Нүүр Өгүүллэг “НАРАН БҮҮВЭЙ” өгүүллэг “5-р хэсэг”

“НАРАН БҮҮВЭЙ” өгүүллэг “5-р хэсэг”

2 секунд уншина
0
0
592

Хажидмаа ажилдаа явахаар автобусанд суун мөнгөө төлөхөөр цүнхээ нээтэл нямбайлан эвхсэн дөрвөлжин цаас байх нь тэр. Охин минь л сава.аргүйхэж нэг юм бич.иж хийж дээ ажил дээр очиж байгаад болъё

гээд мартч.ихсан байв. Цайны цагаар нөгөөхөө гэнэт санан гарган уншвал цэнхэр бэх.ээр нал.уулан ням.бай аргагүй бич.сэн шүлэг байх нь тэр. Эргүүлж тойруул.ан нэр ус харс.ан боловч ямар ч гарч.иггүй

аж. Маргааш, нөгөөдөр нь гээд битүү ха.йрын утга шүлэ.глэсэн эвхс.эн цаас түүний цүнх.энд долоо хоног үзэгдэв. Хатанзаяа үнэнээ хэл, энэ чинь юу бо.лоод байна. Чамаас өөр миний цү.нхэнд гар хүр.эх хүн

байхгүй Үнэнээ хэлб.эл та яах ч үгүй биз? Үнэнээ хэл, харин худ.лаа хэлвэл би уу.рлах л болох байх даа хэмээн хэлээд өөдөөс нь хөмсөг зан.гидан ши.ртэх ээжээсээ тэрээр анх удаагаа а.йлаа Ээжээ би аав.тай

бол.моор байна. Хүүхдүүд манай аа.в гээд ярихаар надад ямар хэ.цүү б.айдаг гээч. Пунцагнамжил ах сайн ах. Намайг өдөр бүр сургуу.лиас авч гэрт хү.ргэж өгдөг, бас надад уд.ахгүй ширээний теннис заа.ж өгнө

гэсэн Юу!!! юун Пунцагнамжил…миний охиныг айл.гаж ичээ.гээгүй биз дээ, алив хоёулаа цаг.даа дээр очье, ээжээсээ битгий юм нууга.арай гээд охиноо анх ха.рж байгаа мэт эргү.үлж тойру.улан харахад Та яа.гаад бай.гаа юм бэ ээжээ, Пунцагнамжил ахад бүгд сайн Сүрэн эгч хүртэл, бас Балдан ах ч мэднэ Чи чинь юугаа дэми.йрээд байгаа хүү.хэд вэ, бие чинь өвдө.өгүй биз, алив хувцсаа өмс эмн.элэг орж үзү.үлье хэмээн яах учраа оло.хгүй санд.арч байтал гаднаас Сүрэн орж ирээд За та хоёр минь яага.ад би чидээ хүрч.ихсэн байж ба.йдаг билээ? Сүрэн эгч минь энэ хү.үхэд нэг л биш, ерөөсөө ойлго.гдохгүй юм яри.ад байх юм, бас энэ шүлэгнүүд…би эмч.ид очи.ж үзүү.лдэг юм билүү Хатанзаяад биш чамд л тусл.амж хэрэ.гтэй болсон байхаа даа хэмээн

жуум.агнан инээснээ хаалга онгой.лгон сургууль дээр ярилц.лага хийж байсан залууг ору.улаад ирэх нь тэр. Та нар чинь галз.уурав уу, яаж бай.гаа чинь энэ вэ? Хатанзаяа миний охин эгчдээ орж ту.сал гээд Сүрэн Хатанзаяаг хөтл.өн өөрсдөө учраа ол гэсэн бай.ртай гар.аад явчихав. Намайг уучл.аарай Хажидмаа минь. Надад үүнээс өөр ар.га олдсо.нгүй. Мэдээж би өөрөө ш.ууд чам дээр ир.вэл чи бур.уу ойл.гох байсан. Би… Тэгээд охи.ныг минь оролцу.улдаг нь яа.ж байгаа юм. Үүдэнд зогсо.од байж яах.ав дээ. Мон.гол хүн байна даа суу цай уу. Үнэндээ Хажидмаа ч гэсэн тэр өдрөөс хойш Пунцагнамжилийг үе үе бод.ож байсан ч өөри.йнх нь хувьд яаг.аад ч бол.омгүй зүйл мэт санаг.даж байсан тул тэгэ.сгээд ма.ртагнав. Харин сүүлийн үед ирэх болсон хай.рын үгтэй уян.гын шүлг.үүдийг хүний нүд.нээс да.лд хэд хэд унш.иж байхдаа анх Вася нь бас ингээд зөвхөн өөрт нь зор.иулж

шүлг.үүд бичи.ж төрсөн өдрөөр нь бэлэ.глэсэн тэр нэг дэв.тэр одоог хэр нь түүний авдр.анд хадга.лагдаж байгааг бодоод уй.лж бай.сан нь цөөнгүй. Яагаад ч юм Вася нь хүрч ирээд түүнээс уучл.ал гу.йж ингэж шүлэг бичиж хи.йж байна гэж ч хүртэл бо.дож байтал харин тэс өөр хүн байсанд ур.ам нь хуг.арав. Пунцагнамжил үүнээс хойш тэдни.йхээр орж гарч энгийн сай.хан найзу.уд шиг байх болов. Хажидмаа ч гэсэн аажим аажмаар түүнд д.асч хамгийн гол нь Пунцагнамжил Хатанзаяа хоёр бие би.едээ их дот.но сайн байгааг хар.аад өөрийн эрхгүй баярын мишэ.эл тод.руулах аж. Тэгсэн ч тэрээр Пунцагнамжилд нэг их нү.үр өг.өөд байдаггүй. Пунцагнамжил амла.сандаа хүрч Хатанзаяаг шир.ээний тенн.исний дуг.уйланд ору.улах гэтэл Хажидмаа эрс эсэргү.үцэн түүнийг хө.өн явуулав.

Пунцагнамжил түүнээс хойш долоо хоног ирс.энгүй. Хатанзаяа ч дуу.гаа хура.ан хэн нэгнийг харуул.дан битү.үхэн санаа ал.дан ээжээсээ эмээхдээ юм хэлдэ.ггүй ч цаанаа л гуниг.лангүй байх болжээ. Гэр нь ч гэсэн нэг л эзэ.нгүй мэт ор.гиж өдий арван хэдэн жил хоёулахнаа амь.драад бол.оод байсан гэр нь одоо түүнд нэг л том хан.хай ор.гих мэт. Пунцагнамжил тэднийхээр үзэг.дэхээ байг.аад бараг нэг сар болжээ . Тэр нэг өдөр шөн.ийн ээл.жтэй байсан ч нэг хүүх.эн ээлжээ сол.ьчих чухал ажилтай хэмээн гуй.саар байгаад түүний оро.нд гар.ахаар болов. Ажлаасаа эрт.хэн бууг.аад гэртээ иртэл ох.ин нь ир.ээгүй байв. Тэрээр сан.аа зовон сургууль дээр нь ирвэл жиж.үүр охин нь заа.ланд бэлт.гэл хийж байгаа хэмээв. Тэрээр гайхан ор.вол охин нь үеийн нэг охи.нтой ши.рээний теннис тоглох бөгөөд охиноо ийм эвл.эгхэн, са.йн байна гэж бод.оогүй тэрээр мэдэг.дэлгүй

үүдэнд удаан гэгч нь харан зо.гссоор. Тэгтэл ч охин нь хожсон бололтой дороо дэв.хцэн хөө.ртөл цаанаас Пунцагнамжил гарч ирэн хоёр гар дээрээ өр.гөн түүнд баяр хүрг.ээд үнсэ.ж байхыг хараад өөрийн эр.хгүй нул.имс уна.ган суун туслаа. Пунцагнамжил, Хатанзаяа хоёр инээл.дсээр хөтлө.лцөн гарч ирт.эл үүдэнд ээж нь уйл.чихсан су.уж байгааг хараад хоёул Хажидмаагаас а.йн өөд өөдөөсөө хар.вал Хажидмаа инээмсэглээд Чамд баярлалаа Пунцагнамжил минь, миний охин сайн байсан шүү. Ээжийгээ уучла.арай гээд үнсэв. Нөгөө хоёр ч загнуулаа.гүйдээ санаа нь амран Хажидмааг босг.оод гурвуул хөгж.илдөн гэрийн зүг дуу аялан алхлаа. Пунцагнамжил тэр хоёрыг хүргэж өгөөд буцахдаа энэ удаа нүд.энд нь хара.гдахаар ширээн дээр ил нямбай нуга.лсан цаасаа тави.ад гарав. Хажидмаа ч охиноо унтуул.чихаад догд.лон байж өнөөх цаа.сыг

дэлгэ.вэл Гэрт минь очиж галыг минь сах.иж Гунжин үнээ.ний минь хөх.ийг шу.втарч өгөөч Хажууд минь байж ура.нхайг минь нө.хөж Хав.ирга бө.өрийг минь дула.ацуулж өгөөч… Хажидмаа ганцаараа жар.галтай нь аргагүй инээдээ бар.ьж ядан тачи.гнатал хө.хрөн байн байн унш.аад анх удаа шүлг.энд нь хариу болгон Тань шиг шүлэг.лэж чад.ахгүй ч Таван мөртөд чинь уяр.ахгүй байж чадс.ангүй Галыг тань аса.алцаж, уранхайг тань нөх.өж Гунжин үн.ээг тань шу.втарч өгье дөө…гээд бичсэнээ өөрөөсөө ичэ.эд дээрээс нь ба.ллах гэснээ энийг одоо хэн л ха.рав гэж хэмээн бодоод далд хийн зүүд нойр.ондоо инээмсэ.глэл тодр.уулан жаргалтай унт.ах охиноо харж духан дээр нь үнсээд гэрлээ унтраан орондоо оров. Түүний нойр нь хаашаа ч юм хул.жин оджээ. Тэрээр тоононы завс.араар тусах од.дыг тогтон хар.ах энэ мөчид зү.рх нь тэртээ олон жилийн өм.нөх шиг дахин хүч.тэй цох.илж түг түг хийн цагний дууг давах гэсэн мэт сонс.огдохуйд

гараараа зүрх.эн туш.аа даран урт.аар ам.ьсгаа авлаа. * * * Тэрээр өөрөө шөнө.жин бодоод шийдч.ихсэн мэт боловч яг цага.а тула.хаар нь л гэрэвшэ.эд болох биш. Пунцагнамжил түүнээс өчнөөн ах байдаг. Тэглээ гээд өөрт нь ийм хайр.тай, өөрийг нь гээд сэ.тгэл гарг.аад байгаа хүнд дасч.ихсан ч юм шиг. Маргааш нь сурснаараа Сүрэн эгчийндээ орон худл.аа үнэн ойр зуу.рын юм яри.нгаа хаанаас яриа.гаа эхлэ.хээ мэд.эхгүй той.руулсаар. Сүрэн ч түүний энэ байдлыг ажин Хажидмаа нэг юм бол.оо юу? Үгүй юу л даа…нөгөө, та яаж мэдээв…хэмээн хэлээд сандр.ахдаа гартаа байсан алч.уураа ба.зан доошоо хара.хад хацар нь ха.луу оргин ул.айх нь мэдэгдэв Чиний нүд чинь гэрэлтэ.эд нэг л биш байна даа. Тэгээд юу юм бэ дээ..хэмээн их л нуха.цтай өөдө.өс нь харах.ад тэрээр намдуу дуугаар Пунцагнамжил намайг гэрлэе гэнэ!!! Ээ ямар сайн хэр.эг вэ. Хажидмаа минь тийм ч болов уу гэж гада.рлаж

байлаа. Түшиг тулг.атай сайн хүн шиг санаг.ддаг юм хэмээснээ тэртээ олон жилийн өмнө бас л энэ үгийг хэлж өнөөдөр хар залууг.аараа хүүх.эдтэй хоц.орсныг нэхэн сан.аад гэм.шингүй өөдөөс нь хар.вал Тэр хүн чинь надаас өчнө.өн ах болохоор л… Тэр нь ямар хама.атай юм бэ. Ах байх тусмаа охин та хоёрт дэмт.эй дүү минь. Ингээд хэд хоногийн дараа Хажидмаагийн гэрт үд.элт хийж бяцхан цай.ллага хийв. Пунцагнамжил тэр хоёрыгоо аваад Налайхад байх өөрийн гэрлүүгээ ява.хад хаяа дэрл.эн багагүй хугац.аанд хам.тдаа байж, бас чиг хуурай эгч дүүс бололцсон тэд дас.сан нь илт са.лж ядна. Үйлдвэрийн ажилчид нь Хажидмааг гаргаж өгч Хажидмаа ч хэр барагтай гаргадаггүй нулим.саа дуслу.улан байж хамт олноороо үдүү.лээд ханиа даган шинэ бүхний эхл.элд хөл тавилаа. Пунцагнамжил ёстой л хүний дээд гэмээр сайн хань, сайн аав байв. Хатанзаяад хэр халда.ахгүй ч амьдралын ухаан бага багаар суу.лгасаар. Хатанзаяа ч

эл.эг бүт.эн болсо.ндоо баярлахын дээдээр баярлан хаа ч явсан толгой дээг.үүр явах болов. Тэд нэг гэртээ ороод уда.агүй байтал Пунцагнамжил ажлаар Дундговь явах болсноо хэлсэн тэр нэг өдөр Хажидмаа хоол.лож сууга.ад Чи манай нут.агт очв.ол ах дүү хоёрын минь сур.гийг яаж ийж байгаад гарг.аад өгөөч хэмээгээд нилээн олон жилийн өмнө нутг.ийн ахын гарг.аж өгсөн сурги.йг, мөн тэр хүний хэлж байсан Дуяа гэх хөгш.нийг хэлээд итгэл горьдл.ого тээн хүлэ.эсээр үдлээ. Пунцагнамжил өөрийнхөө ажлаас урьт.аж хани.йхаа хүслийг биелүүлэх гэж уйг.агүй хөөц.өлдсөний эцэст ямартаа ч сураг гар.гаж чадсан ч энэ мэдээг яаж дуулг.ана даа, юу гэж хэлбэл дээр вэ хэмээн замын тур.шид бодо.лд да.рагдан явна. Нэг хачирх.алтай юм нь хүмүүсийн хэлсэн ярь.санаас бодоод харьц.уулаад байхад түүний сал.аанд байсан, нэгэнтээ ам.ийг нь авар.сан залуу ах нь болж

таар.аад байсанд гайха.хын ихээр гайх.аж бушу.ухан очиж архи.ваа үзмээр санаг.даад байв. Хажидмаагаас илүү Хатанзаяа аавыгаа санач.ихсан нэг л бишүү.рхэнгүй, эрх.лэх аж. Хажидмаа шууд асууж төвдө.лгүй дөл.схийн байтал Пунцагнамжил ч ханийгаа удаан зовоо.гоод юу хийхүү гэж бод.сон бололтой За хө ямартаа ч нэг сур.аг гар.гах нь гаргалаа. Тэгэхдээ их л бүд.эг байна даа. Дүү нь энд Улаанбаатарт Яармаг хав.ьцаа айл гэр бол.оод амь.дарч байгаа бололтой. Хөгш.ин нь бүр са.йн тодр.уулж олж өгнөө. Харин ахы.нх нь хувьд би маргааш ганц нэг архи.вын мате.риал үз.эж байгаад хэлье хө гээд охин.ыхоо хичээл ном.ыг асу.ух нь өөр юм хэл.ж чад.ахгүй нь гэсэн шинжтэй. Хажидмаа ч ямартаа ч дүүг.ийнхээ сур.гийг гарг.аад авс.андаа баярл.ан уулзах өдрөө тэсч яд.ан хү.лээх аж. Пунцагнамжил маргааш нь ажил дээрээ очин хэрэгтэй гэсэн зүйлээ ух.аж гарав.

Архи.вын газ.арлуу ч ярьж нэмж тодруу.лсны үндсэн дээр яах арг.агүй тэр хүн мөн байсанд сандлаа на.лан бод.олд дар.агдаж: ” Энэ бүхэн хувь тав.илан уу юу вэ. Би үл.дсэн бүх насаа ханьдаа зор.иулж, охин тэр хоёр.ынхоо төлөө амь.драх болно. Магад чи намайг дүүрүүгээ явуу.лсан ч юм билүү. Санаа зово.хгүй тай.ван байж болноо найз минь. Харин Хажидмаадаа би бүх үнэн.ээ хэлэ.х хэр.эгтэй болов уу…хэмээн эргэ.лзэж байтал тэртээх жилийн айм.шигт өд.өр нү.дний нь өмн.үүр зурс.хийн өнгө.рөх нь тэр. 1939 оны 5 сарын 11-ны тэр өдөр Япо.ны цэрг.үүд Ха.лх гол.ын зүүн эрэг хүрт.элх газ.рыг э.злэн авав. Үүний хариуд Мон.гол, ЗХ.У-ын цэрг.үүд сөрөг довт.олгоон хийж буцаа.гаад х.ил хүртэл хөөжээ. Анхны тулалд.аанд орсны дараа өлс.өж яд.арсан цэрг.үүд түр амсх.ийн нуувчи.ндаа бай.рлаж байв. Ихэнхи нь гарт.аа б.уу ч бар.ьж үзээ.гүй бөгөөд, бар.ьж байсан нэг нь ан агнуу.раас хэ.тэрч байг.аагүй тэд ийнхүү хү.ний өмнөөс бу.у зэв.сэг агсан ах нарын тусла.мжтай байл.даанд орс.он нь энэ. Пунцагнамжил

энэ үед бага дар.га байсан бөгөөд дай.чидаа х.арж байхад хүдэр чийрэг биет.эй эрэ.мгий байрын өнд.өр бор залуу бусдаасаа ялг.аран зор.имог ба.йлдаж байгаа нь эр.хгүй нүд.энд нь өртөв. Тэрээр инг.эж яваад хөн.гөн ша.рх олс.он бөгөөд Пунцагнамжил очин Зүгээр үү хээ.рийн эмн.элэгт хүрг.үүлэх үү? гэтэл тэрээр зүгээр ээ гээд инээвхи.йлэн өнгөрөв. Дараагийн тулал.даанд хоёр тал идэ.вхитэй бэл.дэж эхэллээ. ЗХ.У-аас Георг.ий Жу.ковыг дууд.аж авчи.ран тэрээр Мон.гол дах 17 корпу.сыг шинэ.чилж ингээд 7 сарын эхээр Баян.цагаан дахь тулал.даанд Япон.чууд дахин бут цохи.гдон зуга.тав. Энэ үед Пунцагнамжил ч хор.оогоо сайн удир.дсан хэмээн сайша.агдаж хажуудаа өнөөх залууг аван дотно тан.илцсан юм. Монхор хэмээх тэр эр энэ удаад ч гэсэн зо.риг сам.баа гарган тэр.гүүн эг.нээнд дав.шин тула.лдсаар. Пунцагнамжил, Монхор хоёр ах дүү, анд нөхөд мэт үргэлж нэгн.ийхээ дэргэд ба.йж хаа.ж тул.алдана. Хааяа нэг зав

гара.хаар гэр орон, нутаг усаа санан дур.сах бөгөөд Мон.хор бараг.тай юм ярих.гүй түүний үгийг со.нсон зөөлөн инэ.эвхийлж байхдаа цаанаа л нэг санаа ал.дах аж. Ингээд гура.вдах тулал.даанд хоёр тал асар их хүч цугл.уулан бэл.дэж Зөвлө.лтийн тал Япо.ны талыг гэнэдү.үлэн 70 км.т бүсэ.лж долоо хоногийн дотор бут цо.хиж ял.алт байгуулав. Долоо дахь өдрөө бүгд ула.йран дай.ран орж довт.лон ула.м гүн шигдс.ээр. Пунцагнамжил, Монхор хоёр ч тэдний дунд уух.ай хашги.ран ураг.шилсаар. Тэр хоёр хэсэг нөхд.ийн хамт бүр до.тор нь халу.ун бүс.эд нэ.втрэн орж тула.лдав. Харин нар жарг.ахын алдад Монхор Пунцагнамжил уруу мо.дны цаа.наас б.уу чиглү.үлж байхыг хараад өмн.үүр нь орж хүн.д ша.рх олов. Төд уда.лгүй манай яла.лтаар ду.усч буй бололтой. Пунцагнамжил Монхорыг үүр.эн яаран тэндээс хөдлөв. Манайхан ч уух.ай хашги.ран хүч түрэн орж ирж ба.йгаа нь

тод сон.согдоно. Пунцагаа на.майг эндээ ор.хио. Би ди.йлэхгүй нь бол.олтой. Харин чи надад нэг юм ам.лаж ч.адах уу? Монхор минь тэсэ.эрэй. Бүх зүйл ард хоц.орсон. Бид я.лсан. Одоо удах.гүй гэртээ хар.их болохоор тэсэ.эрэй хэмээгээд ямх ямх.аар ур.агш ах.исаар Надад очих гэр орон, хү.лээх ах дүү гэж б.айхгүй. Харин багаасаа өнч.рөн хувь зая.аны эрхэ.эр сал.сан хоёр дүүг минь олж уул.заад энийг дам.жуулж тус бо.лооч. Охин дүүг минь Хажидмаа гэдэг юм гурав, дөрөв орчим нас.тай байсан бол.охоор сайн сана.хгүй байж ма.гад, бага дүүг минь Дамдин гэдэг тэр дөнгөж төр.өөд байсан болох.оор бүр юу ч мэ.дэхгүй. Тэгэхдээ Дуяа гэж манай нутгийн хө.гшин бий, тэр хүнтэй уу.лзвал нэг сур.аг г.арах байх. Намайг Мондог гэж хэл.бэл охин дүү минь сан.аж магад. Хэзээ нэгэн цагт тэднийг минь олб.ол намайг хай.саар байсан гэдги.йг минь дамж.уулаарай….энийг гээд

бо.одолтой зүйл энгэр.ээсээ гар.гаж өгөөд түүний гар дээр амьс.гал хур.аав.” Пунцагнамжил энэ бүхнийг яг л кин.оны ха.льс ухр.ааж буй мэт бүгд.ийг нэгд нэгэнг.үй нэх.эн саналаа. Дайн дуус.саны дараа тэрээр ха.йсан боловч дүү на.раас нь ну.тагтаа байх хүн бай.сангүй. Бага дүүг нь үрчи.лж авс.ан эмг.эн өнгө.рөөд дараахан нь нэг ба.ян айлыг даган өөр айм.агруу нүү.сэн, охин дүү нь сург.уульд яваад чимээ тас.арсан гэхийг сонс.оод цаашаа нэг их аж.ил бол.голгүй ор.хиж билээ. Тэгтэл одоо ингээд нөгөө охин дүү нь өөр.ийнх нь эх.нэр бо.лчихсон сууж ба.йдаг нь ёстой л хувь тав.илан гэхээс өөрөөр юу гэлтэй. Тэрээр гэртээ харин Хажидмаад энэ бүхнийг хэ.лж байхад Хажидмаа нул.имсаа зогс.оо зай.гүй ас.ган санаа ал.дан сууна. Пунцагнамжил яр.ьж дуу.саад олон жил хадг.алсан ба.аданд боо.лттой зүйл.ийг гарган Хажидмаад өгч Хажидмаа минь танай ах үнэх.ээр эр хүн шиг эр хүн ба.йсан шүү…хэмээгээд ду.хан дээр нь үнэр.лэхэд Хажидмаа салг.алсан гараар боо.долтой зү.йлийг зада.лбал заг.ийн

үнд.сээр хийсэн тогл.оом байх нь тэр. Хэдий ня.лх байсан ч тэрээр энэ тогл.оомыг сан.аж байлаа. Аав нь нэг өдөр гэртээ өнж.иж байхдаа энийг хий.ж өгч билээ. Хажидмаа аав, ээжийнхээ царайг тод сан.ахгүй байгаа ч энэ тогл.оомыг хий.ж бай.сныг бүүр түүр.хэн санана. Аав нь ам.андаа дуу аялан ч.анга чанга дуул.ахад ах нь аавыгаа дуур.айн хоолойгоо ша.хан ду.улж, Хажидмаа ээжтэйгээ хоёул тэднийг да.ган баясна, тэр өдөр бүгд их л хөгж.илтэй байс.ансан. Аав нь хэл.эхдээ уда.хгүй гарах дүүдээ хэдү.үлээ энэ тоглоомыг бэ.лдэж байгаа юм хэмээх.эд ээж нь тэндээс Цөг гэм чи, төрө.өгүй хү.үхдэд тө.мөр өл.гий гэгчэ.эр хэмээн худл.аа ша.нагаа дала.йхад аав нь айгч болж нугда.схийв. Мондог, Хажидмаа хоёр тэднийг хараад эвх.эрч унатлаа инэ.эж байж билээ. Энэ бүхнийг нэх.эн сан.аад Хажидмаа эл.эг нь эм.трэн дэрээ на.лан уй.лсаар л. Пунцагнамжил түүний мөрө.өр нь т.эврэн энгэ.ртээ тэв.эрч үг хэлэ.лгүй зөн.гөөр нь орхилоо. Хажидмаа яг л аавдаа эрх.элж буй охин шиг эх.эр та.тан уй.лсаар. Хатанзаяа ээж,

аав хоёрыгоо гай.хан х.арж байснаа хичээлээ хийхээр өрө.өндөө оров. Өрөөндөө ороод цүнхээ уудал.бал бас л зах.иа и.рсэн харагдана. Тэрээр сургуульдаа бүх.нээс содон. Өндөр зэг.згэр бие, урт шу.луун хөл, дэр.вэгэр сор.муус но.гоон нүд гээд хүн бүрийн ха.йрыг татам хөөр.хөн цага.ан охин. Түүнээс гадна тэрээр маш авья.астай нэгэн билээ. Сургуулийнхаа уран унш.лагын ав.арга, бүжи.глэнэ, мөн ширэ.эний тен.нисээр Налайхдаа л насан.даа хамгийн шил.дэг нь байв. Маргааш тэм.цээнд орно аав над.тай хамт яв.ах болов уу. Эртхэн амаръя даа хэмэ.эгээд ороо за.сан хэвт.сэн бол.овч нойр нь хүрс.энгүй. Тэрээр мэдээ орсон цаг.аасаа хойш ээжи.йгээ ийм жарга.лтай байгааг харж байг.аагүй мэт. Пунцагнамжил аав нь яг л түүний ха.йж хүл.ээж байсан аав нь гэлтэй: ” Миний төрсөн аав гэж ер нь ям.ар хүн ба.йдаг бол. Хүнд дурл.аад л шууд хүүх.эдтэй болд.ог юм болов уу. Надад хөв.гүүд их с.айн байдаг. Аав минь юу гэлээ: Эмэгтэй хүн эр.дэм болов.сролтой өөрийгөө ава.ад явчих чад.вартай байх хэр.эгтэй.

Миний охин аливаа юманд ул.тай хан.даж хүлэ.эцтэй байж с.ураарай. Үг хэлс.эн хүн бүри.йн өөдө.өс ярдаг нох.ой шиг ба.йж бол.охгүй. Мөн чамайг тэнгэрт ту.лтал магтс.ан бүхнийг өөр.ийнхөө найз хэмээн сан.аж болохгүй. Хүн гэдэг чинь сай.нтай, муутай байдаг юм. Миний охиныг э.лэг ба.рих хүн заха.ас аваад мун.дахгүй. Чи минь өөрөө л чан.га байж тэр б.үхэнд өчү.үхэн төдий ч найд.вар боломж төрүүл.эхгүй бол хэн ч чамайг зүг.ээр байхад чинь орол.дож элдэ.влэхгүй. Хичээлээ хийгээд, дугу.йлан секцэ.ндээ л явж бай миний охин ” Хатанзаяа толг.ой дох.иж суу.сан хэдий ч энэ үгний цаад утг.ыг бүгд.ийг нь нарийн сайн ух.аж ойлг.осонгүй. Тэрээр юуны түрүүнд хичээлдээ шамдан онц сурч ээж, аавыгаа баярлуу.лах хэрэгтэй гэдгийг л хамг.ийн ихээ.р ой.лгож байв. Маргааш нь тэмцээндээ орж анхны

медалиа авлаа. Аав, охин хоёр бөөн баяр. Аав нь дэлгүүр орж түүний дурт.ай юмыг авч өгө.өд, бас номын худалд.аагаар орж хэд хэдэн ховор ном.оор шагнав. Хөөрсөн хоёр оро.йхон хэрд гэртээ ирв.эл ээж нь царай нь цо.нхийн орон дээр.ээ хэв.тэж байх нь тэр. Нөгөө хоёр ч санд.ран Ээжээ та зүгээр үү? Чи минь зүгээр үү. Хажидмаа үг хэлэх тэн.хэлгүй оги.улан бө.өлжинө. Элдэв юм ид.ээд хор.длого ав.чихсан юм болов уу. Алив хөгш.ин нь хэмээгээд галын өрө.өнд орж ус ши.ргээн хөл.дүү мах нар.ийхан зо.рж хар шөл хийлээ. Хатанзаяа ээжи.йнхээ гарыг бар.ьж хув.инг нь байн байн цэвэр.лэн солино. За

энийг бүгдийг нь ууч.их хэмээн ширгэ.эсэн ус давс, элс.эн чихэртэй хол.ин авч.ирч өгөхөд Хажидмаа түүний гарыг атг.ан инээ.мсэглээд Пунцагнамжил минь би х.өл хүн.дтэй болч.ихжээ. Чи минь аав бо.лох нь. Пунцагнамжил үүнийг сон.соод үгийн соли.огүй хоёр нүдийг нь нул.имс бү.рхээд ирэх нь тэр. Нээрээ юу, тэгээд чи минь зүгээр үү. Инг.эдэг юм уу? Уг нь охин дээрээ юу ч мэ.дэхгүй гүйж ява.ад л төр.чихсөн юм. Энэ хүү бо.лолтой ин.гэж их хорд.лого өгч эсрэ.гээрээ байгааг бодо.ход Хүү, охин нь яахав ээ. Миний охин чи дүү.тэй болох нь хэм.ээгээд Пунцагнамжил аль байдг.аараа сан.дран яах учраа ол.ж

ядан хөл гарыг нь сүү.лний тосо.ор то.слон хий л хө.лсөө арч.ин гүйх нь инэ.эд хүр.мээр ч юм шиг, нэгэн бол хайр хүрм.ээр ч юм шиг. Хатанзаяагийн хувьд ч гэсэн энэ бүхэн баярт үйл яв.дал байлаа. Тэрээр өнөөдрийг болтол ганца.араа байсан одоо ингээд дү.үтэй болох нь.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *