Нүүр Өгүүллэг “ИХЭР ОХИД” өгүүллэг “5-р хэсэг”

“ИХЭР ОХИД” өгүүллэг “5-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
1
485

Нараа Сүлдээгийн өгү.үлэх түүхийг инээмсэглэн толгой дохин сонсох хэдий ч, дотроо “Та эзэгт.эйгийн тушаа.снаар арай гэж ам.ьд үлдсэн Лунаг цааш нь хару.улчхаагүй гэж хэлээч” хэмээн зал.бирч байлаа.

Нараа, Луна хоёр уулз.аж байг.аагүй ч, Нараад яагаад ч юм Луна түүний найз, эсвэл эгч шиг дотно санагдана. Тэд усны дус.ал шиг адил боло.хоор аль эсвэл Нараа өдөр болгоныг Лунагийн амьдр.алаар

амьд.арч байгаа болохоор тэр байж мэднэ. Сүлдээ туслах, Нараагийн хамт ээж.ийнх нь хэвтэн эмч.лүүлж буй өрөөнд орж ирэн чим.ээгүй зогсоно. Эзэгтэйгийн хэл.снээр үнэхээр тав тухтай, сайхан эмнэлэг

байв. Нараагийн ээж эмнэлгийн цав цагаан орон дээр бөх гэгч нь ун.таж байгаа нь ной.рсож буй бяцхан охин шиг харагдана. “Ийм сайхан газар байж байгаад өнөөх умгар гэрлүүгээ буцаад очвол муу

ээж минь яах бол” хэмээн Нараа санаа зо.вж амж.сан ч царай зүс орж, өмнөхөөсөө хамаагүй тэн.хэрсэн хар.агдаж байгаа нь бага ч гэсэн тайвшруулна. Лунагийн а.мьд, үх.сэн байгаа нь мэдэг.дэхгүй байгаа

байдал, охи.ноо ала.хыг хүс.дэг эзэ.гтэй, охин.ыхоо оронд тэс ондоо хүн зогс.ож байгааг ч үл анзаа.рах “аав”, тэднийг юу ч хэл.сэн бай чимээгүйхэн зох.ицуулах Сүлдээ ту.слах гээд энэ адарм.аатай амьдр.алыг туулж байгаа цорын ганц утга учир нь ээжи.йгээ эмчл.үүлэх гэдгийг Нараа санан, х.үч орох шиг болно. – Өвчт.өн дөнгөж саяхан унта.ад өгсөн. Би сэр.ээгээд өгөх үү? – хэмээн зал.уухан суви.лагч бүсгүй шивнэв, – Хэрэггүй дээ. Бид сэрээ.хгүйгээр явъя даа, –

Нараа захиа бичи.хээр цүнхнэ.эсээ үзэг, цаас гаргав. “Сайн уу, ээж ээ? Охин нь ир.ээд явлаа. Таныг ун.таж байгаа болохоор сэрэ.эгээгүйг ойлгоорой. Та минь нэг сэрч.хээрээ хэсэгтээ л буц.аж унт.аж чадд.аггүй шүү дээ. Энэ сайхан эмнэлэгт хэв.тэж байгаа дээрээ сайтар ам.раад тэнхрээд авах хэрэгтэй. Бас та хоолоо сайн идэж, эмнүү.дээ мар.талгүй уу.ж байгаа биздээ? Охин нь сайн байгаа. Сайн хоол.лож, чөлөөт цагаараа спортоор хичээллэж байгаа. Би одоо л нэг эмэгтэй төрхөн.дөө орж байх шиг байна шүү, ээж минь, та хараад лав га.йхах байх. Сүлдээ

ах тэр үн.эт эд.лэлийн дэл.гүүртэй холбоотой түүх.ийг надад яр.ьж өгсөн. Охин нь тан.иар их ба.хархсан, Сүлдээ ах ч одоо хүртэл мар.тдаггүй юм байна лээ. За охин нь ингээд явлаа. Сайхан амардаа…Би уд.ахгүй ирнэ ээ.” – Ээжийгээ ун.таж байга.агаар нь ч болтугай хар.сан сайхан байна, – Нараа гэрлүүгээ буцах замдаа Сүлдээд хандан хэлэв, – Надад ч бас эгч.ийг тэн.хэрч байгаа болохоор сэт.гэл их өег байна шүү. Эгч угаасаа урт на.салж, удаан ж.аргах ёстой хүн болохоор. – Сүлдээ ах аа, би таниас нэг зүйл ас.ууж бол.ох уу? – Тэг л дээ. – Би энэ талаар мэдс.энээсээ хойш зөндөө асу.умаар байсан ч, зүрх.лээгүй юм.

Луна яаж байгаад н.ас барчи.хсан юм бэ? – Нараа зор.иг гар.ган асу.ухад Сүлдээ яг л хү.лээж байсан юм шиг, – Луна а.миа хор.лоод өндр.өөс үсэрч.ихсэн юм. Чи энэ талаар эзэгтэ.йгээс асу.уж бол.охгүй шүү. Цаадах чинь уур.лаад бө.өн юм болно… – Ойлголоо, – хэмээн Нараа х.удал хариултад уг.ийн бэлт.гэлтэй байсан болохоор нэг их гайх.сангүй өнгөрөөв. “Луна ам.иа хорл.оогүй. Луна ам.ьд гэд.гийг би м.эдэж байна. Та надад гэгээр.чихсэн хүн шиг юм яри.ад байсан байж ингэж худ.лаа ярих.аасаа ичээд ядаж жо.охон ч гэсэн сан.дарч боло.хгүй байна уу?” Нараад Лун.агийн бас эз.эгтэй, тэдний сонин

харил.цааны талаар олон төрлийн таа.маг байлаа. “Эзэгтэйгийн нө.хөр Лунагийн төрсөн аав эсэх.ийг нь бат.алгаатай мэдэ.хгүй ч, эзэгтэй лав.даг төрсөн ээж нь биш гэдэг нь га.рцаагүй. Харин Луна сэхэ.энд ор.сон нь үнэхээр а.миа хор.лох үй.лдлээс үү.дсэн үү? Аль эсвэл Сүлдээ ах, эз.эгтэй хоёрын нэг нь хор.лосон юм болов уу? Тэр явдал Лунагийн аав сарын хуга.цаатай эзг.үй байхад болсон гэхээр нэг л но-той… Хэрвээ ам.иа хор.лох гэсэн бол ша.лтгаан нь эзэг.тэй нөхри.йгөө бай.хгүйг дал.имдуулаад Лунаг ам.иа егү.үтгэх хэмжээнд оч.тол нь дара.мталсан… Мэдэхгүй юм даа… Хэрвээ ам.иа хорл.ох гээгүй бол? Нээрээ тийм! Эзэгтэй Сүлдээ тусл.ахтай үнс.элцэж байсан

гэхээр тэд хайр сэтг.элийн холбоо.той, нөхрийнхөө ара.ар тавь.даг гэсэн үг. Луна тэрийг нь мэдч.ихэж л дээ. Тийм болохоор Лунаг аавдаа хэлч.ихвий гэхээс эзэгтэй айс.андаа түүнийг ал.ах орол.длого хийгээд бүтэл.гүйтсэн юм байна.” Нараа өрөөндөө ор.могцоо Лунагийн эд зүйлсийг ух.аж, түүний талаар мэд.эхгүй зүйлсээ олж мэдэ.ж магадгүй хэмээн сэтгэв. Ямар нэгэн тэмдэглэлийн дэвтэр эсвэл ядаж нэг зурвас. “Гоо сайхны шүүгээ, хувцасны шүүгээ, гутлын тавиур, орны доор гээд хаана ч юу ч алга… Номнууд!” хэмээн өрөөстэй бүх номыг эхнээс нь

нээж үзэн, хууда.снуудыг эрг.үүлж эхлэв… Хэсэг хугацааны дараа Нараа юу ч олохгүй байгаадаа ша.нтарч, орон дээрээ суугаад хаашаа ч юм ширтэв. Тэгтэл нүдэнд нь номын тавиурын хамгийн доор, баруун буланд байрлах “Нууц” гэсэн нэртэй ном үзэ.гдэж, анхаарлыг нь татав. “Луна, чи надад зори.улж энэ номонд ямар нэгэн юм үлд.ээсэн байгаач, гу.йж байна” хэмээн дотроо шивнэн хуудас.нуудыг эргүүлж эхэлтэл яг л төсө.өлж байснаар нь нэг зүйл шалан дээр уначхав. Санд.арсандаа гар нь чич.ирч салга.лсан Нараа газар дээрээс өнөөх цагаан дөрвөлжин хатуу цаас шиг зүйлийг аваад хар.тал фото зураг байх нь тэр. Тэр зургыг хараад Нараа нүдэндээ итг.элгүй холоос ч нэг

харж үзээд, ойроос ч нүдээ оний.лгон харж үзлээ… Энэ бүх зүйл түүний бод.ож байснаас ч илүү орооц.олдсон, ярвиг.тай болж таарав. Нараа өөрийнхөө асуултуудад хариултыг олохын тулд Лунагийн өрө.өнд нэгж.лэг хийсэн ч, тэр зург.ийг олсны.хоо дараа улам их асу.ултад жи.вэх нь тэр.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *