Нүүр Өгүүллэг “НУЛИМС ТОССОН ТАВИЛАН” өгүүллэг “1-р хэсэг”

“НУЛИМС ТОССОН ТАВИЛАН” өгүүллэг “1-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
798

Өчигдөрхөн ихэр охидынхоо нэг насны ойг хөлтэйхэн тэмдэглэсэн Ганбат урьсан зочдынхоо идэж уусан аяга тавгийг цэвэрлэн амандаа дуу аялна. Аав ээж, ахан дүүс, найз нөхөд, ажлын газрынхан гээд

нилээд зочид урьсан тул угааж цэвэрлэх зүйл ч тэр хэмжээгээр их байлаа. Зочид нь оройхон тарцгааж дараа нь эхнэр хүүхдүүдтэйгээ цэнгэлдэх хүрээлэнгээр зугаалан ихэд оройтож харьсан тул шууд л

унтацгаан өглөө ажилдаа явахад эхнэр Ялгуун нь ядарсан бололтой тол.гой өвд.өөд гээд үлдсэн тул ажлаа зохицуулан эртхэн ирээд эхнэрийнхээ ажлыг хөнгөвчлөн угааж арчиж байгаа нь энэ. Нөхрөө

ирэхэд нь арайх.ийн б.осч аяга цай хоолтой хийж өгсөн Ялгууныг өвд.өж байхад нь ядраачи.хана гээд гурван хүүхдээ аавындаа аваачиж өгсөн Ганбат ийнхүү гэрийн ажилдаа шуурхайлан орсон нь энэ аж.

Нөхөр нь өчигдөрийн зочд.ын заваар.уулсан эд зүйлсийг дуу аялан угаахыг сэмхэн босч хар.сан Ялгуун нүүрээ будан үсээ янзлаад сайхан охид төрүүлж өгсөнд нь баярлалаа гээд нөхрийнхөө чин сэтгэл

шинг.ээн авч өгсөн цагаан алт.ан ээ.мэг зүүлт.ний хосло.лыг зүүн толины өмнө хэсэг эргэлдсэнээ өмсөж байсан торгон хала.таа тай.лан час улаан өнгийн торон до.туур хувц.асны хослолоо зориуд ил гарг.ан толины өмнө зогс.оод утсаа гарган зург.аа дарж хэн нэгэн үрүү явуулаад инээвхийлэн буцаж хэвтэв. Эхнэртээ чадлынхаа хирээр тусл.ан аяга тавгаа угааж арчин дараа нь зочдын өрөөгөө нямбайлан цэвэрлэсэн Ганбат эхнэрээ таг чиг байсанд унтлагын өрөө рүүгээ сэмхэн шаг.айж хар.вал эхнэр нь ихэд өвд.өж байгаа бололтой байдгаараа ати.йн хэ.втэж байсан тул бушуухан очин духыг нь дарж үзсэн Ганбат – Миний хайр я.аж байна. Халуур.аагүй биз. – Үгүй ээ

хайраа халу.ураагүй. Харин толгой янги.наж өв.дөөд бүр ал.ах нь ээ. – Хайр нь түр.гэн дууд.ах уу? Миний хайр эм.чид үзүү.лэх юм уу? – За яршигаа. Өөрөө эмч байж тол.гой өвдс.өний төлөө түр.гэн дуу.дах нь хаашаа ч юм. Чи зүгээр яваад надад толго.йны э.м аваад ир л дээ. – За за хайраа. Миний хань хэв.тэж бай. Хайр нь хурд.хан ява.ад ирье. – Хайраа би бас өл.сөөд байнаа. Чи дэлгүүр ороод ам.ттай юм ав.аад ирээч. – Өө хайраа хөргөгч дүүрэн л амттан байна шүү дээ. Миний хайр нь юу и.дэх юм. – Үгүй ээ үгүй. Хөргөгчинд байгаа юмнаас идм.ээргүй байна. Чи зүгээр надад шинэхэн гүзээ.лгэнэ ч юм уу нэг тийм шинэ жимс ава.ад ир л дээ. – За за. Хань нь аваад ирье. Шинэ

жимс авахын тулд бараг хоёр буу.дал газар ява.х нь байна ш дээ. Миний хайр нь хүлэ.эж байж ча.дах юмуу. Эсвэл хань нь толго.йны эм.ийг нь авчирч өгч.ихөөд эрг.ээд га.рах юм уу? – Ёо ёо хүний то.лгой өв.дөөд хага.рах гээд байхад яасан ч их юм яри.улдаг юм бэ дээ. Нэг мөсөн л орж ирэ.хгүй юу гэж уцаа.рласан Ялгууны хамрыг зөөлөн чим.хсэн Ганбат – За за хань нь тэгвэл гялс яваад ирье гэсээр хувцсаа өмсөөд гарахад гадаа хаалга дууга.ран гарахыг нь хүлээж хэв.тсэн Ялгуун утсаа нээн Соронзон руу за.лгав. – Байна уу? Хал.хын сайхан Юн.дэн гөө.гөө халу.ухан тач.аангуй залу.угаар юу байна даа. – Хал.хын сай.хан Юндэн гө.өгөө халу.ухан тачаа.нгуй залуу нь дэл.хийн ми.сс гоо үзэсг.элэнгийн хатан хаан хал.уухан амрагл.алын туйл

хачин се.кси бүсгүйгээ яри.хыг нь хүлээ.гээд л байж яда.ж байна даа. – Мм да даа. Тэгсэн бол яамай даа. Би нөгөө ман.гар хар.аа гаргах гэж бүр зов.чихлоо. – Ха ха ха. Миний дагина ч мөн дөө. Мангар ха.р байхдаа ч яахав даа. Миний гүнжхэн ямар чөлөөтэй яр.ьж байх юм дээ. – Үгүй яахав дээ. Ман.гар х.ар маань хүүхдүүдээ аавы.ндаа хүрг.ээд өгчихсөн. Хоёр бага ч яахав. Ямар хэл ус.тай биш. Харин манай Батушка бүр хэл ам нь гүйц.эгдэхгүй. Гуравхан настай байж арай л дэнд.үү хүний хэлж яр.ьж байг.ааг андахгүй. Аягүй бол аав.даа хов зөө.ж ч магадгүй. Ман.гар харыг бодвол их сэр.гэлэн хи хи хи. – Аан тиймүү. За за тийм байдаг байж. – За бас яачи.хаад дуу нь сулр.аад явчихав – Чамайг ма.нгар харта.йгаа хоёулахнаа үлд.сэн гэхээр өөрийн

эр.хгүй харм.ын сэт.гэл төр.өөд байх юм. Дээрээс нь тийм халу.ухан дот.уур хувца.стай нүцг.эн шал.дан зур.гаа яву.улаад байхаар чинь бүр ба.йж яд.ах юм. – За чи зүгээр больж үз. Ингээд ду.ргүй хүр.гээд байдаг юм. Энэ янз.аараа нэг гэрт орох.оороо намайг хар.даад зово.огоод байх юм байна л даа. Ярш.иг зүгээр нэг бол больё би ямар чи биш дээ – Мм миний гүн.жхэн нь уурл.аад байгаа юмуу даа. Хайр нь ийм сайх.ан амьт.наа хайрлаа.д л мангар хар.аас чинь харам.лахдаа тэр шүү дээ. – За мэдэхгүй ээ мэдэхгүй. Ямарч ура.мгүй болгоод хаячихлаа. – Уучлаарай даа мис.смаа минь. – Засс – Хайр нь чамайгаа санаад байнаа. Манай нөгөө сэгс.гэр авг.ай лангуу руугаа явчихсан. Би чам руу зураг явуу.лсан хар даа. – Ямар зураг – Үгүй чи хар л даа. – Паа

яанаа. Чи чинь шал.дан нүц.гэн хэв.тэж бай.гаа юмуу. – Тэгэлгүй яахав дээ. Чамайгаа са.наад ингээд л хэ.втэж байна. – Хи хи хи. Ихэд аальгү.йтэн инээсэн Ялгуун гэнэт цара.йгаа төв болгон – Хайраа нөгөө ви.з энэ тэр чинь юу б.олж байнаа. Би бүр энэ нэг ман.гар хар юмыг харж хэв.тсээр хэцүүдлээ. Ядаж байхад бүр арай дэндүү ха.ламжтай юм аа. Хүний наагуур цаагуур эргэл.дээд бүр дур.гүй хүргэ.эд хаячих юм. Арай дэндүү болхи дур.гүй хү.рмээр юмаа. – Би харин чамдаа баяртай мэдээ дуу.лгах гээд байж ядаж байлаа. В.из бүтсэн. Бүр нислэ.гийн тийзээ ч зах.иалчихсан. Одоо хоёулаа нөгөө ярьс.наараа хийх л үл.дэж байна даа. – Өө за за ашгүй дээ. Надад нөгөөх чинь өчигдөр цагаан ал.тан ээм.эг зүүлтн.ий хос.лол бэлэглэсэн. Нилээд үн.эд хү.рэх байхаа. Ядаж байхад диа.монд шигтг.ээтэй юм байна. –

Ммхм. Миний хайр нөгөө дан.сан дахь мөн.гөө юу бол.госон бэ? – Өө хайр нь тэрийг зохицу.улчихсан. Бас арай ч хоосо.лчихож чадс.ангүй. Гурван хүүхэ.ддээ цөөхөн хэдхэн тө.грөг үлдээсэн. – Аан тиймүү. Би бас эхнэ.рийн лангууг зару.улаад мөнг.ийг нь данса.ндаа хийч.ихсэн. Өнөөдөр харин бар.аагаа хүлээл.цэнэ гээд явчихлаа. Зайл.уул надтай явна гээд л хош.гироод байх шиг байна. Амь.дарч байгаа байр, маши.наа ч бас зар.чихсан. Бүх мө.нгө нь миний дан.санд гээд боддоо. – Чи бүх мөнг.өө авч бол.охгүй ээ. Эхнэр чинь бас хоёр хүүхэ.дтэйгээ үл.дэж байгааг санаарай. Хэдий чи бид хоёр хоёр биенийхээ төл.өө явах гэж бай.гаа ч мах цу.сны таса.рхай үрс.ээ хоосон гуда.мжинд хаяч.ихаж боло.хгүй шүү дээ – За тэрийгээ би мэ.дэлгүй дээ. Одоо чи бид хоёрт ярьсн.аараа хийх л үлдлээ – За ойлголоо хайраа. Маргааш

ярья. Хайртай шүү. – Хайртай шүү ү.нсэе гэсээр утас таса.рч нөхри.йнхөө эзгүйд ну.уц амра.гтайгаа ярилцан тохи.ролцоо хийсэн Ялгуун аль эртнээс явах.аар төлө.влөн бэлтг.эж байсан хайрцагтай үнэт эдл.элээ аван нэг бүр.члэн бүртгэн тоо.цоолоод буцаан да.лд хийв. Гадаа хаалга дууг.аран нөхөр нь ирж буй боло.лтой үүдэнд хэсэг түч.игнэхэд бушуухан орондоо орсон Ялгуун ярв.айн хэвт.эж байлаа. Ганбат Ялгуун хоёр тани.лцаад арван жил, үерхээд долоон жил, ханилан суугаад дөрвөн жилийн нүүрийг үзжээ. Анаг.аахын их сургуул.ьд оюутан болохоор ирсэн охи.ноо дагу.улсаар аав Данзан нь цэргийн анд Болдындоо ирсэн нь Ялгууны ирэ.эдүйн хадам аав байлаа. Цэргийн андаа ирсэнд ихэд баяр.лан угтсан Болд тэр даруйдаа л тэднийг дагу.улан гэртээ ирэхэд дар.уухан байрын өндөр цагаан хүү

инээмсэглэн угтсан нь Ганбат байв. Дүрлэгэр том алаг нүдтэй инээх тоолон хацар нь хонхойх хотын хүүг харсан Ялгуун ямар царайлаг хүү вэ хэмээн дотроо бодо.ж бодл.оосоо ичин нү.үр нь ул.айж байв. Ганбатын ээж сайхан зантай намбалаг эхнэр ширээ засан зочдоо дайлж хоолоо идэхээр ширээнд суусан Ганбат Ялгууныг байс гээд л сэм сэмхэн харна. Харах тоо.лонд харц тулгарч.ихаад ихэд ичин ула.йх Ялгууныг Ганбат тэгэхээс тэгэх гэсэн юм шиг цоо ширтэнэ. Орой ч болж ун.тах бол.цгооход хоёр хөгшин ярилц.ацгаан үлдэж Ганбат хаашаа ч юм бэ нэг өрөөнд орон Ялгууны сан.аа амарч билээ. Цэргийн андынхаа ганц охиныг Анага.ахын дээд сур.гуульд орсон гэхэд нь өөрийн хүүхдээс дуту.угүй баярласан Болд хөөцө.лдөж явж

сургуулийнх нь дотуур ба.йранд ор.уулж өгчээ. Анх хотод ирж байгаа хөдө.өний хүү.хэд тул нэг курс.ын гурван охинтой нэг өрөөнд оруулж өгчээ. Хөд.өөний хүүх.эд гэхэд Ялгуун цэвэрхэн шар цара.йтай цара.йлаг охин байлаа. Давхраа.гүй хирнээ дүрли.йсэн том алаг нүдтэй, өтгөн хар хөмсөгтэй, нүдийг нь даган урт хар сорм.уус мэл.мэрэн бууж улаахан ур.уул нь боло.всорч гүйц.эж буй жимс шиг л хара.гдана. Хичээл нь эхлээд бараг хагас жил болсон ч Ганбатын дүр.лэгэр том ал.аг нүд, өндөр хянган хамар, ярихдаа ч хонх.ойдог хацар, хажуу тийш самн.асан үс нь байн байн Ялгууныг ширтэх харц нь Ялгууны сана.анаас огт гард.аггүй байлаа. Нэг үеэ бодвол овоо хотжин бас ч гэж ангийнхаа охид.той ийш тийш гарч дэлгүүр хоршоо хэсч, ки.но ший үзсэ.эр ойр тойрноо гад.арлах болсон Ялгуунд

ангийнх нь ганц нэг хөвг.үүн үер.хэх санал та.вьсан ч би найз за.луутай гээд зөвшө.өрөөгүй Ялгуун дотроо Ганбатыг дахиж нэг хар.ахсан гэж боддог байв. Болд хөгшин байнга ут.саар я.рьж, хэрэгтэй зүйлс.ийг нь дөхүүлэн өөрийн хүү.хэд шигээ л Ялгуунд санаа тавина. Ийнхүү явсаар Ганбатын царайг дах.иж ха.ралгүй байсаар хавар болж оюут.нуудын дунд зохиогдсон сагсан бөмбөгийн тэмц.ээнд сургуулиа төлөөлөн оро.лцохоор Ялгуун ахла.гчтай охидын баг спортын төв ор.донд очив. Сургууль болгоноос эрэгтэй эмэгтэй хоёр баг гар.гасан томоохон тэ.мцээн болж байлаа. Гэтэл шинж.лэх ухаан техн.ологийн сург.уулиас гарсан эрэгтэ.йчүүдийн багт хүслэн болсон Ганбат нь тог.лож байлаа. Тэмцээн дууссаны дараа Ялгууныг дуу.дуулсан хүн

Ганбат байв. Энэ өдрөөс хойш хааяа уул.заж хоолонд орж кино үзэж явс.аар хоёр жилийн ойн дээрээ Ганбат үерх.эх санал тавин Ялгуун Ганбат хоёр үерхэж эхэ.лсэн байлаа. Ганбатын юманд ихэд хариуц.лагатай ханддаг, халамжтай, цэвэрч нямбай ня.хуур зан эхэндээ Ялгуунд ихэд таал.агддаг Ялгуун Ганбатдаа жигтэйхэн хайрт.ай байсан ч Ганбатын багын найз Соронзон дундуур нь орж ирс.энээр сүүлийн зурга.ан сар нөхр.ийнх нь эрх.эмлэн хай.рладаг байсан бүх зан чанар, дурлан байж ядд.аг байсан царай төрх бие хаа ер нөх.рөөс нь Ялгуунд таала.гдах зүйл нэгэ.эхэн ч үгүй болжээ. Соронзон, түүний эхнэр Энхтуяа, Ганбат нар арван жилийн нэг ангийн найзууд. Сургуулиа төгсөн Ганбат техн.икийн их сург.уульд, Соронзон анаг.аахын их сург.уульд харин Энхтуяа соёл урлагийн их сургуульд элсэн оров. Энхтуяа цэвэрхэн бор царайтай давх.раатай алаг нүдтэй, уруулан дээрээ жижигхэн бор мэнгэтэй ангидаа төдийгүй

сургуульд сурлагаараа тэр.гүүлдэг сайхан дуулдаг тул урлаг уран сайхны тэмцэ.энүүдэд ангиа төлөө.лөн оролцдог сэргэлэн жавхаалаг охин байв. Арав дугаар ангиа төгсөх жил Ганбат, Соронзон хоёр хоёулаа нэг охинд дурласан нь Энхтуяа байлаа. Харин Энхтуяа Ганбатыг биш Соронзонг сон.гон тэр хоёр үерх.сээр их сургуу.лийн хоёрдугаар кур.сдээ Энхтуяа жирэмс.лэн сург.уулиа орхиж Соронзон үргэл.жлүүлэн сура.лцсаар төгсөн Гэмтлийн эм.нэлэгт эмчэ.эр аж.илд орсон байв. Энхтуяа Соронзон хоёрыг хүүхэ.дтэй болж байхад Ганбат дөнгөж л Ялгуунд үе.рхэх сана.л тав.ьж байлаа. Ийнхүү үерхэж явсаар Ганбат сург.уулиа төгс.өж нэгэн томоохон бар.илгын комп.анид бари.лгын инж.енерээр ажилд орон Ялгуун үргэлжлүүлэн суралцсаар их сур.гуулиа төгсөх жилийн хавар жир.эмсэн болсон тул Ганбат Ялгуунд албан ёс.оор гэр.лэх санал тавин аав ээждээ хэлж, найзууддаа анх удаа Ялгууныг танилцуулжээ. Ийнхүү багын найз нь эхн.эр болох

бүсгү.йгээ танил.цуулснаас хойш Соронзон Ялгуунд өөрийн эр.хгүй тата.гдах болж жилийн зайтай хоёр ойрхон төрөн хоёр сайх.ан хүүхд.ийн эцэг болг.осон эхнэр нь цаанаа л нэг бүд.үүн хад.уун хар.агдах болжээ. Төгсөх жилээ жирэ.мсэн болсон ч шалгал.таа амжи.лттай өгч эр.үү нүүрн.ий га.жиг зас.лын эм.ч болсон Ялгуун том хүүгээ төрүүл.ээд гурван сар болгоод гэмт.лийн эмн.элэгт ажилд орсон нь эхнэр.ийнхээ сурсан эрдм.ийг зэврү.үлэхгүй гэсэн Ганбатын хүчин чар.майлт байлаа. Гуравхан сартай ня.лх хүү.гээ ээждээ харуу.лсан Ганбат нялх биетэй эхн.эрээ яд.арчих вий, даарчи.хвий гэж байнга санаа тавин хала.мжилна. Түүний энэ занд нь Ялгуунтай хамт ажилладаг эм.ч ажи.лчид ч дурт.ай байдаг байв. Ийнхүү явсаар хү.үгээ ой гара.нтай байхад дахин жирэм.сэлсэн Ялгууныг яда.рчихана хэмээн Ганбат чөлөө аваху.улахыг хүс.сэн ч Ялгуун өөрөө хүс.ээгүй тул

үргэлж.лүүлэн ажлаа хи.йсээр найман сартай жирэ.мсэн болох үедээ жирэм.сний амр.алтаа аван гэртээ нэг сар амр.аад хоёр дахь төрө.лт буюу ихэр охидоо төрүүлжээ. Хоёр ойрхон төр.сөн дээрээс нь ажлаа хийж ба.йгаад ихэр охидоо төрүү.лсэн тул Ганбат эхнэрээ халам.жлахын ихээр хала.мжилдаг байв. Ганбатын аав нь ком.паниа өвл.үүлэн өгсөн тул тэр хи.рээр бас Ганбатын ажлын ачаа.лал нэмэг.дэж байлаа. Ганбатыг ажил ихтэй үед хадам ээж нь хүрч ирэн хүүх.дүүдийг нь харж өгч Ялгууны ажлыг хөнгөвчилдөг байв. Ихэр ох.идыг зургаан сар хү.рэх үед Ганбат хөдөө ажл.аар явав. Өдөр нь хадам ээж нь ирж хүүхд.үүдийг нь харан гэрийн ажилд нь тус.лалцаад оройдоо явдаг байлаа. Нэг орой хадам ээ.жийгээ явуу.лчихаад унтах.аар зэх.эж байтал хаал.ганых нь хонх дуугар.ахад гайхан очиж тай.лбал Ганбатын багын найз, гэмтл.ийн эмн.элэгт хамт

ажилл.адаг эмч Соронзон зогсч байсанд ихэд баярл.асан Ялгуун хаа.лгаа та.йлж өгөв. Соронзонг хэн ч хар.сан нүд хөм.сөг болсон бас л сай.хан залуу. Гэртээ хүүхд.үүдээ харан зур.гаан сар болсон Ялгуунд хамт ажи.лладаг хүн и.рсэн нь бөөн баяр хөөр авчрав. Тэгээд ч нө.хрийнх нь багын найз гэр бүл.ийн найзууд тул элдв.ийг бодо.огүй Ялгуун сайхан ярилцан хоол унд хи.йсээр нил.ээд орой болгожээ. Анхнаасаа л Ялгууны гоо үзэс.гэлэнд шун.ан дурл.адаг байсан Соронзонд төр.өөд удаагүй ч эвд.рээгүй байгаа Ялгууны гоо.лиг бие, сүү орон томо.рсон хоёр х.өх, угийн цар.айлаг төрх нь улам ч

үзэс.гэлэнтэй харагдана. Хоол идэнгээ сайн чанарын виски.нээс ганц хоёр та.тан ярьж суус.ан хоёр нэг л мэдэхэд жигтэ.йхэн дур тача.алдаа автан үнс.элцэж байв. Өөрийнхөө бо.лохгүй зүйл хий.ж байг.ааг мэд.эрсэн Ялгуун гэнэт сэхэ.эрэх мэт Соронзонг хичнээн хориг.лосон ч хэт тачаа.лдаа ав.тсан Соронзон эсэр.гүүцэх тусам улам тача.адан зүтгэ.сээр нуу.цын оро.нг нь эзэ.мдэж эхлэхэд нөхр.өөсөө өөр хүнт.эй элд.эв бусыг үй.лдэж үзээ.гүй Ялгуунд нэг л сонин тааша.алт мэд.рэхүй төрөн угтан аваад хөд.өлж эхэлжээ. Энэ өдрөөс хойш э.хнэр, нөхр.өө эзгүй.члэн уул.зах болсон хоёр бүр с.алж хаг.ацаж чада.хгүйдээ тулсан

тул хоёул төлөв.лөгөө зох.ион эхн.эр нөхр.өөсөө сал.ахаар болц.гоосон нь гад.агшаа явж ам.ьдрах байв. Хоёрхон биений жа.ргал дур тааша.алд авт.ах болсон тэдэнд төрү.үлсэн үр хүү.хэд, хайртай х.ань нь огт хам.аагүй бол.сон байлаа. Үргэлжлэл бий…

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *