Нүүр Өгүүллэг “ГАНЦХАН МИНИЙ Л ХАЙР” “өгүүллэг “6-р хэсэг”

“ГАНЦХАН МИНИЙ Л ХАЙР” “өгүүллэг “6-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
503

Цагдаагын газрын үүдэнд ирээд орох эсэхээ удаан бодолхийлэн сууж байтал утас нь дуугарч анзаарч ч харалгүй автал Отгоо нэлээн ууртай.. Байна уу чи яагаад хэлээгүй юмбэ юу ч болсон надад хэл гэж

хэлээ биздээ тэнэг юмшиг ганцаараа хичнээн нууж зовох гэсэн юмбэ гээд хариулт ѳгѳлгүй утасны цаанаас үглэж эхлэв.Болор хариу хэлэх гэснээ чи яаж мэдсэн юмбэ одоо хаана байна би яваад очоё гээд ууртай

шинжтэй асуутал ѳѳрийн мэдэлгүй түүнд байгаа газраа хэлэв.Юу ч гэж намайг очтол түр хүлээж бай би одоохон очоё гээд утсаа салгав.Болор гайхаж тээнэгэлзэх сэтгэл тѳрѳѳд гадаах үүдний сандал

сууж байхад нар дээрээс дулаанаар гийгүүлж байлаа.Удалгүй Отгоо ирээд уурсан яасан гайгүй юу энд юу хийж яваа юмбэ явая гээд гараас нь атган чирэх шахуу машиндаа суулган хѳдлѳв.Отгоо гэртээ авчраад

одоо болсон хайраа би чамайг харж ханалаа чи жаргал биш зовлон руугаа яваад байна.Ядаж чи охидыг минь битгий зовоогооч гуйж байна гээд хоолой нь сааралтав. Болор үгүй ээ би чадахгүй чиний амьдралд би саад болж болохгүй хүмүүс ч юу гэх юм билээ би

чадахгүй гээд хаалга руу эргэтэл Отгоо түүний араас тэврээд би чадахгүй ээ хайраа ахиад алдахгүй нэг удаа ѳѳрѳѳсѳѳ болж явуулсан хоёр дохь удаагаа би чамайг жаргаасай гэж явуулсан харин одоо би ахиж явуулахгүй.Би удаан бодсон хайраа ганцхан удаа л амьдрана би та 4ынхѳѳ тѳлѳѳ амьдармаар байна хичээмээр байна битгий надаас зугатал даа гуйж байна гээд нүднээс нь нулимс бѳмбѳрч байв.Болор ч бас түүндээ ямар их хайртайгаа хэзээ ч мартаж чадахгүй гэдгээ мэдсэн ч мэдээгүй царайлж ѳѳрийгѳѳ хэд дахин хуурсан ч яаж ч хоригдож чадахгүй сэтгэл зүрхээ сул тавиад тэврэлдэн уйлцгаав.Нэлээн тайвширцгааж цаашид яахаа шийдэх шийдэлд хүрэх тухай ярилцана.Отгоо би чамайгаа ахиад явуулахгүй учраас чи одоо сал охидоо хамт очиж авая тэр гэрээс юу ч битгий ав зѳвхѳн та 4г л авна гээд хатуу шийдэлд хүрхэд Болор юу ч дуугарсангүй. Яагаад юу ч дуугарахгүй байгаа юмбэ юу бодоод юунаас айгаад байгаа юмбэ гэхэд зүгээр л гэдэг үгийг хэлэв.Отгоо түүний харцруу ширтээд чи надаас айж байгаа юм байна тиймүү гэхэд дуугүй толгой дохив.Юунаас яагаад гэж асуухад зүгээр л охидоо хойд аавтай болгоно гэхэд итгэлгүй

байсан юмаа би урьд нь 19тэй охин байсан бол яахав гэвч одоо би ганцаар биш 3охиныхоо тѳлѳѳ шийдвэр гаргах ёстой буруу шийдвэр гаргавал охид минь зовох болно гээд нулимс урсгав.Тэнэгхэн минь дээ би тийм муу хүн гэжүү би чамайгаа ийм их юм бодоод явж байсныг ч мэдэхгүй явж байдаг.Хайраа би чамдаа амлая та 4ынхѳѳ тѳлѳѳ би хариуцлага хүлээх болно.Чи надад итгэхгүй байвал ядаж итгүүлэх боломж олгооч гуйж байна гээд түүнийг гарыг атгав.Болор түүнийгээ чангаар тэврээд тэгэе хайраа хориод дийлэхгүй энэ сэтгэлийг сул тавиад ганцхан чамтайгаа 3охиноо аваад хамт амьдарья гээд чанга гэгчинь тэврэв.Отгоо ч нээрээ юу хайраа би чаднаа чамдаа амлаж байна би чадна та 4ынхѳѳ тѳлѳѳ бүхнийг хийнэ гээд хамт гарцгаав.Болор эхлээд гэртээ хариад охидоо хувцаслан Отгоотой охидоо хамт явуулаад ѳѳрѳѳ цагдаагын газар руу дахин явав.Гомдолгүй гэдэг ѳргѳдѳл ѳгѳѳд Тулгыг гарч ирэхийг хүлээн зогсоход Тулгын хулхи буусан орхиод явчих вий гэсэн горьдлого тээсэн нүдээр ширтэн зогсов.Тулга:Намайг учлаарай Болороо миний буруу хуучин ажиллаж байсан хүнтэйгээ таараад жоохон ярилцаж байтал хэдэн сарын ѳмнѳ чамайг ѳѳр залуутай хамт охидтойгоо инээлдээд явж байсан гэж яриад тэгээд л чамайг хардах харамлах сэтгэл тѳрсѳн юм.Миний буруу би хэрэггүй хар ус уулаа гээд толгойгоо

цохиход Болор :Би чамаас салнаа одоо болсон охидын минь эцэг хань минь гэж бодож хүндэлж явсан.Чиний хэлснээр ахиад бүхнийг эхлэхийг хүссэн ч би ѳѳрийгѳѳ л хуурч байж.Үр хүүхдийнхээ тѳлѳѳ эцэг эх нь юуг ч хийх ёстой гэдэг байхаа тэгвэл чамаас гуйя бид 4г л зүгээр орхичих гуйж байна гээд эргэж харан алхав.Тулгаа ямар их хайр аз жаргалаа бүр орхин одож байгааг хараад зүгээр л гѳлрѳн хоцров.Нэлээн гадуур сэлгүүцэж байгаад гэртээ иртэл гэрэл нь харанхуй байв.Хичнээн явсаныг нь мэдсэн ч гэртээ хүлээж байгаа гэсэн хоосон горьдлого тээн орох гэсэн боловч хаалга нь түгжээтэй байв.Түлхүүрээ хийдэг газраа очоод үзхэд түлхүүр нь байв.Хаалгаа онгойлгон гэртээ ортол гэр хүйтэн нэг хѳндий хоосон угтав.Инээд хѳѳр

бялхсан орой ирхэд нь халуун хоол дулаан гэр биш ундуй сундуй болсон гэр л угтлаа.Отгоогын гэрт харин эсрэгээрээ инээд хѳѳр бялхаж байв.Хүмүүний ганцхан хүсэл зѳвхѳн элэг бүтэн амьдрал гэдэг л юм гэдгийг хэн хэн нь ойлгож нэг нь халуун дулаан гэр бүл нѳгѳѳд нь хүйтэн хѳндий гэр л үлдсэн байлаа.Хааяадаа Тулгаа охидынхоо сургууль дээр очихдоо үргэлж л согтуу байдаг байв.Охид ангийнхаа хүүхдүүдээс ичиж заримдаа бүр нуугдах ч үе байдаг байлаа.Отгоо эртхэн ирж охидоо авах гэж яваад Тулгатай халз тулгарав…..

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *