Нүүр Өгүүллэг “ЭГЧ ДҮҮС” өгүүллэг “6-р хэсэг”

“ЭГЧ ДҮҮС” өгүүллэг “6-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
447

3н өдөр өнгөрч Үжин утсыг минь цохилоо: – Эгч ээ. Энэ э.м та бид хоёрын төсө.өлж байсан шиг үх.элд хүр.гэдэг эм биш байна… – Айн? Тэгээд юу.ны эм юм болоо? Тэрийг нь мэ.дэж чад.сан уу? – Тийм ээ.

Жирэ.мсэн эхчү.үдийн уу.даг эм байна. Бүжмаа надад жи.рэмсэн гэж огт юм хэ.лж бай.гаагүй – хэмээн гайхсан өнгөөр надад дуу.лгахад би мөн адил итг.эж өг.өхгүй байв. Юу гэсэн үг вэ? Болдо.огийн гэрт яагаад

тэр э.м байсан б.айж болох вэ? Хэсэг бодож толг.ойгоо гашил.гасны эцэст би хоёр дүгн.элтэнд хүрэв: Нэг – Халиунаа гэдэг охид Болдоогийн хүүхдийг тэ.эж байгаа. Бүжмаа хүү.хдийнх нь аавыг була.асан учир

Бүжмаад өс сан.аж эми.йг санаа.тайгаар уул.гасан. Хоёр – Бүжмаа жирэ.мсэн болчхоод а.миа эвг.үйтэгэхээр ш.ийдсэн. Эсвэл найз залуу нь үхүү.лэхийг хү.ссэн юм болов уу … Мэдэхгүй ээ. Бод.сон бүхэн минь

утг.аа ал.даж байна. Би гацчихлаа. Дүүгийн минь зад.лан шинжи.лгээний хариу хэзээ гарахыг чөтг.өр бүү мэд. Жи.рэмсэн… жир.эмсэн. Байз! Тэр эмэгт.эйчүүдийн эм.чийн нэрийн ху.удас! Би

шууд л тэр нэрийн хуудсын учрыг о.лох ёстой байж ээ. Дүү минь тэр ө.өдгүй, арча.агүй зал.уугаас жирэ.мслээд ами.а хор.лосон гэж үү? Хөөрхий бяцхан Бүжмаа минь… Би цаг ал.далгүй өнөөх нэрийн хуудсыг ха.йж олоод дээр нь бич.ээстэй эмнэ.лгийн хаягийн дагуу яваад очлоо. Азаар Бүжмаагийн үзүүлж байсан эм.чийн ээ.лж нь таа.рсан байв. – Сайн байна уу, эмч ээ. Хэд хоногийн өмнө, эсвэл хэдэн сарын өмнө ч юм уу Магсар овогтой Бүжмаа гэдэг охи.н ирж үзү.үлсэн үү? – Сайн, сайн байна уу? – хэмээн миний яаруу сан.друу байдлыг

гай.хах эмч эмэгтэй өрөөсөн хөм.сгөө өргө.сөөр ширээн дээрх хавта.стай зүйлийг нээв, – Би үзээдэхье, – За. – Тийм байна. Бүжмаа. 3н ч удаа ирж үз.үүлсэн байна. Уучлаарай өөрөө хэн билээ ингэхэд? – Би төрсөн эгч нь бай.гаа юм л даа… – Бүжмаа өөрөө яагаад ирд.эггүй билээ? Бас яа.гаад та ирсэн эсэ.хийг нь асууж шалг.аагаад байгаа юм бэ? – гэж эмч намайг сэж.иглэсэн хар.цаар харав, – Манай дүү… Бүжмаа… 2 долоо хоногийн өмнө нас ба.рчихсан, – гэж зо.риг гарган хэл.тэл зог.сож байсан эмч эм.эгтэй суудал дээрээ ун.ах шиг болоод, – Ум ма.ни бад.ми хум! Тэр хөөрхөн жо.охон ох.ин уу? Юу болоо вэ? – Үнэндээ юу болсон нь тод.орхойгүй байгаа. Одоохондоо ами.а хо.рлолт

гэж таама.глагдаж байгаа ч… эмчээ, би тэрэнд нь ит.гэхгүй байна. Дүү минь ам.иа хо.рлох ёс.гүй шүү дээ. Та миний асуултуудад хар.иулж тус бо.лооч, тэгэх үү? Би гадаадад олон жил байж байгаад ирсэн бол.охоор мэдэ.хгүй зүйл, мэдэх шаардл.агатай зүйлс маш их байна. – Ээ халаг, ээ халаг. Тэгэлгүй яахав. Эгч нь чада.хаараа л тус больё. – Би дүүгээ жи.рэмсэн байсныг нь бараг дөнг.өж сая л танаас бат.тай мэдлээ. Тэр хэдэн са.ртай бай.сан юм бэ? – гэхэд эмч дүүгийн минь өвчт.өний түүхийг харангаа их л сан.аа ал.дангуй, – Бүжмаа хамгийн сүүлд 5 сарын 7нд ирж ү.зүүлсэн байна. Тэгэхэд гэдсэн дэх хүү.хэд нь 4 сартай

байж. Ивий, ивий. – Тэр ганцаараа ир.дэг байсан уу? – Миний сан.аж байгаагаар бол хоёр дахь удаагаа нэг за.луутай хамт ирсэн. Нэг тийм уй.мраа цар.айтай залуу байсан. Царай гэхээсээ илүү нүүр.энд нь аав болох гэж байгаа гэсэн ба.яр хө.өргүй тийм царай. Тэр үед ох.иныг өрө.вдөх шиг бол.сондоо, – гэхэд нь би дүүгий ахин сан.аж, нүднээс минь бү.лээн ус бөмб.өрөн урслаа, – Эмч ээ… Би тэр залу.угийн гэрээс энэ эми.йг олс.он юм л даа. Жир.эмсний эм гэж тогтоо.гдсон. Энэ таны өг.сөн э.м мөн үү? – хэмээн би өнөөх цагаан савтай эм.ийг эмч.ид үзү.үлтэл хэсэг эргү.үлж той.руулж харснаа, – Тийм ээ. Мөн байна. Энэ жирэ.мсний эм.ийг зөвхөн манай эмнэ.лэг Германаас ору.улж ирдэг

юм. Бараг л 10 жил болж байна даа. – Баярлалаа, эмч ээ. Би ингээд явъя даа. Нүд минь хара.нхуйлж хөл минь намайг даах тэн.хээгүй болж байна. Арайхийн эмн.элгээс гараад хаж.уугийн тоглоомын талбай дээрх хэн ч сууг.аагүй сандал дээр унах.ын наа.гуур очиж сууг.аад тэсэлгүй хоёр гараа нүүрэндээ наага.ад уйллаа. Дүүгээ б.одох тусам илүү чанг.аар уй.лмаар байна. Түүний талаар олж мэд.эх тусам ам.иа хорл.оогүй нь тодор.хой болж байна шүү дээ. Дүү минь хүнтэй үер.хэх гэж яар.даггүй байсан ч хүү.хэдтэй болохыг маш их хүс.дэг байсан. Ямар нэр өгөх, ямар хувцас өмсүүлэх, яаж хамт зургаа ав.хуулах гээд байнга мөр.өөдөөд ярьдаг байсан. Бүжмаа хүүхд.эд маш их хайртай

хүн байсан. Гэрийн минь ойролцоо байрлах цэцэ.рлэгийн хажуугаар зөрөх болг.ондоо хөөрхөн хүүхд.үүдийг харж баяс.аж зог.сдог байсан. Тэдний оцон шувуу шиг алхаа гишгээ, үсээ боо.сон байдал, ойлг.омжгүй шу.лагнах үгсийн Бүжка хамгийн ихээр өхө.өрддөг байсан. Дүү минь их л өрө.вч байсандаа… зайлуул. Гу.йлга гуйх, эсвэл бүр ху.лгай хийх хүүхд.үүдийг хараад өөрийгөө оро.нд нь тавьж төсөө.лөөд уйлч.ихдаг. Тэдэнд хоол бас мө.нгө өгө.хгүй л бол санаа нь ама.рдаггүй. Бага байхаасаа л “хүүх.эд болг.оныг ямар ч зов.лон мэд.рүүлэхгүй амьдр.уулах тийм гоё байшин барина” гэж хэ.лдэг байсан. Гэвч тэр мөрө.өдөл, түүний хүүхэд бас тэр өөрөө бай.хгүй байна шүү дээ! Би бас амь.драхыг хү.сэх хүслээ бага багаар а.лдаж

байна. Хэдхэн жилийн өмнө би Америк амьдралын сайхныг га.йхаж байсан. Хайртай хүмүүсээ да.хиж хар.ахгүйгээр алда.на гэдгийг уха.арах нэг төрлийн үх.эл шиг санагдана. Би Бүжмаагийн талаар олж мэд.сэн зүйл.сээс ээждээ алийг нь ч хэлээ.гүй, хэлэх ч үгүй. Ээж минь бүх зүй.лийг зүрхэ.ндээ дэндүү ойр хү.лээж авчхаад шөнө унт.даггүй бас л их зөөлөн хүн. Арай гэж тай.вширч байхад нь би өдөр болгон очоод дүүги.йнхээ талаар сану.улаад байхын оронд өөрөө л бүгдийг олж мэ.дэж ард нь гар.ах болно. Муу э.эж минь яаж Бүжкагийн үхл.ийн талаар сонс.оод яаж давж га.рсан юм бол доо… Аа.в үргэлж

ээжийн зөөлхөн зан аа.шийг далим.дуулж заг.наж занд.арсаар ирсэн. Би ээжийг аавд хайр.тайдаа л хамт байг.аад байдаг гэж боддог бай.сан минь хожим бод.оход бур.уу байж билээ. Дүү бид хоёрыг л бо.дож эцсээ хүртэл тэвч.ээр за.асан байх. Тэгэхдээ муу а.ав минь шир.үүн л хүн бол.охоос их сайн хүн. Ээж их л сан.адаг байхдаа…

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *