Нүүр Өгүүллэг “ТӨӨРӨГ ТАВИЛАН”өгүүллэг “2-р хэсэг”

“ТӨӨРӨГ ТАВИЛАН”өгүүллэг “2-р хэсэг”

51 секунд уншина
0
0
802

Арван нэгхэн насандаа эх-ээсээ хага-цсан нь Нандинд хүнд цохилт болсон нь ойлгомжтой. Эхэндээ юу болоод байгааг ч ойлгосонгүй, өглөө сэрэхэд нь үргэлж нээлттэй байдаг ээжи-йнх нь өрөөний

хаалгыг хаачихсан, бэр эгч нь хоёр нүдээ ха-вдтал уй-лсан бололтой бүлцийчихсэн амьтан н-усаа шор шорхийтэл татаад, аав ах хоёр нь дуугаа хурааж бүгд л Нандинг эгцэлж харахгүй харц буруулан байхад

нь охин их л гайхсан ч юу ч гадарласангүй. Яагаад ч юм урд шөнө ээжтэйгээ хамт хөтлөлцөөд инээлдэн алхаж байна гэж зүүдлээд их л жаргалтай сэрсэн тул нүүр гараа угаачихаад заншсан ёсоороо ээждээ

орж үнсүүлэхээр өрөө рүү нь зүглэтэл аав нь урдуур нь зам хааж зогсов. Гайхсан охин аавынхаа нүүр лүү өл-ийн харвал түмэн үрчлээ сууж нар салхинд харласан нүүр нь улам хөгши-рчихсөн мэт, зовхи-

ндоо дарагдсан хоёр онигор нүдэнд нь нул-имс гялсхийн үзэгдэхэд Нандин гэнэт юу болсныг зөнгөөрөө ойлгож толг-ойгоо сэгс-рэн хойш ухраад нулимс нь ганц хоёроор бөмбөрөн байснаа улам хүч түрэн асг-арч эхэллээ. “Үгүй ээ, ээ-жээ, миний ээж-ээ, би ээ-ждээ үнсүүлмээр

байна” гэж хашхи-ран хаалттай хаалга руу зүтгэсэн охиноо Мягмар тас тэврэн сөхөрч суугаад юу юугүй са-д та-вих гээд байгаа нулимсаа арайхийн барьж дотогш залгисаар… Үржинбадам энэ бүхнийг харж тэвчсэнгүй цааш гүйн өрөө рүүгээ ороод цурхи-ртал у-йлж гарахад Хүрэл араас нь орж мөрөөр нь тэврэн тайтгаруулах санаатай оролдовч өөрөө ч нулимсаа барьж чадсангүй. Хүрэлийн хоёр нялх хүү аав ээжийгээ уйлахыг хараад айж бүлтэгэнэн зогсоно. Өчигдөрхөн аз жаргал, инээд хөөр дүүрэн байсан Мягмарынхан бүгд уй га-шууд ав-тлаа… Дөнгөж хот ороод эх-ийнхээ н-ас бар-сныг дуулсан Хонгор ухаан жолоогүй давхин иржээ. Минжээ бүсгүй харин хадам эхийнхээ оршу-улганд ирэх сэтгэл дутаж хотод хоцорсон нь харамсмаар. Хонгор гэрлүүгээ давхиж явахдаа хоёр нүдэнд нь дүүрэн ну-лимс цийлэгнэж, ээжий-нхээ хажууд байж гараас нь атгаад эц-сийн за-мд нь үдэж чадалгүй явсандаа өөрийгөө зүхэн бач-имдсаар, хурдн-ы заалт нь 120и-ос буулгүй давхиж ирээд гэртээ оруут нү-үрийг нь бүтээсэн ээжийнхээ цог-цсын хөлд сөхрөн асгартал уйлав. Өдөржин орилж чарлан галзу-урах шахсан Нандин аавдаа тэврүүлээд унтаж орхижээ. Хэзээ нэг өдөр ийм юм болно гэдгийг Мягмар мэдэж байсан ч яг тулаад ирэхээр яах ёстойгоо ч мэдэхгүй цөхөрч шалдаа буун, амьдрах утгагүй

санагдавч нойрон дундаа үе үе гин-шин эхэр татах сөөсгөр охиноо хараад юуны төлөө амьд үлдэх ёстойгоо ухаарч суулаа. Сувдын орш-уулга болж өнгөрс-нөөс хойш нэг хэсэгтээ л бүгд чимээгүй дүнсгэр оргиж, Хүрэлийн хоёр хүү л юу ч ойлгохгүй тул хашхиралдан гүйлдэж наадна. Талий-гаачийн дөч-ин есө-н хоног ч өнгөрөөгүй байхад Минжээ нөхөр лүүгээ залган хурдан ирээч гэж шавдуулах нь төвөгтэй. Хайр дурлалын мананд төөрч нүд нь сохорсон Хонгор хайртай бүсгүйнхээ ийм болчимгүй занд уурсса-нгүй, намайг санаад хэцүүдээ биз гэж цайлганаар бодно. Хонгорыг ямархуу хүүхэнтэй амьдралаа холбож байгааг ганцаар ойлгосон Үржинбадам санаа нь зовж байвч хүний амьд-ралд хош-уу дүрээд яахав гэж бодоод хэлээ та-с хаз-жээ. Намар ч болж Хонгор хот руугаа буцан, Нандин хичээл номондоо явж эхэлсэн ч дуу шуугүй гунигласан хэвээр. Дуртай дургүй хичээлдээ явж тараад найз нөхөдтэйгээ ч тоглож наадалгүй шууд гэртээ ирэнгүүт өрөөндөө ороод нам жим болно. Мягмар охиныгоо яаж цовоо сэргэлэн болгох аргаа олохгүй, өөрөө ч ихэнхдээ хий гөлрөн та-мхиа баагиулсаар дүнсийж суух болов. Үржинбадам л эх хүн гэсэндээ Нандинг аргадан эвийг нь олох гэж хичээсээр жил гаруй хугацааны дараа Нандин охин овоо дуу шуу орон инээж хөхөрч гадаа гарч тоглож наадах болжээ. Хонгорын цуглуулсан мөнгөн дээр аав ах хоёр нь хуримтлуулсан хэдэн төгрөгөө нэмж хоёр өрөө байр авч өгөөд, тэр намраа бэр гуйж удалгүй хурим найр хийн Хонгорынх гэдэг айл албан ёсоор голомтоо бадраалаа. Минжээгийн эцэг эх ба-ян чинэ-элэг хүмүүс

ч хаа очиж охиноо бодвол хээ ша-агүй аятайхан хүмүүс аж. Хоёр өрөө байранд нь иж бүрэн тавилга авч тохижуулж өгөөд хуримын бэлэг гэж үнэтэй том машин бэлэглэв. Хадам аавынхаа өөрийн гараар хийж бэлэглэсэн нарийн чамин хийцтэй морин хуурыг Минжээ бүсгүй голонгуй харж байсан ч Хонгорт хэлж шалчи-гнасангүй овоо дуугүй өнгөрчээ. Хуримаа хийснээс хэдэн сарын дараа спир-алиа авх-уулж жирэ-мсэлсэн Минжээ улам л эрхи-йн тэ-нэг, ааш-ны тул-ам болсон авч угийн дөлгөөхөн Хонгор ганц удаа эхнэрийн үгнээс зөрөхгүй, аль болох ая тухтай байлгахыг хичээн гүйнэ. Мягмарынх гэдэг айл байдаг янзаараа, хоног өдөр өнгөрч хүүхдүүд томорсоор, Мягмар өвгөн жил ирэх тусам улам л хор-чийж бөгти-йсөөр. Хүү бэр хоёр нь аль байдгаараа асарч тойлон сувилал эмнэлэгт хэвтүүлэвч эхнэрээсээ хойш зөрүүд болсон өвгөн хоёр ч хонолгүй гэртээ ирээд хэвтчихнэ. Минжээг төрснийг дуулаад Мягмар ганц охиноо дагуулан хот руу бага хүүгийндээ очсон боловч ааш-тай бага бэр нь хялал-заж цэ-хэлзээд янзгүй байх тул хоёр хоноод буцжээ. Замын унаанд аавынхаа бөөр-өнд наалдан сууж явахдаа “Минжээ эгч яагаад ийм ууртай байдаг юм бэ? Манай Үржээ аниа шиг гоё ааштай байж болдоггүй юмуу?” гэж асуух охиндоо юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй хэсэг бодолхийлснээ ” Хүн болгон сайхан ааш зантай байдаггүй юмаа миний охин, яах вэ

Минжээ эгч нь Хонгор ахад нь л сайн байвал бидэнд ямар хандах нь хамаагүй шүү дээ” хэмээн учирлав. Тийм хөөрхөн царайтай гоё эгч байж яагаад муухай зан-тай байдаг байнаа, би лав том болоод царайлаг болсон ч гэсэн сайхан ааштай хүү-хэн болноо гэж бяцхан ухаандаа бодлогшрон явлаа… Хүрэлийнх дахин бүл нэмж өнөр өтгөн болсоор, Нандин охин өсөхийн хэрээр Мягмар өвгөн өтө-лсөөр.. Ганц охиноо сургууль төгсөхийг нь хар-чихаад нүд ан-их юмсан гэдэг бодол тээн өдөр хоногийг өнгөрөөх Мягмар бараг ирэхээ больсон бага хүүгээ санаж бэтг-эрнэ. Минжээ ганц хүүх-эд гарг-асан биш Хонгорын бүр тол-гой дэ-эр гарч, хөөрхий муу аавд нь ч золгу-улахгүй, нутаг буцах талаар яриа гармагц л бие хаа нь өвдсөн хүн болчихдог байв. Чилийсэн таван жил өнгөрч Нандин охин 16 нас хүрч иргэний үнэмлэхээ авлаа. Наймдугаар ангид орсон том охин маань хэлж ирэхгүй хийсч ирдэг дурлалын суманд оногдох нь тэрээ…

Load More Related Articles
Load More By admin
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ ТӨГСГӨЛИЙН 11-Р ХЭСЭГ

    Хоёр залуу яаран давхисаар Чинзоогийн гэрт хүрвэл хүн алга. Чинзоо ээжрүүгээ залгаж, яриад…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 9-Р ХЭСЭГ

    Хэд хоног хичээлээ тасласан Галт , Ганаа хоёр тэнхмийн эрхлэгчийн өрөөнд зэрэгцэн шилээ ма…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 8-Р ХЭСЭГ

    Хар дарж зүүдлээгүй бол Галт сэрхээргүй бөх унтжээ. Цагаа харвал оройн 18 дөхөж байв. Тэрэ…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *