Нүүр Өгүүллэг “СЭТГЭЛ ҮГҮЙ” өгүүллэг “3-р хэсэг”

“СЭТГЭЛ ҮГҮЙ” өгүүллэг “3-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
1,136

Сэргэлэнгийн гэр бүлд аз жаргал дүүрэн таван жилийн хугацаа өнгөрч Шүрээ дахин жирэ.мсэлжээ. Хоёр хүү нь цэцэрлэгт орж Сэргэлэн, Шүрээ хоёр дэлгүүрээ ажиллуулсаар дута.гдах гачи.гдах

зүйлгүй сайхан амьдрал өрнөнө. Сэргэлэн угаас ар.хи да.рс уудагг.үй тул тэдний гэр бүлд хэрү.үл мар.гаан огт гарахгүй. Хэц.үүхэн ам.ьдралыг ту.улж өсс.өн хэн хэнийх нь хувьд одоогийн байгаадаа

туйлаас сэтгэл хангалуун, бие биенийгээ улам ихээр хайрлан халамжлах нь таатай. Хоёр хүү ч гэр бүлийн дулаан уур амьсгалд өсч хүмүүжиж байгаа болохоор эелдэг дөлгөөн, хоёр биедээ хайртай гэж

жигтэйхэн. Харин нөгөө талд Дэнжийн мянгийн хойд энгэрт Багабанди хүү өөрийн зөн.гөөр л өсч томорч байлаа. Гэр бүлийн байдалд ахиц дэвшил гарсан юмгүй, аав нь ар.хиа уу.саар, аг.сам

согт.уу тавьж цагд.аа сэрг.ийлэх, хэр.үүл зодоо.нтой гунигт амьдрал үргэлжилсээр л…Туяа харин овоо нэг ажлаа тасра.лтгүй хий.ж гурван хүүхэд нь ямартай ч хоёр ид.эхгүй, хоосон хоно.хгүй хорв.оогийн шар

нар, бор хоногууд хөвөрнө. Хоёр эгч нь өсв.өр на.сны том о.хид болж гэртээ бараг л тог.тохгүй. Том эгч Нараа нь дөнгөж арван тав хү.рч байгаа ч өөрөөсөө ах зал.уустай үе.рхэн ө.вөр түр.ийндээ орж хэдийн на.санд хүр.сэн хүүхэ.н шиг болж, дунд эгч Сараа нь муу хүүх.дүүдтэй ни.йлж хоёр ч удаа ху.лгай дэ.эрмийн хэр.гээр ца.гдаа шүү.хээр орсон тан.хай нэгэн болжээ. Энэ бүрийг эх эцэг нь тоо.сон ч юмгүй ший.тгэж байгаа нэртэй зод.ож за.нчин энэ нь харин ч охи.дын хүм.үүжилд улам мууг.аар нөлө.өлж байлаа. Санжаа согт.уу ир.эх бүртээ ганц хүүгээ дэг.лэн үй.лийг нь үзнэ. Хөөр.хий хүү.гийн н.ус нул.имстайгаа холи.лдож хоно.сон шөн.үүд тоймгүй их ээ. Эцгийн зо.дуур, эхийн хайх.рамжгүй байдлаас үүдэн хүү том болох тусам ха.жиг з.ожиг,

үеийн хүүхдүүддээ дээр.элхүү зан.тай болсоор. Түүнд до.тны сайн н.айз, хүсэл мөрө.өдөл ч байсангүй. Гарт нь бяр су.уж, хоол.ой нь бүдү.үрэх шил.жилтийн нас.наасаа эхлү.үлээд Багабанди аавта.йгаа ана мана үзэ.лцэн ямартай ч зод.уулахаа болив. Эц.эг нь ч тэр нас хар.ьж хүч тэнх.ээгүй болон хүүги.йнхээ гарт нэг л өдөр үх.эж магад.гүйгээ гада.рлан муу сана.алж агс.ам тав.ин дөв.чигнөхөө бараг больжээ. Гэсэн ч хүү.гийн зүрх.эн дэх эц.гийгээ үз.эн яд.ах хүчтэй өш.өө хор.сол ари.лж ни.мгэрсэнгүй… Ийнхүү хоёр талд асар зөрө.өтэй хоёр амьдр.ал үргэлжилсээр Сэргэлэнгийнх дахин ам бүл нэмж, биз.нес нь ч өргөжин тэлж жижиг дэ.лгүүрээ супе.рмаркет болгон томруулав. Билгүүн хүүг нүдний хага.лгаанд ор.уулж со.лир ха.рдаг нь ор мө.ргүй засарчээ. Ихэр хөв.гүүд гадна төрх байдал, мэдр.эмж сонирхол зэргээрээ ч огт өөр бөгөөд ганц адил.хан юм нь хоёул эцэг

эхийнхээ эелдэг тусч занг дуурайсан байлаа. …Зарим хү.ний хувьд ин.ээд хөөр, гэнэтийн сайхан явдал, хайр халамжаар дүүрэн сайхан он жилүүд, харин зарим нэгнийх нь хувьд ө.шөө хор.сол, гуни.г гу.трал, нули.мсаар дү.үрэн хүн.дхэн цаг хуг.ацаа урс.саар хөв.гүүд арван найман на.санд хүрлээ. Дөлгөөн Цаг.даагийн ака.демид, Билгүүн Анага.ахын их сург.уульд элсэн орж сур.алцах болов. Наранцэцэг хүнтэй суун ту.сдаа гарч, Саранцэцэг найзууд.тайгаа байр хөл.слөн гэртээ амьдр.ахаа байжээ. Хэн хэн нь ар гэр, аа.в ээжэ.эсээ аль болох хол ба.йхыг ил.үүд үзнэ. Харин Багабанди сургуулиа төгс.өөгүй дундаас нь х.аян энд тэнд аж.ил хи.йж явсан ч ихэнхдээ л хүн амь.тантай та.арч тохи.рохгүй зодо.он цох.ион хийж халагд.саар тогтсон аж.ил ч үгүй, сургу.уль со.ёл ч үгүй болж жи.жиг саж.иг хул.гай тон.уул хийн олс.он мөн.гөө ар.хи да.рс, хүүхэ.н шу.уханд зарцуу.лдаг нэгэн болов. О.хин хүү.хэд эцг.ийгээ ха.рж өс.өөд

амь.дралын хан.иа сонг.охдоо ч аавта.йгаа адилхан хүнд өөрийн эрхг.үй тат.агддаг жамтай. Яг л үүний адилаар Наранцэцэгийн хан.илсан нө.хөр нь Санжаа шиг ши.рүүн дор.иун зан.тай, а.рхи ча.мгүй балг.ачихдаг нэгэн. Анх нэг гэрт оро.хдоо ааш за.н нь гай.гүй байсан ч Нарааг төрснөөс хойш илт дээр.элхүү хан.дах болжээ. Хөө.рхий бүсг.үй хувь тавил.антайгаа эвлэ.рч эхи.йнхээ туу.лсан амьдр.алыг яг л давт.аж буйгаа ч анз.аарсангүй. Нэг өдөр халам.цуу нөх.рийнхөө уу.рыг хүр.гэж нүд.ээ тэ.с цохи.улаад ам.ь зулб.ан гарч ирсэн Нараа хүүх.дээ тэвэ.рсээр арг.агүй эрх.энд төр.сөн гэрт.ээ ирж хоног төө.рүүлэв. Эгчийнхээ х.өх няц болсон цар.айг хара.ад у.ур о.мог нь бад.арсан Багабанди юу ч хэл.элгүй гара.ад яв.чихад гэрий.нхний хэн нь ч тоос.онгүй. Багабанди шууд л хүрг.энийдээ очт.ол өнөөх нь

гэ.ртээ бай.сангүй. Муу нов.шийг хэмх.эртэл нь бал.баад ха.яна гэж бодон ирсэн Багабанди яа.хаа мэд.эхгүй хэсэг хаа.лгыг нь сах.ин сууж байгаад уу.р нь ч дараг.даж “Аа үх.сэн эд нарын амьд.рал надад ямар х.амаа байхав” гэж бодоод тэндээс явлаа. Сурсан дасса.наараа хүнсний зах руу очиж өдө.ржин холх.иод нэг хүний түрий.вчийг суй.лан хэдэн төг.рөгтэй болоод авав. Гуанзанд орон цад.талаа сайхан хоо.ллож аваад гарахад нар ш.ингэн бү.рий болжээ. Гэртээ хар.их ямар ч хү.сэл үгүй тул баах.ан а.рхи д.арс, чихэр жимс аваад та.ксинд суун хороо.лол руу явлаа. Яс а.рьс гэ.мээр тура.нхай өндөр бү.сгүй хаалга нээмэгцээ Багабандийг хараад баяр.ласан бо.лолтой тас тас ин.ээн угтав. Багабандиас нилээн хэд эг.ч боло.лтой уг бүсг.үйг Маралмаа гэнэ. Нөхөр.гүй, ган.ц охи.нтойгоо амьда.рдаг бөгөөд ар.хи д.арс, ш.оу цэнгэ.энд дуртай нэгэн. Ох.ин нь арван таван на.стай, яаж энэ хүүхнээс төрсөн юм гэмээр ца.райлаг хөө.рхөн о.хин байх. Э.эж нь гэртээ н.айз нө.хдөө авч.ран на.ргиж цэнгэ.хэд о.хин нь тун ду.ргүй, гэвч ээждээ хайртай болохоор юм хэлэхгүй хүл.цэн тэв.чинэ. Маралмаа уг нь ба.гш хийдэг байсан ч на.санд хүрэ.эгүй хүү.хэд са.дар сам.уунд ур.уу та.тсан хэр.гээр хала.гдаж дахин багш.лах эрх.ээ хасуу.лсан билээ. Тэрээр ер нь л д.ур тача.ал ихтэй нэгэн бөгөөд ба.га за.луу хөвг.үүдэд илүүтэй тат.агддаг юм. Тиймээс ч ах.лах ан.гийн

хөвг.үүнтэй ё.с бус харил.цаанд орж ява.ад ши.вшгээ дэлгэ.сэн нь энэ. Дөнгөж арван наймт.айдаа охи.ноо төрү.үлж, охи.ны эц.эг болох гэр бү.лтэй чинэ.элэг залу.угаас хоёр өрөө байр са.лгаж ав.сан бөгөөд одоо хүртэл тэр байрандаа амь.дарч байгаа аж. Одоо гучин гурван на.стай тэрээр халагдс.анаасаа хойш эрхэ.лсэн тод.орхой ажи.лгүй, айлын бага ох.ин тул ээж аав.ыгаа өнгөрс.нөөс хой.ш аавы.нхаа гурван өрөө байрыг хүнд түрээ.слүүлэн мөнг.өөр нь а.мь з.ууна. Ажил х.ийж өөрийгөө зово.ох хү.сэл ч түүнд байс.ангүй, өөрөөсөө аль болох зал.уу хүм.үүстэй най.злан нар.гиж цэ.нгэх нь түүний гол ажил гэхэд хил.сдэхгүй. Маралмаа уриалгахан нь аргагүй Багабандийг оруулахад охин нь харин дурамжхан гэгч нь хялалзаад цаад өрөө рүү орж түгжих нь сонстов. Багабанди ох.ины хойноос хяла.мхийгээд дотор нь нэг л эвг.үй о.ргих шиг болж бу.цаад гар.маар санагдлаа. Маралмаа гэвч түүнийг явуу.лах хүсэл.гүй байгаа бололтой хөт.лөн буй.дан дээр

ава.ачиж суу.лгаад залуу.гийн авчи.рсан тор.той ид.эж уу.х зүйлсийг ширээ дүү.рэн өр.өөд мань хоёр най.рлаж гарлаа. Тэд хоёр сар орчмын өмнө ш.өнийн кл.убд тан.илцаж түүнээс хойш хэд хэд уул.зсан билээ. Маралмаа өөрөөсөө үе тасар.сан энэ биерхүү цара.йлаг за.лууд дорхноо л дур.лаж орх.иод байнга л хү.сч мөр.өөдөх болсон ч Багабанди өөрт нь тийм ч сүр.хий тал.тай байсангүй. Багабанди зүг.ээр л заримдаа уйдах.аараа, очи.х газа.ргүй боло.хоороо энэ хүү.хэн дээр и.рдэг ажээ. Эгч.мэд хүүх.ний ор хөнж.лийн ур ча.двар ч түүнд тийм со.нин бишээ. Багабанди хэдий нас з.алуу ч олон о.хид хүүхэ.нтэй уч.ирч янз бүрийн юм үз.сэн до.гь толгой. Эмэгт.эй хүн.ийг эд.лэж таа.шаал авах.аас өөрөөр хайрлан дур.лаж явса.нгүй, тэгэхийг ч хүсд.эггүй. Хайр дур.лал, гэр бү.л зо.хиох гэдэг утг.агүй зүйл мэт санаг.ддаг билээ. Харин хэд хоногийн өмнө Маралмаагийнд ирэхдээ түүний охин Урьханг харс.наас хой.ш зү.рх нь нэг л сон.ин дог.длох болж. Хэд хоног л тэр ох.ины ц.арай бод.лоос нь гар.сангүй. Тийм ч болохоор өнөөдөр наашаа ирсэн бизээ. Сэтгэл нь хө.өрсөн Маралмаа

хэдхэн тат.аад дор.хноо л халам.цан залуу.гийн цээж.инд наа.лдан эр.хэлж эхлэв. Багабанди харин түүнийг тоо.сон ч юмгүй телевизийн суваг эргүүл.энгээ ганц хо.ёр татс.ан шигээ с.ууна. Хүүх.ний сэ.рэл тача.ал хөдөл.сөн бололтой залуу.гийн хүзү.ү чи.хийг ирвэ.гнүүлэн үн.сэж яна.гаар амьс.гаадан өмд рүү нь гар.аа шур.гуулав. Багабандид энэ нь яагаад ч юм төв.өгтэй сан.агдаж гарыг нь түл.хэн холду.улаад босч угаа.лгын өр.өө рүү орлоо. Нүүрээ хүйтэн усаар шав.шаад толь руу шир.тэн хэсэг зогсов. Нэгэн хэви.йн уйтга.ртай амь.драл үнэхээр залхм.аар санагдана. Энд уг нь тэр охи.ны ца.райг л харм.аар сана.гдаад ирсэн байтал ээж.тэй нь нялуу.раад сууна гэдэг үн.эхээр ут.гагүй. Гэнэт хаалга онгойн Ур.ьхан о.рж ир.снээ түүнээс цоч.иж аяар.хан уул.га алд.аад: ~Гар.ах болж байна уу? Би уса.нд орм.оор байна! Багабанди ох.ин руу хар.аад хэсэг л үг дууг.арч чада.хгүй хө.шиж о.рхилоо. Нимгэн ягаан сар.паан өмс.өж үсэ.э хайш я.айш боосон Урьхан үгээр хэлэхийн аргагүй үзэсг.элэнтэй хара.гдана. Зүрх нь түр.гэн түр.гэн цо.хилж ха.маг бие нь чич.рээд нэг л сон.ин мэдрэмж. Урьхан түүнийг гай.хан ха.рснаа: ~Хүүе дү.лий юмуу? Алив

гараач дээ! гээд хаалга руу заахад Багабанди түг.дэрч г.ацан “Уучлаарай” гэж ши.внэх шахуу хэлээд ха.жуугаар нь шурд.хийн зө.рөх зуур охи.ны тан.саг үн.эр хамар сэ.тлэм үнэртлээ. Нүүр нь ула.йж сони.н цара.йлсан Багабанди бу.йдан дээр Маралмаагийн дэр.гэд сууга.ад урдаа буй хундаг.атай арх.ийг хө.нтөрч орхив. Өөрийнхөө яа.гаад байг.ааг үл ойлгоно. Өмнө нь ийм мэд.рэмж огт мэ.дэрч байга.агүй болохоор аргагүй шүү дээ хөөрхий. Багабанди сэтгэл хөдлө.лөө дара.хын тулд Маралмаатай тулг.ан уус.аар нэг шил ар.хи хо.ослох зуур уха.ан сан.аа нь ер тогт.ож өгө.хгүй угаа.лгын өрөө рүү үе үе харс.аар суув. Маралмаа та.мхи бааг.иулан тас тас хөх.өрч эр.ээ цэ.эргүй үгс чулу.удан зал.ууг өднө. Багабандид хүүхн.ий энэ бай.дал о.й гу.там муу.хай сан.агдаж гараад явчих.маар байвч ох.инд

нь хорг.одон су.усаар. Төд удалгүй Урьхан би.еэ том алчуу.раар ор.оож ү.сээ ар.чсаар гарч ирэв. Залуугийн зүрх.ний цох.илт дахиад л түр.гэсч түүнээс нүд салг.алгүй ши.ртэнэ. Охин өрөөндөө орж хувц.саа сол.ин гарч ирэхэд Багабанди дахиад л түүнээс нү.дээ сал.гаж ча.дсангүй. Үлгэрийн дагина гэдэг л ийм үзэсг.элэнтэй бай.даг байх гэж за.луу бодно. Охин харин түүнийг үл тоо.сон байд.алтай ши.рвэж ор.хиод ээ.ждээ хандан: ~Ээж би га.рлаа шүү. Бага уу.гаарай, тасра.ад уна.чихав! гэснээ цааш эргэн гарч одлоо. Багабанди са.наа алдан газ.ар ширтэв. Маралмаа согту.урхан ин.ээд алдаж: ~Би таса.рлаа юу хаха Марлаа хүүх.эн харин ч нэг таср.ана гэж бай.хгүй ш дээ тэ гэснээ залуу руу нү.дээ ирм.эн дө.хөж суув. Багабанди: ~Охин чинь ийм ор.ой гарч я.вах зүгээр үү? Ядаж хаа.чих гэж байгааг нь ас.уухгүй юмуу? ~Заа яавал гэж дээ. Нэг баца.антай үерх.ээд байгаа юм. Тэрэн.тэйгээ л уу.лзах гэж байгаа биз…гэхэд Багабандид ох.иныг хара.млах сэт.гэл өөр.ийн эр.хгүй тө.рж дот.ор нь да.вчдав. Маралмаа түүн рүү бүр ч ой.ртон нал.аад: ~Харин ч хоёул.аад сайхан боло.мж олдл.оо ш дээ

хо.нгороо. Чиний му.наг эрхт.нийг ямар их сан.аваа гээд хувц.саа тай.чиж эхлэв. Багабанди гэнэт ух.асхийн бо.соод: ~Би явлаа. Дараа уулзъя эг.чээ гэснээ гараа.д явчи.хад гай.хсан Маралмаа нү.дээ эргэ.лдүүлэн сууснаа хойноос нь гүйн хаа.лгаар ша.гайгаад ~Хүүе ж.оохон байж байгаад ява.хгүй ба.йсан юмуу? гэж хаш.хирсаар хоц.орлоо. Багабанди таван дав.храас хар хур.даараа шат алг.асан харайс.аар гар.тал ашгүй Урьхан нэг их холд.оогүй яг бул.ан той.рч хара.гдав. Залуу бо.дож сан.асан юмгүй охи.ны хой.ноос гүйц.эж очоод: ~Хүүе чи хаа.чих гэж байгаа юм бэ? гэхэд Урьхан гай.хан түүн рүү хараад: ~Ча.мд ямар хама.атай юм. Яах гээд хүн да.гаад ба.йгаа юм бэ? ~Үгүй ээ харин гад.аа харанх.уй бол.сон байхаар нь ч.амд сан.аа зов.оод л… Эмэгтэй хүн ганц.аараа ийм харан.хуйд явж байгаад муу зал.уустай та.арвал яана. ~Хаха харин тиймээ. Тэр муу за.луу нь чи юм биш үү! Одоо на.даас хол.дож үз. Найз зал.уу маань ир.ж байгаа. Чамтай ба.йж хараг.дмааргүй байна! ~Хоёулаа яд.аж та.нилцъя л даа тэгэх үү? Намайг Багабанди гэдэг гээд за.луу га.раа сар.вайлаа. Охин дороо зог.сон түүний гар луу сэж.иглэнгүй харснаа: ~Чи чинь одоо юм.тай юм уу, хаашаа юм бэ. Ээ.жтэй нь уул.здаг байж охи.ныг нь бас на.йрах сан.аатай юу? Би чам шиг ийм бал.иар за.ваан юмн.уудад үнэн гол.оосоо ду.ргүй мэдэв үү! гэж хорсо.лтой нь арга.гүй хэл.ээд цааш алхав. Багабанди юу ч хэ.лж чад.сангүй, гараа сар.вайсан чигтээ шаа.сан га.дас адил зог.ссоор. Арай гэж б.иеэ бар.ин гараа халаа.сандаа хийгээд ох.ины хойн.оос хар.вал өнөөх нь замын цаана нэгэн үеийн хөвгү.үнтэй тэврэл.дэн уул.зах нь хар.агдана. Сэт.гэл санаа гэж ав.ах юм.гүй болсон Багабанди сажи.лсаар гэртээ иртэл хүргэн ах нь со.гтуу

и.рчихсэн хойм.орт нь ханха.лзан аав.тай нь ар.хи ууга.ад суу.ж байх нь тэр. Багабанди юу ч дуугар.сангүй орон дээрээ тэр.ийн бур.уу х.арж хэ.втлээ. Ээж нь тэндээс: ~Бандиа миний хүү хоолоо ид. Хүрг.эн ах нь өнөөд.өр мах авчи.раад, сайхан яс чан.асан гэхэд хүр.гэн ч га.вьяа бай.гуулсан аятай маа.сайн: ~Дүү хүү наашаа босоод суу. Энэ мах ид, ганц хоёр тата.хгүй юу, эр хүн байна даа гээд ча.нга инээв. Багабандийн зэв.үү нь хүр.сэн ч юу ч хэ.лсэнгүй, хэвтсээр л. Хүр.гэн хү.үгийн дуу чан.гарч: ~Хөөе Бандиа дүли.йрчихээ юу чи! Ах зах хү.ний үг сон.сохгүй яасан пээ.дгэр хул.гайч вэ! гэнгүүт л у.ур нь дүр.схийн босч: ~За муу л.алар м.инь да.враад байг.аарай гэнгүүтээ цааш онх.олдож уна.тал нь өши.глөж орхив. Ээж аав нь ч юм хэ.лсэнгүй, болох ёст.ой юм болж байгаа ая.тай ц.ааш хо.лдон суулаа. Нараа л хү.ний х.ань гэсэндээ ~Хүү.еээ яаж байгаа хү.үр вэ чи ахы.гаа! гэсээр дун.дуур нь орж нөх.рөө тат.ан бос.гов. Хүр.гэн ч улаан га.лзуу уур.тай босч ирү.үтээ Бандийг цо.хиж бөөн зо.доон эхэллээ. Багабанди

аргагүй б.яртай би.ерхүү тул хүрг.эний дээр гарч нү.үр лүү нь нуд.аргалаж гар.ахад Нараа хойноос нь т.атан унаг.аж сал.гав. Цустай.гаа холи.лдсон хүр.гэн ширээн дээрх ху.тгыг шү.үрч аваад: ~Чамайг алн.а даа муу гө.лгийг гэсээр ой.ртов. Нараагийн нүд орой дээрээ гарч: ~Яа.наа болиочээ, цаг.даа дууд.лаа шүү гэж хашх.ираад уйл.ж буй хүүг.ээ тэ.врэн цааш хол.дуулав. Ш.ал со.гтуу Санжаа тэндээс: ~Новшну.удаа гадаа гарч алалц.аарай хэмээн сөө.нгө хооло.йгоор ба.хирна. Туяа гал дээр бу.цалж байсан ш.өлтэй буда.агаа хутг.ан чимэ.эгүй су.ух нь гайх.маар. Хү.ргэн хут.гаа дал.айн ойрт.оход Багабанди санд.арсан шинж.гүй ху.тга бар.ьсан гарынх нь шуу.наас атг.аад нүүр лүү нь мөр.гөж орхив. Хамар нь хуг.арах айм.шигтай өвд.өлт мэдэ.рсэн хүрг.эн Бандийг хутгалах.аар бүр ч ула.йран тэм.цэнэ. Нараа цагд.аа руу зал.ган дуу.длага өгөөд дэмий л хүү.гээ тэ.врэн уй.лж хай.лсаар. Гэнэт л хут.га Бандийн биш хүр.гэний цэ.эж рүү шир.хийн зоо.гдож тогоотой будаа руу цус.ан дусл.ууд үср.эн ор.оход дуугүй сууж байсан Туяа муухай хашх.иран шан.агаа шидлээ. Гадаа цагда.агийн маши.ны дуут дохио ханг.инан ирэх нь сонстов… …Ингээд Багабанди хүр.гэн ахы.гаа зод.ож хутг.алсан хэрг.ээр арван

есөн нас.ны төрс.өн өдрөөр.өө таван жи.лийн хо.рих я.л сонслоо… Ихрийн өр.өөсөн нь ха.ргис хүй.тэн шоро.нгийн амьд.ралд да.сан зохиц.ож улам ч хэ.рцгий нэгэн болох хо.оронд Дөлгөөн сургуулиа амжилттай төг.сөж, ан.хны хай.ртайгаа уч.ран үе.рхэж эхэлжээ. Билгүүн харин хү.ний их эм.ч болох зорилго тавьсан учир олон жил сурал.цах шаардл.агатай аж. Сэргэлэнгийнх хотын төв рүү нүүж олон өрөөтэй тансаг орон сууцанд амьдрах бөгөөд супермарк.етийнхаа хоёр ч салба.рыг нээн за.вгүй хөдө.лмөрлөж байлаа. Багабандийг шор.онд хори.гдож байх хой.гуур ээж Туяагийн би.е нь му.удсаар тэн.гэрт хальжээ. Хөө.рхий хүү эхи.йгээ эц.сийн за.мд нь ч үд.эж чад.сангүй. Түүнийг шор.онд ор.сныг дуул.сан Мар.алмаа хааяа нэг эр.гэлтээр ир.дэг байв. Тэр бүрийд Багабанди Урьх.аныг с.анаж сэт.гэл нь эвгүй.рхэн хо.осорно. Тэр шоро.нд орсо.ндоо нэг их ха.рамсаж сэтг.элээр унан сү.йд бо.лсонгүй. Зүгээр л өдөр хоногийг бодож санах юмгүй өнгөр.үүлж, өөрийг нь дээр.элхэх гэсэн новш.нуудтай ана мана

үз.сээр сүүлдээ тэнд байр суу.риа ол.ж, болж бүт.эхгүй олон ч нөхө.дтэй болов. Тэр хирэ.эр му.у са.наа, овсго.о самб.аа зэргийг сур.алцан байлаа. Олон жил ар.хи та.мхи хэрэг.лэсээр насна.асаа эрт хөг.ширсөн Санжаа эхн.эрээ өнгө.рснөөс хойш бүр ч арча.агаа алда.ж тэдний ор.он гэр тэр ха.вийн арх.ичдын ором.ж бол.он хуви.рчээ. Хоёр охи.н нь ээжэ.эсээ хойш бүр таг чиг бо.лж сураг үгүй. Санжаа ч ү.р хүү.хдүүдээ сан.аж үгүй.лэх юмгүй, өнөөдөр я.аж ганц юм ол.ж у.ух вэ гэдэг бодо.лтой л хоног өдрийг өнгөрөөнө. Муу хү.н үхд.эггүй гэг.чээр мух.ар гарт Санжаа энэ олон жил ар.хинд живс.эн мөрт.лөө үхэ.х

байт.угай өвдд.өг ч үгүй нь сонин. Эдлэх я.лаа дуусга.сан Багабанди шоро.нгоос суллаг.даж гарсан яг тэр өдөр их.рийн өрө.өсөн Дөлгөөн нь Мон.гол ул.сын төл.өө зү.тгэх танга.раг өрг.өн цагда.агийн алб.анд элсэн оров оо.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *