Нүүр Өгүүллэг “ҮНЭ ЦЭНЭ” өгүүллэг “9-р хэсэг”

“ҮНЭ ЦЭНЭ” өгүүллэг “9-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
332

Сугар дүүт.эйгээ учраа олон эрг.ээд л сайхан эгч дүү шиг хоёр биендээ түш.игтэй байх болов. Сугар тэр нэг өдрийн марг.ааш нь Цэцэгээрүү залгатал дүү нь олон ч дуудуу.лалгүй утсаа авахад нь баяр.ласан гэдэг

тоймгүй. – Сайн уу дүү минь ээ ут.саа авс.анд баярлалаа – Иш эгч минь хоёулаа чинь оо.ны эв.эр шиг хоёр шүү дээ – Тийм л дээ нээрээ өчигдөр их сон.ин юм болсон – За юу болов? – Яруу бид хоёр нөгөө манай

а.жлын хүүх.ний хэлж байсан гал дээр очлоо – Ямар? – Яагаав дээ би хэ.лж бай.сан ш дээ манай ажл.ын хүү.хэн танайх нэг л бур.уу ява.ад байх шиг байна өөр нэг х.алх б.өө дээр очоо.д үз гээд байнаа гэж – Аан

за мар.тчихаж … тэгсэн чинь? – Би ятга.саар байгаад Ярууг ава.ад очлоо. Эхлээд нөгөө хэдэн ул.аач нар нь буулг.алаа тэгсэн манай.хаас шал өөр юм байна, дараа нь Ярууг буул.га гэлээ тэгсэн тэд нар.ын хэн

нь ч ман.ай сахиу.сын ярьж бай.гааг ой.лгодоггүй – Тэгээд? – Тэгсэн дараа нь багш залу.угийн са.хиус нь бу.улаа. Тэд нар сахиу.саа шү.тээн шүтэ.эн гээд ба.йх юм билээ – Өө за тэгээд багш залуу манай сахиу.стай

юу ярив? – Багш з.алуу харин яр.их гээд баахан юм асууг.аад манай сахи.усны ду.ргүйг хүр.гэсэн бололтой уд.алгүй мо.рдчихсон ш дээ. Ол.игтой ч уу.ж идэ.эгүй – Тэгээд багш залу.угийн сах.иус нь юу гэж ба.йх юм? – Манай сахи.усыг биш байна. Яг өөрийн чинь ха.рын са.хиус дээр уй.лаад суу.ж байна. Хур.длахгүй бол ямар нэгэн их га.рз амсс.аны дараа хэтэр.хий хожи.мдсон хойно нь ухаа.рав гээд сонин со.нин юм яр.иад байсан – Тэгж л та.арна би бүр мэдэ.эд яагаад ч юм очих.оос нэг л дур.гүй хү.рээд байдаг бол.чихсон юмаа – Тэр яахав ээ тэгсэн бид хоёр хөд.лөөд явж байтал ба.гш зал.гасан – Хөөх тиймүү мэдэж дээ – Харин тэгс.эн л бололтой. Хамгийн гол нь их му.ухай юм хэлсэн. Та н.арыг са.йн ява.хыг чинь харнаа … хамаг юмаа алд.аад сүй.рсэн хойн.оо битгий дах.иж ирэ.эрэй гэж ч байх шиг – За үгүй

ба.йлгүй дээ – Нээрээ Яруу бид хоёр хоёулаа со.нссон – Яруу юу гэж байна? – Яруу харин ч бая.ртай бай.даг болсон ш дээ – За мэдэ.хгүй юм даа эгч минь. Одоо чинь бар.аг л айл бүхэн нэг бө.өтэй, толг.ойтой бүхэн ул.аач болж. Нэг бол өв.дсөн эс бол боло.хгүй бүтэ.хгүй бүхэнд өр.төж байгаа нь ул.аач гэгд.дэг болсон цаг и.рсэн байна шүү. Зөв зама.ар л ява.арай даа та ээж нь шүү дээ. Би яахав хэ.лэх юмаа хэл.нэ хэдий тийм ч гэлээ та мин.ий цо.рын ганц төрс.өн эгч минь болох.оор таныгаа л бод.ох юм. Дүү нь аж.илтай байна тэгж байгаад та.найхаар нэг очиноо. – Тэгээрэй дүү минь баяртай **** Сугар, Цэцэг хоёр сах.иусаа буулг.ахаар хөөр.цөглөн гүйнэ. Яруу өөрөө л сах.иус нь мэт гэрт та.мхи бааг.иулан сууна. Сугар цай чанан мах чан.ана. Цэцэг харин тахил.аа заса.ад өм.сгөл бул.тыг нь унд.аалан хоёул хал.уунд

хөл.сөө а.рчин бөн.жигнөн гүйцгээх аж. Яруу харин амаа том анг.айн эвшэ.эснээ тэр хоёрт хандан: Бэлэн болохоороо намайг дуудч.ихаарай би жа.ахан унтлаа … нөгөө хоёр ч угаасаа л ин.гэдэг боло.лтой юу ч хэлэ.лгүй толг.ой дохин үлдлээ. Тэр өдөр юу бо.лсон юм огт өөр аран.шинтай мэдэхгүй са.хиус орж ирээд ха.маг юмыг нь хамхи.чихаа алдав. Өмнө нь зала.рч байгаагүй өөр нэг са.хиус гэнэт дайра.ад оро.од ир.эхэд хоёул ай.н яахаа мэдэ.хгүй өмнө нь сөх.рөн сууг.аад хий л цай аяг.лан барих гэтэл а.маа там.шаалан таш.уураа тул.ан суух сүр.лэг том ч юм шиг сүрдм.ээр ч юм шиг зала.рсан сахи.усны өөдөөс харан та.шуур, бардаг.аа эргүү.лэхэд нь тэрэнд нь оногдч.ихгүйг хичээн доош бөг.тийн суу.ж байтал сая нэг дууг.арав. – Та нар чинь яачих.сан мунх.аг балчир.уудав. Удмын чинь хары.н шүтэ.эн би залар.чихаад

байна – Өө амар байна уу тан.ыгаа таньс.ангүй хэмээн хоё.ул баярла.лдан өмнө нь сөхр.өн суун унд уу, идээ ид хэмээн бар.ьтал өнөө.х за.ларч ирсэн сахи.ус нь харин – Дэндүү уда.ан хүлээлээ. Эхлээд миний өмсг.өлийг з.эх … гэхэд Сугар, Цэцэг хоёр бал ца.ас хэмэ.эн санд.ран бичиж а.втал өнөөх зал.арсан нь – Хурдан зэх.ээрэй, бэлэн бол.соны дараа би зал.арна гээд морд.чихов. Иймэрхүү байдалтай өөрсд.ийгөө улаа.ных, хар.ынх, цаг.ааных, эцги.йн талынх, эх.ийн талынх хэмэ.эсээр нэг мэдэхнээ Яруу дээр долоо найм.ан шинэ, шинэ сахиу.сууд бууд.аг болов. Сугар ч ажлаа хий.ж чадах.аа байж өдөрт хи.йдэг юм нь Яруу дээр зала.рсан баахан сахиуснуу.дынхаа чада.лыг авхуул.ахаар унда.алдаг л аж.илтай боллоо. Аюуш эхэндээ уурлан, учир.лан, ш.оолон яаж ч хэ.лсэн Сугар, Яруу хоёр даанч хүний урм.анд

үг х.элж байна гэж хүл.ээж авса.нгүй өөрсдийнхөөрөө зүтг.эсээр. Зал.арсан бүхэн тус тусдаа өөр.ийн хэрэ.глэх бүх.нээ нэ.хнэ. Одоо Сугар, Яруу хоёрт өөрсдийнх нь хай.рлан хү.ндлэн бу.улгадаг хэдэн сахи.уснаас өөр юу ч үлд.сэнгүй, тэр ч бүү хэл хүү нь хүртэл хөнди.йрөөд байгааг үн.эндээ хэн нь ч ойл.госонгүй. Тийм нэг өдрү.үдийн орой буу.лтны дараа Яруу бас л хала.мцуу байх аж. – Яруу минь өнө.өдөр харын сах.иус … чамайг уда.хгүй нө.хөртэй болно гэсэн – Хөөх тиймүү яас.ан гоё юм бэ. Үнэн.дээ энэ хэдтэй зуура.лдсаар байтал хамаг сай.хан залуу нас минь ингээд барагд.лаа гээд уу.р хүрч байлаа. Гарч орж ч бол.охгүй найз нөхөд, хамт олон ч б.айхгүй хэдэн

эмг.эд өвг.өдийн сүнс.ийг оруул.саар байтал сүү.лдээ өөрийгөө ч хүн гэдгээ мар.тах ша.хаад байна шүү ээж минь – Аргагүй аргагүй тэгэхдээ ингэж хэлж бол.охгүй миний охин. Ээж нь аж.лаа орхи.од бас л чамтай адил энэ хэди.йнхээ төлөө удм.аа аята.йхан болг.очих гээд бас л ха.маг бүхнээ зори.улаад гүйнэ – Надад та минь л үл.дэж дээ. За яадаг минь миний сайхан ээж тэгээд миний хэдэн сахиу.снууд байхад л болно доо. Ямар их яд.арч байна сая нөгөө хэд бүг.дийг нь дуусга.чихсан уу? – Үгүй ээ энэ байна. Аавыгаа ирэ.хээс өмнө унтаа.рай битгий бас хэр.үүл хийгээд хүн зов.оогоод байгаарай. Би ч хүн.ий эх

байж чамд ингээд сахиус.нуудын үлдсэн арх.ийг өгс.өөр байгаад архич.ин болго.чих вий гэж ай.х юм – Өнөөдөр харин гайгүй уус.ан юм бишүү би эрүүл байна. Тэгээд ч энэ чинь бө.өн чад.ал – Мэдэхгүй юм даа охин минь. Манай сахиу.сууд бууха.араа л ар.хи у.ух юм цагааны нөгөө бар.ьдаг тэр бол адуу.ны шэ.эс гээд нэх.эж байгаад ша.р айр.аг ууна – Нээрээ ша.р айра.гнаас нь үлд.сэн үү – Байнаа байна яах гэсэн юм – Яахав дээ тэрийг нь л хүрт.чихье – Больж үз Яруу минь мар.гааш өгье. Өдөр бүр чад.ал авна гэж бу.улгаж ар.хи, ш.ар ай.раг авса.ар байтал м.өнгө ч дууслаа. Хажуугийн дэлг.үүрт бичү.үлсээр байгаад

одоо бараг надад дах.иж бич.ихгүй болж бай.х шиг байна шүү – За зүгээрээ ээжээ. Би сахиус.нуудынхаа ч.адалыг авху.улж байгаад таны гарга.сан бүхнийг хэд дахин өс.гөөд өгнө. Тэгээд ч хону.улахаар наадах ш.ар ай.раг чинь амт нь гара.ад дэмий болно ш дээ. Би зүгээрээ миний ээжээ – Өөрөө мэддээ. Ингэж байхаар нэг өдөр чи гарч найзуу.дтайгаа уулз. Энд хэдэн сахи.усаа ман.аад гэрт нам.айг м.анаж байхаар – Би гара.ад хаа.чих юм. Надад одоо найз байхгүй. Тэгээд ч би тэд нартай хамт байхаар но.йр хү.рээд, яриа нийлэ.хгүй ядар.гаатай байдаг юм. Тэрний орон.д буул.тны дараа үлд.сэнийг нь уугаа.д утсаа маа.жиж байвал жар.гал минь тэр – Иш охин минь … ээж нь охиндоо итг.эж байна миний охин нэг л са.йхан нартай өдөр амь.дралыг өөрөөр хар.даг болж сай.хан хань ижил, үр хүүх.эдтэй болж нийгэмдээ орно даа. Гагцхүү цаг хуга.цаа л хэрэ.гтэй гээд хур.дан орж хоолоо хий.хгүй бол аав.ынх нь ирэх цаг болч.ихсон байна ш дээ, дүүг нь ава.х цаг ч

өнгөрч.ихөж бал.арсан юм бэ. Ээж нь явлаа наа.дхаа уучи.хаад өрөөндөө сайхан амар даа хэмээг.ээд гараа.д явав. Яруу харин нэг их ажил хийсэн хүн нэг бол тула.анд ялс.ан баа.тар аятай ца.рай гарган бөх.өж амжаагүй зулы.нхаа дэргэд хөлө.ө ачин суун үлдсэн ш.ар ай.рагаа уунгаа там.хи бааги.улан би л энэ гэри.йн э.зэн гэх аятай таах.алзан сууна. **** Сугар, Яруу хоёр хагалга.аны тасгийн үү.дэнд хол.хин байна. Сугар бас л хэдэн сахи.усаа буул.ган түши.н су.уж байтал түүний утас зогсоо за.йгүй дууг.арах аж. Яруу дээр зала.рсан байсан нэг сах.иус уу.рлан – Наад нэг барх.ираад байгаа балч.ираа чимэ.эгүй бай гэж хэлээч – Өршөөгөөрэй энэ бал.чир биш орчин цагийн хо.лбоо барьдаг – Тэгээд аваа.д хари.улаач хэмээхэд Сугар юу гэчихэв гэж нэг гай.хан бодс.оноо бушу.ухан утсаа авлаа – Байна уу

тиймээ Сугар байна …. юу … аль эмнэлэг … за одоо гарлаа – Өршө.өгөөрэй манай нөхөр уха.ан ал.даад түргэн дууд.аад … гээд цааш юу хэлэх.ээ мэдэ.хгүй уйл.тал Яруу дээр зал.арсан са.хиус нь юу ч хэлэ.лгүй мордч.ихов – Яасан ээжээ хэн ух.аан ал.дсан гэж? – Чи яахаа.раа уха.ан алд.саныг мэдэ.ж байдаг билээ. Аав чинь сая ажил дээрээ ухаа.н алд.аж уна.ад эг.ээтэй барил.гаасаа уна.чихсангүй түргэн дуу.дчихлаа гэнээ хурдал. Сугарт Яруу яагаад бүгди.йг нь мэд.эж байгааг бод.ох, асуух тэн.хэл ч байс.ангүй зав ч байсангүй. Сугар салг.алсан гараар машинаа б.арих гэтэл Яруу – Ээжээ хоёулаа такси барьчихъя. Та ийм байж машин бар.ьж чад.ахгүй – Би зүгээрээ – Үгүй ээ зү.гээр биш байна Ингээд тэр хоёр такси хөл.өглөн нэгдсэн гуравду.гаар эмн.элэгт ирвэл Аюуш хагал.гааны таса.гт яара.лтай хага.лгаанд орох.оор болж хага.лгаа дуу.сахыг хүлээн үүд.энд нь хүл.ээж буй нь энэ. Гэтэл гаднаас Цэцэг амьсг.аадсаар орж ирээд –

Яасан бэ эгч ээ юу бол.чихов? – Мэдэхгүй харин гэрт ба.йсан чинь гэнэт яр.иад ах чинь а.жил дээрээ уха.ан алда.ад хар.иугүй барилг.аасаа уначихса.нгүй гэнээ – Гайгүй биз дээ ямартаа ч эмн.элэгээ бара.адсан юм чинь – Тийм л байгаасай сахиус.ууд минь, бурхан минь – Ээж юу.н бур.хан бэ … хэмээн Яруу дургүйц.энгүй дууг.артал Цэцэг харин түүнийг харц.аараа тас шил.бүүрдэн – Яруу чи ичэ.эч наана чинь аав чинь үх.эл амьд.ралын дэн.сэн дээр байна. Чи ээжтэйгээ хэр.үүл хий.ж байхаар гарч яд.аж өргө.л өргө.өч … хэмээтэл Сугар Цэцэгийг хэрэ.ггүй хэмээн хан.цуйнаас нь ча.нгаахад Яруу дуртай дургүй эмнэлэ.гээс гарав. Тэгтэл ч уд.алгүй хаг.алгаа ду.усч эмч нар гарч ирэ.хэд Сугар

сал.галан Цэцэгийг түшин асууж ч чад.алгүй ав.рал эрсэн горьдл.огын харц.аар харвал Цэцэг – Эмч ээ Аюуш ах минь зүгээр үү? – Тиймээ бид чад.ах бүхнээ хий.лээ одоо хүл.ээх л үлдлээ – Маш их баярлалаа … баярлалаа та нартаа – Гэр бүлий.нх нь хүн нь гары.н үсэг.ээ зур.аарай – За гээд Сугар Цэцэг.ийг түши.н тэднийг даган явлаа.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *