Нүүр Өгүүллэг “ХОС ЗҮРХ” өгүүллэг “1-р хэсэг”

“ХОС ЗҮРХ” өгүүллэг “1-р хэсэг”

34 секунд уншина
0
0
658

Бөртэ гэртээ са.лж уна.х гэсэн амьтан мөл.хөх ша.хуу орж ирээд гадуур хувца.саа арай яд.ан тайл.ангуутаа оро.ндоо орж нам унтав. Нэг мэдэхэд л нар м.андаж их хотын шинэ ө.глөө эхэлжээ. 10-аас

ажил.тайгаа март.аа юу гэсэн шиг сэрү.үлэг нь дуу.гаа ава.лцан жинг.энэнэ. “Өчигдөр яах гэж гад.уур зугаа.лваа жаахан унт.маар байна ш дээ ямар хэ.цүү юм бэ”гэж үглэс.ээр Бөртэ хагас ани.астай

нүд.ээ нээ.нгээ бие.эрээ хэд хэд суниалаа. Хувцас хун.араа та.йлж, б.удаг шунх.аа ч арилг.аагүй унтсан тэрээр угаа.лгын өрө.өндөө орж өөрийнхөө төр.хийг хар.аад цо.чих шиг болов. -Бурхан минь ямар

хөөр.хөн царай ямар та.чаангуй тө.рх вэ? хэхэ би одоо юу болч.ихсон юм бэ? хурдхан уса.нд орчи.хоод ажи.лдаа я.вах минь гэсээр хувца.саа та.йлж у.санд орлоо. Уг нь усан.д ор.ох болгондоо 20 насн.ыхаа гоо

үзэс.гэлэнг илт.гэсэн хэний ч анха.арлыг татам сай.хан би.еэ толинд удт.ал шин.ждэгсэн. Энэ удаад тэгэ.ж сон.жих сө.хөө ч байса.нгүй но.йтон үс.тэй, буд.аж шу.нхдаагүй яарсан хүн та.кси барин

аж.илруугаа зүглэв. Машины цонхоор гада.ахыг удтал ажи.глаж явсан түүний сэт.гэл нэг л тогт.воргүй байлаа. Хавар болохоор ха.йрыг нэхэ.эд ч тэр үү? З.үрх нь нэг л гун.игтай цохи.лно. -Энгийн наад захын нох.ой хүртэл хосо.ороо зуга.алж байхад энэ ертөн.цөд намайг чин сэтгэ.лээсээ ха.йрлах хүн байхгүй гэж үү? Одоо үеи.йн зал.уус ганцхан зүйл.ийг хүсэн хүл.ээж бол.здог болсон нь даан ч хар.амсалтай. Сэтг.элдээ тэ.эж явдаг хүн.тэйгээ ямар хар.ьцаатай гэдгээ мэдэ.хгүй нь бүр ч хара.мсмаар юмдаа. “Төөгөөд би сайн… тэр ч на.даас хол.дож чадах.ааргүй надад сайн”… Хэрэв үгүй ба.йсан бол үр.гэлж л аж.ил их.тэй завг.үй хүн над.тай байнга уулз.аж, жилд ганц то.хиох тө.рсөн өдрөө ганцхан н.адтай хамт өнгө.рөөх ба.йсан гэжүү? хэмээн элдвийг бод.соор нэг мэдэхнээ л ажлы.нхаа үүд.энд ирс.эн байлаа. 20-иод минут хоц.орчээ… -Яан.аа, захир.ал ирсэ.н болов уу яагаа бол? гэж бодонгоо өнд.өр өсг.ийт дээрээ төвөг.гүйхэн гүйс.ээр

орлоо. Гут.лаа сол.ьж дуус.аад хэн байг.ааг аж.их гэсэн мэт өл.мий дээ.рээ гишгэ.лсээр чимээ анир.гүйхэн өрөө.нүүдээр дам.жин амр.алтын өрөө.лүүгээ ша.гайтал хэн ч бай.сангүй. Гоо сай.ханч хэм.ээх нэр нь ч гоё, ажил нь ч цэвэ.рхэн ал.ба хаш.даг Бөртийн хувьд ажил нь юу юунаас илүү эрх.эм ут.га учирта.й билээ. Их сур.гуульд эди.йн заса.гч чиглэл.ээр сур.ж байгаад тэр бүхнээ зөвхөн энэ л мэргэ.жлийн төлө.ө ха.ясан тэрээр одоо л өөрийн хүс.эл мөрөөдлий.нхөө нэгээхэн хэс.гийг олс.он мэт сэтгэл хан.галуун амь.дарч байгаа нь энэ… -Бүгдээрээ үйлчи.лгээнд орс.он юм байхдаа чив чим.ээгүй байх чинь гэж өөрөө өөр.тэйгээ ярьс.аар ажлын.хаа хувц.асаа сол.ьж өмслөө. -Ёо ямар их яд.арч байнаа гэхдээ өчи.гдөр үнэхээр са.йхан байсан шүү. Төөгөөд би яагаад ингэ.тлээ са.йн байдаг юм болоо? За.н ааш, бие хаа, би.еэ авч яваа бай.дал гээд өөл.өх зүйл.гүй миний сэтг.элийг нууцх.анаар тата.ж байдаг. Гэхдээ бид 2-ын

харьц.аа яа.гаад ийм юм болдоо. Бүхий л зүйл нь цаанаа с.онин нуу.цлаг, надаас ямар нэг зү.йлээ нууга.ад ч байг.аа юм шиг. Тэр нуу.ц нь юу байж бол.ох талаар бод.оод бо.доод ол.охгүй юм даа… Бас дээр нь надад хангал.ттай сай.н биш учра.ас л тод.орхой ямар нэгэн са.нал одоог хүртэл на.дад тави.хгүй байгаа биз? Бид 2 чинь тани.лцаад хэр уд.аж байг.аа билээдээ.? Анх энэ а.жилд оро.од удаа.гүй байтал та.нилцсан гэхээр аль хэдийн 1 жил өнг.өрсөн байна ш дээ. Гэтэл одоо бол.тол чухам ямар харьц.аатай гэдгээ ч с.айн мэ.дэхгүй байдаг. Тийм л учр.аас түүнийг сайн сайх.анаар бод.ож явд.агаа бол.их хэрэгтэй. Бусад эрчү.үдийн адил ганц шөн.ийн жарг.алыг над.аас хүсэ.ж ява.а ч юм билүү? Миний бие нэг удаа л тэ.рнийх бол.сон цагт сон.ирхол нь буу.раад намайг ж.ишим ч үгүй ха.яад явж ч.адах л хү.н шүү дээ. Тиймээс хэз.ээ нэгэн цагт түү.нээс сал.ах л болно. Хэзээ нэг өдөр… хэмээн бод.ол болон зогсо.хдоо хаа.лга онг.ойн хүн орж ирэ.хийг ч анзаа.рсангүй. -Хэзээ ирээ вэ хо.нгор минь? гэсэн дуунаар давх.ийтэл

цоч.ин эргэ.эд харвал Сувдаа эгч нь ин.ээд ал.дан масс.ажны тос авч бай.гаа харагдав. -Аан сая ирээд та нар үйлчи.лгээтэй байг.аа юмуу? хэмээн ца.рай нь үл мэдэг цон.хийсон Бөртийг дуу шуу болон хар.иулахад нь -Юугаа тэгт.лээ их бод.оо вэ? ай.хтар цоч.оод байх чинь, яасан Төөгөөгийх нь төр.сөн өдөр гоё бол.сон уу, та 2 юу хийв дээ? -Хэхэ гоё бо.лсоон шөнө гэр.тээ 3 гэж оро.од над шиг нойр.той хүн өгл.өө бо.сох гэж бөөн л юм боллоо… Захи.рал бай.гаа юмуу, өнөөд.өр хүн ихт.эй байх болов уу та мэ.дэхгүй биз? -Ирээгүй л байна… Чиний ганц 2 хүн байгаа байх шүү хэхэ, дөнг.өж ирэнг.үүтээ яв.ах тухай бодо.од байна уу үгүй юу? гэж инээмсэглэнгээ -эгчийн дүү энэ хавиа жаа.хан цэвэрл.эчихээрэй аниа нь үйлчил.гээндээ орл.оо гээд нүдээ ирмэ.схийн өрө.өнөөс гарлаа. -За.льтай хүн шүү., өөрийнхөө цэвэрл.эгээний өдрө.өр зиаг цогл.ог бай.наа гэж бод.онгоо ама.ндаа дуу аялан ширэ.эн дээрх цас шиг цагаан ал.чууруудыг ня.мбай гэгч нь эв.хэж эхлэв. …Хэзээ би чамт.айгаа Хэрхэн хаа.на учр.ахыг Хэлээд өгө.өч хайрт минь Хэлээд өг.өөч хайрт минь ммммм… -Утас дуг.араад байна уу үгүй юу? ийм эрт хэн байдаг билээ.., аан Төөгөө байна -Байна

уу -Байна… өглөөний мэнд, яасан юу хий.ж байна? -Аан аж.ил дээрээ л байна, дөнгөж сая ирээд л… Чи яасан до.тор чинь гайг.үй юу? өчигдөр ни.лээн у.ух шиг болсон -Өө яахав жаахан м.уухан л байна гэхдээ зүгэ.эрээ чи яд.арч байгаа биздээ? ажлаа т.араад эртх.эн гэртээ ха.рьж амраарай. Өчигдөр ха.мт байс.анд баярл.асан шүү хэмээн нойр.мог ду.утай арай ядан я.рих түүнийг сон.ссон Бөртэ -Зүгээрдээ, би 7 гэж тар.аад ш.ууд ха.рих боло.хоор са.наа зов.олтгүй ээ… -За тэгвэл тэгэж байгаад ярья за -За ок баяртай… Олон хүний хөли.йн үймэ.энд нэг мэ.дэхнээ л ажил тар.ах цаг болжээ. Өвл.ийг бо.двол 7 цаг гэхэд гэг.ээ тас.раагүй, хөлд.өж үхм.ээр хү.йтэн биш боло.хоор ийш тийшээ тэн.ээд явж байм.аар даанч сайх.ан. Нэг ээл.жийн ажи.лладаг 2 нь үйлч.илгээтэй байсан тул Бөртэ яа.ран хувц.аслаад хар.ихаар гарлаа. “Roy.al sp.a c.enter”гэнэ үү, Нэг сай.хан масс.аж хийл.гэж ядарг.аагаа тай.лдаг ч юм билүү ер нь ийшээ о.рж үзье хэмээн маши.ныхаа жол.оог эргүү.лээд хашааны урдах зог.соолд орж зогслоо. -Байна Тунгаа шаар.длага гарсан бич.иг баримту.удыг миний ши.рээн дээр

тавьчих.аарай би гадуур жаахан аж.илтай явж байна. Хэрэг гарв.ал залг.аарай хэмээн на.рийн бичиг.тээ даа.лгавар өгчих.өөд маш.инаа ун.траан буу.х гэж ба.йтал чанх урдаас нь эг.цлэн ирж яваа нэг.эн бү.сгүй түүний нүдэ.нд өөрийн эрх.гүй шууд туслаа. “Ямар сэтг.эл тат.ам харц вэ, Үл мэдэг инээм.сэглэл цагаа.хан цар.айнд нь тодоржээ… юуг ингэт.лээ бодож үз.эсгэлэнт цар.айндаа мишэ.эл цац.руулан цаанаа л нэг со.ронз мэт намайг өөр.лүүгээ хан.дуулсан хөөрхөн бүсг.үй вэ. Хор.воо ертөнц дээр бас ийм гоо үзэсг.элэн бай.даг юм гэжүү? Би яагаад ингэтлээ до.гдлоод байж ядна вэ, зүр.х минь надад хэ.лээд өгөөч… Би одоо юу хий.х ёс.той вэ? Уулза.ад тан.илцъя гэхүү? Утасны.хаа дуга.арыг өгө.өч гэх үү? Арай бишээ ямар ж.аахан хү.үхэд байгаа биш дээ би чинь одоо юу л бодо.од байна даа” хэмээн өөр өөртэ.йгээ яри.лцангаа харц.аа ч сал.гаж чад.ахгүй ухаа.наа алд.сан мэт түүний хойноос машин.тайгаа даг.аж байлаа… -Хааш.аа

явж ба.йгаа юм бол урт хар үс нь салх.ины аяс.аар на.мирч байгаа нь, гоо.лиг бэлх.үүсээ тодо.тгосон мэт өрг.өн бүс.тэй тас хар п.альто өмс.сөн нь, өсгий.тэй гут.лан дээр төвөг.гүйхэн алха.х хээ.нцэр ал.хаа нь ямар ял.дам хараг.дана вэ ан.хны харц.аар дурл.ах гээч нь энэ юм болов уу? Темка минь энэ чи мөн үү., Ха.рь ну.тагт 13 жил бай.хдаа ямар бүсг.үйтэй уул.заж яв.ахыг али.йг тэр гэх билээ. Гэтэл одоо өөрийгөө хард.аа сав.аагүй ба.нди нар шиг нэг ох.ины ар.аас гэтэ.эл яв.ж байдаг. Гэхдээ л дуу хоо.лойг нь сон.сох юм.сан гэхээс ба.йж с.уух газр.аа ол.ж ядна. Нэг хар.сан тө.в з.ам руу орж ирсэн байлаа. Хотын хөл хөд.лөгөөн үргэ.лж л за.вгүй пижигн.эсэн олон маш.ин тэрэг, нааш цаашаа холх.илдон одох хүмүүс, шин.ээр баригд.ах ши.лэн байш.ингууд гээд л тооч.оод барш.гүй амьдр.алын хэв маяг хэзээ төг.сөх нь м.эдэгдэмгүй үргэлжилсээр… Бөртэ автоб.усанд су.уна гэхээс үс.тэй тол.гой нь арза.йж замын хажу.унаас так.си бар.ихаар зогслоо. Ара.ас нь х.үн да.гаж байг.ааг ч мэдэ.х сөх.өөгүй хурд.хан л гэрт.ээ хари.хын түүс болс.он хүн машин до.тор у.нтах нь хол.гүй явна. Ойрд б.ие жаахан эвг.үйрхээд байх юм маргааш ха.гас сайн өдөр ам.арна гэж бодох.оор нэг ууж.уу амь.сгаа авм.аар ч болох шиг. -За түл.хүүр хаана байгаа билээ аан энд байна. Гэ.рт хэн ба.йгаа юм болоо гэсээр

оро.ход эгч нь: -“Та гуай өчиг.дөр хаа.гуур яв.ж ба.йгаад, хэд гээд ир.сэн хүн бэ айн, шө.нө ор.ой бол.сон хо.йно бит.гий гаду.ур тэн.ээд бай гэж би ча.мд хэд.эн уд.аа хэ.лэх үү, гаду.ур хач.ин зол.бин юм нар энэ тэнд.гүй тэн.үүчилж ба.йхад хүни.й үг.энд орно гэж ба.йхгүй тэгэж явж ба.йгаад янз бүр бол.бол яах юм” хэмээн нө.гөө л үглэд.эгээрээ үг.лэж гарлаа. Ёстой үд бо.лтол унта.ж үхэ.рийн дуу.наар сэрл.ээдээ би гэж их л унтс.анаа гайхс.ан Бөртэ 2 цагийн алд.ад сэр.эн гэр.тээ хэн байгааг сон.жих мэт хэсэг чим.ээгүй хэвтэв. -Хэн ч ба.йхгүй юм шиг байна сони.н юмдаа эд нар одоо хааш.аа явчи.хсан юм болоо за за бос.ож ус.анд ор.ох минь, гэхдээ түрү.үн утас дуг.араад байх шиг бай.сан даа хаана байнаа -Аан Ану залга.сан байн.а ш дээ юу бол.сон юм бол -байна… юу байна миний найз -залга.ад байхад утсаа ав.ахгүй юмаа хаана байгаан? -хэхэ найз нь дө.нгөж сая сэр.ээд л, өнөөдөр ам.ардаг өдөр шүү дээ -аан тиймүү найз нь сая хороо.лолд эгчэ.эсээ хэдэн төг.рөг авд.аг юм билүү гэж бо.доод явж ба.йтал танай Төөг.өөг чинь харлаа. -тиймүү тэг.ээд уул.зсан уу? юу гэж ба.йна чи м.энд хүрг.эсэн биздээ -найз нь уг нь нээ.х сүр.хий ам.ьтан ца.райлаад өнгөр.сөн ч гэсэн төрс.өн өдрийн мэнд хүргэч.ихье гээд оч.их гэтэл нэг эмэг.тэй хү.нтэй яв.ж байна лээ. Тэр нь бүр сугадчи.хсан нэлээн до.тно боло.лтой я.вж байсан бо.лохоор найз нь яах.ав дээ оч.оод ямар –энэ хэнийн? гээд нүүр.ийг нь ма.ажилтай биш гайх.аж хар.аад л өнг.өрсөн. -юу гэнээ, эмэ.гтэй х.үнтэй гэнээ? яах.лээрээ тийм байх ёс.гүйдээ чи яг бур.уу ха.рсан ба.йхаа тийм биздээ, ар.ай ч үг.үй

байхаа. Миний найз Төөгөөг хичн.ээн са.йн хүн боло.хыг нь мэдн.э ш дээ намайг тэгэ.ж ху.урч яв.ах сэтг.эл түүнд бай.гаа гэж үү хэм.ээн хэлэхдээ “бишээ” гээд хэл.ээд өгө.өч гэсэн шиг хоол.ой нь занг.ирч ирлээ. -миний найз сэтгэ.лээ барьд.аа, угаасаа тийм ша.лиг боло.од л өдийг хүр.тэл чама.ар минь тог.лож бай.сан байна шүү дээ. Чам шиг охин.ыг хаяа.д өөрө.өсөө хөг.шин авга.й дагу.улж яваа түүнийг хар.аад миний ой гу.тах шиг болсон. Тэрний ямар до.тор нь ор.оод үзчи.хсэн биш чи бид 2 ер нь я.аж мэ.дэхэв дээ. Тэгсэн ч одоо үед на.йз охин.оо байт.угай эхн.эрээ хуур.аад явж байгаа хөг.шин залуу.гүй зөн.дөө л муу са.йн эрчүү.дийг али.йг тэр гэхэ.в дээ тий.м биздээ… хэмээн их л ом.голон ат.лаа бар.дмаар үнэ.нийг хэ.лэх ганц на.йзынх нь үг чи.хэнд нь байтугай сэтг.элд нь хон.огшмоор тарчлаа.нтай сон.согдож байв. -хөгш.өн ий? арай ч дээ юу бо.лсон гэж, ийм зү.йл б.айж болно гэж үү дээ на.дад үнэн.дээ хэ.лэх ч үг ол.дохгүй нь юу болсон гэж над.ад инг.эж ха.ндаж байгаа юм бэ., гэж хэлэ.хдээ уйла.хгүй хэмээн өөри.йгөө хич.нээн хүч.илсэн ч ну.лимс нь өөр.ийн эр.хгүй ха.црыг нь да.ган ур.саж байлаа. -миний найз битг.ий нээ.х шан.алал даа… ийм муус.айн юмн.уудын хой.ноос у.йлж байдаг хайр.ан нули.мс. Гэхдээ л ойлг.охгүй нь тэр муу авга.йгийн ю.унд болж тэ.гэж явж бай.гааг үнэндээ би бод.оод бод.оод ол.охгүй юм. Бас тэр ав.гайг нэг л хар.сан санагд.аад байгаа юмдаа. За энэ ч яахав м.иний на.йз одоо жаахан сэрг.элэн өөд.рөг бай за, Лусын даг.ина шиг ийм хө.өрхөн ох.инд но.хойн гуя гарг.аад далл.асан ч тэр му.угаас хэд дахин илүү

за.луучууд гүй.лдээл ирнэ. -за за найз нь ойлголоо… одоо зүгэ.эрээ най.здаа са.наа зо.всоны хэрэг.гүй миний найз ажлаа бод.доо залг.асанд баярлалаа -зүгээр биз дээ найз нь орой ха.риад залгая за хэмээн Ануг утсаа та.слахад хор.воо ер.төнц тэр чигээрээ л хуу.рамч инээ.дээр тохуу.рхан ин.ээх шиг тү.үнд санагдав. Бодох тусам л ду.ргүй хү.рч үзэ.н яда.х сэтгэл тө.рөөд байх юм. Түүний сэт.гэл татам инээм.сэглэл нь, эмэг.тэй хүнийг хардах.ынхаа хажуугаар ха.йрлаж халам.жилдаг нь, бусдыг өөртөө тат.даг ил.эн да.лангүй зан нь, хүнд үнэн сэтгэлэ.эсээ зө.влөж чадд.аг нь цаа.шлаад амьд.ралын тухай ү.зэл бо.дол нь гээд… бүх л зүйл нь худ.ал хуур.маг ба.йсан юм гэж үү. Эцсийн эц.эст ийм хү.н бай.сан юм биз дээ. За тиймдээ энэ бүхэн т.үүнд ит.гэж өд.ийг хүртэл сал.ж чада.хгүй байсан өө.рийн минь тэн.эгийнх биз… гэж бодо.хдоо юу хий.хээ олж яд.сан аятай утса.араа л хий дэмий оро.лдоно. Орой болжээ энэ хэд өнөө.дөр ирж хон.охгүй юм

ба.йхдаа, хаагуур яв.ахаараа бүгд алга бо.лцгоодог байнаа хэмээн энэ тэр.үүхнийг өөртэ.йгээ ярьж сэтгэл.ийн зов.лонгоо бага ч болов мартах.ыг хичэ.эх Бөртэ зурагтын сувг.уудаар юу гарч байна гэсэн шиг д.ээш доо.ш нь гү.йлгэнэ. -“энэ ч гоё кл.ип шүү” гэсээр Тv.8-ын ча.т дээр сув.гаа таа.руулав. Кли.пний хаж.уугаар урс.ах зару.удыг у.дтал ажигла.санаа -ийшээ нэг мес.сеж би.чиж үзд.эг юм билүү зарим хүм.үүс зар.аар тани.лцсан л гээд байдгийн алд.аад байх юм ям.ар ба.йгаа биш хэмээн хүү.хдийн со.ниуч зан.даа хөтлөг.дөн с.аяхан авс.ан ат.лаа гара.нд нь юу юугүй да.счихсан ута.сныхаа хэдэн товчлу.уруудыг ашиг.лан яд.ах юмгүй мес.сежээ яву.улж орх.илоо.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *