Нүүр Өгүүллэг “МУУ ОХИД Ч ХАЙРЛАГДАХ ЭРХТЭЙ” өгүүллэг “1-Р ХЭСЭГ”

“МУУ ОХИД Ч ХАЙРЛАГДАХ ЭРХТЭЙ” өгүүллэг “1-Р ХЭСЭГ”

3 секунд уншина
0
0
604

АСРАМЖИЙН ГАЗАР Асмрамжийн газарт ирсэн анхны шөнө Танхилд үнэхээр тайван сайхан таатай санагджээ… Элдэв харчуул орилолдож хашгирахгүй ээж нь архи нэхэж хөөж гаргахгүй.Хүйтэн чийгтэй бохир

гэрээс нь тэс өөр орчин түүнд үнэхээр тухтай санагдаж байв.Дараа өдөр нь хүүхэд хамгааллын төвөөс ирсэн эмч нийгмийн ажилтан хоёр хэдэн асуумж асуугаад Танхилыг үзлэгт оруулав.. Нүцгэлээд эргүүлж

тойруулж харж байсан эмч лүү нийгмийн ажилтан нухацтай хараад ер нь нэг үзсэн дээр байх.Тиймэрхүү нөхцлөөс ирсэн охидууд ихэнхи нь ямар байдагийг мэднэ биздээ гэв…Эмч уртаар санаа алдаад

Танхилд хандан за миний охин айх хэрэггүй энэ ширээн дээр гараад хөлөө сайн дэлгээд хэвтчих эмч нь одоо ганцхан юм хараад л дууслаа гээд их л эелдэг хэлэв.Танхилд үнэндээ нээх айгаад байх зүйл

байсангүй.Эмч үзлэг хийж дуусаад нүдэнд нь нулимс цийлэгнэн нийгмийн ажилтан эмэгтэй лүү хандаж бусадтайгаа л адилаар гээд хэлэх үггүй болов. Нийгмийн ажилтан юу ч хэлсэнгүй нэг зүйлийг их

л нухацтай бичиж тэмдэглэж байв.Үнэндээ Танхилд мэдэгдэхгүй гэж тойруу цөөн утгаар яриад байгаа уг зүйлийн талаар Танхил маш сайн мэднэ.Өөрийг нь охин чигээрээ байгаа үгүйг үзсэн харин тэр биш болоод хоёр жил болж байна.Мартахыг хүссэн дурсамжаа энэ үзлэгээр эргэн санажээ. Олигтойхон орон байр, унах унаа байхгүй байхад чи эмэгтэй хүн болж төрсөнийхөө ид шидийг одоо ганц гаргаатах .Энэ хүртэл чамайг тэжээх гэж би яаж зовсон гэж бодож байна хэмээн амандаа үгэлсээр ээж нь түүн лүү өмсөх хувцсыг нь шидэж байв.Охин бас л бүгдийг мэдэж байсан.Ээжийнх нь оромжинд ирдэг согтуу солиотой залуучуудых нь нэгэнд хэзээ хүчиндүүлэх бол гэж айж мэгшиж хонодог байсан охинд охин насаа бузарлуулах нь цаг хугацааны л асуудал байж. Ээжийг нь тасраад унасан хойгуур

хөнжилнөөс нь зулгааж өвөр лүү нь орох гэсэн хэд хэдэн тохиолдол гарсан ч тэр болгонд Танхил цаашаа бай гээд чангахан орилоход нөгөөдүүл нь цочисхийгээд зайгаа авна.Тэгэхэд нь дотроо битүүхэн баярладаг ч хэзээ дахиад энэ үйлдэлээ давтах бол гэдгээс айн хөнжилөө дээгүүрээ нөмрөөд чимээгүй нулимсаа арчин хэвтдэг байсан. Баячуудын гэх тодотголтой хотын хамгийн тансаг хотхоны гадаа ээжийгээ даган ирсэн Танхилд том том цонхтой ,тоглоомын талбай цэцэг навчаар хүрээлүүлсэн энэ газар диваажин шиг л санагджээ.Хэзээ билээ нэг гудамжинд хаягдсан үлгэрийн номон дээрхи “орд харш” гэж бичсэн зүйлийг сайтар төсөөлж чадахгүй байсан ч одоо тэр “орд харш” гэдэг үгнийхээ биелэлийг нүдээрээ үзэж буй нь энэ.Ээж нь нэг хүнтэй их л нухацтай ярьж байснаа гэнэт л инээд алдан Танхилыг дагуулан нэг хаалганы гадаа ирэв. -За хаалга аа!.. гэж

хэлээд төд удалгүй цоожны дангинах чимээ дуугарч хаалга нээгдэхэд нүцгэн биен дээрээ алтлаг өнгийн торгон халат нөмөрсөн махлаг эр тэр хоёрыг угтаж авав. Гоёмсог шилэн аяганд юуны ч юм шүүс хийж өгсөн махлаг эрийг Самбуу гэх бөгөөд яг юу хийдэгийг нь Танхилын ээж мэдэхгүй үнэндээ мэдэх ч шаардлага байхгүй.Өөрийх нь хувьд түүнтэй учирсан нь энэ амьдралд нь тохиож болох хамгийн азтай зүйл бөгөөд өгөх хаялага нь бусад эрчүүдээс хамаагүй илүү тул түүний хүссэн болгоныг хийхийг хичээнэ. Харин сүүлд уулзахад нь онгон охин олдох эсэх мөн өөрийх нь хэзээ ч гар дээрээ тавьж үзээгүй тийм мөнгөний тоо хэлэхэд Танхилаас өөр хүн түүний санаанд орсонгүй. Самбуу-За энэ чинь юун жоохон хүүхэд дагуулаад ирээв гээд Танхил руу жогтой харахад -За хонгороо юун жоохон нөгөөх чинь штээ чиний хүсээд байсан зүйл.Үнэндээ манай дүүгийн хүүхэд байгаа юм

аа.Манай дүү өнгөрчихсөн би л энэ муу хүүхдийг нь авч үлдсэн.Би ямар энэ мууд хэдэн төгрөг хурааж хуримтлуулж чадах бишдээ.Тэгээд өөрийх нь энэ мөнгөөр харин хадгаламж нээж өгье л гэж бодохгүй юу? Самбуу жогтой инээгээд арай л нялх юмдаа дараа нь тэгээд асуудал үүсээд байх юм биш биздээ гэхэд Танхилын ээж бухимдангуй зазсссс манай хойд эцэг нэртэй араатан намайг дөрөвхөн настай байхад бузарлаж л байсан тэглээ гээд миний асуудал үүсгэсэн нь хаана байна.Тэрний асуудалд орсон нь хаана байна архиа гудраад эсэн мэнд явж л байна. Харин ч энэ тэр үеийн миний хажууд нас биенд хүрсэн хүн л гэсэн үг гээд ширэв татав. Самбуу үнэндээ түүнийг нэг их асуудал болохгүйг мэднэ.За ганц хоёр юм яриад байвал хэдхээн төгрөг өгөхөд л амаа жимийнэ бүр болохгүй бол өөрөөр шийдсэн ч Самбуугийн хувьд алга эргүүлэхийн дайтай л хялбар зүйл. -За бэлэн авсан дээр байх гээд өөр юу ч юм амандаа үгэлсээр цааш явсан хойгуур Танхил тэдний гэрийг нэг бүрчлэн харав ханан дээр томоос

том гэр бүлийн зураг өөрийх нь үе гэмээр хоёр эрэгтэй хүүхэдтэй хамт авхуулсан Самбуу.Бүх зүйл нь шил толь шиг л гялалзана.Танхилын дотор үл мэдэгдэх айдас сандрал шунал мэдэгдсэн нь үүнээс илүү газар байдаг болов уу? Тийм бол тэр минийх болох болтугай.Минийх байхыг хүсч байна .Бурхан минь ийм л газар амьдруулж өгөөч гэж чин сэтгэлээсээ дотроо хүсч суужээ.Төд удалгүй гурван боодол хэзээ ч харж байгаагүй мөнгөн дэвсгэрт барьсаар ирсэн Самбуу инээд алдан Танхилын ээжид өгөөд за чи хүлээж байгаад аваад явна биздээ манай хоёр хүү маргааш ирнэ тийм болохоор хонуулах боломжгүй байна гэв. Нүд нь гялалзаж гар нь ялимгүй салагнаж байгаа бололтой Танхилын ээж тийн тийн тэгэлгүй яахав гээд мөнгөө аван цүнхлээд -Би нэг гарч тамхилчихаад ирье хэмээн Самбуу руу нүдээ ирмэн гараад явчихав.Энэ бүх хугацаанд чимээгүй суусан Танхил дээр Самбуу ирээд миний дүү нааш ир би чамд өрөөгөө үзүүлье хэмээв.Танхил айж

сандарсан ч тэрийгээ ил гаргахгүйг хичээнэ юу ч дуугарсангүй.Өрөөндөө ороод халатаа тайлан орондоо орсон Самбуу Танхилыг дэргэд нь хэвтэхийг хүсэв.Танхил дэргэд нь ойртсоор өвөрт нь ороход Самбуу духыг нь үнсэж хацрыг нь үнэрлээд миний дүү айх хэрэггүй чи эмэгтэй хүн хэзээ нэгэн цагт нэг эрийн дор орж л таараа.Харин ч чи азтай над шиг өгөөмөр зөөлөн хүнтэй таарлаа.Ах нь өвтгөхгүй ээ гээд өмдийг нь тайлав.Тэрнээс хойш юу болсоныг Танхил бүр бодохыг ч хүсдэггүй.Учир нь тэр их өвдөлтийг дахиж бодсоноос гараа буцалж буй усанд дүрэх нь хамаагүй дээр санагдана.Ямартай ч тэднийхээс гарахад Самбуу тусгайлан өөрт нь хэзээ ч хамаагүй хэрэг болсон үедээ залгаарай гээд утасны дугаар бүхий нэрийн хуудсаа өгсөн нь тэгэсгээд хаана ч юм гээгдсэн.Ганцхан өдийг хүртэл амьдрахдаа тэр өдөр л ээж нь хүүхдийн паркт ханатал нь тоглуулж хэзээ ч авч өгч байгаагүй амттай хоол, мөн өөрийх нь хүсээд ч авч чадахгүй байсан гар утсыг авч өгчээ.Гэр лүүгээ хоёр тор

үүрэн амттан авч харьсан Танхил мөнгөний хүч ямар ихийг мэдэрч байв.Ээж нь урьд урьдынхаасаа илүү зөөлөн дулаан санагдаж умгар гэр нь хоолтой болохоор өмнөхөөсөө ч илүү тохитой санагджээ.Тэр орой гарч явсан ээж нь гурав хоногийн дараа ямар ч ухаангүй согтуу орж ирээд Танхилд авч өгсөн утсаа авч гараад дахин хоёр хоног сураггүй алга болов.Танхил ээждээ санаа зовж байсан ч урьд нь ингээд хоолтой хоолгүй орхиод алга болдог байсан учир төдийлөн ач холбогдол өгсөнгүй.Ганцхан Самбуугийн өгсөн тэр их мөнгө одоо байгаа болов уу? Ээж ядаж надад өвлийн хувцас авч өгөөсэй мөнгө нь байгаасай гэх мэт зүйл бодсоор шөнийг барна.Энэ хугацаанд ээжийх нь үйлчлүүлэгч залуучууд халамцуу бүлэмцүү цоожтой хаалгыг эвдэх шахам балбаж байгаад яваад өгнө. Танхилын ээж таван төгрөг ч үгүй орж ирсэн.Түүнийг дахиад Самбуутай хэд хэд уулзуулсан ч тэр их мөнгө хар усанд л зарцуулагдаад дуусч.Танхил чимээгүй ч дотроо их зүйл боддог охин байсан.Хүлцэнгүй хүний нүдэнд тайван хүүхэд шиг харагддаг ч дотроо шатаж явдаг байсан. Самбууд насандаа

баймгүйгээр биеэ бузарлуулж олсон мөнгийг нь ээж нь архи болон өөрөөөсөө дүү залуучуудад царцуулаад дуусах утгагүй тойрог хоёр жил гаран үргэлжилсэний дараа ээж нь ердийнхөөрөө нэг өглөө гарч яваад гурван сар гаруй алга болжээ.Аргагүй эрхэнд хорооныхоо цагдаад хандахад ээжийг нь олоогүй ч өөрийг нь ганцаараа гурван сар болсон өөр харгалзах ах дүү,хамаатан садан байхгүйг мэдээд улсын асрамжинд авсан нь энэ. Асрамжийн газар тэр анх удаа өөрийнхөө нэрийг бичиж сурчээ.Тоо ч бодож сурлаа энэ нь түүнд маш сонирхолтой санагдаж байв.Анх удаа нас биенд хүрсэн хүнээр үнэлүүлж магтуулж үеийхээ хүүхдүүдтэй хамт сурч боловсрох үнэхээр таалагдав.Хэдий хожуу бичиг үсэг сурсан ч тэр бусдаасаа илүү хурдан сурч өөрийгөө дайчилж байв.Хааяа нэг гадаадын байгууллагаас

тусламжаар ирсэн гэх боолттой хувцас болон бас бус зүйлсийн дунд байх эрээн мяраан өөрийх нь ойлгохгүй гадаад үсгээр бичсэн сэтгүүл түүнийг эрхгүй татна.Багш болон бусад хүүхдүүдиийн нүдийг хариулж байгаад тэр сэтгүүлийг бушуухан нууж аваад орондоо орохдоо бичсэн зүйлийг нь ойлгохгүй ч зургийг нь шимтэн харах дуртай.Чамин хувцас гоёмсогоор нүүрээ будсан эмэгтэйчүүдийн тайзан дээр алхан инээмсэглэх дүр зураг хийгээд тэдний гоо үзэсгэлэнг бишрэн зогсох хүмүүс Танхилын хамгийн дуртай зураг.Би ийм болно.Би ээжээс өөр.Би ийм болж чадна гэж үзэх бүртээ өөртөө шивнэнэ…

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *