Нүүр Өгүүллэг “МӨРИЙ” өгүүллэг “2-р хэсэг”

“МӨРИЙ” өгүүллэг “2-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
1,161

Сайханаа “За сайн байцгаана уу? Охидоо. Ийм сайхан охид хичээлээс өөр юм хий.хгүй байхаар нь хөгж.өөхөөр ирлээ” гээд худлаа м.анж үг урсгана. Сэргэлэн нүдтэй ш.ар о.хин амаа да.ран инэ.эснээ “Цэцэгдарь.

Цээгий гэж дуу.даж болно” гээд Сайханаа өө.д гараа сун.гана. Сайханаа гар.ыг нь барин “Сайханаа”. Они.гор, ма.хлаг ох.ин өөрийгөө Хулан гэж танилцуулав. Түрүүнээс хойш хичээлээ хийн суух мөри.йний

эзн.ийг харан “Яасан их зан.тай амь.тан” гэж бодоод ойр байгаа сан.далыг татан суун “Намайг Сайханаа гэдэг” гээд гараа өгөв. Өөрийг нь ч хара.хгүй гараа өгснөө “Үүлэн” гээд, дахин хичээл үрүүгээ

анха.арлаа хан.дуулан суух нь Сайханаагийн дург.үйг хүрг.эсэн боловч тэрнийгээ ну.ун “За охид.ууд? Өнөөдөр тани.лцсаны баяр хийнэ. Хамт нэг га.зар о.рох уу?” гэж хэлээд, Үүлэнг толго.йгоо өргөн

яри.анд орох байх гэсэн сан.аатай хартал, хичээлээ хий.сээр л. Цээгий “Баяр их тэмдэг.лэдэг хүн байх нь” гээд ама.а даран инэ.эж айлгү.йтэв. “Худлаа мая.глаад байх юм. Өөрийгөө үнэ.тэй бо.лгон хар.агдуулах гэж

хич.ээж ба.йгаа юм биз дээ” гэж бодсоноо “Би найзуудаа дуудч.ихъя” гээд, Сайханаа гара.араа тэд нарыг ирэ.хийг хү.сэн даллаа. Зоригоо “Ойлгомжтой болж” гээд Ууганааг ну.дран, Сайханаа болон ох.идууд байгаа тийш алхлаа. Бат “Ийм эрт дү.гнэх хэ.рэггүй байх” гэж Ууганааг тайвши.руулах сан.аатай хэлэн мө.рөн дээр нь цо.хилоо. Тэд охи.дын ширээн дээр очин той.рон сууцг.аан, танилцацгаав. Үүлэн олон хүн ш.ирээн дээр ирэх.эд хичээлээ хийхээ бол.ин дэвтэр номоо хур.ааж эхлэв. Сайханаа инэ.эдээ ба.рьж яван “Ийм ама.рхан бай.сан гар уу. Дэвтэр номоо хур.ааж эхлээд” гэж бо.дон Үүлэнг дээр.ээс нь д.оош нь ши.ртэнэ. “Энэ ч дээ. Миний бай.тугай бусад хөвгү.үдйин анх.аарлыг ч татах.ааргүй гар байна даа. Тэр үүр.сэн цүн.хийг нь ээ хэдэн жил

ба.рьсан юм болоо. Ноосон цамц жи.нсэн өмд пүүз. Намх.ан юм байж, өнд.өр өсг.ийт өм.сөж бол.доггүй юм байх даа. Ядаж байхад нүү.рэн дээр нь юм гар.чихсан” гэж бодон өөрт нь та.арах охин биш гэж дү.гнэлт хийнэ. Үүлэн зал.уусыг нэг тойр.уулан харснаа “Уучлаарай. Би явлаа” гэлээ. Сайханаагийн саяны бо.дол гэнэт за.мхран “Юу нөгөө гарч нэг га.зар ор.ох яасан” гээд ээ.рч му.уран хэлтэл. Үүлэнгийн хацр.аар нь орж ир.сэн үсээ хо.йшлуулан “Би хичээлээ да.втах ёстой” гэж хэлэ.нгүүт Цээгий “Миний найз дандаа л хичэ.элээ хи.йж байдаг ш дээ. Өнөөдөр толг.ойгоо амра.алдаа. Бүгдээрээ нэг газ.ар жа.ахан суу.ж байгаад, тэгээд харь.цгаая л даа” гэж царай.члан хэл.тэл Үүлэн огтхон ч бодс.он ш.инж байхгүй “Та нар сайхан танилц. Би хичээлээ хи.йхгүй

бол бо.лохгүй” гээд ним.гэн кур.ткийг са.ндлаас аван, үүд рүү алхлаа. Энэ байдалд ба.нтан яах учраа оло.хоо байсан Сайханаагийн м.өрөн дээр Зоригоо гар.аараа бага зэрэг цо.хин “Ам.архан анга.ахай биш бо.лолтой”гээд чих.энд нь шивнэлээ. Сайханаа гэнэт уха.ан орон “За манайхан тай.вшир. Би танай на.йзыг ол.оод ирье. Тэгээд танил.цсаны баяраа тэм.дэглэнэ дээ” гээд хойноос нь гүйв. Ангиас гаран хүүхд.үүдийн дунд тэрнийг ха.йн, ийш тийш тойру.улан шир.ттэл, тэр сургуулиас га.рч яв.ах нь харагдана. Олон оюутн.уудыг сүл.жин хо.йноос нь гүйн, сургуулиас гарав. Хаврын жихүүн салхи өмссөн нимгэн хар цам.цыг нь нэвт салх.илах нь цаанаасаа хү.йт даа.лган жинд.үүлж эхлэв. “Курткээ өмсө.хгүй яаваа “гэж до.троо бодон “Үүлэн, Үүлээн” гээд хой.ноос нь хэдэнтээ ха.шгирлаа. Тэр зогс.сонгүй, бүүр эргэ.ж ч харса.нгүй. Сайханаагийн дург.үй хүрч байсан ч машин нь

бод.огдоод, гүйцэн очиж “Хүн дууд.аад байхад сон.сохгүй ба.йгаа юмуу?” гээд бага зэрэг уурт.айгаар хэлч.ихэв. Үүлэн гайх.сан хар.цаар харан “Яасан” гэж хөнд.ийдүү ду.угаар асу.ухад “Энэ яасан өөрий.гөө их юм.анд бодч.ихсон охин бэ?” гэж бо.дсон боловч ил гар.гахгүйг хичээн бага зэрэг хуу.рамч дүр исг.эн инээх аяд.аж “Бүгдээрээ хамт гаръя л даа. Тэгээд би чамайг маши.наараа хүрг.ээд өгье” гэж хэлэн “өөрийгөө ба.ян ай.лын хүү.хэд гэдгээ той.руулан ойл.гуулж чадлаа” гэж бод.оод Үүлэнгийн нүд үрүү нь ши.рттэл, огт сонин биш байгаа бо.лолтой “Би үгүй гэж хэ.лсэн ш дээ” гээд ява.ад өгөв.Үүлэнгийн энэ хөн.дий хүй.тэн байдал Сайханаагийн уур.ыг үнэх.ээр их хүр.гэн “Тэн.эг ох.ин бэ? өөри.йгөө юу гээд бодч.ихсон юм болоо. Цар.ай муу.тай юм байж. За.йл за.йл” гээд өөртөө хэл.тэл, зогсо.ол дээр

зог.сож байгаа машин нь нүдэ.нд нь хар.агдах шиг болон “Нов.ш гэж яах гэж м.өрий та.вив аа. Энэ тэ.нэг охи.ны ара.ас гү.йх ч гэж дээ”гээд Үүлэнгийн ар.аас гүйлээ. Тэр зам гаран номын сан уруу чи.глэж ба.йгаа нь илт. Гүйхээгэ.эрээ түрү.үлэн очиж гарна.ас нь барин тата.ад “Тэгвэл хамт хичээл хийе” гээд бараг чар.лах шах.уу Сайханаа хэлэв. “Сая би чинь юу хэл.чихэв ээ. Юун хи.чээл. Би ч тэр тэн.эг мөр.ийнөөс болж хий.хгүй юмаа хий.х юм байна л даа. За яахав” гэж бодон Үүлэнгээс хари.ултаа нэх.эн харвал. Тэр бага зэрэг га.йхсан байртай өөд.өөс нь ширтсэнээ “Гарыг ма.ань тавь. Өв.дөөд байна” “Хүүеээ би чинь га.рыг нь ба.риад бай.гаа юм байна ш дээ” гэж б.одоод “Өө уучлаарай. Тэгээд энэ номын санд хич.ээл хий.х юм биз дээ” гээд Сайханаа өөрийнхөө ас.уултанд өөрөө хар.иулан байш.ин ө.өд харав. Үүлэн “Тэгнэ. Энд би хич.ээл хийдэг.Чи ер нь номын сан.д су.уж

байс.ан юмуу? Номын санд су.ухын тулд ном.ын санг.ийн ка.рт хэр.эгтэй ш дээ.?” гээд Сайханааг басам.жилсан нүдэ.эр харав. Сайханаад Үүлэнгийн энэ нүд.ний ха.рц бүр их у.урыг нь хүр.гэж байсан ч тэвчих.ээр шийдэн, аль болох зөөл.нөөр “байхгүй. Би уг нь хичэ.элээ хий.мээр л байна” гээд өөрийнхөө амн.аас хэзээ ч унаг.ахааргүй худл.аа үг урс.галаа. Үүлэн “Энэ хич.ээл хий.х хүн мөн үү?” гэж бодо.сноо саяхан нас ба.рсан ээж.ийнхээ үгийг гэнэт са.нан “Би хүнийг өөр.ийнхөө хар.сан өнцө.гөөр дүг.нээд байна даа. Ингэж боло.хгүй. Ээ.ж маань үргэ.лж хүн хара.гдаж байга.агаасаа өөр байх тохиол.дол байдаг юм гэдэ.гсэн” гэж бодо.од уртаар санаа ал.даад “Өө тийм үү. Чи аль эсвэл но.мын сан.гийн ка.рт захи.алчих” Сайханаад энэ үг үнэх.ээр хүсэн хү.лээж байсан үг мэт са.нагдан “Тэгье” гэж хариу хэлээд инэ.эмсэглэв. Үүлэн Сайханааг тойр.уулан харж, да.аран

чи.чэрч байхыг нь хар.аад инээд хүр.эх шиг болон “Чи орж хувц.асаа өмс.өх хэр.эгтэй байх. Бас номын сан.гийн к.арт захи.алахад оюут.ны карт чинь хэр.эгтэй. Хичээл хийх гэж байгаа хүнд ном дэвтэр бас хэр.эгтэй байх гэж бод.ож байна” гээд инээлээ. “Түрүүнээс хойш му.ухай аа.ш га.ргаад байсан. Ингэмээр дээ. Гэхдээ уур.ыг нь хүрг.ээд дэмий байх” гэж бод.оод “Чи энэ сандал дээр хүлэ.эж байх уу? Би оро.од цүнхээ ава.ад ирье” гэж хэлэн сандалыг заалаа. Үүлэн зөв.шөөрч байгаагаа илт.гэн толгой тохив. Сайханаа түрүүний сууж байсан танх.им уруу орон цүнхээ ав.тал бүгд найдл.агын нүдэ.эр ширтэнэ. “Өнөөдөр гарч чад.ахгүй болсон. Үүлэн бид 2 тусдаа гара.хаар боллоо” гээд өөрийгөө чад.сан мэт сэтг.эгдэл төрү.үлэх сана.атай худ.лаа хэлэн гараад явав. Сайханааг яа.ран гүйн гар.ахыг харсан Зоригоо Ууганаа уруу өрөв.дсөн хар.ц шидэн инээнэ. Ууганаа “Ийм хурд.ан гэж үү. Мон.гол охи.дыг чинь цэвэр ичи.мтгий зан.тай гээд ярь.даг биш билүү. Тийм хүн байхаа боль.сон юм байхдаа” гэж

бодон танх.имын үүд рүү шир.тэн байхад Бат “Анд юу ч шийд.эгдээгүй байна. Юундаа сан.аа зов.дог юм” гээд шивн.эх төдий аяа.рхан хэлэв. Хулан “За тэгээд гар.ах ху.длаа болох шив” гээд хар.иу нэх.сэн байдалтай залу.учуудыг тойру.улан хар.ахад Зоригоо “Мөн.гө ч алга. Ганц ив.ээн тэ.тгэгч маань яв.чаад байхад” гэж бод.оод “За дараа бол.ох уу даа” гээд санд.алаас бослоо. Сайханааг су.ргуулиас гаран номын сан уруу явж ба.йхад Үүлэн нөгөө сандал дээр хү.лээн ном ун.шиж байв. “Энэ охин ер нь хичэ.элээс өөр юм мэ.ддэг боловуу?” гэж бодон “Удаан хүлээв үү” гээд хаж.ууд нь су.ухад, номоо далд хи.йн номын сан уруу оро.хоор алхлаа. Сайханаа хажууд нь алхан “Би ер нь ийшээ ор.оод юу хий.нээ” гэж өөрө.өсөө асуун ном.ын сангийн үүд.ээр орт.ол Үүлэн “Карт.аа” гэлээ. Сайханаа Үүлэнгийн үгэнд зочин ка.рт гэж ха.йж гарав. Цүнхнийхээ мухра.ас нэг юм ол.он өгтөл номын санч бүр.тгэн өөр нэг ка.рт өгөн “Оро.од чим.ээгүй байцгаагаарай” Үүлэн ка.ртаа унш.уулан орж шууд хичэ.элээ га.рган хи.йж эхлэв. Сайханаа

худ.лаа үнэн дэв.тэр гарган хаж.ууд нь суулаа. Тэр утсаа орол.доод суу.маар байсан ч түрү.үний “би бас хичэ.элээ хий.мээр байна” гэсэн үгэндээ эз.эн бол.ох гээд дэвтэ.рээ эргү.үлж, тойру.улан харна. Бараг юм бич.ээгүй дэ.втэрээ эхнээс нь эхлэн унш.иж байтал баг.шийн өгсөн бие да.алт гээд нэг сэд.эв бичсэн бай.хыг унш.аад ядахдаа энийг хи.йе дээ гэж цухал.дангуй өөртөө х.элэн Үүлэнгээс хуули.йн ном.ууд ха.ана байдаг тал.аар асуув. Үүлэн “энэ хууль.чаар су.рдаг юм байна” гэж өөрөө өөртөөгөө ярин. Тэнд гээд гара.араа заалаа. Тэр өдрөөс хойш Сайханаа маши.наа алда.хаас айн зөвхөн Үүлэнгийн хий.дэг зүй.лийг л хийнэ. Хий.дэг зүйл нь тийм олон биш хич.ээлээ тараад нэг бол шууд гэ.ртээ харина, эсвэл ном.ын са.нд сууна. Сайханаа өдөр бол.гон хү.ргэж өгөх ч тэр 2 дандаа автоб.усаар явна. Эхний өдөр номынсанд орой болт.ол сууга.ад хүр.гээд өгье гээд маш.ин байгаа газар уруу заа.тал Үүлэн “Хэрэггүй. Би автобусанд сууна”гээд Сайханаагийн тэр сай.хан ма.шиныг тоо.ж ч хар.аагүй билээ. Аргагүй эрхэнд Сайханаа

автоб.усанд с.уун хү.ргэж өгсөн. Маргааш өглөө нь эртл.эн бо.сож машинаа уна.ад “яваад оччи.хсон байхад, суухгүй яад.гийн” гэж бод.оод Үүлэнгийнх үрүү гэр хор.ооллын зам.аар, спорт ма.шин нилээн хэцүү ява.ад оч.тол Үүлэн “Би автоб.усаар явна. Чи энд юу хи.йж байг.аан” гээд машин уруу нь өнг.ийж хара.агүйгээр үл бар.ам автоб.усны бу.удал уруу ява.ад өгөх нь тэр. Сайханаагийн уу.р маш их хү.рч байсан ч уурла.вал энэ охин ч ба.йхгүй, машин ч б.айхгүй, тэгээд бүүр аавдаа загн.уулна гэж бодо.од тэсэх.ээр шийдэв. Сайханаад Үүлэн ямар ч юманд сэтгэл нь хөдөл.дөггүй мэт яг л хүй.тэн чулуу шиг

сан.агдана. Нэг удаа үнэ.тэй гоё шокалад аван дай.лахад “Баярлалаа” гэсэн мөрт.лөө авс.ан ч үгүй идс.эн ч үгүй. “Үнэ.тэй зүйл хүс.ээд байгаа юм байна” гэж бодон монет.он гин.ж аван хайрца.ганд хийж өгтөл “Чи яага.ад байгаа юм бэ? хичээл гэж худ.лаа яр.ьсан юм уу?” гээд маш их уур.ласан учир Сайханаа нилээн ба.лмагдан маргааш нь цэ.цэг барин “уучл.алт гуйх сана.атай” хүлээж байхад шууд тан.ихгүй мэт зөрө.өд өнгөрөв. Уур.ыг нь га.ргах гэж хэ.сэг юм болон “Би чам.тай

зөв.хөн хичээл л хийнэ. Өөр сан.аа байхгүй” гэж танга.ргалах ша.хуу юм болж ба.йж Үүлэн өө.ртэй нь ярь.сан билээ. Сайханаа анх удаа хүнээс юм ав.аад уурл.адаг хүни.йг хар.сан болохоор Үүлэнтэй яаж харь.цахаа мэд.эхгүй, учра.а ол.охгүй х.эцүү байлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 5-Р ХЭСЭГ

    Хүрлээг гаргачихаад Оюунцэцэг хувцасаа өмсөж байтал эгч нь уснаас гарч ирээд – Хүрлэ…
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 4-Р ХЭСЭГ

    Түмэнг аймгийн наадамд сайн оролцож сумынхаа нэрийг гаргаж ирсэнд сумын хүмүүс түүнийг ам …
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 3-Р ХЭСЭГ

    Энэ бүхнийг арзгай Дамбий удирдаж хийлгэж байгааг эгч дүү хоёр яахин мэдэх билээ. Харин Хү…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *