Нүүр Өгүүллэг “ОЙН ДУНДАХ БАЙШИН” өгүүллэг төгсгөлийн “10-р хэсэг”

“ОЙН ДУНДАХ БАЙШИН” өгүүллэг төгсгөлийн “10-р хэсэг”

44 секунд уншина
0
0
188

-Тэгээд ха.алга онгойлголоо. Тиймээ тэр намайг бар.ьчихлаа. Тэр байж боло.мгүй урт б.иетэй этгэ.эд миний толг.ойноос ба.рин өргөлөө. Би өөрөө яаж ч хичээ.сэн хөд.лөх тэнхэ.эгүй болсон учир түүний гарын

аяс.аар байхаас өөр яал.тай… гэж Оршихыг хэл.эхэд Женни: -Хөөх тэгээд чи яаж а.мьд га.рсан юм… гэлээ. Женнигийн нүүр бүүр ул.айж гүйцжээ. Орших түүн рүү хар.аад л байлаа. Тэр маг.адгүй өөрийн

хэр.эггүй хог шиг амьд.ралдаа хэзээ ч савх.ин хувцас өм.ссөн эм.эгтэйн нүц.гэн гу.ян дээр хэ.втээд ямар нэг баат.арлаг түүх я.риад, түүнээр ингэ.тлээ баха.рхуулж би.шрүүлнэ чинээ сана.агүй биз. Яла.нгуяа

түүний хувьд Женни шиг эмэ.гтэйг, хацар нь ингэ.тлээ ер бус.ын, бараг гал.зуу хүни.йх шиг яг.ааран нүд нь гэр.элтэхийг хар.ах бүр ч барьц алд.уулж байлаа. -Т.т.та… яага.ад хүний үгийг тасл.аад

байгаан… гэж үгээ арай яд.ан зөө.ж са.наа зов.он байж хэллээ. -Өөө… яана аа… уучлаарай… одоо харин үргэлж.лүүлээд яри.ад өгөөч… гэлээ. -Заза… ойлг.олоо… тэгэхээр… ер нь бол би баахан со.нин тэн.эг тэн.эг

үг хэлсэн л дээ… тэр бүр гац.аж орх.исон… -Яах гэж? -Цаг хож.их хэ.рэгтэй байсын… тэр маань ч амж.иллттай бүтсэн… эцэст нь нар ма.ндсандаа… -Гэхдээ нар манд.алаа гээд чи яаж ам.ьд үлд.энэ гэж?. Түүний арь.санд нар.ны туяа шууд хүрч ба.йсан цагт л боло.мжтой. Байш.ингаар дам.жиж байсан бүх г.аз дэлбэ.рчихсэн байх ё.стой шүү дээ. -Тиймээ… -Тэгээд… яаж? -Яах юу бай.хав… би… Мөнхөөд хоёр зүйл анхаа.руулсан гэж хэ.лсэн дээ… гэхэд Женнигийн хүү.хэн ха.раа том.орч амьс.гаа нь дав.хцаад ирлээ. # # # Тэндээс гара.хынхаа өмнө.хөн би Мөнхөөд: -Тэгэхээр… чамд анха.аруулах хоёр зүйл байна… гэлээ. -Юу -Мэдэ.эж тэр урт бие.тийг уст.гах л бай.хгүй юу… нэгдүгээрт түүнийг зөвхөн нар.аар л устг.аж болно. -Айн?… ямар ки.но байгаа биш дээ… -Хаха… та эргэн то.йрноо хараа ч дээ… би л лав өөрийгөө

ямар нэг ки.нон до.тор байгаа юм шиг л төс.өөлж байна. Угаасаа хэдү.үлээ бараг л кино.ны дүрү.үд бол.чихоод байгаа биз дээ -Нээрээ тийм дээ… -Харин тийм… яма.ртай ч түүний хэ.лсэн үнэн бол… тэр но.вшийн хувьд нар бол үх.эл. Бараг юу ч үгүй бол.толоо са.рних байлгүй. -Хаха… ёстой нэг… гэхдээ одоо тэр нэг ю.мыг чинь яаж нар хар.уулах юм. Үнэндээ чи бид хоёрт түүний өөд.өөс тэмц.эх ямар ч бол.омж байхгүй. Би түүнд бараг долоо найман су.маа зэрэг шахуу зарцуу.лахад л түүнийг өчү.үхэн төдий ухр.ааж чадсан. Түүнд яд.аж өвд.өлт мэ.дэрч байгаа өчүү.хэн ч шинж тэ.мдэг илр.ээгүй… бидэнд боломж байхгүй ээ. -Тийм болохоор хоёр дахь анха.арах зүйл нь… түүнд яаж нар үзүү.лэхийг би мэднэ. -Чамд бас ахиад л бо.дсон юм бай.гаа гэж үү? -Тиймээ… шүү.гээнд нөөц газ байгаа… -Юу? -Би тэр

хүүхдү.үдийг ха.раал ид.сэн шуву.уны толг.ойг ид.эж бай.саныг нь харс.аны дараа л, яг тэнд нөөц га.аз бэл.дэж тав.ьсан юм. -Яах гэж -Гарах газ.аргүй болч.ихвол дэлб.элж байгаад зуг.тах гэж… -Айн? -Кинон дээр ха.раад байхад бай.шинд цоожло.гдоод алу.улж байгаа хү.мүүс байш.ингаасаа гарч чада.хгүй боло.хоор алу.улдаг. -Чи кино.ноос сан.аа авлаа. -Ки.но шиг юм үзч.ихээд кинон.оос санаа ав.ахгүй гээд яахав дээ. Тэр ороо.лон миний тол.гойг барин му.ухай нүүр лүүгээ ойрт.уулж байгаад үгээ гүйц.ээх үед би хаал.ттай цонхны өчүү.хэн завс.араар нарны гэрэл жаахан цуха.лзахыг олж үзлээ. -Алив ээ… одоо … одоо шууд шүүг.ээг чиглү.үлээд бу.уд… гэхэд өнөөх амь.тан шууд Мөнхөө рүү чиглэн харлаа. -Гүэ чи хэтэ.рхий ойр.хон байна. Өнө.өх амьтан над руу биш Мөнхөө рүү анха.арлаа ханд.уулж эхэллээ. -Нов.шоо хур.дал л даа… үхс.энээ гөл.ийгөөд хэ.втчих вэ… Яг энэ үед тэр намайг хажуу тийш нь шид.чихээд түүн рүү чиглэлээ. Харин тэр хар.саар л байв. -Тэнэг ээ… юугаа хий.гээд ба.йгаа юм бэ? Намайг ийн хашг.ирахад л тэр нэг юм сэ.хээ орж буу.гаа цэнэг.лэн шүүгээ рүү

чиглүүлээ. Өнөөх ам.ьтан асар хурдтай.гаар түүн рүү ойртов. Бараг амж.ихгүй нь ээ… Ашгүй Мөнхөө гох.оо д.арж амжилаа. Урт биет түүн рүү хүр.эхээс өмнө газ дэл.бэрч чих дөж.рөм чимээ дуу.лдан, асар их гал шуу.ргалан тэд гурвуул дэлбэ.рэлтэнд өртөлөө. Нисдэг тэрэг явс.аар бай.шингын урд ирэ.эд газардалаа. Дотроос нь Женни болон тусгай.гынхан шиг бүрэн хуяг.алж, бүрэн зэвсэ.глэсэн хэдэн арван цэ.ргүүд гарч ирлээ. Тачаа.нгуй савх.ин хув.цас өм.ссөн Женни байшинг хар.аад га.цаж орхив. Нарны.хаа ши.лийг авлаа. Нүд нь гэрэ.лтэж, хацар нь ягаа.раад ирэв. Нүүр дүүрэн инээмсэглэв. Байши.нгын нүүрэн тал нээ.гдэж, тэр авр.ага нүх.ээр бай.шинг нарны туяа тэр чигт нь гийг.үүлж байна. Тэр цаана урт б.иет эт.гээд хана.нд нала.ад хэв.тэж байна. Тэр… уурши.нгаа нарны зүг ха.рж байх бөгөөд ох.ид түүний хоёр талд, өв.өр дээр нь хэ.втэж байлаа. О.хид зүв зүгэ.эр байна. “Гурвалжин”-гын цэр.гүүд байдлыг ша.лгаж байх хоор.ондуур Женни арав орч.им цэрг.үүд даг.уулан хана нал.ан хэ.втэж буй урт б.иет дээр очлоо. Цэрг.үүд түүнийг тал бү.рээс бү.сэлж авч, Женни түүн дээр бүүр ту.лж очоод: -Харж байга.ачлан… энэ чиний хамгийн сүү.лчийн ан бай.сан бол.олтой тийм үү?… гэхэд өнөөх ам.ьтан

арайх.ийж зов.хио түүнийг олж хар.аад сул до.рой, бүр хэтэрхий с.ул до.рой ду.угаар: -Өө… “Гурвалжин”-гынхан… тийм ээ… тийм… хамгийн сүүлч.ийнх маань байлаа… сүүлийн тэм.ээний а.чаа хүнд гэж… үнэхээр хөгжи.лтэй шө.нө байлаа… ингэж нэг юм… ингэж нэг юм намайг энэ орчл.онгоос тон.илох бол.омж ол.дох гэж… баярлалаа… гэлээ. -Тиймээ… түүн.ийг цаашид ч гэсэн… илүү хөг.жилтэй тогло.омууд, илүү хөгж.илтэй шо.унууд хү.лээж байгаа… одоо тэр цаашид на.дтай хамт байх болно. Урт б.иет… аль хэдийн нүд ами.ралжээ. Женни хри.стийн ёс.оор адис.лаад өнд.ийж Оршихыг олж харлаа. Уха.ангүй хэ.втэж байна. Түүн дээр явж оч.оод хацар дээр нь гар.аа тавьж: -Хм… ямар ч оли.гтой ша.рх алга. Зүгээр л жи.жигхэн цо.чролд орч.ихож… бас ихэ.нх найзууд чинь ам.ьд… чи миний амьд.ралдаа хар.ж байсан хамгийн ши.лдэг тог.логч… хоёулаа тэдг.ээр өөрсд.ийгөө өргөмж.илсөн нов.шнуудтай хамгийн шил.дэг тогл.оомыг хийх болно… гэлээ. Түүний хац.ар үнэхээр яга.арчээ. Тача.адлын яг.аан. -Одоо миний өвөр дээ.рээс бос оо… гэхэд нь би гайхлаа. Женни

инээмсэглэн: -Одоо миний ээлж… гэв. Намайг өнди.йхөд тэр яг л хэзээ яз.ааны юм шиг би.еэнд минь наал.дан тэвэрлээ. Миний бие хал.уу ша.тах шиг болов. Тэгсэн ч би найзу.удаа саналаа. -Тэгээд найзууд минь үнэх.ээр гай.гүй юу? -Хм… тэд чиний най.зууд гэж үү? чи ганца.араа биш бил үү? -Сайн мэдэ.хгүй л юм…. гэхдээ тэд чинь хүм.үүс, амьд хүм.үүс шүү дээ. Бас… Мөнхөө Сүхээ хоёр бол миний жинхэнэ найз.ууд… -Тэд зүгээр ээ… бид тэднийг бүгд.ийг нь эсэн мэн.д авч гарсан. Хоёр нь тэр дор, нэг нь чиний хажууд, нөгөө зугтс.аныг бол замд нь бар.иад авсан. “Гурвалжин”-гынханд илүү асуу.дал хэрэггүй. Гэхдээ л тэр амьт.адаас үнэхээр азтай мул.тарсан шүү. Гэхдээ бүүр… сонин юм нь гэвэл… нөгөө хамгийн эхэнд хоол.ойгоо өм хазу.улсан эм.эгтэй байна штээ… тэр а.мьд үлд.сэн. -Юу? -Тиймээ тийм тийм… нээрээ шүү… амьс.гаатай, ам.ин үзүү.лэлтүүд нь хэ.вийн. Тэгэхээр… ингээд энэ тогл.оомны түү.хэнд анх удаагийн бүр В зэрэглэлийн тогло.омонд орол.цож байгаа мөртө.лөө хамт яваа хүмүүсээ бүгд.ийг

нь эсэн мэнд авч гарсан хамгийн анхны д.омог бол.сон тогл.огч чи боллоо… Би нү.дээ анилаа… -Яасан?… -Тэгэхээр… энэ зүү.д биш байх нь ээ… Тэр хариу дууг.арсангүй. -Бас би энэ тоглоо.монд цаашид орол.цосоор байх юм байна тийм үү? Гарах ганц арга нь… маг.адгүй миний үх.эл… Тэр мөн л хариу дууга.рсангүй. -Энэ бүхэн…. энэ тог.лоом гээд байгаа чинь ямар уч.иртай юм?… гэж би хэсэг чи.мээгүй бай.саны эцэст асуув. Тэр мөн л дуу.гарсангүй. -Чи… надад ямар нэг үг хэл.эхгүй юмуу? Мөн л хариу алга… Тэгээд чимэ.эгүй байж байжысанаа: -Чи асуу.лтаа буруу асуу.чихлаа… гэв. -Тэгээд юу гэж ас.уух ёстой байсымдээ?… -Энэ орчлон… бидний мэд.дэг энэ орчл.он хор.воо, яг мэд.дэг шиг мөн үү?… гэж ас.уух ёстой… -Тийм үү?… гад.арлаад байс.ан юмаа… би бүр гадарл.аад байсан юм. -Тиймээ… үнэндээ дэл.хий аль хэдийн нэгэн туги.йн дор нэг.дчихсэн. “Гурвалжин” гэдэг хүч.ирхэг байгуу.ллагын дор. Дэлхий ерт.өнц, хүм.үүс зүгээр л тусдаа улс болж жүжи.глэдэг. Дээр гарч суус.ан

амьт.ад бол бүгд үзү.үлэн, бүгд утсан хүүхэ.лдэйнүүд, бүгд тах.илын гах.айнууд… “Гурвалжин”-гын удирд.агчид бол… жинхэнэ удир.дагчид… тэд та нар.ын баян ам.ьдрах, яд.уу амь.драх, хоорондоо да.йтах дай.тахгүйг, өлс.өх өлс.өхгүйг чинь… тэгээд юуг мэ.дэх, юуг мэд.эх ёс.гүйг чинь… энэ бол хамгийн чух.ал нь шүү… тэд бол хүний ерт.өнцийг бүтэ.эгчид… тэд хэт.эрхий хүчтэй, тэд бүг.дийг хар.даг, тэд бүгдийг со.нсдог, бүгдийг хянан тохи.олдуулдаг. Бид… өөрсдийгөө “Улаан” ертөн.цийнхөн гэдэг… одоо чи ч гэсэн улаан ертө.нцийнх болчихлоо. Хар.сан бүхэн чинь, энэ бол.сон бү.хэн зүү.д биш ээ… тэд бол харин ч жинхэнэ үнэн. Хүмү.үсийн хаяахан анзаа.рдаг, му.хар сүс.эг шиг бод.дог бүхэн… ихэнх нь жин.хэнэ үнэн. Их.энх хэсэг нь шүү… үхэ.эд эргээд тө.рдөг, сү.нс чөтг.өр, бур.хан сах.иус гэж үнэхээр ба.йдаг… тэдний нэгтэй нь би жаахан байхдаа таар.алдаж бай.сан юм.

Тэгэхэд би тав.хан на.стай байсан. Гоньд Туулай хоёр… аймш.игтай үнэхээр айм.шигтай шөнө…. гээд чимэ.эгүй болоход нь би түүний нүүр рүү нь харав. Женнигийн өнөөх ай.дас дүүрэн нүд бард.ам омго.лон бараг эрү.үл бус ч гэм.ээр нүд… одоо үнэхээр айм.хай бя.цхан маг.адгүй таван на.стай жаахан ох.ин шиг арч.аагүй сул до.рой болжээ. -Тэгэхээр… энэ тогл.оом ямар учи.ртай юм… миний анзаарс.анаар, хүмүүсийг зугаац.уулах гэдгээс гадна ахиад өөр нэг, мага.дгүй жинхэнэ учир шал.тгаан байх шиг… -Яаж мэдээв? -Зөнгөөрөө л… зүгээр л хүмүү.сийг зугаац.уулна гэхээр хэтэр.хий сайн бодсон… бас хэтэ.рхий төгс төлө.влөсөн байсан. -Гэхдээ чи тэр төлөв.лөгөөг нэгхэн шөн.ийн дотор ямар ч баталгаа нотол.гоогүйгээр, гадарл.ачихсан… тиймээ… чиний зөв… зөвхөн зугаа.цуулахаас гадна… бас “Гурв.алжин” хүчи.рхэг, онцгой хүмү.үсийг цуглуул.ахдаа ингэж шалг.адаг юм. Мэдээж бид бүгдийг гад.арлаж чадна л даа. Гэхдээ яг а.мьд, жинхэнэ ното.лгоо хэр.эгтэй шүү дээ. -Хөөх…. би чад.ах юм

болов уу даа? Би ажил хийхдээ хэз.ээд ма.руухан… -Надад итгэ ээ… энэ аж.ил чамд яаг зо.хино…гээд Женни миний өөдөөс хар.ан уруу.л шүр.гэх шахам тулж ирээд: -Цаашдаа чи бид хоёрт бүх зүй.лс улам хөгжи.лтэй байх болно… гээд миний ур.уул дээр үнслээ. Үнс.элт, бас намайг хүл.ээж буй ирээдүй… хамгийн сайхан Женни өөрөө… тиймээ би яг одоо.ноос л шинээр тө.рж байх шиг байна. Хэзээ нэгэн цагт надад ер бу.сын зүйл тохиолдоно… гэж би үргэлж итг.эдэг байсан. Гэхдээ холл.ивуудын кино.ноос биш байж. Зүгээр л миний дотроос мэд.рэгддэг байж… Тиймээ цаашдаа Женни бид хоёрт бүх зүйл илүү хөгжи.лтэй болох болно. Төгсөв

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *