үеийн хөвгүүдээс үер-хэх санал ирдэг байлаа. Тэр жилдээ оюутан болоод,цаг хугацаа ч өнгөрсөөр хавар болж урин цаг ирлээ. Бид хоёр тэр нэгэн өдөр хичээ-лийн цагаа бүтэн өдөржингөө тас-лаад бүрий хүртэл гаду-ур хамт бол-зож,эрхлэ-лдэн явсаар би анх-ны бүх-нээ түүнийхээ төрсөн өдрөөр өгчи-хөж билээ. Бид хоёр чинь хүүхд-ээрээ шахуу байж “Хөөрхөн хүүхэдтэй болвол гоё байхгүй юу”гээд л ирээдүйгээ ярилцаад суудаг цаг зөндөө байдаг байлаа.Тэгтэл нэг өдөр

хэвл-ийгээр хатг-аад бас дээрээс нь сар-ын тэм-дэг маань ирэхгүй удсаныг анзаарав. Хүн амьтанаас ичин байж эми-йн санг-аас тес-т аваад үзсэн чинь хо-ёр ула-ан зур-аас тодроод гараад ирлээ шүү.Би ч шоко-нд орон, хэнд ч энэ тухайгаа хэлэлгүй хэсэг явсан юмдаг.Эхэндээ хорд-лого өгөхгүй нь сайхан байлаа. Хамгийн сонин нь улам л тур-аад байсан. Ер нь түүндээ эртхэн хэлсэн дээр юм байна гээд очиж уулзсан чинь тэр маань Хөх хот руу явахаар болсон тухайгаа ярихад нь хэлж чадалгүй өнгөрчихвөө. Ер би анхнаасаа хүүхдээ гаргана гээд шийдчихсэн болохоор зуны амралт болонгуут шууд хөдөө өвөө эмээрүүгээ явсан юм. Өдөр хоног өнгөрсөөр гэд-эс маань ч овоо том-орч,хүнд мэдэгдэхгүй гэсэндээ гэд-сээ тата-ад бариу өмд, хэлхгэр цамц өмсөөд арайхийн намартай золгов. Намар нь хотод гэртээ ирээд ээжтэйгээ байшин цугтаа барин, х-ар бор аж-ил хийсээр хэдэн өдөр өнжвөө. Би чинь эмэгтэй хүн хэрнээ эр хүний хийдэг ха-р,бо-р аж-илд дуртай, тогоо шанаганы ажлыг үз-эн яддаг байлаа.Одоо ч гэсэн. Идэрээд хайртай болсон хоёрдохь шалтгаан нь тэр маань үнэхээр гоё хоол хийдэг байсан. Надад төмстэй хучмал байнга хийж өгнө, тэрэнд

нь би бүр илүү татагдчихсан байдаг байлаа. Өнгөрсөн хаврын тэр нэг өдрөөс хойш уулзалдахгүй,холбоо барихгүй намартай золгосон ч тэрнээс ямар ч су-раг байдаггүй.Удалгүй миний гэ-дэс мэдэгдэхүйц том-орч, ээж ч жирэм-сэн гэдгийг минь гадарлаад надаас нэг өдөр асуухад нь үнэнээ хэлж санаа амарлаа. Ээж,аав хоёр “Хэний хүү-хэд юм.Эц-эг нь байгаа юм уу?”гэж асуухаар нь би түүний талаар юу ч ярилгүй тас гүри-йчихсэн. Тэгтэл ээж маань “Эцэ-ггүй юм бол наад хү-үхдээ ав-хуул” гэж уурла-саар эмн-элэг дагуулж явсан нь хэрэ-ндээ намайг айлг-ах гэж байсан байгаа юм хөөрхий. Хүүхэд авху-улах ямар байдгийг хару-улах гэсэндээ эмн-элэг дагуулж очсон санаа тэр… “Налайх”-ын автобусанд хоёр талд салаад суучихсан ээж маань уйла-ад л, би ч уйл-аад л.Тэгсээр эмн-элэгт очин эмч-тэй уулзсан чинь “Их томорсон болохоор авху-улах боломжгүй”гэхэд нь ээж минь их баярлаж “Ашгүй дээ”гэхээр нь би гайхаад “Та чинь энд хүүхд-ийг минь

авху-улах санаатай ирчихээд яагаад баярлаад байна даа”гэхэд ээж “Чамайг зүгээр айл-гах гэсэн юм.Чи яаж ч магадгүй шүү дээ.Надаас ну-уцаар авхуу-лчихаж ч байсан юм билүү” гэж хэлсэнд би жигтэйхэн уу-рлаж “Авху-улах байсан юм бол аль хэдийн авхуу-лна шүү дээ” гээд өөрийгөө өмөөрлөө. Харих замдаа бид хоёр хоёулаа аз жаргалтай нь аргаггүй инээлдсээр гэрийн зүг явлаа. …Удалгүй сургууль ч орж гэд-сээ нуух гэж зүдрэ-хийн хажуугаар Идэрээгээс ямар ч сураг байхгүй болохоор улам хямарч байв. Хүүхдүүд ч гэд-эс маань томроод ирэхээр мэдэцгээж, би ч гэсэн хүмүүсээс удаан нуу-хыг хүссэнгүй,шууд л бариухан шиг таарсан хувцасаа өмсөөд сургууль дээрээ нэг өдөр очлоо.Сургуулиар нэг жиг, жуг гэцгээж, ангийн хүүхдүүд ирээд “Энэ хэний хүүхэд вэ? Идэрээ та хоёр чинь салчих-аагүй билүү” гэхээр нь” Үгүй ш дээ.Жир-эмсэн гэдгээ хэлж чадаагүй юм аа.Харин цаадах чинь Хө-х хо-труу явсанаасаа хойш т-аг болчихлоо.Та нараас мэдэж байгаа

хүн байгаа юу?”гэхэд нэг нь тэндээс “Цаадах чинь ямартайч хотод ирсэн харагдана лээ шүү хө”гэж хэлэхэд би шок-онд орж “Тэгээд яагаад надтай холбогдохгүй,уулзахгүй байгаа юм бол”гэж бодон өөрийн эрхгүй гом-дох сэт-гэл төрж,ганцаар маш их уйл-сан ч над дээр эргээд ирэх байх гээд горьдлого тасрахгүй хүлээсээр л байлаа. Тэгтэл нэг өдөр гудамжаар алхаж байгаад түүнтэй санаандгүй ха-лз тулдаг юмдаа. Бас болоогүй ээ тэр өөр нэгэн ох-интой тэвр-элдээд, хөтлөл-чихсөн алха-ад явж байхад нь таарсан нь миний хувьд хоёр дахь том ш-ок болж хувирлаа. Би ч сонин болоод,тэр ч намайг олж харсанаа миний гэдсийг хараад гайхан хэсэг зогсов. Би танихгүй юм шиг хажуугаар нь өнгөрөхдөө уй-лах гэсэн боловч нул-имс гарч өгдөггүй,харсан зүй-лдээ итгэж ядан, ахиж түүнийг хүлээхээ больж, өөртөө итгэлтэй нь аргагүй ганц бие ээжийн зам руу алхлан орлоо… Хэд хоногийн дараа ” Уулзъя “гээд хүрээд ирэхээр нь юу ярих нь сонин санагдаад түүнтэй уулзлаа .

Надруу хэсэг юу ч ярилгүй гөлөрч суусанаа гэдс-эн дээр минь гараа тавиад”Хэ-эн сарт-ай юм” гэхээр нь “7 сар өнгөрч байна ” гэлээ. Идэрээ дотроо сараа тоолоод байгаа бололтой нүдээ дээш эргэлдүүлэн суухад нь миний эгдүү хүрсэн ч түүнд дэндүү их гом-дож,уу-р минь хүрсэндээ ” Чиний хүү-хэд биш ээ.Санаа зоволтгүй. Чи чинь найз шинэ охи-нтой болчихсон биздээ. Одоо явж үз.Чамайг хар-ахыг ч хү-сэхгүй байна”гэж хэлээд эргэж ч харалгүй гэрлүүгээ гүйгээд орчихсон.Тэр яахаа мэдэхгүй хэсэг араас харж зогссоноо яваад өгөв…

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *