Нүүр Өгүүллэг “ХУВЬ ТАВИЛАНГИЙН ЭЭДРЭЭ” өгүүллэг “13-Р ХЭСЭГ”

“ХУВЬ ТАВИЛАНГИЙН ЭЭДРЭЭ” өгүүллэг “13-Р ХЭСЭГ”

14 секунд уншина
0
1
1,787

Тэгтэл гэнэт байшингийн хаалга онгойн, гэрэл цэлсхийж хэн нэгний чар.лах дуу сон.согдов. Зэрэгцэн зогс.ож байсан Дугар, Заяа хоёр бон.дгосхийн цо.чив. Тэгтэл Цэвэлийн дуу ха.дан, -Муус.айн бал.иар

юмн.уудыг хар.аад байгаарай. Намайг хэв.тэж байх ара.ар энэ муу хоёр энд ингээд зава.арч байдаг байна шүү. Хар та нар энэ хоёрыгоо. Танай энэ ари.ухан са.йхан Дугар гуай чинь ийм зав.аан ам.ьтан.

Тэгээд намайг бу.зар була.йгаар нь дууд.аад байдаг билүү та нар гээд хашхи.чин гүйж ир.ээд Заяагийн үсн.ээс зуу.раад авав. Цо.чин га.йхсан Заяа дэмий л, -Аа хэмээн дууга.раад яах ийхийн зуур.гүй

газар уначи.хав. Цэвэл нүүр ам.ыг нь са.мардах гэж дай.рахад Дугар Цэвэлийг бар.иад авлаа. Тэгтэл шуу.гиан чимээ.нээр гэрт байсан хүмүүс сан.дран гүй.лдэж ирлээ. Заяаг газр.аас татан босг.оцгоов.

Цэвэл Дугарын гар.аас му.лтрах гэж ца.мнан хашх.ичина. Дугар, -Цэвэл чи ду.угай болооч. Чи бу.руу ой.лгоод байна. Бид хоёр яа.гаа ч үгүй. Сая Заяагийн дотор муух.ай болоод тэгээд би тусл.асан юм аа.

Өөр юмг.үй гэхэд нь Цэвэл, -Чи муу яаж тус.ласан гэж. Хамаг юм.ыг нь илж та.алж тусл.асан уу аан. Та хоёр хэдий.нээс зава.арч эхэ.лсэн бэ хэмээн хашх.ичин ахиад л Заяа руу дай.ран цам.нахад Дугар ич.иж, сандар.сандаа Цэвэлийг тасх.ийтэл алга.дчихав. Тэгтэл Цэвэл орчи.ноор нэг дууг.аа ха.даан о.рилж эхэллээ. Тэгээд Дугар Цэвэлийг чир.эн г.эрт оруулав. Сайхан нар.гин шуу.гиж байсан хүм.үүс яахаа мэдэхээ бол.ин сан.дарч, нэг л эвгүй у.ур амьс.галтай болоод бие биени.йгээ гайх.ан харна. Тэгтэл Заяа, Цэвэлийн өмнө очоод, -Цэвэлээ намайг уучл.аарай. Чи бу.руу ойлг.оод байна. Дугар бид хоёр ямар ч ха.маагүй хүмүүс. Миний дотор муухай.рсанаас л ха.маг юм боллоо. Дугарт ямар ч бур.уу бай.хгүй шүү гэхэд нэг нь, -Цэвэлээ чи ойлго. Энэ хоёр арай тийм юм хийх.гүй хүмүүс. Бид мэд.эж байна. Тэгээд ч нэг

анги.йн хүүхд.үүд нэгийгээ бөөлж.ихөд нь нур.ууг нь дар.ах бай.тугай л бие бие.нийгээ халам.жилж тус болно шүү дээ гэж хэлсэн үг Цэвэлийг бүр ас.ааж ор.хив. -Юу гэнээ та нар. Байтлаа бүр нэг нэги.йгээ өмө.өрөөд. Дал.дуур зав.хайрч бай.даг улс байх нээ. За, за би мэдлээ. Дугар гуай, чи намайг хэ.лж байхаар өөрийгөө хичээгэ.эрэй хэмээн хаш.хичиж байлаа. Тэгээд нөгөө өрөө лүү яв.аад орч.ихлоо. Дугар юу ч хэлэл.гүй доош хар.ан су.уж байснаа, -Та хэд минь уучла.арай биднийг. Заяа бид хоёрын хоо.ронд юу ч бай.хгүй шүү. Тэгээд чт манайх гэдэг айл нэг ий.мэрхүү л байдал.тай бол.чихоод байна даа гээд гутар.сандаа нүү.рээ дар.ан суу.лаа. Заяа, -Та нар нам.айг ууч.лаарай. Би Дугарыг эвг.үй бай.далд оруулч.ихлаа гээд, -За би ч явъя даа гээд өнди.йхөд нөгө.өдүүл нь, -Ер нь бид хэд ч гэсэн явлаа. Дуг.араа чи эх.нэр хүүхдү.үдтэйгээ эндээ хо.ноод явна биз. Дараа уул.зъя даа гээд тэд гарч явцга.алаа. Дамчаа нүдээ бүлтэг.нүүлэн

худ.лаа са.наа зов.сон дүр үз.үүлж санаа алда.ад Дугарын мөри.йг алг.адан, -Найз минь бит.гий зов.доо. Эхн.эр чинь ойл.гох байлгүй дээ гээд гар.аад явахдаа дот.ороо хөх инэ.эд нь хүрэн муш.ийж байлаа. Цэвэл өрөөнд ороод ор санд.айлан су.уж байхдаа “Үгүй энэ муу Заяа, Дугар хоёр их элэг ба.рьж байх шив дээ. Харин би юун азтай тэр чигтээ унтч.ихаагүй юм. Сэрээд Заяа, Дугар хоёрын хооронд нэг иймэр.хүү юм болж магад.гүй гэж бодо.од гарч хар.сан маань болж. Яг л сана.санаар муу Заяа эм му.ур шиг Дугарыг сахи.ад сүүлээ сөхч.ихсөн зог.сож байдаг байна шүү. Дугар ч гэсэн. Хүний нү.дэн дээр нэг их ар.иун цага.ан явдал.тай хүн. Жинг.эр сахи.ж байгаа но.хой шиг оцойч.ихоод Заяаг бараг тэв.эрч ав.ах нээ. Ер нь намайг гара.хаас өмнө тэр хоёр юу ч хийг.ээд амжу.улаад авс.ан юм билээ хэн мэд.эх вэ. Харин ч хоёр муу хог.ийг олны нү.дэн дээр ба.рьж ав.аад сайн хаш.раалаа. Одоо Дугар миний мууг ду.удаж чада.хгүй ба.йлгүй” гэж б.ах нь хан.ан бодлоо. Заяа гэртээ орм.огцоо орон дээрээ уна.ад эхэр та.тан уй.лж эхэллээ. “Ийм юм бо.лох гэж. Дугарын амьд.ралд би гай тарьч.ихлаа. Арай гэж

эвл.эж ядаж бай.хад нь би г.ай боллоо. Улс ам.ьтан одоо юу гэх болоо. Заяа эмч Дугартай байж байгаад эхн.эрт нь бари.гдаж гэнээ гээд л шууг.ицгаах байх даа. Хү.ний нүүр яаж хар.наа. Нүдний бу.лай” гэж бод.оод дэрээ нэвтэ.ртэл уй.ллаа. Маргааш өглөө нь эрт айла.ас гар.сан Дугар, Цэвэл хоёр дотуур байр луу очиж хүүхд.үүдтэйгээ хам хум уул.заж, явлаа гэдгээ хэл.ээд хөдө.лцгөөлөө. Тэр хоёр замын турш хоорондоо үг солис.онгүй. Жолоогоо бар.иад юу ч дууга.рахгүй суух Дугарын ханхар цээ.жийг ар.аас нь ха.ран явах Цэвэл “Хохь чинь. Намайг илүү үзэ.эд байс.ан хүн. Өөрөө ингээд нүд.ний бу.лай бо.лж, олны ам.ны бай бо.лог” гээд орчин тойрныг сэх.үүн нүд.ээр харж явлаа. Тэгтэл Дамчаа бодогдоход “Тэр мөн зүгээ.ргүй хүн шүү. Анхны явд.лын дараа сан.аа нь зово.од байж. Одоо сиймхий анд.ахгүй шог.шиж ирээд яр.шиг болноо” гэж бодсо.ноо нүдээ аальгү.йтэн жарта.йлгаж, суудлаа зас.ан дор.оо хав.чигнав. Тэгээд тэд гэртээ ирсэн оройгоо дуу шу.угүй дүнс.ийцгээн, унтахаар оро.ндоо орсон хойноо дээш ха.ран хэв.тэж байсан Дугарыг Цэвэл тохо.йгоороо ёвро.од энгэр

заа.мыг нь ажиг.лан харж, нүдээрээ шилбү.үрдэн, -Чи зүгээр арг.агүй нэг бали.артаж ирсэн хүн гэсэн шиг цатг.алан царайл.аад дээшээ хара.ад хэв.тэж байх шив дээ. Би ч яах вэ. Чамд голог.дсон хүн. Наашаа гэхээр чинь баярл.аад л, ца.ашаа гэхээр чинь өв.дөгөө тэвр.ээд хэв.тэж байд.аг хүн гэж хэр.үүл өдөх.өд нь Дугар юу ч хэлс.энгүй бу.руу ха.ран хэвтлээ. Тэр цагаас хойш Цэвэл Дугарыг нэг л дээр.энгүй харц.аар хар.ж, хотны.хоо хоор.онд толгой дээ.гүүр гэдийн алхах болов. Дугар Заяаг өрө.вдөж байлаа. “Яана.даа ганц бие бүс.гүй ам.ьтан. Нада.ас боло.од хэл ама.нд орчихлоо. Уг нь их сай.хан хүн шүү дээ. Нэг сайн хань.тай бол.оосой доо. Одоо Заяа эмч нөгөө Дугартай зава.арч байгаад эхн.эрт нь бариг.даад бө.өн юм болсон гэнэ гээд л сумын төв.өөр нэг шуу.гиж байгаа даа. Хичнээн бид хоёрын хоо.ронд юу ч болоо.гүй гэж хэлэ.эд хэн үнэ.мших билээ. Заяа яаж бай.гаа болдоо хө.өрхий” гэж бодохоос до.тор нь давч.дан байлаа. “Гэхдээ үнэнээр явбал ү.хэр тэрг.ээр ту.улай гүй.цэнэ гэдэг. Хүмүүс хэзээ нэгэн цагт үнэн мөн.ийг нь мэдэх ба.йлгүй дээ” гэж өөрийгөө тайвш.руулана. Ингэсээр яв.тал

хавар боллоо. Нүүр нүд.гүй шор.оо ш.уурч, ха.всрага та.вьж байх үед Цэвэл гэнэт, -Бие өвд.өөд байна, эмчи.д үзү.үлнэ гэв. Дугар, -Юу болоо вэ. Сумын эмн.элэг рүү хүр.гээд өгье гэхэд Цэвэл, -Яах нь вэ та. Намайг Зая.адаа үз.үүлэх нь үү. Тэр чинь надад х.ор өгө.өд алч.их ч юм билүү. Би яаж мэд.дэг юм. Тэгээд намайг мажи.йлгаж аваад та хоёр ам.ар сай.хандаа жа.ргах нуу. Би тэр бу.зар хүү.хэнд чинь үзүү.лж чад.ахгүй. Аймгийн эмнэ.лэгт үзүү.лнэ гэлээ. Үнэхээр Цэвэлийн цави.ар нь хатгу.улж өвд.өөд байжээ. Тэгээд Дугар, Цэвэлийг их замд хүрг.эн замын машинд суу.лгаж өгөөд айм.аг руу явууллаа. Аймагт очоод Цэвэл эмн.элэгт үзү.үлэхэд эмч, -Та өндг.өвчний уулин.хайтай юм байна гэхэд Цэвэл сан.дран, -Яанаа эмчээ би тэгэ.эд яах вэ гэхэд, -Зүгээрээ сан.аа зовол.тгүй. Та уг нь эхлээд сумын эмн.элэгтээ үз.үүлэх байж дээ. Тэнд эмчи.лчихнэ шүү дээ. Гэхдээ та тэр хол.оос нэгэнт зар.дал, чирэг.дэл болоод ир.сэн юм чинь таныг яаж зүгэ.эр буца.ах вэ дээ. Тэгээд хө.дөөнөөс ирсэн хүнийг гад.уур эмч.лүүл гэлтэй биш та энд

хэд хон.ог хэвтэ.эд эмчл.үүлчих. Уули.нхай нь бага юм байна. Уд.ахгүй зүг.ээр болчихно. Эргэж той.рох хүн бай.гаа юу гэв. Цэвэл, -Байх.гүй л гэлээ. Ингээд Цэвэл эмнэ.лэгт хэ.втлээ. Наашаа гара.хад нь Дугар ханга.лттай м.өнгө өгөөд явуул.сан тул хоол унд.анд санаа зовс.онгүй. Дуртайгаа идэ.ж ууг.аад санаа амар эмч.лүүлж байлаа. Тэгээд хэд хоногийн дараа эмнэ.лэгээс гарлаа. Баярласан Цэвэл аймгийн дэлгүүр, хоршо.огоор орж энэ тэрийг үзэ.хээр явлаа. Нэг их бара.атай дэл.гүүрт ороод дээли.йн өнгө сонир.хон явж байтал ард нь, -Цэвэлээ хэмээн ду.удах сонсогдов. Гайхан эр.гээд хар.тал Мөнхөө зогс.ож байлаа. Жил гаруйгийн өмнө.хөөсөө тур.чихсан ч юм шиг, өөр болчи.хсон ч юм шиг Мөнхөө Цэвэл рүү ал.хан ирээд га.рыг нь бар.илаа……

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *