Нүүр Өгүүллэг НАМАЙГ БИТГИЙ ГОМДОО өгүүллэг “15-р хэсэг”

НАМАЙГ БИТГИЙ ГОМДОО өгүүллэг “15-р хэсэг”

1 минут уншина
0
1
351

Нилээн ха-ламцаж сэтгэл нь хөөрсөн Ууганаа ширээ дүүрэн ууж идэх зүйл захиалж бүх тооцоог хийв. Царайлаг, мөн-гөтэй энэ залуу Б-олорт тун их таалагдаж хажууд нь наалдан сууж наал-инхай ааш гаргана.

Болор ч царай зүс, бие хаа са-йтай охин тул Ууганаад таалагджээ. Ууганаагийн найз Сугар гэх залуу тэдэн дээр нэмэгдэн ирж сууснаар хүй-сийн харицаа тэнцэв. Баахан бүжиглэж нарг-ицгаасан залуус баа-

рнаас гараад бууд-лын өрөө аван үргэлжлүүллээ. Сугар Болорт х-андтай байх боловч өнөөх нь Ууганаад наал-даад түүнийг тоож ч харсангүй. Шөнө дунд болоход шал со-гтуу Болор гуйвж дай-всаар

ной-лын өрөө рүү ортол араас нь Ууганаа даган орж хаалгыг түгжив. Ууганаа угаасаа сана-атай уудаг тул бууд-алд ирснээс хойш өөрөө ар-хиа тойруулан бусдыгаа ша-хаж өөртөө бараг л хийгээгүй билээ.

Угаалтуур түшин тонгойж огих Болорын тон-тгор өг-згийг хараад аа-згай нь хөдөлсөн залуу охины нурууг дарж илмэр аядан байснаа гараа доошлуулан өг-зөг, гуя-ыг нь и-лж т-аалав. Болор эс-эргүүцэл үзүүлэх ч

тэнх-элгүй угаалтуураас з-ууран арайхийж хөл дээрээ тогтоно. Ууганаа аль хэдийн бэлэн болж хат-уурсан эр-хтнээ гаргаад ох-ины бог-инохон ба-нзлыг сөхөж дот-оожыг нь шувт татангуутаа огцом түлхэн оруулаад о-цгонон х-өдөлж эхэллээ. Тэр хоёрыг нойлын өрөөнд сек-сдэж байх хойгуур Болортой хамт явж байсан хоёр найз охин нь түүнийг орхин явсныг Болор мэдсэнгүй. Батбаяр аль хоёр цагийн өмнө та-сраад унтчихсан тул Сугар ганцаараа нөгөө хоёр о-хиныг үлдээх гээд хүчрээгүй билээ. Ууганаа сог-туу охиныг хоёр гар дээрээ өргөсөөр но-йлын өрөөнөөс гарч иртэл бусад охид байсангүй Батбаяр, Сугар хоёр унтаж байлаа. Хүнгүй болсонд олзуурхсан Ууганаа Болорыг сул орон дээр хэвтүүлээд бүх хувцсыг нь тай-чин ча-рмай ш-алдлаад дээр нь гарав. Охин юу болоод байгааг ч ойлгох тэнхээгүй г-иншин хэвтэнэ. Эр эм хоёрын тач-аадан ги-нших дуунаар Сугар сэрж нөгөө талын орон дээр юу болж буйг харлаа. Ууганаа дуу алдан ду-р та-виад охи-ны дээрээс босч дот-оожоо өмсөн ширээн дээрх ундаанаас балгаад там-хи асаан баа-гиулж суутал нөгөө орон дээрээс Сугар босч ирээд юм хэлэлгүй дох-иж зан-ган ойлголцов. Ууганаа сэмээрхэн босоход Сугар түүний байранд ирж сууснаа гэрлээ унтраа гэж дохиод цааш харан

хэвтэх ох-ины ар-аас нь т-эврэн хөнжил нөмөрлөө. Удаж төдөлгүй нүц-гэн биес хавира-лдан цохил-цох чимээ гарч эрэгтэй хүн уу-хилах, эмэ-гтэй хүний гин-ших сонсогдоход Ууганаа чимээгүй агдагнан инээснээ Батбаярыг нудран сэрээв. Гурав дөрвөн цаг унтаад овоо ар-хи нь гарсан Батбаяр сэрэнгүүтээ үхээнц хоолойгоор уух юм асуухад Ууганаа ундаа авч өгөөд нөгөө талын ор луу заав. Хямдхан б-уудлын нимгэхэн хөшигний цаанаас гудамжны гэрэл нэвт тусах тул өрөөнд бүдэгхэн гэрэлтэй, юу болж байгаа нь илхэн харагдана. Батбаяр ч нойр нь сэргэн Ууганаагаас “Хэн юм” гэж шивнэн асуувал өнөөх нь “Болор, болор. Мань нь тү-рүүн орчихсон. Сугарыг дуусахаар чи ор. Наад охин чинь хэнд ш-аалгаж байгаагаа ч мэдэхгүй сог-тсон байна лээ” гэж аяархан хэлээд муухай инээлээ. Гурван залууд шөн-өжин ээлжлэн эдлүүлсэн Болор өглөө нь хө-длөх ч тэнх-элгүй хөн-дүүр болсон би-етэй сэртэл өрөөнд хэн ч байсангүй. Арайхийн босч хувцсаа өмсөөд гарч такси барин гэрийн зүг явлаа. Урд шөнө ямартай ч н-ойлын өрөөнд Уу-ганаатай байснаа хальт мульт санаад шөнө-жин түүнтэй жар-гасан л гэж бодов. Толгой нь заа-дсаараа салах шахам янг-инахын сацуу б-өгсөн бие, хөх-ний товч нь нил хөн-дүүр оргин муухай

ярвайсаар гэртээ орлоо. Батбаяр Сүндэрт өш-ирхсөн хэвээр л. Хөөрхий охиныг хү-чирхийлж зод-сон нь өөрийнх нь буруу гэж ганц ч удаа бодож байсангүй. Тэр үед Ууганаа яалтчгүй х-ам х-эрэгтэн болсон болохоор аав, ээж нь хөөцөлдсөөр тэр хоёрыг гаргаж авсан билээ. Хэрэв Батбаяр ганцаараа тийм хэ-рэг хийсэн бол түүнийг аврах чадалтай хүн а-р гэрт нь байхгүй. Арх-ичин аав нь хүүгээ шо-ронд ороод гарсныг ч мэдээгүй аж. Ууганаа л түүний ганц түшиг тулгуур, найдвар нь болсон тул Батбаяр түүнийг сала-хгүй дагаж хий гэсэн болгоныг нь хийн явсаар өдийг хүрэв. Сүндэртэй дахиж орооцолдоод хэрэггүй гэж Ууганаа түүнд хэлсэн боловч Батбаяр охиныг заавал хаш-раана гэж бодсоор л. Тэр охиноос болж шо-ронд гурван сар суухдаа овоо их юм үзэж өнгөрсөн тул тэр бүхний хариуг Сүндэрээс л авна гэж зан-ана. Болороос Сүндэрийн талаар овоо их зүйл сонссон болохоор яаж охиныг шийт-гэхээ төлөвлөн байлаа… Өмнө нь хаа нэгтэй л ирж үйлчлүүлдэг байсан баян Баатар сүүлийн үед байнга ирэх болсонд Цэнгэлмаа хүүхэн баярлан хөл алдаж гүйнэ. Баян эр-ийг уур-галчих санаатай янз бүрээр үзсэн ч Баатар түүнийг ганц удаа ч сонирхож харсангүй, Сүндэрийг л шох-оорхож буй нь илт. Сүндэр харин Баатарт нэг их нүүр өгөхгүй ч, цаад муу санааг нь огт гадарлахгүй л явсаар… Хээрийн зэрлэг с-огоо шиг Сүн-дэрийг үргээгээд алдчих вий гэсэндээ Баатар ганц ч хөнгөн хуумгай үйлдэл гаргахгүй сайхан сэтгэлт ахын дүр бүтээнгээ, гэнэн жаа-хан охи-ны хө-л алдахыг л хүлээж байлаа.

Амгалан ихэнхдээ Сүндэрийн ажлыг тарахаар тосож авдаг тул Баатар ч тэр хоёрыг харжээ. “Иш зайлуул. Шал-дан б-анди л юм байхчив. Эхэндээ ч хүүхдүүд ингээд гүйж л байдаг юм. Аяандаа тэгээд амьдрал хатууг ойлгоод ирэхээрээ ах руугаа гүйгээд ирнэ дээ” гэж тохуурхан бодоод Сүндэрийг ажлаас нь халах тухай ярихаар захирал найзынхаа өрөө рүү алхжээ. Батбаяр хоёр ч удаа оройхон хирд Сүндэрийн гэрт ирсэн ч Сүндэр байсангүй. Яг тэр үеэр Сүндэр оройн ээлжинд ажиллаж байсан болохоор шөнө 12, 1 гэж харьдаг нь аз болсон гэлтэй. Гудамжинд нилээн удаан хүлээгээд охин ирээгүй тул залхсан Батбаяр явсан билээ. “Тэр муу г-ичий эндээ ирэхгүй байгаа юм байх даа. За яахав, тэгвэл хайртай залуугынх нь гэрийг л олохоос” гэж тэр дотроо боджээ. Гантиг, Грэйс хоёр хуримын бэлтгэлээ эртхэн хийхээр Монголд иржээ. Хүү, бэр хоёр нь ирсэн тул Нансал дураараа загнаж чадахгүй болж шинэхэн үйлчлэгч охиныг хүлээж байсан аюул хэсэгтээ л хойшлогдлоо. Баатар ч овоо гадуур на-ргих нь б-агасаж ганц хүүгийнхээ хуримыг аятайхан хийчих санаатай ийш тийш завгүй гүйх болов. Одоо нэгэнт бэр нь болох гэж байгаа тул хадам ээжтэйгээ дотносох гэсэн Грэйс байнга Нансалын өрөөнд орж ирэн энэ тэрийг ярилцах гэж оролдох нь Нансалд үнэндээ л яршигтай санагдана. Гэсэн ч хүний эрээн дотроо тул гаднаа их л сайхан зантай авгай жүжиглэсээр, Грэйс ч түүнд нь итгэж хадам ээжтэйгээ сайхан харилцаатай болсондоо баярлан сэтгэл тэнэгэр байх болов. “Аниа таныг гадаа нэг ах дуудаж байна” гэхэд Болор гайхасхийн босч очвол Батбаяр зогсож байв. Ууганаагийн утсыг аваагүйдээ харамсаж байсан Болор дотроо баярлан инээд алдсаар: ~Хүүе ямар сонин хүн юу хийж яваа юм бэ? Ганцаараа явж байгаа юмуу? ~Ганцаараа явжийнаа. Чиний дугаарыг харин эртээд аваагүй байна лээ. Гэрийг чинь мэддэг болохоор шууд хүрээд ирлээ. Асуух юм байна хө. ~Аан зөв зөв. Ууганаа нээрээ сайн уу? Таг чиг болчих юмаа хихи ~Сайн сайн. Цаадах чинь ойрд завгүй байгаа. Чи нөгөө яриад байсан Сүндэрийн найз залуугийн гэрийг мэдэх үү? ~Мэдэхгүй ш дээ. Тэр чинь сүүлд манай ангид

шилжиж ирсэн байхгүй юу. Хөгийн их зантай банди байсын. Яасан? ~Аа зүгээр хэрэг болоод. Сүндэр нөгөө хуучиндаа байхгүй байгаа юм бишүү? ~Уг нь хавар тэндээ л байх шиг байсан даа. Нүүчихсэн юм болов уу? Чи эсвэл дугаарыг нь авах уу? ~Байгаа юмуу? Тэгье л даа өгчих. ~Чи тэгвэл хариуд нь надад Ууганаагийн дугаарыг өгөөрэй хихи ~Аваа ав… Тэр хоёр утасны дугаар солилцоод дараа уулзахаар тохирон саллаа. “Энэ балай ги-чий эртээдийн явдлыг санахгүй байгаа юм байхдаа. Ууганааг л гэж бодоод байх шиг байна” гэж бодон инээд нь хүрсээр явав. Тэр шөнө Сугар гэгч залуугаас бүгд тэ-мбүү өвчин авснаа хэн нь ч одоохондоо мэдээгүй л байлаа… Ширээ дүүрэн идэж уух зүйлс өрөөтэй, ханан дээр Төрсөн өдрийн мэнд хүргэе гэсэн бичиг өлгөөстэй. Сүндэр захиалсан өрөөндөө түрүүлж ирэн бэлдсэн нь энэ билээ. Бүх юм жин тан болж одоо төрсөн өдрийн эзэн л ирэх үлдэв. Охин Амгаланд бэлэглэхээр авсан чамин цагаа эргүүлж тойруулан хараад сэтгэл ханамжтай инээн сууж байтал утас нь жингэнэн дуугарлаа. Амгалан л байх гэж бодон хартал нууцалсан дугаар байв. Сүндэр огт юм бодсонгүй ногоон товчийг даран аваад: ~Байна уу? ~За сайн байна уу Сүндэрхэн минь! Хаагуур жа-ргаж явна даа? ~Хэн бэ? ~Хаха одоо бүр танихаа байгаа юу. Таа л даа хихи ~Амгалан гуай битгий хүнээр тоглоод байгаарай. Хурдан ир л дээ… ~Бас болзож молзцон айн хихи за Сүндэр гуай сонсож бай! Яриа дуусгалгүй утсаа салгавал тэр хайртай Амгаланг чинь цустай нь хутгаад хаячихна гэж мэдээрэй! ~…. юу… Чи хэн бээ? Юу яриад байгаан бэ? ~Чиний анхны хайр Батбаяр байна. Одоо санаж байна уу ги-чий минь? Ами-наасаа уйдаагүй бол яг одоо байгаа газраа хэлээтэх! Чамайг газ-рын гаваас ч олж чадна шүү би! Ц-агдаа магдаа дуудаад үзээрэй. Хоёулаа цуг шор-оонд була-гдана гэж мэдээрэй ойлгоо! ~……… ~Хөөш дуугараач! Сонсож

байгааг чинь мэдэж байна шүү! Намайг ш-оронд ша-ачаад өөрөө бас хүн амьтантай үерхээд жаргана гэнээ муу ян-хан чинь. Тэр л-алартай чинь цуг алч-ихая л даа би! Батбаярыг ийн хашгичиж эхлэхэд Сүндэр өөрийн эрхгүй утсаа салгаад унтраачихав. Зү-рх нь ам-аар гарах шахам цовхчиж бүх бие нь сал-ганан чи-чирч байлаа. Амгалан ажлаасаа гарангуутаа Сүндэр лүү залгавал утас нь холбогдох боломжгүй байв. Болзсон цагаасаа ялимгүй хоцорч буйгаа хараад гялс такси барин Сүндэрийн ирээрэй гэсэн караоке руу явлаа. Зөөгч охины зааж өгсөн өрөө рүү ортол хэн ч байсангүй. Сүндэрийг арай ирээгүй юм боловуу гэж бодоод зассан ширээний ард цомцойн сууж байтал өөр нэг зөөгч охин шагайснаа “Өө та ирчихсэн юмуу? Энийг танд өгчихөөрэй гэсэн” гээд нугалаастай цаас өгөв. Амгалан цаасыг дэлгэн уншиж эхэлснээ царай нь барайн хувисхийлээ. “Чамдаа төрсөн өдрийн мэнд хүргье. Хамт байж чадаагүйд уучлаарай. Гэхдээ би удаан бодсны эцэст ингэж шийдлээ. Хоёулаа салсан нь дээр юм байна. Чи санаж байвал намайг дээр хүргэж өгсөн машинтай ба-ян хүнтэй би уулздаг байсан юмаа. Одоо тэр хүнтэй гэрлэх гэж байгаа болохоор надад аз жаргал хүсээд орхиоч гэж хүсэх гэсэн юм. Намайг мартаад жаргалтай амьдраарай. Бас намайг уучлах хэрэггүй ээ. Үүрд баяртай… Сүндэр”

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *