Нүүр Өгүүллэг “НАРАН БҮҮВЭЙ” өгүүллэг “6-р хэсэг”

“НАРАН БҮҮВЭЙ” өгүүллэг “6-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
552

Хажидмаагийн гэд.эс нэг үеэ бодвол овоо том.роод хүү.хэд нь ч хөдл.өн хорд.лого нь гайгүй болч.ихсон байв. Тэрээр нөхри.йнхөө хамгийн дуртай хоол болох гурилтай шөлийг хийн бай.тал Пунцагнамжил нэг

хүн.тэй оро.од ирэх нь тэр. Гэрийн хал.адтай байсан тэрээр сан.дран бушу.ухан дан дээл гаду.ур нь нө.мрөөд Хүнтэй ир.эх байсан юм бол хэ.лэхгүй. Пунцагнамжил нэг л бодло.гоширсон ши.нжтэй. Өнөөх

хүн.ийг най.р тавин том өрөөндөө оруу.лан суул.гаад буш.уухан шир.ээ зас, бууз хийе хөг.шөөн. Манайд хүн.дтэй зоч.ин ирсэн. Би ойрм.огхон дэлгүүр гар.аад ирье гээд гү.йгээд гарчихав. Хажидмаа цай

ая.галж өгөх.дөө нэг л нүдэнд дул.аахан тэр х.ар хүн.ийг нэгэнтээ тог.тон хар.снаа санаа зо.вон хар.цаа бурууллаа. Өнөөх хар х.үн ч гэсэн цайгаа яа.рамгүй ооч.ингоо бод.олд дар.агдан сууна. Хажидмаа ма.х

хэрч.ингээ: ” Нэг л үз.сэн ца.рай ч юм шиг. Хаана ха.рлаа байз, яагаад би санд.раад байн аа. Огтын тан.ихгүй эр хүн хар.аад бодол.д дар.агдан сан.дардаг чинь юу билээ. Нүг.эл байгаа даа бур.уу хойшоо”. Нөгөө

өрөөнд ха.р хүн бас л бо.долд да.рагдан сууна. ” Пунцагнамжил гэх энэ хүн ям.ар учи.ртай боло.од гэртээ дагуу.лж хүрт.эл ирж на.йр тав.ьдаг билээ. Ямар нэг санаа агу.улаагүй б.аймаар. Ээж хэл.эхдээ ду.угүй л үгэнд нь оро.од очих газар нь оч.оод ир гэж ба.йсан. Энэ хоёр хоорондоо ямар хамаа.ралтай юм бол. Бас энэ хү.үхэн нь нэг л дот.но зүс үз.сэн ч юм шиг. Би ер нь эргү.үтсэн ма.л шиг энд юу хи.йж суу.на вэ”…гээд яв.ахаар т.аягаа тул.ан өндий.төл хаа.лга онго.йн Пунцагнамжил оро.од ирэв. Хүүе та хаа.чихна вэ. Жаахан удчи.хлаа уучлаарай. Тухал, цай уу, одоохон хоол бэлд.ээдхий та түр хүл.ээж байга.арай гэж хэлэ.эд Хажидмаад тусл.ахаар галын өрө.өнд орлоо. Энэ

хэн юм бэ? Яагаад гэнэ.т та.ньж мэ.дэхгүй хүн дагуу.лаад ирэв та Алив Хажидмаа минь олон үг.ээр яах.ав түргэх.эн ширээ за.саж үз. Охин хааччи.хав аа. Тэгтэл ч Хатанзаяа орж ирж ээждээ тус.лан Пунцагнамжил чөлөөл.өгдөн ширээгээ дүү.ргээд саяны даг.уулж ирсэн хүнтэй ойр зуу.рын юм яр.ин байснаа галу.ун хүзү.үт мултл.ан гурван хунда.ганд хийгээд өв.гөөн түр оро.од ир дээ хэм.ээн дуудав. Хажидмаа ч гараа а.рчин зэр.эгцэн суу.гаад гайхсан хар.цаар харан юу хэл.эхийг нь хүлээнэ. Пунцагнамжил нил.ээн удаан ду.угүй с.ууж байснаа нэгэнтээ урт.аар амьс.гаа аван гаргаснаа: За танилц мин.ий хань Хажидмаа, Хажидмаа хө сэтг.элээ бариарай…гээд мө.рөөр нь түш.ин

төрс.өн дүү Дамдин чинь. Дамдин гараа сун.ган байснаа гэнэт.ийн энэ үгийг дуу.лаад өрө.өсөн хөл дээрээ су.ун туслаа. Хажидмаа хундага.тайгаа газар ал.дан итгэл.тэй байна уу гэсэн шин.жтэй Пунцагнамжилийн өөдө.өс ха.рвал өнөөх нь итгэл дүү.рэн нүд.ээр харан толгой дохи.од инээмсэглэв. Аль аль нь хэсэг бал.магдан саат.алд орсноо Хажидмаа ухас.хийн МИНИЙ ДҮҮ хэмээн хүз.үүдэн авч уй.лахад Дамдин ч ЭГЧ ЭЭ та мөн гэж үү? Та үнэхээр миний эгч гэж үү хэм.ээн өрө.өсөн хөл дээрээ салга.лан босох гэж орол.доход Пунцагнамжил тус.лан тая.гийг нь авч өгөв. Иш дүү минь чамайгаа ямар уда.ан эрэв ээ би. Ингэж нэг уул.здаг юм байжээ. Чи минь яд.арч явна уу, чиний нүд мин.ийхтэй иж.илхэн юмаа…хэмээн зогс.оо

за.йгүй ар араас нь ур.сган эрг.үүлж тойр.уулж үзэн үнсэ.хэд Дамдин ч нул.имсаа арч.ин Дуяа ажаа маань хэзээ хойно над.ад ах, эгч хоёр бай.даг гэж хэл.ж байсан. Ингэж уул.зах юм гэж төсө.өлж ч явсангүй. Энэ үнэх.ээр гэж үү хэмээн хэ.лээд өрө.өсөн хөл нь чи.лсэн бо.лолтой суув. Тэр хоёр овоо тайв.шран Пунцагнамжилийн зүг ха.рвал Пунцагнамжил инээ.мсэглэн Та хоёр эр, эм хоёр л боло.хоос хоорондоо их адил.хан юмаа. Ашгүй Дамд.ингийн өрг.өж авсан ээж нь ма.найд ажи.лладаг юм байна. Би нэ.лээн сайн хай.сны эц.эст баар.аггүй но.толсон. За та хоёр минь тухтай ху.учил даа. Охин бид хоёр хоолоо хийе. Та ээж, аавыг ямар хүмү.үс бай.сныг мэд.эх үү? Би сайн мэдэ.хгүй байна, 3 настай байхдаа Гүндэг ээжи.йнд очсон. Тэднийд байж байгаад

сургуульд орон төгсөөд Улаанбаатар хотод ирж оё.длын үйлдвэрт орсон. Тэгээд энэ сайн хү.нтэй учирч одоо чама.йг ол.ж авлаа. Эгч нь үнэ.хээр бая.рлаад хэл.эх ч үг олд.охгүй байна. Чи минь хаа.гуур юу хий.ж явав? Бид хоёрын ах Хал.хын го.лын дайнд орол.цож яваад а.мь үрэгд.сэн юм билээ. Хувь тавилан гэж. Ах минь миний нө.хрийн цэ.рэг байж энэ хоёр хамт тулал.даж яв.сан гэсэн. Одоо үлдс.энээс чи бид хоёр л байх шив дээ гээд сан.аа алд.санаа дүүги.йнхээ үси.йг ара.гш нь илбэв. Дамдин хамрын та.мхи гарган нэгэнтээ соро.од Дуяа ажаа маань намайг арван настай байхад өн.гөрсөн. Урд шө.нө нь нам.айг дууд.аад. Дамдин миний хүү ганц.аараа биш шүү. Ээж нь чам.айг

төрү.үлээд өө.д болсон, өөр газ.ар хошу.уных, аав нь харин энэ нут.аг усны х.үн байсан. Хоёулаа залууг.аараа хара.мсалтай өө.д бол.цгоосон доо. Чамд Мондог гэж ах, Хажидмаа гэж эгч байгаа. Тэр хоёрыгоо заа.вал ол.ж уулз.аарай. Май энэ аавын чинь ба.рьж байсан хөө.рөг. Та гур.выг ц.угт нь ав.ах айл ол.дохгүй са.лгаад авсан. Сайн сурв.ал су.раг гарч магад. Ахыг чинь их га.йгүй айл ав.сан, харин эгч чинь жаахан яд.арч зү.дэрч ба.йж магадгүй, чи энэ айл.уудаас асу.угаад үзээрэй гэж хэл.ээд өнгөрсөн. Би маргааш нь хайс.аар байгаад тан.айд о.чсон боловч намайг нохой.ноос доор үз.эж хэн ч хал.гаагаагүй, харин нэг àх хүрч и.рээд таныг сургуульд явс.ан дахиж бит.гий ир.ээрэй гэсэн. Ах.ыг ав.сан гэх ай.лыг за.алгаад очт.ол нүү.чихсэн байсан. Тэгээд л намайг уд.алгүй энэ ээж, аав гэж байгаа хоёр ав.сан. Эднийх их б.аян ай.л, би бараг л за.рц хий.дэг байлаа. Харин сүүлд хот.од ор.ж ирээд би

эхнэр ава.хад надад Яармагт хаш.аа гэр авч өгч ту.сад гар.гасан даа. Энэ му.у хө.л яах уу тээр жил ос.олд ор.оод ийм бол.чихсон. Дүү нь одоо ай.л шиг л айл явна. Хоёр идэ.хгүй ч хоо.сон хон.охгүй бо.лж л байна. Тэр хоёрыг ийнхүү хууч.лан суу.тал Пунцагнамжил, Хатанзаяа хоёр уур савсу.улсаар хал.уун бууз ба.рин орж ирлээ. Бүгд хөгжи.лдөн элд.вийг ярин буж.игнасаар дараа Дамдингийнд зочл.охоор болон са.лав. Дамдин тэднийхээс га.рах гэтэл Хажидмаа түр хүл.ээж байга.арай хэмээн хэл.ээд цаад өрөөлү.үгээ гүйн орсн.оо ах.ынх нь үлдэ.эсэн заги.йн үнд.сээр хийсэн тог.лоомоо дүүдээ өгч нули.мсаа ар.чин байж Чамайг ээж.ийн гэдсэ.нд байхад аав чамд хи.йж ба.йсан

юм гээд өглөө. Дамдин тэрхүү эцг.ийн хайр дурд.атгал шингэ.сэн тогло.омыг удаан гэгч нь үнэ.рлэж байгаад духан.даа хүрг.эн ад.ис авах мэт болоод нэгэнтээ санаа алдса.наа баяртай байнга хол.боотой байнаа, биеэ бодо.орой та гэж хэлэ.эд дух.ан дээрээ үнсү.үлээд суга таяг.аа тог тог тов.шин Пунцагнамжилийн хамт гэрээс гарлаа. * * * Хатанзаяа сүүлчийн цагийн хичээлээ тар.чихаад харих замдаа дэлг.үүр орон жаал зуг.аа юм авч.ихаад гарт.ал хой.ноос нь хүн да.гаад байх шиг. Гайхан эрг.эн хар.вал намх.автар нур.уутай, жаахан бөгтө.рдүү нүүр.ээр нь бат.га шав.сан май.жигдуу бор зал.уу байх аж. А.йх гай.хах зэрэгцэн алхаагаа хурд.асган алхв.ал өнөөх залуу юу ч хэ.лэлгүй даг.аж яв.саар гэртээ оро.ход нь буц.ан явлаа. Тэрээр

айс.андаа цээжин туш.аа гараа да.ран хэсэг тайв.ширтал бага дүү нь гү.йн ирж Эгч ээ…эгчээ та юу ав.сан юм бэ, миний дуртай юмыг авс.ан уу хэмээн шулга.нах аж. Авсаан эгч нь дүүг.ийнхээ дуртай шагш.уурыг авч.ирсан. Ах нь хичээлэ.эсээ ирэ.эгүй бай.гаа юмуу Ирчихээд гара.ад явсан. Хатанзаяа хувц.саа сольч.ихоод хоолоо хи.йхээр бэлдэ.ж байтал ээж нь о.роод ирэв. Өө миний охин овоо эрт ир.ээ юу. Оюутан хүн гэр орны аж.илд о.роод юу хийхэв. Ээж нь хоо.лоо аядуулчихъя. Алив миний дүү хич.ээлээ эгчдээ шалг.уул даа хэмээгээд д.үүгээ хөтл.өн нөгөө өрөө.рүү орох охиноо Хажидмаа араас нь инээмс.эглэн хара.ад: Муу охин минь саяхан л ийм жаа.хан ам.ьтан байсан одоо мө.дгүй их сург.уулиа төг.сөх гэж байдаг. Хурдан ч юмаа даа. Ээж, аав минь намайг тэнгэ.рээс ха.рж энэ сайхан амь.драл бэ.лэглэж байгаа байх

даа. Сайн хань, даруухан охин, хөөрхөн хоёр хүү. Түүний нүдний өмнү.үр хоро.мхон зуур саяны хэдэн жилийн хоор.онд өнг.өрсөн амьд.рал нь гүй.гээд өнгөрөв. Дүүтэйгээ уулзса.наас хойш түүний сэтг.эл илт сэрг.эж хоёр гэрээ.рээ байнга ор.ж га.рдаг болов. Өвлийн хүйтэн тэр нэг өдөр хан.ьдаа өөрийг нь өвчс.өн мэт адилхан хүү төрү.үлж өгч билээ. Ууган хүүг.ээсээ хойш дө.рвөн ч хүүхдээ ал.дсаны дараа отгон бандиа ара.йхийн төр.үүлж чадав. Тэр үеүд үнэхээр хү.нд байсан ч халам.жтай, ухаантай сайн ханий.хаа ач.аар ард нь га.рч чадсан. Хол зай.тай гурван хүүхдээ ха.ран, хайртай ханиа хал.амжлан суух нь түүний энэ насны жа.ргал гэлтэй. Хүүхдүүд нь хаа очиж сур.лага хүмүү.жил сайтай аж. Айлын том хүүх.эд ямар байх.аас дүү

нар нь шалт.гаалдаг гэж Сүрэн эгчийнх нь хэл.ж байсан үг үнэн.ий ортой ч юмуу. Охин минь сурл.ага, спортод сайн төди.йгүй, сургуулийнхаа олон ний.тийн бүх л ажилд идэвх.ийлэн орол.цож аавыгаа бая.рлуулж яваа хү.үхэд дээ. Ер нь л охиноо сайн дүн авч байсныг тоо.той мэдэх юм. Нэг хэсэг ч хөвг.үүд гэрийн хонх дар.аад амар заяа үзүү.лэхгүй муу аав нь л нада.ас илүү охиноо өмө.өрч хамга.алдагсан. Одоо хоёр хүү минь ч сургу.ульдаа толгой цохь.сон сурлага сайтай гэгдэж эцэг эхийн хуралд нь суухад хичнээн урамтай. Ай амьдрал минь үүнээс өөр жаргал бүсгүй миний хувьд юусан билээ…” хэмээн уяран бодож хань ижил, үр хүүхдүүдээрээ ба.хархан

цэцэг, цэцэг дам.жин наадах эрвэ.эхий мэт бодл.оос бод.олд сүл.эгдэн хайр сэтгэл шинг.ээн хоолоо хийх аж. Хатанзаяа ээжийнхээ араас ирэн тэ.вэрч хацарт нь хац.раа нааг.аад том алаг нүдээ торм.олзуулан урт дэрэ.вгэр сормуус.аараа ээжийнхээ хац.рыг гиж.игдэн байж намдуу зөө.лөн ду.угаар Миний ээж ямар жар.галтай хар.агдаж байнаа Ээж нь та нарыгаа хара.ад жар.галтай байнаа, охин минь чи бид хоёр азтай улс шүү Та минь өөрөө хайр.лахгүй байхын арга.гүй хүн юм шүү дээ. Ээжээ би нэг юм г.уйх гэсэн юм Юу юм бол? Би оройгоор дахин нэг сургуульд ор.ох гэсэн юм Өөрөө мэддээ, тэгэхдээ аавта.йгаа яр.иад үз. Ээж нь юу.гаа мэ.дэх вэ. Өнөөдрийг хүртэл миний охин өөри.йгөө бо.лгож ээжийгээ ёстой нэг зовоо.гоогүй болохоор чамд сан.аа зово.хгүй байна. Хатанзаяа тунга.лаг ного.он нүдэ.эрээ инээм.сэглээд

ихэм.сэг бөгөөд бардам алха.агаар зөөлөн алх.саар өрө.өнөөс гарлаа. Түүний алхаа нь яг л усны ма.ндал дээ.гүүр хүрч яда.н алх.аж буй юмуу, нэгэн бол үүл.эн дэ.эгүүр х.өвж буй мэт хөнгөн аж. Хажидмаа охиноо ара.ас нь инээм.сэглэн хараад: Үгүй ер энэ охинд на.даас дуур.айсан юм ер нь байна уу хэм.ээснээ томоос том там.га үл.дээн өөрийгөө хуви.лаад явч.ихсан тэр нэг хүн.ийг хал.ьтхан ду.рсаад хөнгөн санаа а.лдан инээмсэглэлээ. Оройн хоолон дээр Хатанзаяа аавтайгаа нил.ээн ярил.цсаны эцэст ТМС-ын Геод.из зураг зүйн ан.гид эчн.ээгээр орох.оор болов. Анхан л дэлгүүрт таара.лдсанаас хойш даг.ах болсон өнөөх ба.рзгар нү.үртэй залу.у үе үе гарч ирж да.гах бол.овч юу ч хэ.лдэггүй аж. Заримдаа тэрээр бай.рных нь гадаа хэдэн

ца.гаар ч хама.агүй су.уж тэдний цонх.ыг хар.уулдана. Нэг өдөр Хатанзаяа оройн хичээ.лээ тарч.ихаад хар.ьж явтал замд нь хэдэн залу.ус түүнийг хор.гоон замыг хөнд.өлсөн өд.өж эхлэв. Энэ нэг са.йхан үр.гэсэн ян.зага шиг амь.тныг хар.аач ээ. Хаанаас гараад ир.сэн сог.оо гэхээрээ энд ингээд ганц.аараа гиюүр.эн явж бай.даг билээ. Ёстой л тэнгэ.рийн ам.ьтан гэлтэй. Арай бид хэдийн зам.ыг гэрэл.түүлэх гээд гэнэт ун.аад ирэв үү хэмээн инэ.элдэхэд бусад нь даган хөхү.үлэн ба.ясав. Хатанзаяа хэзээ ч ай.ж байгаа.гүйгээрээ айн хулма.лзан байтал өнөөх дага.ад байдаг зал.уу ирж тэд нартай ганцаа.раа зо.долдов. Хатанзаяа нули.мстай нүд.ээр хар.вал өнөөх

зал.уу инээм.сэглээд хурд.ан зуг.т гэхэд тэрээр эргэн, эргэн ха.рсаар гэр.лүүгээ гүйх нь тэр. Маргааш нь нөгөө.дөр нь ч өнөө зал.уу хараг.дсангүй. Бүр сар хир.тэй хара.гдсангүйд битү.үхэн сан.аа зо.вж эхлэв. Хатанзаяаг хэдий багаас нь эх.лээд олон хөв.гүүд залуус үерх.эхийг гу.йж, хала.ас нь хайрын захи.агаар тасар.даггүй байсан ч тэрээр одоог хүртэл нэг ч хүн.тэй дотно үерх.эж үзээ.гүй билээ. Үеийн охиду.уд дур.лал хайр ярин най.зууд нь эхнээсээ гэр.лэж үр хүү.хэдтэй ч болцгоов. Урд өмнө нь нэг их анза.ардаггүй байсан тэрээр энэ хав.раас үе үе өөрийн эр.хгүй хэн нэгнийг сэм.хэн хүсэ.мжлэн хүлээгэ.эд ч байх шиг. Найзууд нь гайхан: Хатанзаяа чи ийм хөөрхөн

бас сайх.ан хүүх.эн байж яагаад эр хүн.тэй үерх.дэггүй юм. Эсвэл чамтай дү.йцэх хүн олд.охгүй байна уу? Үгүй дээ, үнэ.ндээ надад хөвг.үүдтэй үер.хээд явах ца.г зав ба.раг ба.йдаггүй юм Хэдий чи сай.хан хүү.хэн ч гэлээ энэ чинь на.сных шүү найз минь. Хэтэрхий их шал.гуур тави.ад байна уу? Хэ хэ хэ…хайр дурлал чинь ирэх.ээ хүрвэл өөрөө ч мэд.ээгүй байхад нэг л өдөр ирчи.хсэн байдаг гээ биз дээ Ээ дээ эмэгт.эй хүн сурч бол.овсрох хэрэг.тэй бай.лгүй яахав. Тэгэхдээ л үнэндээ би л чиний оро.нд бай.сан бол Юу гэж, нас минь за.луу байнаа хө, тэгж байгаад бол.ох бай.лгүй Эрд.эмтэн эмэгтэй эр хүнд нэг их таал.агддаггүй л байх, тэгээд ч хүүх.дээ ор.ойтлоо гэж бо.дохгүй байна

уу Бол.ох байлгүй дээ… Ингэж, ингэж хамгийн муу.тай нь сууч.ихдаг гэсэн шүү. Орой хичээл тара.ад ангийнхаа охи.дтой ийм яриа өрнү.үлсний дараа нээрээ ч тийм юм болов уу хэмээн бод.огдсон ч ямарч байсан сургуул.иудаа төгс.төл хүнтэй с.уухгүй ээ. Би юу бол.оод байнаа. Одоо шууд суу гээд хүн алба.даад байгаа юм шиг хэмээн бодо.хын сацуу өөр.өөсөө ичи.х шиг. Цаг хугацаа харв.асан сум мэт нисэн өнгөрч жилийн дөрвөн улирал өнгөө хуви.рган өөр өөрийн сүр хүч.ийг үзүү.лэн ээлжи.лсээр нама.ртай золгов. Энэ жил их сургуу.лийн тө.гсөх ангийн оюу.тан удахгүй амьд.ралын шуу.рганд хөл тав.ьж өөрийн орон зайг бий болгоно. Түүнийг ям.архан ирээдүй, хувь тав.илан угт.аж ба.йгааг үл мэднэ. Гагцхүү хүний энэ орч.лонд

хүн хүнээ.рээ л байж би гэдэг мөн чанараа алда.хгүй явахад аян.даа болно доо хэмээн аа.вынхаа үгийг сан.ан явах аж. Түүний бодол санаа, үг үйл.дэл үүнийгээ дагаад өөр болсон мэт. Мөн түүнтэй зэрэ.гцэн залуу хал.уун насны дур.лал хайрыг амс.ахыг хүснэ. Хүн бүрийн шан.алж зо.вдог ч түүнээсээ аз жаргал амс.аж жигүүр нэм.эх тэр хайр гэгч зүйл.ийг амтла.хыг хү.сэх болов. * * * За байз ирэх долоо хоногт ээжийн төрсөн өдөр, ямар бэлэг өгдөг юм билээ. Түрүү жил өөрийнхөө зохи.осон ш.үлгийг унш.иж өгөхөд бар.агтай уй.лдаггүй ээж минь баярл.аад уйл.ж билээ. Тэрээр удт.ал бод.соны эцэст сая өгөх бэл.гээ бодож олон инээмсэглэв. Хажидмаа орой ажла.асаа иртэ.л бага хүү нь эрхлэн ээжи.йгээ жижиг өрөөндөө шууд та.тан ору.улах гэв. Тэрээр их

яда.рсан байсан тул жаахан төвөг.шөөн Хичээл нь орч.ихсон гоё байна уу?, ээж нь хувцсаа сол.иодохье Гоё оо….Та энийг хар.аад өгч.их л дөө ээж Ээж нь мэдэх биш, миний хүү эгчээсээ асуу л даа Аниа мэдэхгүй ээ…гээд гараас нь чанг.аасаар өрөөндөө оруулав. Тэрээр ээжийгээ орон дээрээ суу.лгаад гутлыг нь тай.лж өгөх гэтэл Хажидмаа Хүүе яаж байна миний хүү, ээж нь өөрөө Зүгээрээ…би одоо том залуу бол.сон ээжийнхээ гутлыг та.йлж өг.мөөр байна. Тэрээр гутл.ыг нь та.йлан хөлд нь шаа.хай углу.улав. Хажидмаа хүүгээ өхөө.рдөн хайр гэрэл.тсэн нүдээр ши.рттэл хаалга онг.ойн том хүү нь Ээжээ босоод ирдээ. Тэгээд нүдээ аниад дүү бид хоёроос хөтлөөрэй. Хажидмаа учрыг үл ойлгон хоёр хүүдээ хөтлүүлэн бүдчин явсаар сая за нүдээ нээг.ээрэй гэтэл

баярын ширээ з.асан хань, үр хүүх.дүүд нь алг.аа таш.ин төрсөн өдрийн мэнд хүргэе хэм.ээцгээв. Хажидмаа гүй.сээр байгаад өнөөдөр өөрийнхөө тө.рсөн өдөр гэдг.ийг мар.тчихсан аж. Ер нь ч яг төрсөн өдөр нь мөн ч юмуу биш ч юмуу мэд.эхгүй бол.охоор тэгтлээ их хө.өрөөд бай.даггүй. Өнөөдрийг хүртэл хэдэн өдөр хүүхд.ийн хичээл сургууль гээд зай за.вгүй, дээрээс нь хичээ.лийн шинэ жил эхл.эх гэж байна хэмээн ажил их.тэй байсан болохоор орой хэрд гэр.тээ ирж бай.гаа нь энэ. Тэрээр ширээ тойрон суух өөрийн гэр бүлээ хар.аад тийм гэхийн хэмжэ.элшгүй баярт автав. Хань нь аль хэдийн буу.ралтан хоёр хөмс.өгнийх нь дунд гүн үрч.лээ суужээ. Охин нь нас бие гүйц.сэн бүсг.үйн шин.жийг олон ухаа.лаг дөлгөөн харц.ан доороо

залуу на.сны гэнэн омгор.холыг нуун яд.ан өнөө марг.аашгүй үүрээ орх.ин нисэх.эд бэлэн болс.он мэт харагдана. Том хүү нь хөдөлж ярих, аяг.лах үгүй ер бүх юм нь яг л аавыгаа дуур.айсан нь хар.ваас илт. Бага хүү нь л арай жаахан хэвэ.эрээ хар.агдана. Тэднийгээ тойру.улан ха.раад өөрийгөө ч мөн хэр хэм.жээнд өтө.лснөө төсө.өлөн хөнгө.н гун.игт авт.ах ч шиг. Зовж ява.хад цаг хугацаа шиг удаан дав.чуу юм үгүй мэт байтал жарг.алтай явахад харв.асан сум мэт үл анзаа.рагдан нисэн өнгө.рдөг нь юусан билээ. Миний өвгөн урда.хаа идээч ээ, анх удаа бид нарыгаа хар.ж байгаа юм шиг зүгэ.эр үү хө? Ээж ээ та ядра.агүй биз, хоол сайхан амт.тай бол.сон байна уу? Ээж баярл.асандаа хоол ч оро.хгүй байх шиг байна тийм үү ээжээ гэтэл хамгийн сүү.лд отгон хүү нь Аан ээжийн хий.дгээс амт.гүй болсон

бол.охоор идэж чад.ахгүй байгаа юм байна л даа…гэхэд бүгд нирх.ийтэл инээл.дэн аав нь бага хүүг.ийнхээ толгойг ил.эн үсийг нь саг.сагнуулав. Хатанзаяа босч явснаа ардаа нэг зүйлийг ихэд нуу.цлан: Ээжрүүгээ харан инээм.сэглээд хооло.йгоо нэгэнтээ засса.наа уянгалаг намуун хоо.лойгоор: Сүүний үнэр ши.нгэсэн Сэвлэг даах.ьтай байхад минь Дууны сайхан эгшг.ээрээ Эвлэг зөө.лөн бүүвэ.йлсэн Миний ээж сайхан ээжий Мяндас зөөлөн уян ээжий Бур.ууг хийвэл хат.уу ээжий Буур.ал болсон ч чадуу ээж.ий…хэмээн ду.улж дуусаад араа.саа боо.долтой зүйл гарг.ан ээждээ өглөө. Хажидмаа нули.мсаа ар.чин өнөөх боод.олтой зург.ийг зад.лан хар.вал ” ХАЙРТАЙ ЭЭЖ ТАНЬДАА ТӨРСӨН ӨДРИЙН МЭНД ХҮРГЭЕ…. 1976 оны 09 сарын 01″ хэмээн

нямба.йлан бичээд өөрийг нь я.рих ю.мгүй ад.илхан дуу.райлган зурс.ан байх нь тэр. Хажидмаа хэ.лэх үгээ олж ядан мэлм.эрүүлэн охиноо үнс.ээд баярлалаа хэмээн зур.гаа удаан ширтлээ. Пунцагнамжил ч охиныхоо дух.ан дээр үнэрлэн: Миний охин үнэх.ээр уха.антай шүү гэтэл бага дүү нь ээж би одоохон хэмэ.эгээд өрөөн.дөө гүйж очин өөрийнхөө чадл.аар цаасан дээр ээжи.йгээ зур.аад ээжээ энэ та хэмээ.хэд бүгд дахин хөгж.илдөн инээл.дэж тэр нэгэн оройг хэзээ ч мар.тагдамгүй халуун ам бүлээрээ шу.угин орой нь шагай няс.лан тогл.осноор төрсөн өдрийн баяр сая өндөрлөв. Хатанзаяа нэг л мэд.эхэд сургуулиа төгс.өх нь хаяанд ирсэн байв. Тэрээр номын санд ни.лээн су.уж байгаад гэртээ ирвэл Сайн байна уу гэх эрэ.гтэй хүний

дуу гар.ах нь тэр, цоч.ин эргэн хар.вал өнөөх бар.згар залуу байшингийн ёл.тгор гэрэлд инээмс.эглэн зогсоно. Сайн, сайн байна уу? чи зүгээ.р үү эртээд… Би зүгээр ээ. Тэгсг.ээд хүмүүс ирээд сал.гасан. Цэдэн гээд гараа зо.риг муут.ай сунг.авал Хатанзаяа хэмээн атга.хад Цэдэнгийн гар нь хөл.рөн чийг дааг.аад ба.гахан чи.чирхийлж байх нь мэдэ.гдэв. Баяртай…гэж хэл.ээд Хатанзаяа гэртээ ороод цонхоор түүнийг сэм а.жвал өрө.өсөн талр.уугаа ха.зганан явах нь хар.агдана. Хатанзаяа сэмхэн санаа алд.аад унта.хаар хэвтлээ. Цэдэн хэмж.ээгүй баяртай ал.хана. Тэр орой хэдэн залу.устай хайртай бүсгү.йгээ өмөө.рөн олсон хутг.аны ша.рх нь түүний хөли.йг ха.згар болго.сон ч тэрээр харин ч одоо үү.ндээ бая.рлах шиг. Цэв цэвэрхэн агаар түүний цээ.жээр б.агтаж ядан орох.уйд яг л жаахан хө.вүүн шиг хар

хурда.араа гүйм.ээр санагдав. Тэрээр өөрийн эр.хгүй инээмс.эглэн баяртай алхана. Маргааш нь урам зориг орсон тэр.ээр Хатанзаяагийн сургуул.ийнх нь гадаа хү.лээж зогсо.хдоо байн байн зүр.хээ дар.ан урта.ар амьсг.аагаа авч га.рган суув.Тэгтэл ч Хатанзаяа нь нар саран мэт мишэ.эсээр, өтг.өн хүр.эн үсээ хоёр салаа сүл.жээд, газар дэлхий ганцхан түүнийг да.ахгүй цөмө.рчих гэж буй мэт намба.лаг, зөөлөн алха.лсаар гараад ирлээ. Цэдэн бусад хүмүүстэй энгийн сайхан бай.даг атлаа Хатанзаяаг хар.ахаар л хэл үг нь татч.ихав уу гэлтэй болж, хамаг бие нь чичр.ээд ирдэг аж. Энэ удаа аль болох тайв.ан бай.хыг хичээн өмн.өөс нь угтан очв.ол Хатанзаяа инээмсэглэл бэлэглэв. Цэдэнгийн жаргал энэ л гэлтэй. Хайртай бүсгүй.нхээ амь.сгалыг мэд.рэн хүрч чадам.гүй энэ их эрх.эмсэг орг.илын бэлд нь ч атуг.аа бара.адан

нөмө.рлөн явах нь түүний хувьд юу юунаас илүү гэлтэй бодог.дох болжээ. Чи яагаад удаан алг.а болчи.хсон юм бэ? Би жаахан сан.аа зов.оод Өө зүгээрээ эмн.элэгт хэв.тэж гар.аад, би жолооч хий.дэг юм, тэгээд хөд.өө яваад / намайг сана.сан байна шүү / Аан, тэд чама.йг яасан бэ? үнэнээ хэлэ.хгүй юмуу хэмээн өөд.өөс нь хар.вал Цэдэн харц буруу.лсанаа Зүгээрээ, яав л гэж… Үүнээс хойш Цэдэн байнга ша.хуу түүнийг сургуу.лийнх нь юмуу гэри.йнх нь гадаа хүлэ.эгээд суу.ж байдаг болов. Хатанзаяа угийн хүмүүж.илтэй тэгээд ч өөрөөс нь бо.лж ийм бол.сон өөрт нь ямар ч гэм хийгэ.эгүй болох.оор учиргүй муу.хай ааш.лаад хөөг.өөд байд.аггүй аж. Сургуулиа төгсө.өд улаан ди.плом өвө.ртлөөд ирэхэд аав нь ээжээс нь илүү баяр.лан орж гарс.ан бүхэнд гайх.уулан үз.үүлэх аж. Пунцагнамжил, Хажидмаа хоёр ер нь бол

хүүхдү.үддээ үг хэ.лэхгүй. Хажидмаа тэр тусмаа зайтай гарс.ан болоод тэрүү том хүү Хүрэлба.атарыгаа бүр илүү эрхлүүлнэ, мөн том хүүгийнхээ дараа.гийн хэдийг ал.даад бага хүү Хүрэлсүхийгээ ара.йхийн тогто.ож чадс.ан болохоор бас л эрхл.үүлэх шинжтэй аж. Пунцагнамжил харин охиндоо юу ч үл хэлнэ. Энэ гурав хайр энхрий.ллээр дут.алгүй, өөрөө өөри.йнхөөрөө жаахан эрх дур.аараа ч юмуу гэм.ээр өссөөр. Гурвуулаа л сур.лага сайтай, сэргэлэн, цэвэрхэн царайлаг, нуруу тур.уутай хүүхдүүд аж. Наадам эхлэхийн нилээн өмнө Дамдин хөдөө гарч сүүлд өрг.өж авс.ан аавын.хаа хурд.ны хэдэн аду.уг уя.ад нэгэ.нт заншжээ. Тэд цагаан сар наад.маар л бараг уулз.алддаг гэж хэ.лж болох. Пунцагнамжил эхнэр гур.ван хүүхдээ даг.уулан Дамдингийн аса.рт ирвэ.л нилээн хүмүүс буж.игналдан байх аж. Хатанзаяа, Хажидмаа хоёр Дамдингийн эх.нэр, ох.инд нь

тусл.ан байтал гаднаас өрг.өж авсан аав, ээж нь мөн өрг.өмөл хү.үгийн хамт гурв.уул орж ирэв. Харваас бийл.эгжүү гэдэг нь өмс.сөн зүүснэ.эс нь илт хар.агдах аж. Хатанзаяа урд нь ийм цэв.эрхэн зал.ууг харж байсангүй. Хэзээ ч эр хү.нийг инг.эж шохо.орхож байгаа.гүйгээр сэм догд.олж байв. Өнөөх за.луу ч түүнээс ха.рц үл сал.ган хөдө.лгөөн бүрийг нь аж.ина. Айраг аягал.ан барихад гарыг нь ха.гас шүр.гээд өнгө.рсөн тэр мөчид яг л цах.илгаан соронз.он ор.онд орс.он мэт хамаг бие нь хал.уу д.үүгэх мөртөө тэр дороо за.рсхийв. Хатанзаяа анхныхаа хар.цаар дурлажээ. Түүний өтг.өн хар хөм.сөг, эргэл.дсэн алаг нүд, эмэгтэй хү.нд л баймаар цэвэрхэн ца.гаан царай, тэгш ца.гаан шүд, өндөр шу.луун хамар, дөрв.өлжиндүү эр.үү. Энэ залууг орж ирс.нээс хойш Хатанзаяа ха.ана юу хийгээд байга.агаа мэд.эхээ болив. Бүх юм яг л зүүд зэр.эглээ мэт өнгө.рөх аж. Гэсэн ч тэрээр бүрэг дар.уухан

бүс.гүй хүн боло.хоор яал.тай билээ. Орой болж том.чууд дэмб.ээдэж хуру.удан, баг.ачуул гадаа тог.лон шуугина. Хатанзаяа харин аль али.нд нь орсо.нгүй, гадаа хаяа нал.ан сууж тэн.гэрийн одд.ыг шир.тэн сэтгэлд нь үүр.ийн гял.баа мэт хург.ан орж ирсэн за.лууг сэм бо.дох аж. Асар дотор байгаа олны дунда.ас ганцхан түүний л дуу тод сон.сдох мэт. Өвдгөө тэв.рэн ээжийнхээ дээ.лээр оро.он ийнхүү бод.олд дараг.дан суутал Даа.рахгүй байна уу, хэдий зуны орой ч гэсэн дор.оосоо жи.ндэх вий. Гайхан хар.вал өнөөх зал.уу хаж.ууд нь зо.гсож байв. Тэрээр үргэлж.лүүлэн: Чи нөгөө Дамдин ахын яр.иад байсан эгч.ийнх нь охин боло.лтой…хэмээн Хатанзаяад хан.даж хэлэв үү, өөртөө хэлэв.үү мэдэ.гдэхгүй асууснаа хоёулаа жаах.ан ал.хах уу, хожи.гдоод баахан ай.раг уучи.хсан чинь тул.аад хэ.цүү байна. Тэрээр дуу.гүй босч хорм.ойгоо гөвөв. Чи ийм дууг.үй юмуу, надаас зо.воод

байна уу. Сайхан орой байнаа хэмээснээ Одод гуд.айх зуны үдэш Онцолж анх харсан чам.тайгаа Огторгуйн ууда.мд ч хамтдаа нис.мээр Оргилуун их хү.сэл тө.рөх чинь…хэмээн шүл.эглэхэд Хатанзаяа өөд.өөс нь харж хөөр.хөн нь арг.агүй инэ.эмсэглэлээ. Чамайг хэн гэдэг вэ?, чи үнэх.ээр хөө.рхөн бүс.гүй юмаа. Би өнөөдрийг хүртэл ийм сай.хан бү.сгүй хар.ж байсангүй. Намайг Цолмон гэдэг гээд гар.аа сунгав. Хатанзаяа… та ч боло.мж олгох.гүй я.рих юмаа. Сайхан шүлэг байна. Хэний шүлэг вэ? Сая таны гоо үзэ.сгэлэнг хараад өөрийн эрх.гүй ийм мөрт.үүд ороод ирлээ. Би жаахан яруу найраг со.нирхдог юм л даа. Нэр

чинь хүртэл ямар яр.уу юм бэ Хөөх тийм үү, би бас их дуртай, та надад өөрийнхөө шүл.гүүдээс унш.иж өгөөч Битгий та та гээд бай, үеи.йнх л юм шиг байна. Чамайг зал.хахгүй гэвэл бол.ох л юм. Цолмон хажууд нь зэрэ.гцэн өөрийн зохиосон шүлэгн.үүдээ унш.иж эхлэв. Хатанзаяа болд.огсон бол энэ шөн.ийг энэ чигээр нь ингэ.эд зогсо.очих юмсан хэмээн хү.сэх боловч даанч нэгэнт ур.саж буй цаг.ийг ямар ч мэдэ.лтэн зогсо.ож чад.ахгүй шүү дээ. Тэр хоёр ийнхүү ал.хаж байхад гадаа энд тэн.дгүй майх.ан асарт, дэмбэ.эдэх, хуру.удах, хэн нэг нь сайхан ардын дуу уянга.луулан, хааяа нэг адуу мал янцга.ан турги.лж тийм гэхийн

тэм.дэггүй жар.галын ор.онд хүрэ.эд ирсэн мэт болов. Хүн бүхэн нал.гар ажгуу, Хатанзаяагийн сэтг.эл ч бяцхан дурла.лын оч харва.астай үнэхээр сай.хан үдэш байлаа. Энэ жилийн наадам шиг сайхан на.адам тэрээр урд хо.жид үзээгүй мэт.

Load More Related Articles
Load More By admin
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ ТӨГСГӨЛИЙН 11-Р ХЭСЭГ

    Хоёр залуу яаран давхисаар Чинзоогийн гэрт хүрвэл хүн алга. Чинзоо ээжрүүгээ залгаж, яриад…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 9-Р ХЭСЭГ

    Хэд хоног хичээлээ тасласан Галт , Ганаа хоёр тэнхмийн эрхлэгчийн өрөөнд зэрэгцэн шилээ ма…
  • АНД /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 8-Р ХЭСЭГ

    Хар дарж зүүдлээгүй бол Галт сэрхээргүй бөх унтжээ. Цагаа харвал оройн 18 дөхөж байв. Тэрэ…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *