Нүүр Өгүүллэг “НУГАРААГҮЙ НУРУУ” өгүүллэг “11-р хэсэг”

“НУГАРААГҮЙ НУРУУ” өгүүллэг “11-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
1,224

Төгсөө, Түвшин хоёр нэг гэртээ ороод аль хэдийн 3 дахь жилтэйгээ золгов. Түвшин ажлаасаа иртэл Төгсөө Нараа ахта.йгаа бас нэг найзтайгаа арх.идаж буй боло.лтой Нараа ахынх нь дуу чанг.аран

дуул.дахад Түвшээ дахиад л нөгөөхөө яри.ад бөөн хэр.үүл болох биз хэмэ.эгээд гэртээ орох эсэхээ ший.дэж ядан суу.тал бодлыг нь бат.лах мэт гэрээс Нараагийн чанга, чанга яр.их ду.улдана. – Иш Төгсөө минь

би чамд хэдэн удаа хэ.лэх болж байнаа. Танай сув.ай эм чинь чамд хү.үхэд гар.гаж өгч ча.дахгүй байна уу тэ … – Нараа ахаа бол.ох бай.лгүй дээ – Хэ цэс хэдэн жил бо.лох байлгүй гэж ява.х болж байна.

Эсвэл хүсэ.хгүй ба.йгаа юмуу? Гурван жил бага хугацаа биш мал.аа ойл.гож байна уу чи – Удаан хамгаа.лалттай яв.аад тэгж байх шиг бай.на гэсэн ш дээ – Чамайг бол хөөрхөн манга.ртуулчих юм байна л

даа. Чамтай ю.угаа яр.ихав. Төгсөө минь эр хү.ний хү.сдэг ганц юм үр хүү.хэд. Чи түүнийг хүс.эхгүй байна уу? – Хүсэ.лгүй яахав дээ. Тэгээд бол.охгүй байгаа юмыг би яа.лтай билээ – Ээ чаа.ваас даа … Түвшин

байшингийнхаа хаж.уугийн сандал дээр энэ бүхнийг сон.сон бодолд да.рагдан сууна. Нараа ах у.ух болго.ндоо л энэ үгээ да.втах юм. Би хүртэл өөрөө гайх.аад эм.чид үзүүлээд эмч.илгээ минь ч одоо ду.усах болчихлоо. Э.мч гай.хаад намайг зүгээр л байна нөх.рөө үзү.үл гэсэн. Би яаж Төгсөөд ойлгу.улж үзү.үлэх вэ. Өнөөдөр дахиад л энэ яри.анаас болж хэ.рүүл бо.лох юм байна л даа. Хэдий удаан суу.снаа өөрөө ч мэд.сэнгүй. Арх.идаж байгаа хэд дуу.саж буй бололтой Нараагийн гараа занг.идан ширээ ш.аах тэгэх са.цуу ширээн дээрх хо.осон аяга ун.аж буй бололтой чимээ бүдэг дуулд.ахад Түвшин харагд.ахгүйн

тулд буш.уухан босон байшингынхаа араар орон нуу.гдаж амж.ив уу үгүй юу гэрээс хүмүүс га.рах дуулдав. Түвшин гэртээ ортол огиу.дас хүр.эм нэв.ширсэн эхүүн арх.ины үн.эр сэнх.ийн угтлаа. Төгсөө орон дээрээ нэг гараа дэ.рлэн хэ.втэж байснаа хагас ун.жуулсан хөл.өөрөө орныхоо өмнө байх яаж.ийж унах нь уу гэмээр хөл нь дали.йсан хөх санд.алыг өши.гчихөд Түвшин яаг.аад ч юм цочин – Чи чинь мангар юмуу наад уу.сан ар.хиа аята.йхан шинг.ээгээч – Чамд ям.ар хама.атай юм, чи зүгээр л … – Зүгээр л яана гэж. Энэ амьд.рал юмуу? Чи … чи – Би хэний төл.өө яах гэж хүсэл тэмү.үлэлтэй зори.лготой амь.драх юм. Тэгээд ч дар.гын жоло.оч хийдэг над шиг хүн хаяа бо.ломж гарч ам.арч байхдаа уу.хаа харин ч нэг чам.аар заал.гахгүй байх шүү – Хэний төлөө … гэнээ. Бид хан.илаад эхэндээ ямар са.йхан байсан. Тэр бүх.нээс чамд

байна уу? наад Нараа ах чинь чамд нөлөө.лөөд ба.йна ш дээ, чи уха.араач дээ – Нараа ах яа.сан гэж, хүүхдийг минь төрү.үлж өгч чад.ахгүй, дээрээс нь ах дү.үтэй минь мууд.алцуулж сал.гах гэж байна уу айн … хо хо хо … тийм юм ч гэж байд.аггүй байх аа – Би эмч.илгээ хи.йлгэж байгаа, намайг зүгээр гэсэн. Харин яаж хэл.дэг юм билээ гэж ба.йтал ашгүй бол.омж гарлаа. Чамаас айга.ад байх ч юм алга, чамайг өөр.ийг чинь үзү.үл гэж э.мч хэлсэн – Би хүүхэд төрү.үлэх биш яаха.араа үзү.үлдэг юм – Төгсөө минь хэр.үүл хийхээ бо.лил доо зал.хаж байна ш дээ. Хоёулаа маргааш хамт явж үзү.үлье тэгэх үү? Хамтдаа эмч.илгээ хийл.гэх үе ч ба.йдаг юм байна … хэмээн хоолой.нхоо өнгийг зөө.лрүүлэн царай.чилан хэлбэл Төгсөө хариу юу

ч дуу.гарсангүй, дахин хэр.үүл ч хийс.энгүй бүхлэ.эрээ буруу хар.ан хэвтлээ. Түвшээ харин хувц.асаа солин гэрээ цэвэ.рлээд оройнхоо хоолыг хийхээр бэл.дэж байхдаа нүүр.энд нь баярын ми.шээл ц.ухас, цухас зура.йна. Учир нь Төгсөө ингээд хэвтэ.хээрээ бод.ож чаддаг бөг.өөд дараа нь Түвшингийн зөвийг мэдээд даг.адаг билээ. Орой нь хоолоо идэн идтэл хэн нь ч нэг ч үг дууг.арсангүй. Тэгж, тэгж Төгсөө – За яахав үн.эхээр тэг.дэг юм бол маргааш хамт явж үзү.үлье. Дарга хот явчи.хсан байгаа болохоор би хэд хоног з.автай – Чи минь ийм ух.аантай шүү … Түвшин ийнхүү бая.рлан хэлээд хү.зүүгээр нь тэврэн: Чи му.ухай намайг эрхл.үүлээгүй зөндөө уд.сан … – Ха ха яасан эрхэ.лмээр бай.гаанмуу … хэмээн өөдөөс нь өхөө.рдөн өнөөх л дотно

харца.араа харвал Түвшин хошуугаа унж.уулан толгой дохиход Төгсөө өвөр дээрээ суу.лгаад: Аавын жа.ахнаа бүү ай, бүү ай Ах нь хажу.уд нь байна бүү ай, бүү ай Нялх ох.иноо бүү ай, бүү ай Нөхөр чинь ха.мт ба.йна бүү ай, бүү ай … хэмээн яг л нял.х хү.үхэд бүүв.эйлж байгаа мэт нааш цааш ганхан тэр бүрт нь Түвшин жаргал.тайгаар инээд алд.ан бэлхүү.сээр нь тэв.рэн энгэрт нь наал.дан сууна. Саяхан л би, чи хэмээн хэрэ.лдэж байсан хоёр одоо ингээд аав, охин мэт эрхл.элдэн суух нь амьд.рал юм даа. Маргааш өглөө нь Түвшин ажил дээрээ очиж цагаа бүрт.гүүлэн хагас өдрийн чөлөө ава.ад Төгсөөтэйгээ хамтдаа эмн.элгийн хаа.лгаар хөтл.өлцөн орлоо. **** Төгсөө бачу.уран салга.лсан гартаа шинж.илгээний хар.иу барин чич.рэн зогсоно. Түвшин дотор эмч.тэй уул.зан гарч ирээд Төгсөөгийн гара.ас яг л хэ.рэг

хий.сэн хүүхдээ хө.төлж яваа мэт эмн.элгээс гарлаа. Төгсөө хашаа нь ойрт.ох тусам алхаа нь уда.ашран байснаа Түвшингийн өөдөөс царайч.илсан харц.аар хараад: – Түвшөөн чи надад ха.йртай тиймээ? – Тэгэлгүй яах вэ хө – Чамаас нэг юм гу.йя – Юу билээ? – Чи энэ талаар манайханд би.тгий хэлэ.эрэй тэгэх үү гу.йж байна … – Чи харин Нараа аха.асаа миний бу.руу биш гээд намайг хамгаа.лаарай даа – Тэгнэ тэгнэ. Новш гэж ү.ргүй бай.хдаа яа.хав дээ. Би одоо гэрийн.хэний нүү.рийг яаж харнаа – За яахав ээ хө … Түвшин үнэхээр цааш өөрийг хэ.лж чад.сангүй. Өнөөдрийг хүртэл хү.үхэдтэй болж чада.хгүй байгаа шал.тгаан нь өөрөө л юм шиг бодож, дором.жлуулж явсан нь

хор.омын төдий нүдн.ийх нь өмнө яг л кино үзэж буй мэт жирэ.лзэн өнгөрөхөд гомд.лын нули.мс чимээг.үйхэн хацар даган урс.лаа. Тиймээ Төгсөө, Түвшин хоёрын хүү.хэдтэй болж чад.ахгүй байсан нь Төгсөө үр.гүй гэдгийг бо.дох нь бүү хэл төсө.өлөө ч үгүй аж. Өнөөдрийн сон.ссон бүхэн Төгсөөгийн хувьд хар д.арсан з.үүд байсан бол Түвшингийн хувьд бүх зүйл.ийн учир олд.ож, өдий олон жил өөрийгөө бур.уутгаж явса.ны учир тайла.гдсанд санаа нь бага ч атугаа уу.жирсан эсрэг, тэс.рэг бод.лын өдөр байлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ ТӨГСГӨЛИЙН 11-Р ХЭСЭГ

    Хоёр залуу яаран давхисаар Чинзоогийн гэрт хүрвэл хүн алга. Чинзоо ээжрүүгээ залгаж, яриад…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 9-Р ХЭСЭГ

    Хэд хоног хичээлээ тасласан Галт , Ганаа хоёр тэнхмийн эрхлэгчийн өрөөнд зэрэгцэн шилээ ма…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 8-Р ХЭСЭГ

    Хар дарж зүүдлээгүй бол Галт сэрхээргүй бөх унтжээ. Цагаа харвал оройн 18 дөхөж байв. Тэрэ…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *