Нүүр Өгүүллэг АЗ /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 16-Р ХЭСЭГ

АЗ /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 16-Р ХЭСЭГ

44 секунд уншина
0
0
177

Хэдэн өдрийн өмнөх тэр орой…Далай сэрлээ.Тэгээд хамгийн түрүүнд хөл гарнууд нь бадайран өвдөхийг мэдэрлээ.Нүдээ нээгээд харвал…хамгийн түрүүнд түүний харсан зүйл бол…биш ээ…хүн бол

мэдээж Хорлоо байлаа.-Бие сайтай залуу юм гээч…чамайг бараг дахиад 1 цаг хэртэй ухаангүй байх болов уу? гэж бодож байлаа…Гэхэд хажуу талаас нь Баяраа:-Тийм шүү…чи ч бас овоо зоригтой юм

гээч…корпрацийнхаа гүйцэтгэх захиралыг зодчихоод эхнэрийг аваад явчихдаг…-Үгүй дээ хүү минь үүнийг зүгээр л тэнэглэл гэдэг юм…-Ойлголоо ээжээ…Далай эргэн тойрноо харлаа.Тэгээд өөрийгөө юуны ч

юм маш том зооринд байгаагаа анзааран харав.Бас өөрийг нь яг Есүс шиг цовдолжээ.Гэхдээ ялгаатай нь гэвэл хадаасны оронд зүгээр л олс ашигласан байлаа.-Би хаана байна аа…-Чамд хамаагүй ээ…удахгүй

үхэхээс хойш…үгүй яахав…зүгээр л чамайг алчихлаа гэхэд хэн ч мэдэхгүй…хэн ч олохын аргагүй тийм л газар гээд ойлгочих…Гэж Баяраа хэллээ.-Заза ойлголоо…гэж Далай юу ч болоогүй юм шиг хэллээ.-Юу…? ингээд л болоо гэж үү…?-Юу ингээд болоо юу гэж…?-Уг нь

би чамайг айж орилж эсвэл ууралж намайг цагдаа нар олох болно гэх мэтийн юм хэлэх болов уу? гэж бодсын…-Хэхэ…яагаад тэгж бодсын…-Хүмүүс угаасаа л тэгдэг штээ…гэж Баярааг хэлэхэд Далай гэнэтхэн писхийтэл инээд алдлаа.-Хахахахахахахаахахххх…Баяраа бүр гайхаж орхив.-Энэ новш яагаад байна аа…гэхэд:-Мэдэхгүй тэр зүгээр л ийм тэнэг эсвэл зоригтой байх…бүр юунаас ч айдаггүй…би чамайг энд дуудахаас өмнө энэ залуутай ярилцаж үзсэн…тэнэг эсхүл ухаантай эсвэл зоригтой гэдгийг нь үнэхээр мэдэхийн аргагүй…гэхдээ энэ залуу миний охинтой орооцолдоогүй байсан бол би түүнийг доороо аваад өөрийнхөө хамгийн итгэлтэй туслахуудын нэг болгох байлаа…хахахахаха

Гэж Хорлоо инээмсэглэн хэллээ.Харин Баяраа бүүр мэл гайхаж орхив.Хорлоогийн хэлсэн үгэнд ялангуяа түүнийг инээмсэглэсэнд…тэр бол аймшигтай бас хүчирхэг удирдагч…Хорлоо үүнээс бараг нэг жилийн өмнө Баяраагийн аврага том корпорацийг өөрийнхтэйгөө нийлүүлж хоёр бүр гурав дахин хүчирхэг болохын тулд түүнийг үнэхээр гайхамшигтайгаар бас аймшигтайгаар ятгаж хүслээ гүйцэлдүүлсэн.Баярааг тэгж ятгахын тулд нэг удаагийн яриа л хангалттай байсан.Тэгээд бүр өөрөө ерөнхий захирал нь болоод Баярааг гүйцэтгэх захиралаар ажиллуулсан.Хорлоо бол ийм л хүн…Бас Баяраа үхэх гэж байсан ч

Хорлоог инээх нь битгий хэл ядаж мушийх ч үгүй гэдэгт 100-н хувь итгэлтэй байсан.Тэр хэзээ ч хэнийг ч өршөөдөггүй.Маш олон хүний амьдралыг сүйрүүлж бүр шоронд насаар нь хатааж байсаныг Баяраа бүр өөрийн нүдээр харсан.Бас өөртэй тэрсэлдсэн маш олон хүнийг сураггүй алга болгож байсан гэж сонссон.Магадгүй яг ингээд л алчихсан байх…угаасаа ойлгомжтой.Тэгтэл Хорлоо яг одоо ийм зүйл яриад хажууд нь суугаад залууг инээмсэглэн харж байна.Ийм байхад гайхахгүй гээд ч яах билээ дээ.-Баяраа чи…хаха…адал явдалт кино бага үзэж бай…хахаха…амьдрал тэрнээс чинь шал өөр шүү…хахахахахахахаГэж Далай Баярааг шоолон инээхэд тэр бүр мэл гайхаж орхилоо.Гэхдээ энэ байдлаа аль болох үзүүлэхгүй байхыг хичээн өөртөө тун ч итгэлтэйгээр:-

Залуу минь…чи юунд ингэтлээ итгэж ийм зоригтой байгаад байгаа юм.-Яагаад гэвэл би амьд үлдэнэ гэдэгтээ итгэлтэй байна….түүнийг ингэж хэлнэ чинээ санаагүй Баяраа өөрийн мэдэлгүй инээж гарлаа.-Хахахахахахахахх…Далай ч гэсэн түүнийг дагаж инээв.-Хахахахахахахаа…-Хахаха чи яагаад тэгж бодсын…-Хахахаахахха…яагаад гэвэл чам шиг арчаагүй амьтан хүн алдаггүй юм.Эхийнхээ сүүнээс ч гараагүй мангар бацаан шт чи…Гэхэд Баяраа мэдээж дүрсхийн уураллаа.-Юу гэнээ муу новш минь…-Хахаха Дүлий новш…сонссоныг чинь хэллээ эргүү гичий минь…чам шиг эргүү новшийг сахиусан тэнгэр болж хувирсан ч Үүлэнгоо хэзээ ч тоохгүй…Гэхэд Хорлоо ч бас хажуу талаас нь гэнэт писхийн инээд алдлаа.Энэ бол Баяраагийн хувьд аймшигтай доромжлол байв.Тиймээс тэр тэссэнгүй…шууд явж очоод хананд хүлээтэй байгаа Далайг хэд сайн цохиж өшиглөлөө.Каратегийн хар бүстэй болохоор цохилт тун ч оновчтой хүчтэй орж байгаа юм шиг харагдав.Гэхдээ Далай түүнийг зодож байхад ядаж ган ч гэж дуугарсангүй.Харин Баяраа цохихоо болилоо.

Яг тэгэхтэй зэрэгцэн Далай:-Хөөөх яг л охин шиг цохих юмаа…яг л гүнж шиг…ишшш чааваас гар чинь өвдсөн байх гэмтчихсэн ч байж магадгүй явж гипс тавиулаад сар эмнэлэгт хэвтэхэд нэг юм эдгэх байлгүй дээ…хахахахахаахГэхэд Баяраагийн ард нь Хорлоо ч бас инээх нь сонсогдов.Харин энэ удаа Баяраа бүр ч их ууралсандаа энгэрийн халааснаасаа гар буугаа гаргаж ирээд Далайгийн цохонд тулгав.-Новш минь чамайг алчихна шүү…амаа хамхисан чинь дээр шүү…ойлгосон уу?-Юу…? юу ч сонсогдохгүй байна аа…сая ялаа дүнгэнэсэн үү? Хорлоогийн эрх хав хуцав уу? чих муутай болохоор сонсож чадсангүй…-Би чамайг үнэхээр алчихна шүү новшоо…гэж Баяраа шүд зуун хэлж байхад харин тэр ард Хорлоо ёстой элгээ хөштөл инээж байлаа.-Үгүй ээ…тэгээд чаддаг юм бол алалдаа…наад гар чинь чичрээд байна…бас наад бууныхаа замгыг эхлээд мулталчих…тийм байж хүн буудна гээд байгаа шүү…-За яахав чи хүсээд байгаа бол…гээд Баяраа гар бууныхаа замгыг мулталлаа.-Өөө эр хурга бууныхаа замгыг мулталж мэддэг юм байна шүү дээ…хүмүүсээ энэ тэнэг жаалд алга ташаарай…гэж ориллоо.Тэгтэл цаанаас үнэхээр хамгаалагчидын нэг нь алга таших нь сонсогдов.

Баяраа тэр хамгаалагч руу муухай харахад тэр эргүү амьтан алга ташихаа болилоо.Харин Баяра эргээд Далай руу харав-За яахав ээ…чи олон юм хуцаж л бай…Гээд Баяраа утасаа аван хэн нэгэн рүү залгаад спикер дээр нь тавилаа.Тэгсэнээ:-Байна уу? Үүлэнгоо…чи наашаа ирж байна уу?…гэх үгний хариуд:-Тиймээ одоо таван минутын дараа л очлоо…гэх Үүлэнгоогийн хоолой сонсогдоход Далай дотроо үнэхээр цочирдолоо.Гэхдээ үүнийгээ гаднаа үзүүлсэнгүй.Бүр нүүр дүүрэн инээмсэглэхээс өөр ямар ч нүүрний хувирал үзүүлсэнгүй.-Хөөе Үүлэнгоо…чи Далайтай ярьмаар байна уу?-Тэгье ээ…ярья…Баяраа Далайгийн чихэнд утсаа ойртуулан барьлаа.Далай:-Хонгор минь…юу байна даа…гээд Баяраагийн царай руу илт доромжилсон харц чулуудлаа.

Харин Баяраа харваас бүр байж ядаж уурандаа багтрах шахаж байгаа нь илт…гэсэн ч утасаа Далайгийн урдаас авсангүй.Харин утасны цаанаас:-Яанаа чи зүгээр үү?…зүгээр гэж хэлээч дээ…Гэх Үүлэнгоогийн зангирсан хоолой сонсогдлоо.-Зүгээр дээ…өчигдөр оройны чи бид хоёрын өнгөрүүлсэн халуухан шөнө үнхээр гайхалтай байсан шүү тиймээ?…гэхэд Баяраа цочирдон Далай руу харав.Харин Далай өөдөөс нь ёстой л нэг бах нь ханаж байх шиг харагдал.Харин Үүлэнгоо хэсэг чимээгүй байсанаа:-Тиймээ чи минь яг л азрага шиг байсан шүү…үнэхээр гайхалтай…арван жил тэр нэг эргүү чалхгүй амьтаны доор хэвтэхдээ хэзээ ч таашаал авч байгаагүй…чамтайгаа л харин ёстой гайхамшигтай сайхан байсан…Үүнийг сонсоод Баяраагийн царай яг л үхэх гэж байгаа юм шиг хачин болоод ирлээ.

Арван жил ханилсан хань,өөрөөсөө ч илүү хайртай тэр бүсгүй нь нүдэн дээр нь өөр залуутай ингэж ярьж байхад ингэхгүй гээд ч яах билээ дээ.Тиймээ тэр үнэхээр цочирджээ.Дотор нь тэр чигтэй харанхуйлах шиг…бишээ бүр харанхуйн дунд живэх шиг болж…Үүлэнгоод уурлах биш харин…голдоо ортол гомдолоо.Тэгээд яахаа ч мэдэхгүй тэр хоёрыг утсаар яриулаад зогссон чигтээ хөшиж орхив.Бас гар нь чичирч байлаа.-Ммм…тийм үү миний хайр…тэгэхээр чи минь Баяраад ямар ч хайргүй байсан байх нь ээ…-Хэхэ тэгэлгүй яахав…харин ч бүр наад новшийг чинь харахаар үнэхээр ой гутдаг бүр арван жилийн турш…тийм байсан…тэр новшийг биед минь хүрэхэд яг л могой эсвэл аалз биед минь хүрсэн юм хачин эвгүй санагддаг байсан шүү. Харин энэ бүхнийг би чинийхээ төлөө л тэвчдэг байсан шүү дээ…би зөвхөн чамд л хайртай-

Хөөх тийм гэж үү? Би ч гэсэн хайртай…маш их…маш их хайртай…Энэ үед Баяраа арайхийн сэхээ ороод Далайгаас утасаа аван өөрөө ярьж эхэллээ.-Чи…чи..юу яриад байгаан бэ? юу яриад байгаа юм…битгий ийм муухай юм яриад бай л даа.-Юу…чи муу гахай миний юу ярихыг заахгүй шүү…-Ю..юу?-Сонссоныг чинь хэллээ…Эргүү гахай минь…алив утасаа Далайд өгөөдөх би түүнтэйгээ яримаар байна.-Чадахгүй…би…чадахгүй…Гэснээ одоо л нэг юм уур нь тэсрэх шиг болж чангаар хашгирч эхэллээ.-Чадахгүй…чадахгүй за юу…муу…муу…-Юу…гэж?-Муу өлөгчин…Гэхэд Далай хажуу талаас нь:-Чам шиг арчаагүй новшид хайртыг минь тэгж дуудах эрх байхгүй шүү…хэмээн хашгирлаа.Баяраа:-Амаа тат чи…гэж бүхнийг цочтол хашгираад эргээд Үүлэнгоод:-Чи хэлсэндээ харамсанаа Үүлэнгоо…гээд Утасаа газар шидсэнээ хагарахгүй болохоор нь гар буугаараа хэд хэдэн удаа бут үсэртэл нь буудчихлаа.Тэгээд шууд Далайгийн цохонд буугаа тулгав.Тэр одоо түрүүнийхээсээ шал өөр харагдаж байлаа.Хэрэвээ Далайг нэг л буруу үг хэлвэл шууд буудахаар шийдэмгий уур хилэнээр багтаж ядсан харцтай болон хувирсан байлаа.-Чамайг яг одоо алчихья…-Хэхэ…чам жижигэн эрхтэнтэй новш чадах уу? айн…чи сая үнэнийг сонссон биз дээ.

Чи бол Үүлэнгоогийн хувьд ердөө л нойлын цаас…хүний баастай бөгсөө арчдаг нойлын цаас…харин би бол Үүлэнгоогийн хувьд сахиусан тэнгэр нь үхтэлээ хайрлах цор ганц хүн гэдгийг нь…хэхэ…чамд Үүлэнгоо хэзээ ч хайртай байгаагүй…-Худлаа амаа хамхи новш минь…энэ шал худлаа…-Чи ч үнэхээр түүний минь хэлсэнээр баастай нойлын цаас бололтой….үнэхээр тэнэг юм… чи сая Үүлэнгоогийн хэлсэнийг сонссон биз дээ…Үүлэнгоо ердөө надтай л байхын тулд чам шиг амьтантай тэр баас шиг он жилүүдийг өнгөрүүлсэн.Баяраагийн гар дахиад чичирлээ.Тэгээд Далайгийн цохонд гар буугаа бүр духыг цоолох шахан тулгаж бариад шүд зуун:-Наад үгээ дахиад хэл дээ новш минь…-Чи үнэхээр тийм дүлий юм уу? эсвэл мэдрэл муутай юмуу? За яахав дахиад хэлье л даа…чи бол ердөө л нойлын цаас…Үүлэнгоогийн хувьд бол ердөө л баастай нойлын цаас…энэ миний үг биш шүү…энэ үгийг Үүлэнгоо минь бүр бахдалтай нь аргагүй хэлж байсан.Түүний хувьд чамтай өнгөрүүлсэн он жилүүд ердөө л баас төдий зүйл… энэ олон жилийн турш арай гэж нэг өмхий үнэрийг чинь тэвчин над дээрээ ирсэн гэж хэлсэн шүү…-Заза ойлгомжтой…ингээд үх новш минь…Баяраагийн хуруу бууны гохон дээр ирлээ.

Тэгтэл Хорлоо гэнэт:-Хэрэггүй ээ…хүү минь наадах чинь чамайг зүгээр л сумалж байна.Үүлэнгоог ирэхээс өмнө өөрийгөө алуулахын тулд-Тиймээ мэдэж байна ээжээ…хэлж анхааруулж байсаныг чинь санаж байна…тэр Үүлэнгоог орж ирэхээс өмнө өөрийгөө алуулчихвал үхэж байгаа мөчийг нь харахгүй гэж бодож ийм үгс хэлж байгаа…эсвэл өөрийгөө үхчихвэл Үүлэнгоог та бид хоёроос холдож эрх чөлөөтэй болно гэж бодож байгаа…би тэнэг хүн биш…гэхдээ тэр зорилгодоо хүрсэн…тэр буруу үгээ хэлсэн…одоо би түүнийг алах болно…Гээд Баярааг яг гохоо дарахын даваан дээр:-Үгүй ээ…битгий л дээ гуйж байна…гэж Үүлэнгоогийн хашгирах сонсогдолоо.Тэд бүгд дуу гарсан зүг рүү харвал Үүлэнгоо тэр зооринд ороод ирчихсэн зогсож байлаа.-Өө үгүй ээ…Үүлэнгоо яах гэж байгаа юм бэ?…гэж Далай цөхрөн хашгирлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *