Нүүр Өгүүллэг “ӨӨРТӨӨ ИТГЭ ХОНГОР МИНЬ” өгүүллэг “2-р хэсэг”

“ӨӨРТӨӨ ИТГЭ ХОНГОР МИНЬ” өгүүллэг “2-р хэсэг”

58 секунд уншина
0
0
815

Нүүр нь хавдаж ц-ус нө-ж болсон Бадам ухаа-нгүй хэвтэх нөхрийнхөө даг-знаас годгой-дох хүрэн улаан ц-усыг тогтоох санаатай алчуураар дараад түр-гэн тус-ламж руу залгаж дуудлага өгөв. Хамраас нь ц-ус го-

ожиж амруу нь орохыг ч тоосонгүй, одоо яах вэ гэдэг бодол л шаналгана. Огцом уурандаа хийсэн зүйлдээ балм-агдаж айн толгойгоо базл-ан суух хүүгээ, ээртлээ уйлж нус нулимсандаа хут-галдан зогсох

охиноо ээлжлэн хараад зү-рх нь зү-сэгдэх шиг болж өөрийн эрхгүй нулимс нь урсан сэт цохи-улсан хөмсөгнөөс нь урсах ц-устай холилдон ууссаар. Элэг бүтэн амьдралаа авч үлдэхийн төлөө хэдэн

жил тэсэж тэвчлээ дээ, эцэст нь ийм л юм харах гэж тэр олон шөнийг нули-мсандаа живж өнгөрүүлсийм гэжүүдээ хэмээн бодохоос гол нь хар-лан байлаа. ” Миний хүү дүүгээ дагуулаад холхон явж бай, эмн-

элгийн тэрэг явсны дараа гэртээ ирээрэй, ээж нь эмнэлэг дээр удаж магадгүй, гал хөсөө сайн түлээд дүүтэйгээ хоол унд хийж идээрэй, за алив бушуул, бушуул” гэж ээжийгээ шамдуулахад Самдан босч дүүгээ

хам хум хувцаслаад хөтлөн гарч одов. Энэ хүнтэй би л амьдралаа холбож насыг ба-рсан, үх-дэг байлаа ч, сэх-дэг байлаа ч үйл-ийн ү-рээ өөрөө л үүрье гэж Бадам шийджээ. Эхэр татан гинши-гнэсээр байгаа дүүгээ чирэх шахуу гудмаар алхах Самдангийн дотор бү-рхэг тэнгэр адил сааралтан бүүдийж, хоёр алаг нүд нь нули-мсаар дүүрэн урдах замаа ч харахгүй байлаа… Самбуу эмн-элэгт очиж амжилгүй түр-гэний тэрэг дотор на-с эцэ-слэв. Шүү-хээс Бадамыг аргагүй ха-мгаалалт хийсэн гэж үзэн я-л хөнгөрүүлж энгийн дэглэ-мтэй хо-рих газ-арт 15 жил хор-игдох я-л он-оожээ. Бадамыг ач-игдан явснаас 3 хоногийн дараа хорооны нийгмийн ажилтнууд ирж гэрийг нь буу-лгаж хураан, хоёр хүүхдийг асра-мжийн га-зарт хүлээлгэж өгөв. Самдан тэнд хоёр ч хонолгүй ор-гон алга болжээ. Эцэг эхийн хүсэл хүлээлтээр энэ хорвоод ирсэн Хүслэн охин орь га-нцаар хоц-орч танихгүй олон хүүхдүүдийн дунд бүлтэгэнэн байх нь өрөвдөлтэй. Аз жаргалаар анх эхэлсэн амьдрал нь а-рхи гэгч хүчтэй манг-асын аманд орж, элэг бүтэн нэгэн гэр бүл дөрөв хуваагдаж зүг зүгт сарнин одлоо… Гуниг асаасан дүрлэгэр нүдтэй Хүслэн аср-амжын газрын цонхоор юуг ч юм хоосон

гөлрөн зогсоно. Ээжийгээ санасан бяцхан зүр-х нь баз-лан ха-тгах шиг, нэг их хүнд чулуу цээжин дээр нь дараад байх шиг ам-ьсгаа бүтэн авж ч болохгүй, нэг л зо-виуртай. Хор-их ангийн төмөр сараал-жтай хүйтэн өрөөнд хана налан суух Бадам ч бас охиноо санасандаа ша-налан уйлж байлаа… Хүслэн охиныг эхийгээ үгүйлж уймран зогсох яг тэр үеэр хотын нөгөө захад Урангоо гэх хөөрхөн охин ээжээрээ сургуульд хүргүүлээд баяртай хэмээн даллан зогсож байгаад анги руугаа гүйн оров. Охиноо цааш гүйн ортол харж зогссон Биндэръяа яаралгүй эргэн шат уруудаад хаачихаа мэдэхгүй байгаа аятай хэсэг тээнэгэлзэж зогссоноо нэг их том санаа алдав. Биндэръяа хөдөөнөөс нөхрөө дагаж хотод ирээд 10 жил аль хэдийн өнгөрчээ. Анх хоёул юу ч үгүй хоосон ч хайр, итгэлээр дүүрэн бялхаж байсансан. Хотын захад газар олж, хөөрхөн жижигхэн гэр бариад хоёул ажилд орж цалингаа хураан байранд орно гэж төлөвлөв. Жил ч болоогүй Биндэръяа жирэ-мсэлж гэрт суух болжээ. Нөхөр нь харин ажлаасаа орой-тох нь ихсэж, ээлжинд гарч байна гэж худал үнэн нь мэдэгдэхгүй юм ярин хонуут өнжүүтээр алга болдог болсоор Биндэръяаг төрөхөөс хэдхэн хоногийн өмнө хувцас хунараа боож аваад юу ч хэлэлгүй тэр чигтээ явжээ. Хөөрхий бие давхар бүсгүй уй-лахаас өөр юу ч хийж чадалгүй, өм-гөр жижигхэн гэртээ ганцаар хоцров. Хөдөө байгаа ижийдээ гүйгээд очмоор байсан ч, “Энэ залуутай суугаад миний ох-ин зо-вно, хэрэггүй”

гэж үглэхийг нь тоолгүй за-д хэрэ-лдсээр орго-х шахам зугтаж гарснаа бодохоос эхийн нүүрийг харахаас халш-иран зориг дутна. Хоолтой хоолгүй өдөр хоног арга-цаасаар төрөх өдөр болж хөөрхөн охиноо өлгийдөн авчээ. Охиноо тэврэн эмнэлгээс ганцаархнаа гараад у-йлан зогсож байхдаа ижийнхээ үгэнд ордог байж гэж сая л ухааран гэмшивч ал-аг үрээ хараад сэтгэл нь ууж-ирч зориг орон гэрийн зүг алхсан билээ. Нөхөр нь анх жир-эмсэн болсныг нь дуулаад охин төрвөл Урангоо, хүү төрвөл Уранбаяр гэж нэр өгнө хэмээн ярьж байсныг марталгүй явсаар охиндоо Урангоо нэр хайрлажээ. Нэг л өдөр инээгээд ороод ирэх боловуу, охиноо хараад хөрсөн сэтгэл нь эргэж бид хоёртойгоо амь-драх боловуу гэсэн битүүхэн горьдлого төрөн хашааны хаалга дуугарах бүрд догдолдог байсансан. Даанч тэр ад-гийн амьтан хүний урманд нэг ч удаа ирэх байтугай холбоо ч барьсангүй… Хот яваад ирсэн нутгийн хүнээс ганц охиныхоо сургийг

сонссон ижий нь чадлаараа юм хум бэлдээд замын унаанд суужээ. Хар цай гамбираар голоо зог-оож бие нь олигтой тэн-хрэхгүй, хө-хөнд нь ч сүү орохгүй, өлсс-өндөө зогсоо зайгүй уйл-агнах алгын чинээ охиноо дэмий л тэврэн нааш цааш холхиж байтал хаалга онгойн сайхан ижий нь баахан шуудай борцтой юм чирсээр орж ирэхэд Биндэръяа баярласандаа цурхиртал уй-лж билээ. Эх хүн гэдэг хэзээд үрийнхээ төлөө байдаг нь хичнээн гайхалтай, хичнээн сайхан бээ? Ээжийгээ ирснээс хойш мах сүүтэй золгосон Биндэръяа дорхноо тэнхэрч, хөх-өнд нь сүү орон бяцхан Урангоо ч гэдэс цатгалан үнэгчлэн унтах болов. Охиноо 6 сар хүргээд амьдрахын эрхэнд ажилд оров. Биндэръяагаас өөр хүүхэд шуухад угаас байхгүй тул ээж нь хойш буцах хэрэг байсангүй, ганц муу гэрээ зараад бүрмөсөн ирсэн учир

охиндоо санаа зовохгүй нэг хэсэг л амар байлаа. Урангоог 6 хүрдэг жил эм-ээ нь на-с б-арж ахин хоёул хоцорчээ. Биндэръяагийн ажилж байсан үйлдвэр ч татан бу-угдаж, ажил ч үгүй, ээж ч үгүй хямралын байдалд орлоо… Жилийн өмнө охиноо сургуульд оруулаад өөрөө нэг газар үйлчлэгчээр оржээ. Бага цалинтай ч гэсэн Ээж охин хоёртоо болоод л байдаг байв. Өчигдөрийн г-айтай явдал болоогүй бол Биндэръяа өнөөдөр хаачихаа мэдэхгүй ингэж гуниглан зогсохгүй байсансан…

Load More Related Articles
Load More By admin
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ ТӨГСГӨЛИЙН 11-Р ХЭСЭГ

    Хоёр залуу яаран давхисаар Чинзоогийн гэрт хүрвэл хүн алга. Чинзоо ээжрүүгээ залгаж, яриад…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 9-Р ХЭСЭГ

    Хэд хоног хичээлээ тасласан Галт , Ганаа хоёр тэнхмийн эрхлэгчийн өрөөнд зэрэгцэн шилээ ма…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 8-Р ХЭСЭГ

    Хар дарж зүүдлээгүй бол Галт сэрхээргүй бөх унтжээ. Цагаа харвал оройн 18 дөхөж байв. Тэрэ…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *