Нүүр Өгүүллэг “ЧӨТГӨРИЙН ОХИН” өгүүллэг “6-р хэсэг”

“ЧӨТГӨРИЙН ОХИН” өгүүллэг “6-р хэсэг”

46 секунд уншина
0
0
591

Нат.ур Сэл.бэ голын гү.үрний доор архич.ид гэх хэсэг нөх.өд улам.жлалт ёсоороо уу.дагаа у.уж иддэ.гээ ид.ээд сууцгаана. Нэг нөхөр бур.уу ха.раад хэвтэ.ж буй хүн рүү за.агаад: -Энэ Сөөсгөр х.ар

үхчи.хээгүй биз. Алив Багш та ойр.хоноороо очо.од нэг үзээч -За гэж өн.дийн босо.од хэв.тэж буй өнөө.хөө тат.тал ам.ь тав.ьсан мэт гарынх нь ая.саар сулб.аагаад эргэхэд: -Ээ бур.хан минь хэмээн уул.га алд.ан

цочс.он ат.лаа шал.амгай гэгч дө.хөн очо.од цээ.жин дээр нь тол.гойгоо тав.ин амь.сгалыг нь чагн.аж хам.арыг нь чимх.эж үзсэнээ нөгөө хэд рүүгээ а.йж түг.шсэн байдалтай харан: -Сөөсгөр ха.р

үхчих.эж гэхэд зал.уус бүгд л сан.дран бос.ож яаж хийхээ мэд.эхгүй хэсэг паан.иганд орцгоов. Цагд.аа дууд.ах хэрэгтэй. Сөө.сгөр ха.рд огт хүр.ч болохгүй. Алив чи цагд.аа руу яв гэхэд өн.өөх за.луу байж бай сая

Сөө.сгөр хар хө.длөх шиг боллоо гээд дахин түүнийг үз.ээд жо.охон амьс.гаатай байна яара.лтай эм.нэлэг рүү авч яв.ах нь зөв гээд хэд.эн ха.лтар ху.вцастай зал.уус ухаа.нгүй байх нэгни.йгээ тал талаас нь

дэ.мнэн гүйцгээлээ. Сөөсг.өр ха.р гэдэг маань Доржыг хэлж байгаа бөгөөд тэрбээр 3-н жил ар.хи уужээ. Сүүлдээ хо.ол ид.эх ч дур хүсэ.лгүй болж дан ар.хи уу.ж явсаар хордло.гонд орж зүр.х нь зогс.ох дөх.сөн нь энэ ажээ. Эмч.ийн хэлсэн.ээр жоохон л цаг алд.сан бол хорвоо.гийн мөн.х бу.сыг үзэх байлаа. Аз.тай за.луу байна гээд өв.чтөнг авч.ирч өгсөн хүмү.үст ар гэрийн.хэнийг нь дууд гэхэд тэд түүний ар гэрий.нхэнийг мэд.эх байтугай нэ.рийг нь ч мэддэ.ггүйгээ хэлэв. Жилийн өмнөөс тэд.энтэй нийл.сэн ч огт юм ярьд.аггүй хэл.гүй юм шиг л дүнси.йсэн амь.тан су.уж байдаг гэжээ. Э.мч тэдний яриаг сонс.ож жаал бодо.лхийлсэнээ: -Ямар ч байсан цаг.даад дуу.лгая даа. Та хэд одоо инг.ээд хар.ьж амарцгаа даа. -Манай залу.угийн б.ие нь гайг.үй юу? -Сан.аа зов.ох хэрэггүй ээ. Хэ.рэг гар.вал та хэдтэй уулзъя. Гэрийнхээ хая.гийг жи.жүүр дээр тэмдэгл.үүлчихээрэй гэхэд залуус С.өөсгөр х.ар гайгүй байгаад баярлацгаасан уу гэрийн хая.гаа хэл.эхдээ

бүгд л: -Гэр ердөө л танай эмнэ.лгийн хажууханд Сэл.бийн гү.үр гэж хэлээд инээлдцгээв. Эм.ч цааш явж байгаад ямарв.аа нэг юм март.сан болол.той эргэн харж: -Ах нараа түр хүлээгээч. Юм асууя. Өвч.төнийг маань хэн гэж дуу.дах билээ Бүгд нэгэн зэрэг: -Сөөс.гөр х.ар гэцгээв. Э.мч өвчт.өнг үзэж дусл.ыг нь сэл.бэж хийгээд су.вилагчаа дуудан: -Энэ залуугийн ар гэртэй холб.оо барьтал өвчт.өнг аср.ах хүн 1, 2 хоногтоо хэрэгтэй байна. Чамд сан.аа оно.о юу байна. -За байз хэн.ийг тав.их вэ? -Чи л үүнийг зохи.цуулна даа гэхэд су.вилагч гар утсаа гар.ган дуг.аар ха.йж байса.наа гэнэт нэг юм сан.асан боло.лтой утсаа далд хийгээд: -Эмч.ээ Хулан бай.гаа юм байна. -Хулан гэж хэн билээ. -Яагаав дээ. Солонгост 2 жил хүү.хэд а.срагч хийж байгаад ир.сэн бүсгүй -Аан тийм тийм. За тэри.йг чи өөрөө зохи.цуулчих. Ар гэри.йнхэн нь ойл.гох болов уу? -Зүгээрээ э.мч. Хулан ганц бие бүс.гүй. Найз зал.уу ч б.айхгүй гэж хэлээд тэд ха.мтдаа өвч.төний өрөө.нөөс гарцгаалаа. Сөө.сгөр хар уха.ан ор.сон хэдий ч цагда.а болоод эм.ч нарт өөрийн хэн бол.охоо огт

хэл.сэнгүй. Өөрөө ч хүс.эхгүй бай.гаа бололтой. За за хэд хон.ог эмчи.лгээ хий.лгээд бие нь дээр.дээд ирэхээр өөри.йгөө хэл.эх байлгүй дээ. Одоохондоо тай.ван байлгая гээд Хуланд өвчт.өнг сайн асра.хыг туша.алаа. Хулан ч өвчт.өний дэргэ.дээс огт сала.хгүй шин.гэн ба.нтан халб.агадаж өгөөд ш.ээж ба.ахад нь түши.ж тулж яваад ор.ойдоо түүнээс яриа өдөн бага сага зүйл асу.усаар… Гэвч Сөөсг.өр ха.р юу ч дуугарс.ангүй. Нэг өдөр Хулан түүнд: -Та ш.өнө унт.ах бүрт.ээ ха.р да.рж зүүд.элдэг юм шигээ. Таны туул.аад ирсэн амьдр.алыг чинь нэг сон.сох юм сан. Их л хэцү.үхэн амь.дарсан байх тээ гэвэл урт.аар сан.аа ал.дан Сөөсгөр хар анх удаагаа: -Тиймээ гэх үг ун.агалаа. Үүнийг сонсоо.д Хулан баярлаж: -Та ярьдаг л юм байна ш дээ. Та өөрийгөө хэн гэд.гээ мэ.дэх үү? -Сөөсгөр хар -Үгүй ээ үгүй та өөр л нэ.ртэй байгаа. Сөөсгөр ха.р дахиад юу ч дууг.арсангүй. Эргээд л нөгөө гун.игт хар.ц шан.алсан төр.х унжи.йсан хөм.сөг…. Хулан түүнийг удаан гэгч шир.тэн өрө.вдөн хару.усаж Яасан болоод энэ зал.уу ингэ.ж яваа юм бол доо хөөрхий. Зово.х шалт.аг ш.алтгаан байгаа л байх хэ.мээн бодо.ж амжив. Хулан босож өрөө.гөөр хэсэг алх.санаа цүнхээ уудла.н ном гаргаж ирсэнээ: -Танд би ном уншиж өгөх үү? гэхэд Сөөсгөр хар толгой дохин инээм.сэглэх ая.дах нь үнэхээр дурт.ай байгаа нь илт… Хулан номоо эргү.үлээд: -Аз жар.галын цэцэг. 1-р хэсэг. Нью-Й.орк Бруук.лин дүүр.гийн ядуус.ын хоро.олол 254-р ба.йрны 2 дахь орц.онд аз.и гара.лтай Ли.н гэх залуу ор.шин сууд.аг байв. Тэрбээр… гэтэл Хулангийн унш.иж буйг үргэлж.лүүлэн -өглөө бүр ажи.лдаа явах.даа

цэцгийн дэлгүүр орж баглаа цэцэг захи.алан хаяг.аар хүр.гэж өгөхийг хүснэ. Л.ин зал.уугийн захиал.гат цэцгийг дэлгүүрийн худ.алдагч Же.н бүс.гүй хүрг.эж өгөх дуртай гэж уншаад 2 нүднээс нь нул.имс урс.ан гарч чим.ээгүй болчихов. Хулан гайх.аж нули.мсыг нь ар.чиж өгөнгөө: -Та энэ но.мыг мэд.дэг юм уу? -Тиймээ. Би цээ.жилсэн. -Ямар мун.даг юм бэ? -Гэхдээ би сонсмо.ор байна. Та үргэл.жлүүлэн унш.аад өгөөч гэвэл Хулан өө тэгэлг.үй яахав гээд үрг.элжлүүлэн уншлаа. Өвч.төн ч тэгэс хийгээд ун.таад өгөв. Харин тэрбээр энэ шөн.ө огт х.ар дар.сангүй бололтой тай.ван гэгч а.мгалан ной.рсож байлаа. Үүнд нь Хулан ч сэ.тгэл а.мар байв. Ийн байдлаар Хулан түүнд ном ун.шиж өгсөөр 7 хоножээ. Эм.ч өөр нэгэн суви.лагч даг.уулан орж ирээд: -За Хулан ээлж.ээ хүлээ.лгэж өг дөө гэхэд дотр.оо их л дура.мжхан байсан хэдий ч гэртээ ганц.аараа байх аав руугаа бас очи.хгүй бол бол.охгүйгээ сана.н ээлж хүлээн авч буй сувил.агчид бүх зүй.лээ хүлээ.лгэн өгч бас Доржид орой бүр уншиж өгдөг номоо өгч одоо энэ хуудсан дээр яваа шүү гээд нугалсан хуудсыг үзүүлээд гарлаа. Дорж унтаж байсан бөгөөд түүнд баяртай ч гэж хэлж ча.дсангүй. Доржид хийсэн эмчилг.ээ үр дү.нгээ маш сай.н өгч тэрб.ээр эмнэл.гээс га.рах боллоо. Өөрийнхөө талаар гара.хын урьд өдөр цагд.аад хэн гэ.дгээ ч хэллээ. Харин га.рах өдрөө эмн.элгээр хэн нэг.нийг битүүх.эндээ дот.роо хай.саар гарав. Даана ч түүний хай.сан Хулан таарал.дсангүй. Анх уха.ан ороо.д

дэр.гэд нь сууж буй Хуланг хараад талийг.аач эхнэртэ.йгээ андуу.рам төст.эй бай.сныг бас тэрү.үхэн үедээ а.йж санда.рсанаа дурсан дотр.оо инээмс.эглэн алхана. Доржын хувьд бүх зү.йл цаана.асаа л нэг цоо шинэ орч.иныг бэлэ.глээд ч байх шиг сэтгэл сана.а оюу.н бодол нь цэ.лмээд онго.йх шиг тийм их эрч хү.чийг мэдэрлээ. Одоо ар.хи д.арс уух.аа бол.их хэрэгтэй. Шууд л ажи.лд орно оо гээд багш.ийн дээ.дийн ав.тобусны буу.дал руу чиглэлээ. Хала.асандаа нэг ч төгрө.ггүй тэрбээр сонин бор.луулах цэг дээр очин авах гэж байгаа түр эсгэж ажи.лд авна гэсэн буланг ха.рж байгаад нэгэн ажлын байрны хаяг утасны дугаар олж харан цээж.лээд сонинг буца.ан та.вьж эргэлээ. Хулан б.үсгүй 3-н хон.ог гэртээ амр.аад ажилд явах өдри.йнхөө өглөө эртл.эн бос.ож аяга халуун шөл хийж халуун саванд хийгээд Сол.онгост байхдаа Ану охи.нд унш.иж өг.дөг байсан номн.оосоо ганц хоёрыг цүн.хэлж аваад ажи.л руугаа гэхээс илүү Сөөсгөр хар луу яа.ран а.лхаж байв. Яагаад ч

юм Сөөсгөр харын дот.оод ерт.өнц түүний сонир.холыг маш их та.таж байс.наас гадна ямар нэгэн сэтгэ.лийн на.ндин утас Хуланг түүн рүү илгэ.эгээд байх шиг санагдана. Ажлын хувцасаа яаран соли..од халуун савтай хоолоо барьсаар Сөөсгөр харын өрө.өнд ортол хүс.эн хүлэ.эсэн хүн нь биш огт өөр хүн ба.йсанд гай.хаж өөр өрө.өнд орс.он юм болов уу гээд эргэн гарч давха.рт байх жижүү.рээсээ асуувал түүнийг эмнэ.лэгээс га.рсан гэлээ. Саяхан л тэнг.эрт хө.вөх үүл лугаа адил жинг.үйтэж явсан тэр.бээр нуруун дээрээ хү.нд ач.аа үүрс.эн нэгэн шиг болж алх.аа нь удаа.ширан хө.лөө зө.өх аядан гун.игт автлаа. -Хүүе Хулан сайн уу? Сайхан амарсан уу? гэх дуунаар эргэн хар.вал ээлж хүлээ.лцсэн суви.лагч түүний номыг гартаа бар.ьсаар дө.хөж ирлээ. -Сайн сайн. Чи дажгүй юу? -Сайн сайн. Өчигдөр нөгөө өвч.төн гар.ч сан.аа амарлаа. Миний найз май энэ ном чинь… -Чи уншиж өгсөн үү? -Өө үгүй үгүй. Юун ном ун.шиж өг.өх унт.аж ам.раач гэж за.гнасаар байгаад унт.уулсан ш дээ гэхэд Хулан: -Дуустал унш.аад өгчи.хгүй яасан юм бэ? Өөд.гүй юм гээд түүнэ.эс хариу ч сонсо.хыг хүсэ.лгүй эр.гээд явчихлаа. Хуланд а.жил х.ийх ямар ч сонирх.ол байс.ангүй өдр.ийн урт.ыг арай хийн даван хөнг.өн бод.олд дараг.дан ажл.аасаа гар.аад хаа.шаа ч юм бэ алхс.аар нэг л мэдэхэд Натурын Сэлб.ийн гүү.рэн дээр ирчихлээ. Яг ч ийшээ ирнэ гэж бодо.огүй а.тлаа нэгэнт л хүрэ.эд ирс.энд өөрийгөө бас гайхав. За за нэгэнт ирсэнийг гээд гүүрний доош чиглэн буу.хад баахан хүмү.үсийн ч.анга яри.х бас

хара.алын үг.с сонсо.гдоод нилээн л ол.он хүм.үүс мууда.лцаад байгаа бололтой. Хулангаас өөр хүн бай.сан бол тийшээ ойр.тох битгий хэл дуу чим.ээнээс нь ай.гаад хол.уур зөр.өх байсан биз. Доош зүтгэ.сээр бу.уж ирэ.хэд түүний тө.сөөлж бодсо.ноор арх.ичид хоорондоо муу.далцаж байлаа. Хий хани.алгаж хоо.лой за.сахад эмэгтэй хүний шин.гэн хоол.ойн өнгө аяс хараа.л хэл.эн бие бие лүгээ дай.рах сог.туу хү.мүүст содон сон.согдож чим.ээ гар.сан зүг бүгд эргэж харцгаалаа. -Сайн байцгаана уу? гэж Хулан ай.сан, санаа зовс.он өнг.өтэй мэн.длэхэд ийм зава.ан газар үзэс.гэлэнтэй бүс.гүй олон муу.хай эрчүү.дээс а.йхгүй зо.гсож байгаад бүгд л гай.хаж зарим нь бас арай л гайгүй хар.агдах гэсэн шиг хувцас хуна.раа за.саж: -Сайн сайн -Сөөс.гөр хар хаа.на байгаа бол -Эмн.элэгт байгаа ш дээ. -Эмнэ.лэгээс өчи.гдөр г.арсан юмаа. Та хэд дээр и.рээгүй юм уу? -Бид нар дээр ирэ.эгүй ш дээ гэхэд Хулан аан за за гээд эр.гээд яв.ж байтал нэгэн залуу би мэднэ гэж ори.ллоо. Хулан эргэж хараад: -Хаана байгаа юм бол гэхэд өнө.өх за.луу өө.дөөс нь г.үйж ирээд: -2-лаа жаахан за.йнд гараад ярилцъя гээд даг.уулж явж байхдаа Хуланг яасан гоё үзэ.сгэлэнтэй бүсгүй вэ гээд бүх л зү.йлийг нь магта.ад авчихлаа. Арай л өөр орч.инд арай л ондоо зал.уу ингэж хэ.лсэн бол бар.гын бү.сгүй уяр.ахаар байв. -Байгаа газрыг нь би мэднэ. Чи нада.д хэдэн төгр.өг өгө.х юм бэ? -Би танд 10.000 т.өгрөг өгье -10.000 төг.рөг гэж үү ийм олон зал.ууст юу ч бол.охгүй ш дээ. -Та тэгээд хэди.йг а.вах гээд байгаа юм бэ? -30.000 төгрөг. -За за болж байна. Тэгээд Сөөсгөр хар хаа.на б.айгаа

юм бэ? -Сонсго.лонд Бу.ян үйлд.вэрийн зэргэ.лдээх байр.ны под.вальд байгаа. Уг нь наа.шаа ирэ.х байсан ч тасра.ад тэнд үлдч.ихсэн. Гээд жиш.им ч үгүй ху.длаа яр.иад туучихлаа. Үнэндээ Сөөсгөр х.арыг хаа.на байгааг хэн ч мэ.дэхгүй. Овж.ин залуу боло.мжыг алд.ахгүй гэсэн.дээ худ.ал хэлэн арх.ины мөн.гө сал.гах заль.жин ара.ншингаа л үзүүллээ. Хулан түүнийг арх.и ууга.ад тасар.саныг сон.соод бухи.мдаж цүнхээ у.удлан 2 ширхэг 20-тын дэвс.гэрт гаргаж өгөөд гү.үрний дээш зүтгэлээ. -Сөөсгөр хар я.асан у.хаан муут.ай юм бэ? Чи дахиад ар.хи уув.ал үх.нэ ш дээ. Яас.ан хүн гэхээр ам.ьдралын ямар ч з.орилгогүй болчи.хдог байна аа гэж бодоход нүд.нээс нь нул.имс урсаж байв. Такси зогс.оон Сонсгол.он гэж хэлэ.эд суулаа. Таксинд сууг.аад явж байхад утас нь дууг.арч утсаа ха.рвал Сараа эгч гэсэн дуудл.ага байлаа. Утсаа аваад: -Байна уу? -Сайн уу? Миний дүү. Хаана явна -Дүү нь га.дуур явж байна. Юу болсон бэ эгч. Ану гайгүй юу? -Чө.тгөрийн ох.ин ойрдоо ээж.тэйгээ ярь.маар байна гээд байна. Чи yah.oo-д маргааш оро.од ирэ.х болом.жтой юу? -Одоо яр.иад байх хэр.эг байгаа юм уу даа эгч. Энэ жүж.игээ х.эзээ зог.соох юм бэ? Ану одоо том болж байгаа. Таны хи.йж буй үйлд.лийг хэзээ нэг цагт мэд.ээд зээ охин чинь ула.м ихээ.р та.ныг ү.зэн яд.ах вий дээ! -Миний дүү мар.гааш л ган.ц яриад

өгчих. Эгчид нь бод.сон юм байгаа. Аав нь нас барс.ан гэж охинд итгү.үлсэн шиг хэд хо.ногоос ээж нь Солонгост нас барч.ихлаа гээд итгүүлчихье. Тэгээд чи ч са.наа а.мар байж болно гэх үгсийг Хулан гүйцэ.эж сонс.охыг ч хүсэ.лгүй утсаа тасл.аад: -Жолоочоо хурдлахыг бодоорой.

6-р хэсэг төгсөв.

Load More Related Articles
Load More By admin
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 5-Р ХЭСЭГ

    Хүрлээг гаргачихаад Оюунцэцэг хувцасаа өмсөж байтал эгч нь уснаас гарч ирээд – Хүрлэ…
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 4-Р ХЭСЭГ

    Түмэнг аймгийн наадамд сайн оролцож сумынхаа нэрийг гаргаж ирсэнд сумын хүмүүс түүнийг ам …
  • ЭГЧ ДҮҮС /ӨГҮҮЛЛЭГ/ 3-Р ХЭСЭГ

    Энэ бүхнийг арзгай Дамбий удирдаж хийлгэж байгааг эгч дүү хоёр яахин мэдэх билээ. Харин Хү…
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *