Нүүр Өгүүллэг “ШҮРЭН БУГУЙВЧ” өгүүллэг “16-р хэсэг”

“ШҮРЭН БУГУЙВЧ” өгүүллэг “16-р хэсэг”

18 секунд уншина
0
0
388

Хоёрдугаар амаржихад анх дуугаа хадаан мэндэлсэн энэ 20-н жилд хүү нь ээжийнхээ урамыг ингэж хугалж байсан удаагүй. Даанч дээ. сургууль соёл ч үгүй, нэг хувийн эмнэлгийн асрагч охинд ингэж хөл

алдаж гүйх гэж дээ. Гэр нь Хайлаастад байхдаа яахав дээ. Хүний энэ олон сайхан охид дотроос мэргэжил боловсролтой, хүн шиг амьдралтай хүүхэд олдоогүй л юм байх даа, хүүгээ яаж татаж авах бэ?

гэж тэр хүнд бодолд дарагдан явсаар хотын төвийн шуугиант гудамжинд орж ирэв. Бодолдоо дарагдан яваад гэрийнхээ хажууд нохой дайрах дөхөөд ухаан оров. Гар утас нь дуугарахад клипээ охин л

залгаж байгаа бололтой. Гэрийн нь утас байсан ч авсангуй. гараашнийхаа хаалганий омно жолоого дэрлэн суусаар байв. ямар ч байсан хуудээ шируулж болохгуй. эвтэйхэн аргаар л энэ охиноос

салгах хэрэгтэй гэж бодсоноо дахин уур нь хүрчихэв. Ийм үед ядаж үгийг нь сонсоод гангар гунгар ярьж суух хань үгүй дээ хачин их гуниглав. 6-н жилийн өмнө салсан нөхрөө амьдралаасаа арчин хаясан

гэж бардам боддог Цолмон энэхэн мөчид дэргэдээ байхгүйд нь үнэнгээсээ харамсжээ. тэгснээ дүү хүүхэн рүүгээ залгав. -За эгч сүртэй ш дээ. хүүхдүүд үерхэж байгаад л больно биз. Дөнгөж 20-той хүүхдүүд ямар суух гэж байгаа биш манай Итгэл янз янзын хөөрхөн охидтой хамт явж байгаад л боличихдог ш дээ гээд дүү нь тоосонгүй. гэртээ орж ирвэл хүү нь байсангүй. ахыгаа Жака-тай хамт гараад явсан гэж охин нь хэлээд ээжийнхээ царай руу гайхан харчихаад өрөөндөө оров. Охиных нь өрөөнөөс чихэнд чийртэй хип хоп хөгжим сонсогдож жамаараа шинэхэн өдөр айлчлан ирлээ Өглөө болоод нүдээ хялам хийлээ хэмээн үглэх нь хөгжимийн хэмнэлтэйгээ нэгдэн толгой руу нь модон алхаар аяархан аяархан нүдэх мэт . Наад хөгжимөө аяархан

болгооч гэж тэр охиноо зандраад хүүгийнхээ өрөө рүү оров. Ширээн дээр шинэ Nokia утасны хайрцаг , Mobicom-ын оютны дугаар худалдан авсан гэрээний цаас хэвтэнэ. Үгүй ер, тэр охиндоо гар утас дугаартай нь авч огсон байх нь ээ. хэрэг явдал өөрийнх нь төсөөлснөөс илүү хурдан өрнөж байгаа байх нь. Тэр ганц хүүгээ мэдэлгүй яахав дээ. яахав Цолмон сайн geopshyciskch байгаагүй , магадгүй сайн энхэр ч байгаагүй болоод л нөхөр нь өөр хүүхэн дагаад явсан байж болох юм. Харин тэр гайхалтай сайн ээж байж чадсангүй. Хүүгээ хэдэн настайдаа юу сонирхож, хэнтэй найзалж ямар хичээлдээ дуртай, ямарт нь дургүй байсанг тэр нэвтэрхий мэднэ. бүр хэзээ сэм сэмхэн гар хангалга хийгээд байх болсонг нь ч хэзээ тэр томоогүй зуршилаа орхисонг нь ч андахгүй мэднэ. тиймдээ ч тэр асрагч охинтой зүгээр

нэг хөтлөлцөөд гүйж яваа юм биш гэдгийг нь мэдээд байлаа. гаднаа хөнгөн юм шиг харагдавч хүү нь юманд яаж шуухан чин сэтгэлээсээ ханддагийг нь ээжээс нь өөр хэн мэдэх билээ. -Тийм ээ, хүү нь тэр охинд зүрх сэтгэлээ өгчээ. ямар сохор дурлал гэж ийм байдаг байна аа. яаж яваад Хайлаастын нэг муу асрагч охинтой зууралддаг байна аа, Өнөөдөр гар утас авч өгч бна, цаашдаа гутал өмд юу хэрэгтэйг нь авч өгөх нь гээч. гэтэл Итгэл чин оютан хүн болохоос биш ямар саятан биш.Ид шилжилтийн насандаа эцэггүй болоод , оюутан болонгуутаа сургуулиа орхин байж энэ амьдралын төлөө зүтгэсэн биш үү? Ядаж нэг амиа аваад явах чадалтай айлын охинтой л сууж үзээрэй гэж хичнээн хэлдэг билээ. аягүй бол цаадхи энэ гартаа ороод ирсэн энэ сайхан залууг дөнгөлж авах гээд жирэмсэн болчихно. Аавийгаа

явчихсаний дараа хүү нь нэг хэсэг дуу муутай бол хоолондоо муудан их л шаналж , нэг хэсэг үхлийн рокын хорхойтон хүртэл болж явсан. тэгээд ээждээ нэг удаа хүн яагаад хүүхдээ хаягдаг юм бэ? би лав том болоод үхсэн ч хүүгээ хаяхгүй гэж билээ. эцэггүй байхын зовлонг ухаан орсон хойноо амссан хүү нь тэр хүүхнийг хүүхэдтэй болчих юм бол уг дуугуй сууна гэдгийг ээж нь мэдэж байлаа. Өнөө гар утасны хайрцаг, гэрээ 2-ыг уурандаа ширээн дээрээс авч хаяд гал тогооны өрөөндөө орж чанадаг кофе гарган отгон шиг чанаж уугаад сэтгэл нь овоо тайвширч охиндоо лаазтай мах будаагаар хачирлаж өгчихөөд хүүгээ хүлээлээ. байдаггүй. охин нь тооны даалгаврын бодлого шалгаад өгөөч гэхэд нь ойлгогдох ойлгогдохгүй хэдэн юм бувтанаад 00-ийн өрөөндөө орж баахан тамхи татаад орондоо оржээ. Тэднийх

төв зам руу харсан цонхтой тул, машиний тасралтгүй дүнгэнээн давхилдан чимээ үл тасарна. нойр нь үл хүрнэ. тэгсэн мөртлөө бодол нь цэгцрэхгүй бухимдал нь багасахгүй л байлаа. гэтэл шөнө дунд 2 цагийн үед хүү ни дуу аялан орж ирээд гутлаа тайлаад л өрөөндөө орж түгжив. Энэ орой Чимэдийнд бас Перс-ийн булангийн хямралхуу юм болжээ. Намууныг гэртээ ороход ээж нь ёстой л галтайгаа буух нь тэр. Үүдний өрөөнд Мики хав нь сагсагнан угтаж ирээд хөлд нь орооцолдсоноос болоод Итгэлийн өгсөн утсыг нуухаа ч мартчихжээ. Гутлаа тайлаад нохойгоо тэвэрсээр зочны өрөө рүүгээ ортол ээж нь хувцсаа ч солиогүй сууж байв. -Чи чинь яаж галзуурч байгаа нь энэ бэ? Үнэндээ Намуунд хэлэх үг олдсонгүй. шинэ ягаан ноолууран хослол, ягаан болор ээмэг, зүүлт, торгон алчуур, сайхан үнэртэй ус. ээж нь унэхээр өөлөх юмгүй сайхан харагдах боловч харц нь гэж яг л цасан гоо гүнжийн хойд эх л гэсэн үг. Намууний дуугүй зогсоод

байгаад ч тайвширсангүй. тийм намбалаг хатагтайд зохихгүй огцом хөдөлгөөнөөр буйдан дээрээс босч хажууд нь ирээд элгээ тэвэрсэнээ -Багахан галзуураарай. энэ чин юу юм гээд өнөө Итгэлийн өгсөн гар утсыг хүзүүнээс нь шувт татан авлаа. -Наадахи чинь миний утас. -Чиний нөгөө утас хаана байгаа юм? хэзээдээ ийм хачин юм барьдаг болоов чи? -Үүргэвчинд байгаа. Яг энэ үеэр энэ чинь юу болоод эхнэрийн маань дуу хадаад байнаа гэсээр Чимэд орж ирэв. тэр хэзээнээс дуугаа өндөрсгөх дургүй, охин, эхнэр хоёроо ам муруйхад бүр ч таагүй байдаг билээ. Намуун ээжийнхээ гараас утсаа шүүрэн авсан боловч ээж нь тэр дор нь булааж авлаа. -Энэ галзуурсан охин танай найзтай хуйвалдаад эмнэлэгт нь асрагч хийж байсан байна. санхүүгийн хэлтсийн Баасан өчигдөр энийг Хайлаастын микро автобусанд сууж явахыг харсан байгаа юм. тэгсэн чин өнөө өглөө надад нэг хачин мэссэж ирлээ. Танай охин чинь Ачлал эмнэлэгт

асрагч хийж байгааг дуулгачий ч гэх шиг. тэгэхээр нь Оргилыг явуулсан чинь үнэн байдаг байгаа. Гэрийн эзэн буйдан дээр очиж суугаад -Энэнд чинь болохгүй юм юу байгаан? Хүүхэд юм сонирхоо л биз. амьдрал таниад зүгээр юм биш үү? мини охин дээшээ гарч хувцасаа сольчих. 2-уулаа хоолны дараа сайхан ярилций гэлээ. -Энийг чин харин өгөхгүй шүү гэж ээж нь заналтай хэлээд утсыг нь оосроор нь гартаа ороолоо.. Намуун шатаар гишгүүр алгасан дээшээ гүйлээ. шал балай юм. аль эртний зохицуулах байсан юм. ороод Итгэл руу утасдая гэж бодсоор өрөөндөө орж орон дээрээ налмайн уналаа. Өнөөдөр дэндүү хүнд өдөр байлаа. Итгэл руу яриж амжаагүй хэвтэж байтал чи өнөөдөр эмээгийндээ ирэхгүй юмуу? гэсээр Жавхаа залгав. Асрагчаар ажиллаж байсныг ээж нь мэдсэнийг, Итгэлийн өгсөн гар утсыг хураалгаснаа, нөгөө муу сувилагч Сараа ээжид нь алтан хошуу хүргэснийг бүгдийг нь найздаа ярьж сэтгэл нь онгойлоо. ээж чинь маргааш гэхэд уурлахаа больно доо. харин Итгэлд яаралтай үнэнээ

хэлсэн нь дээр дээ гэж Жавхаа зөвлөв. Итгэлийн гар руу залгавал салгачихажээ. Зай нь суучихсан биз. Гэр рүү нь залгавал нэг охин аваад ах ирээгуй байна. Та хэн бэ? гэхэээр ни шуудхан тасалчихлаа. Нөгөө айхтар дүү охин нь бололтой. HI Би бна. маргааш Тэнгис дээр 12 цагт уулзах уу? яаралтай ярих юм байна Намуун гэсэн Мессэж явуулчихав. Мессэж явчихсан хойноо баахан алдаа хийснээ мэдэв. Намууний дугаарийг Итгэл мэдэхгүй ш дээ. Түүнээс гадна Итгэлтэй анх танилцан цагаас хойш өөрийгөө Алтанзул гэж ойлгуулсан биш бил үү? гэтэл Намуун гэж тэр мэдэхгүй . Зулаа байна аа. HI би утасаа хаячихлаа . Маргааш 14 цагт Тэнгис дээр уулзъя гэж дахин нэг мессэж явуулж байж санаа амрав. Дараа нь эмээ нь ярив. Ээж нь өдөр утасдаж загнасан бололтой. Хуйвалдагчийн дуугаар -Миний охин одоо наад ажилаасаа гарчихгуй юмуу? ээж чинь өдөр их ууртай утасдаж байсан. эмээ нө ч мэдэхгүй л гэсэн шүү. дахиад ээжийгээ уурлуулаад хэрэггүй.

Хичээл номоо хийж үз. Чамайг ингээд байвал дахиад USA явуулна гээд цамнаад байна лээ хэмээн хов хүргэлээ. эмээтэйгээ яриж дуусангуут өрөөнийх нь хаалгийг нууц дохиогоор тогшив. Аав нь хоолоо идэхгүй юм уу гээд тавиуртай юм баричихсан зогсох аж. Аав ни охиноо бүр бага байхаас нь ийнхүү 2 удаа чанга, 2 удаа зоолон тогших нууц дохиогоор өрөөнийх нь хаалгийг тогшдог байсан юм. Түүнийг ээжтэйгээ муудалцахаар нь ингэж хоолыг нь тавиур дээр тавиад өрөөнд нь авчирдаг нь ч аль хэзээний юм.Итгэлтэй хамт хоолонд оролгүй ирсэн тул чоно шиг өлссөнөө сая л мэдэв. Жигнэсэн будаатай бифштекс л бололтой. Аав нь дээрээс нь бяслаг, кимчи, дарсан мөөг гээд санаагаараа баахан хачир нэмээд иржээ. –За тэгээд юу болоод байгааг аавдаа ярихгүй юмуу? Намуун хоолоо том томоор нь үмхлэнгээ аавдаа бүгдийг ярьчихлаа. Ялангуяа Хасарын тухай, сонин дээр гарсан хүүхэндээ өөрийнх нь тухай юу гэж ярьж байсныг, хүмүүс

баян айлын охин гэж ханддагт дургүйцдэгээс болж л энэ бүх будлианыг хутгаснаа, эмнэлэгт ажилласнаар хичнээн их юм ойлгосноо ярив..Гэхдээ Итгэлтэй танилцсангаа л хэлсэнгүй өнгөрчээ. Охиныхоо хичээл хийдэг ширээг тохойлдон суугаа аав нь том гараараа духаа маажлан хөмсгөө атируулан сонсоно. Тэгээд инээмсэглэн босч: -За аав нь ойлголоо. Ээж нь яахав дээ, чамд санаа зовоод л амархан уурладаг хүн. Маргааш л уур нь гарчихна. Харин миний охин дахиад тэр эмнэлэгтээ ажиллахгүй биз дээ? гээд гарах гэхэд нь Намуун Отгоогын тухай ярьж, түүнд туслахыг гуйв. Ааваас нь тусламж гуйсан хол ойрын хамаатнууд, элдэв хандив хүссэн хүмүүс зөндөө ирдгийг, гэр оронгүй бүх хүнд би тусалж чадахгүй гэж хэлэхийг нь мэдэж байсан ч Отгоод туслахыг аминчлан гуйлаа. Аав нь зальтай инээмсэглээд -Энэ тухай хоёулаа жичид нь ярилцана аа гээд өрөөнөөс нь гараад явүчихав. Зүгээр ч үгүй гарахдаа нүдээ ирмэсэн

болохоор охиндоо татгалзахгүй гэсэн үг. Удалгүй тэр 2 саунд суухаар яваад өгөв. Баасан гаригийн орой бүр аав, ээж 2 нь найзуудтайгаа саунд сууж, бүтэн биений иллэг хийлгэдэг юм. Дараа нь далайн хоолны ч юм уу аль нэг үнэтэй ресторанд сууцгааж шөнө хагаслан ирцээнэ. Харин Намуун тэр 2-ыг дагаж хэсэх дургүй. Гадаадад амрах бол өөр хэрэг л дээ. Элдэв найр цэнгээн хэсэхэд нь дагах ясны дургүйг нь мэдэх болохоор тэр 2 ч дагуулъя энэ тэр гэдэг ч үгүй билээ. Ингээд Намуун ганцаараа үлдэж, угаалгын өрөөндөө өөрийн гэсэн саундаа орон жаргаж байгаад унтжээ. Тэр шөнөжин Итгэлийг зүүдлэв. Тэр яагаад ч юм компютерийн дэлгэц дээрх шиг эцэс төгсгөлгүй хонгилоор яваад л байх юм, яваад л байх юм, тэгсэн мөртлөө тэр хонгилуудаар огтын танихгүй хүмүүс сүлжилдэнэ. Тэд бас л түүн шиг

энэ эцэс төгсгөлгүй хонгилын үзүүрийг хайн бэдэрч буй бололтой, нүд нь шаналлаар дүүрэн. Гэтэл гэнэт Намууны зам дээр Итгэл гараад ирэх юм. Намуун түүнийг хараад гараа сунгахад нүүрнийх нь ганц ч булчин үл хөдөлнө. Яг л төмөр хүн мэт. Итгэл ээ, би байна гэж Намуун байдгаараа хашгирах гэтэл дуу нь үл гарна. Тэгээд л өнөөх нь яваад өгнө. Эргээд харахаар алга болчихно. Намуун тэр төгсгөлгүй муухай саарал хонгилоор явсаар дахин нөгөө нүүрний хувиралгүй, Итгэлтэй тулгарна. Маргааш нь бүсгүй хар дарсан уртын урт зүүднээсээ болоод толгой нь хүндэрчихсэн сэрж, нохойгоо дагуулаад гарлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *