Нүүр Өгүүллэг “ЗАМИЛАН ХОРВОО” өгүүллэг “4-Р ХЭСЭГ”

“ЗАМИЛАН ХОРВОО” өгүүллэг “4-Р ХЭСЭГ”

0 секунд уншина
0
0
669

Чаминсайхан хүмүүс чанга чанга дуугарах дуунаар сэрэн харвал хажууд нь жижиг цагаан уутаар дүүрэн идэх юм байх нь тэр. Тэрээр нүдэндээ ч итгэсэнгүй ийш тийш харвал өөрөөс нь өөр хүн байхгүй

байсанд бушуухан булаагаад авчих вий гэсэн аятай өвөртөө хийгээд урд хожид амталж ч үзээгүй боорцгийг гарган амтархан идлээ. Түүний ам нь горойн хатахад гадаа гаран ус олж уухаар яаравчлан

ойролцоох цайны газар харагдсанд явж орсноо бие засах өрөөнд нь орон ханатлаа уугаад бие засч аваад тэндээсээ гараад ирвэл нэг охин түүнээс цочсоноо Ээжээ….. чи энд юугаа хийж байгаа юм бэ? Хаагуур

ороод ирэв Би…миний ам цангаад Хулгайч уу чи, юу авсан. Наад энгэрт чинь юу товойгоод байгаа юм бэ хэмээн худлаа омогдон хашгичсан ч ойртсонгүй. Чаминсайхан үүнийг нь ашиглан хажуугаар

нь хээв нэг алхан гараад гарсан хойноо ум хумгүй буцан өнөөх идэх юм хайрласан орц руугаа орон найман давхартаа гаран сая нэг уртаар амьсгаа аваад саяны охиныг бодон ганцаараа баахан хөхөрч байтал

гэнэт хаанаас гараад ирэв гэмээр орцны жижүүр бололтой нэгэн бөгтөр эрэгтэй хүрээд ирэх нь тэр. * * * Сайханаа гэрээс шийдэмгий гаран хаалгаа түгжсэнээ харагдчих вий хэмээн шатаар хар хурдаараа уруудан гүйв. Нэг давхарт буун амьсгаагаа хэсэг дарснаа жижүүрийг харвал байрандаа байхгүй байсанд урамгүйхэн юмыг яаж мэдэхэв хэмээн санаад гадаа гарч харвал харин байрны урд байх хүүхдийн тоглоомын талбайг цэвэрлэж байв. Тэрээр хэсэг тээнэглэзэн зогссоноо дотроо: Хэрвээ энд байгаад байвал хэзээ нэгэн цагт баригдах л болно. Би ч гэсэн амьдралтай хүн нэг амьдралаас бүтэлгүйтээд одоо дахин амьдралаа шинээр зохион ядан яваа шүү дээ. Хэдий би эх нь ч гэлээ би ч гэсэн адилхан хүн биз дээ. Сайхан л амьдармаар байна шүү дээ. Үргэлж ингэж нуугдаж зугтааж явах надад үнхээр хэцүү байна…хэмээн шийдээд орцныхоо жижүүрт дөхөн очоод түүнийг дуудан

Манай давхарын бункерт өглөө нэг хүн унтаж байна Юу хэзээдээ орчихов оо, тийм байх ёсгүй дээ Тийм л байна даа. Би өглөө хогоо асгах гэж гараад хичнээн их цочив оо. Хэрвээ та нар ингээд хаа хамаагүй хүн хайхрахгүй оруулаад байвал хэлдэг газар нь хэлэхээс өөр яахав Ямар сонин юм бэ, алив хоёулаа орж харъя. Ёстой тийм байх ёсгүй хачин юм даа хэмээсээр урд нь орон алхав. Сайханаа хамт явж зүрхэлсэнгүй тул дэлгүүр орно хэмээн худлаа хэлээд цааш эргээд яваад өгөв. Жижүүр гайхан хэлсэн давхарт нь гарвал хүн байсангүй. Буцаж гараад хийж байснаа үргэлжлүүлж байтал Сайханаа ирж байгаа харагдахад тосон очоод Би сая үзчихээд ирлээ хүн байхгүй л байна шүү дээ. Чи хий юм харсан бололтой За яршиг даа. Харанхуй шөнө байсан бол бас тийм гэхсэн гэтэл хар өглөөгүүр би бүхэл бүтэн нэг хүнийг буруу харлаа гэж үү. Ойр зуур гараа биз сайн ажиглаж байгаарай. Одой хүн байх шиг билээ хэмээгээд хариу сонсолгүй гэртээ

орохоор явав. Жижүүр ард нь толгой сэгсрээд гадаах ажлаа бушуухан дуусгахаар шавдав. Тэрээр гадаахаа дуусгачихаад орцоо цэвэрлэхээр хувин саваа аван дээш гарав. Гэтэл лифтнээс буунгуут тачигнатал ганцаараа инээх дуулдахад очин харвал жаахан охин бункерийн ард сууж байх нь тэр. Хүүе чи энд юу хийж байгаа юм? Хэзээдээ хаагуур ороод ирэв. Бушуухан гар эндээс Ахаа би даараад ороод ирсэн юм Гэртээ хариач дэмий тэнээд байхаар эцэг эх чинь санаа нь зовж байгааг бодсонгүй юу чи Ахаа би гэрээсээ явчихсан…хэмээгээд уйлтал Хүнээс үг сонсож сур айн. Эндээс гар ямар ч байсан, битгий хүмүүсийн амгалан тайван байдлыг алдуулаад бай. Очих газаргүй юм бол тэр асрамжийн газраа очооч чи Чаминсайхан үг ч хэлж чадсангүй дэмий л амаа ангалзуулан уйлсаар жижүүрт чирэгдэн орцноос хөөгдөн гарав. Тэрээр гараад хаачихаа мэдэхгүй урд талбай дээр нулимсаа арчин дөнгөж саяхан амталж байсан бүхэн нь зүүд мэт санагдахад

өврөө тэмтрэн үзтэл өнөөх ууттай идэх юм нь баригдахад сая зүүд биш байсанд итгэн бүр ч ихээр хувь заяандаа гомдон цурхиран уйллаа. Гэтэл өнөөх жижүүр хүрч ирэн Чи энд байж болохгүй ээ. Аягүй л бол шөнө сэм ороод унтчихна. Жижигхэн чамайг бид хүүхэд л байна гээд анзаарахгүй эндээс хурдан яваа хэмээн мөрнөөс нь угзчин босгоод түүнийг хөөв. Чаминсайхан газар шагайн урамгүйхэн хөлөө зөөж ядан алхаж явахыг Сайханаа цонхоороо хараад мөн л нулимс дуслуулан: Би чамд ээжээ ч гэж дуудуулахааргүйгээр том гэм хийлээ. Гэвч одоо яая гэхэв очих газаргүй биш гэртээ яваад очвол архичин ч гэсэн төрсөн эцэг чинь чамайг ингэж хөөхгүй шүү дээ. Хэрвээ ингэж л явуулахгүй бол би чамд тэсэхгүй идэх юм гаргаж өгнө тэгээд нэг л өдөр хоёулаа таарна. Би амар тайван амьдарч чадахгүй. Хоёрт чи минь ингээд болоод байна гээд харихгүй гудамжны тэнэмэл хүүхэд болчих ч юм билүү. Яг тэгнэ миний буруу биш охин чиний төлөө хийж байгаа ээжийнх нь сэтгэл юм шүү…гэтэл түүний бодлыг сарниулан гэрийнх нь утас хангинах нь тэр. Чаминсайхан явсаар

цэвэрлэгээ хийн хоол олж иддэг гуанзандаа очвол хүн их байсан тул түүнийг анхаарах ч сөхөөтэй хүн байсангүй. Тэрээр аяга цай ч атугаа олоод уучих санаатай танил охин дээрээ очвол тэрээр хүмүүсийн хоолыг бичиж байснаа сая нэг амьсгаа аван тэр мөртөө Чаминсайханыг хараадахав. Ашгүй чи хүрээд ирэв үү. Наад заалаа цэвэрлэхэд туслаад өг. Харин хүмүүстэй ширээн дээр битгий очоорой. Бас аяга таваг битгий хураагаарай хүмүүс юу гэж бодох юм. Чаминсайхан юм дуугаралгүй шалан дээр унасан хоолны үлдэгдэлийг түүн цэвэрлэлээ. Хүмүүс татраад ирэхийн цагт угаадасыг зөөн асгах гэтэл даасангүй шалаар нэг асгачихав. Үүнийг хараад танил хүүхэн хашгичин Хэн чамайг энийг ав гэсэн юм. Хурдан арчаад эндээс яв ямарч нэмэргүй юм. Одоо хүмүүс орж ирэхээс өмнө хурдан арч… Чаминсайхан өөрийнхөө бүтэлгүй арчаагүйд гутран шалыг нь бушуухан арчаад нөгөө сайхан ганц аяга цай ч болов ууя хэмээн орж ирсэн нь бүтэлгүй болсон тул мөн л тэндээс хөөгдөн гарав. Гараад

хаачихаа мэдэхгүй хэсэг зогсож байгаад өөр очих газаргүй тул гэрээ зүглэн алхлаа. Хашааныхаа гадна ирээд хулган байж яваад орвол аав нь Баттай хамжилцан бүх юмаа баглаж байв. Цэвэг Чаминсайханыг хараад Хаашаа тэнээд ирж байгаа юм чи. Алив хурдан өөрийн гэх юмаа боогоод энэ гэрийг чөлөөлөөдөх хурдал хурдал Ааваа яагаад…хаашаа нүүх гэж байгаа юм бэ? Тэр чамд ямар хамаатай юм түргэлж үз хэмээн омогдоход Бат өөдөөс нь талимааран инээгээд Гурвуулаа хамт манай траншейнд амьдарна аа. Сайхан амьдарна шүү Юу ааваа юу яриад байнаа? Чамд ямар хамаатай юм. Дуугаа л миний хий гэснийг хий. Чаминсайхан учрыг үл ойлгон нэг их юм байхгүй тул өөрийн ганц нэгхэн хувцсаа торонд хийн аавдаа хамжилцан бүх зүйлсээ хамав. За болчихлоо одоо нөгөө залуу ч хүрээд ирэх байх хэмээн хэлж дуусаагүй байтал хоёр залуу орж ирээд За болчихсон уу, юмаа үлдээгээгүй биз? Бүх юмаа авсан За тэгээд одоо биднийх биз дээ битгий дараа нь заваараад ирээд архины мөнгө шаналгаад байгаарай

Үгүй үгүй ёстой тийм юм байхгүй. Ах нь архичин ч гэлээ шударга хүн шүү За тэгвэл сайн л байна. Май энэ мөнгө чинь Цэвэг, Бат хоёр тийм их мөнгөний бараа хараагүй тул бараг л гар дээрээс нь шүүрч аваад тортой юмаа үүрэн бас ч гэж дуугүй байсангүй За гал голомтоо сайхан залууст өглөө, ахдаа итгээрэй ах нь ирэхгүй ээ алив явъя миний охин хэмээн охиноо урдаа оруулан нуруунаас нь түлхэн гэрээс гарав. Чаминсайхан юу болоод байгааг ойлгоогүй ч нулимстай нүдээр гэрээ нэг тойруулан харж байтал орных нь толгой дээр ээж нь түүнд бага байхад нь өгч байсан хүүхэлдэйн киноны нэгэн дүрийн зураг хадаастай харагдсанд ээжээсээ үлдсэн ганц нандин эрдэнэ нь байсан тул очиж өнөөхөө хуулж аваад аавыгаа даган гэрээсээ гарлаа. Тэд явсаар Батын амьдардаг траншейнд ирцгээв. Бат тэр хоёрт нэг булан зааж өгөөд За энэ та хоёрын гэр шүү. Манай галын дүрэм олсон бүх зүйлсээ хувааж иддэг. Нэгнийхээ юмыг авахгүй. Бид олуулаа бишээ тийм болохоор гайгүй та хоёр хангалттай багтчихна. За манайхаан

шинэ хүмүүсээ угтаж аваарай. Манай найз Цэвэг өнөөдрөөс бид нартай амьдрах болсон. Алив чи одоо биднийг нэг дайлна биз дээ? Ха ха ха….. Тэгэлгүй яахав би гараад ирье Чи явж яах гэсэн юм бэ. Энүүгээр дүүрэн залуучууд байхад эдний нэгийг гүйлгэчихье. Алив бацаанаа нааш ир яваад хуушуур, архи аваад ир мөнгөө хаячихваа чи Хөөх өнөөдөр хуушуур идэх юмуу ёстой янзтай хэмээгээд амаа тамшаалахад ходоод нь хүлээж тэсэхгүй нь гэх шиг хоржигнон дуугарах дуулдав. Чаминсайхан түүний гараас хуушуур авч иднэ гэхээс гэнэт сэжиг нь хүрч Би яваад ирье, харин архиндаа үүнийг явуулчих Нээрээ зөв шүү аягүй л бол бацааныг мөнгө хулгайлчихаж гээд цагдаа дуудчих нь. Чи нөгөө авгай дээр очоод таван шил архи аваад ир. Өнөөдөр хэдүүлээ сайхан найрланаа хэмээн Бат яг л өөрийнх нь мөнгө юм шиг авирлахад Цэвэг юм хэлэлгүй мөнгөө тоолон өглөө. Тэр шөнө Батын траншейнийхан ёстой нэг тансаглаж байнаа хэмээцгээн хуушуур идэн ундаагаа тойруулан ууж томчууд нь архиа ууцгаан их л хөөртэй байлаа. Чаминсайхан тэднийг хараад огиудас нь

хүрч байсан ч өлсөхийн эрхэнд мөн ингэж хуушуур идээгүй удсан тул уралдан идээд аргагүйн эрхэнд нойрондоо дийлдээд унтаад өгөв. Гэнэт түүнийг хэн нэг нь үнсээд байх шиг болоход цочин сэрвэл Бат хажуугаар нь хэвтчихсэн түүний бэлхүүсээр тэврэн нялуун архи ханхлуулсан амаар үнсэж байх нь тэр. Хүүе болиоч ээ та, энд чинь зөндөө хүмүүс байна. Бас аав уурласан Тэд нар бүгд тасарчихсаан одоо чи бид хоёрыг хэн ч мэдэхгүй. Мэдсэн ч яадаг юм эхнэр, нөхөр хоёр юм чинь. Цэвэг ах ч зөвшөөрсөн..хэмээн дульдрайтан хэлээд яах ийхийн зуургүй банзлыг нь шувтлан дээр нь гарлаа. Цэвэг согтуу ч энэ бүхнийг мэдэн дэмий л хоолойгоо засахаас өөрийг хийж чадсангүй.

Чаминсайхан энэ удаа анх удаагаа тэс өөр мэдрэмж мэдрэн тэгэх бүрт нь доош чийг даан бүр ч таатай байлаа. Бат харин нэг их удсангүй болсон бололтой амьсгаадан хажууд нь хэвтээд өмдөө арай чамай хагас дутуу татаад хурхираад өгөв. Харин Чаминсайханы бие нь чимчигнэн унтаж ч чадахгүй нэг өдрийн дотор болсон хэтэрхий олон зүйлсээ бодон хэвтсээр бас унтаад өгсөн байлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *