Нүүр Өгүүллэг “ИНТЕРНЭТЭЭР ХАЙРЛАСАН БҮСГҮЙ” өгүүллэг төгсгөлийн “10-р хэсэг”

“ИНТЕРНЭТЭЭР ХАЙРЛАСАН БҮСГҮЙ” өгүүллэг төгсгөлийн “10-р хэсэг”

0 секунд уншина
0
0
666

Өвлийн Улаанбаатар цасан чимэг, мөсөн гоёлоороо гялалзавч нөгөө алдарт хар саа.рал ута.а нь өдөрт үүл хара.гдахгүй, шөнө нь одод хара.гдахгүй тэнгэрт үүл адил харанхуйлж гамш.гийн хэмж.ээнд

очдог үе эхэлсэн учир Ганаа ший.дэж ядан Батбэх, Ханд хоёртой ярилцаж үзээд б.ие да.вхар Цацраанааг хотын ута.анд байлгах му.у бол.охоор хөдөө гэртээ ут.аа ари.лтал байлгавал яах бол гэж найз

бүсгү.йгээсээ а.суухад: хөдөө нутагт өнгөр.үүлсэн зуны гэгээлэг дурсамж, мөн шинэхэн хадам аав ээжийн хэ.эгүй гүн.дүүгүй зан, зочло.мтгой байдлыг санаг.алзан байсан Цацраанаа дуртай зөвшө.өрч

харин ойр ойрхон эр.гэж ирж байх бол.зол тавьжээ. Ингээд Цацраанаа Дооров Санжид хоёртой хамт байх болж тэд гурван биенээ ихэд хайр.лан хала.мжилах нь хөөрхөн. Ганаа хичээл нь дуу.саж бие

даа.лтын хуг.ацаа эхэ.лсэн тул Дорнодод байх үйлдв.эртээ ажи.ллахаар явжээ. Чимгээ захирал Ганааг ирсэнд бая.рлан хуучин ажлыг нь хийл.гэж нэг ёсондоо үйлд.вэрээ тэр чигт нь даат.гадаг

байлаа. Ганаа хэд хоноод хол биш газар болохоор хө.дөө гэртээ очиж Цацраанаагаа, аав ээжийгээ эргэж о.чдог бөгөөд заримдаа жир.эмсэн бү.сгүй эр.хлэн хайрт за.луугаа д.агаж ажил дээр нь ирж хэд хон.оод буцна. Үйлдвэрийн залу.ус ч Цацраанаагийн хөгжилтэй зан, ухаалаг яриа, нийтэч бай.далд дасаж залуус түүнийг ир.эхээр баяр.лан той.рч суугаад л буу хал.ж гарна. Аргагүй эхн.эр хү.үхэд, гэр орон, найз нөхдө.өсөө хол тэдэнд тэгж суух сай.хан байдаг байлаа. Заримдаа ажлын цаг.аар ажилгүй су.улаа гэж үйлдвэрийн да.амал Ганбаад загнуу.лан хари.уцсан ажил руугаа гүйнэ. Чимгээ Ганаа хоёр ажлаар хот орохдоо Цацраанаагаа авч явж гэрт нь хэд хону.улаад Жаргалсайхан найз.ындаа эхнэрт.эйгээ очих.од тэднийхэн бөөн баяр болон хүлээж авлаа. Орой нь Жаргалсайхан, Ганаа, Цацраанаа гурав Цацраанаагийн найз Сайханааг гэрээс нь очиж аваад тэр дөрөв гэртээ нэгэн оройг өнг.өрсөн ирээ.дүйг ярилцан хөгжи.лдөж залуус п.иво

у.уж, охид в.ино ши.мэн хөгжи.лдөж өнгөрөөлөө. Сайханаа нэгэн эм.чийн зөвл.өснөөр Яп.он улс руу өөрийн өв.чний түүх, он.ош, шаарда.гатай эмчи.лгээний жагсаа.лтыг явуулахад хариу ирү.үлсэн нь түүнд эмчил.гээ хийлгэ.вэл хө.л дээ.рээ бос.ох магадлал 70 хувьтай гэсэн нь Сайханаа охин.д итгэл найдвар төрүү.лсэн бөгөөд энэ тухайгаа ярихад Жаргалсайхан юм бодон сууснаа: Манайхаан ха.ндив цуглу.улвал яасан юм бэ? Манай ула.ан зага.лмайн ажи.л гэхэд олон улсын байгуу.ллага боло.хоор олон улс.ын бу.яны байгуул.лагуудтай хамтран ажил.ладаг шүү дээ. Зарим үед тусл.амж хүссэн хүн.д тусл.ах нь ч бий. Харин үн.эн зөв, сэ.тгэл тата.хуйц тани.лцуулга гаргах хэр.эгтэй байх гэхэд Цацраанаа: Танилцуулгын эх зо.хиох ажлыг Ганаа Жагай хоёр хариуц! Би өөрийн сайт болон бусад мэдэ.эллийн хэрэг.слээр ханд.ив гу.йя Бусад буя.ны байгууллаг.уудтай харилцаж үзье Бүгдээрээ энэ охин.ыг хөл д.ээр нь б.осгоё Харин Сайханцэцэг та юу гэж бо.дож байна? гэхэд Сайханаа нули.мс мэлтэг.нэсэн нүдээ.р тэднийг харан: Баярлалаа! Миний төлөө гэсэн сэт.гэлд чинь баярлалаа гээд бүг.дийг нь тэ.врэв. Ингээд тэд ажлаа дороо эхэлж бэл.тгэсэн танилцу.улгаа интер.нэтээр буя.ны байгуул.лагууд, эрх мэдэлт.нүүд рүү явуулж Жаргалсайхан бас өөрийн ажлын удирдлагадаа үзүүлж дэм.жихийг хүссэн байлаа. Хэд хоногийн дараа бар.ууны нэгэн бу.яны байгу.уллага болон Жаргалсайханы ажи.лладаг улаа.н заг.алмайн нийгэ.млэг хамтран Сайханаагийн эмчил.гээний зар.длыг даах тухайгаа ал.бан бич.гээр мэдэгд.сэнээр ээжийнхээ хамт Сайханаа Яп.он улс.ыг зори.ход Жаргалсайхан тэдэнтэй ц.уг явжээ. Энэ жил

Дооро.вын б.ие сул.дуу, тэнх.ээ до.ор байгаа нь хэн хүнд ил.эрхий бол.сон уч.ир бүгд л санаа зовж Ганаа, Чимгээ хоёр хэд хо.ноод л очно. Гэрийнхэн нь үглэ.ж ятгаса.ар өвгө.нийг сум.ын эмн.элэгт хэвт.үүлсэн боловч зөр.үүд бас суу.рин газарт байж сура.агүй өвгөн үглэ.сээр гэртээ гарчээ. Хатуу өвөл шув.трах тийшээ хан.даж цагаан сар боллоо. Энэ цага.ан сар.аар Ганаа сү.үлийн арав гаруй жилд гэр.тээ анх удаа аав ээж, эхнэр болох бүсгүй.тэйгээ цугт.аа ш.инэлж Дооров бие нь овоо сай.жирч цагаан сар гар.чихлаа одоо ал.захгүй гэж ярин айл.чилж ирсэн ахан дүүс, нутаг нугын.хандаа дараа жилийн намар болох хури.мын за.р түгэ.эж хүмүүсийн сэт.гэл сайхан байлаа. Цагаан сар өнгөрө.өгөөд ажил руугаа явсан Ганаагийн үйлдвэр дээр тоног төхөөр.өмжийн эвдр.эл гарч ажил саатс.ан учир түүнийг шалг.аж тодру.улах, засах, хэрэгтэй сэлбэгийг гадаадаас за.хиж авчр.уулах гээд бө.өн хүнд.рэл гарч хэсэгтээ гэртээ харьж аав ээждээ үнс.үүлж, хайртай бүсгүйт.эйгээ уулзан сана.сан сэтг.элийг нь зас.аж чад.сангүй утсаар ярьж дуугаа сонсг.охоос цаашгүй санаа зо.вж байлаа. Борис Ганаа хоёр үйлдвэрийнхээ ажилчидтай эвдэ.рсэн төхөөр.өмжөө заса.хаар ажиллаж Чимгээ Орос руу сэлбэ.гэнд явж захиалан авчирс.анаар үйлдвэр хэв.ийн байда.лдаа оров. Жирэмсэн эхнэр, өв.чтэй байгаа аав.даа санаа зов.ж байсан Ганаа тэр орой.доо гэрийн зүг хүл.гийн жо.лоо заллаа. Ганааг үйлдвэр нь дог.олдож харьж чадахгүй байгааг түүнтэй ут.саар ярьж сонссон Батбэх Ханд хоёр

хотоос иржээ. Ганааг сан.аж уруу цара.йлсан охиноо харж өрө.вдсөн ээж нь сэтгэлийг нь засаж: миний охион удахгүй Ганаа нь ажлаа дуусаад хүрээд ирнэ шдээ харин миний охин аав ээжийгээ ирсэнд бая.рлахгүй байгаа юм уу гэхэд охин нь : Үгүй ээ баярл.алгүй яади.йн бээ би зүгээр л Ганааг сана.ад байгаа.м байхгүй юу гэж эрхлэхэд аав ээж хоёр нь түүнийг шо.олон инээлдэв. Батбэх Ханд хоёр хөдөө хэд хон.ож тэр хэдэд тус.лаж агаарт жаахан байгаад явах.аар болжээ. Тал нутагт төлийн дуу цанги.наж малчны хотонд хурга ишиг тоглосон хаврын нэгэн хавс.аргатай өдөр хонинд явсан Буджавыг хон.ио гэртээ ойр.туулан дө.хөж явтал өөдөөс нь то.сон ал.хаж очсон Дооров өвгөн: Миний хүү гарсан төл.өө ава.ачиж тав.иад цайг.аа ууг.аад ирээ Аав нь хон.ио дөх.үүлж байя гээд үл.дэв. Дооров жаран хэдэн жил энэ хорв.оод амьдр.ахдаа цэрэ.гт мор.дож эх орноо ба.руун хяг.аарт нүд цавч.илгүй ман.аж явсан эр цэ.ргийн гурван жилээс өөрөөр энэ л нутгаа ор.хиж явс.ангүй. Өсөхөөс өтө.лтлөө мал маллан амь.дарсан тэрээр хань ижилтэй болж үр хүүх.дүүдээ өсг.өн эндээс л амь.дралд нь хүргэ.сэн болохоор энэ л нутагтаа хайртай. Гэрийнхээ баруун талын жижиг толгой дээр суун хо.нио хар.ангаа гаан.саа га.рган та.мхиа нэр.ж өнгөрсөнийг бяса.лган ирээдүйг төсө.өлж суусан өв.гөн бага хү.үгээ бодож: Му.у хүү минь ажил нь болохгүй байгаа дуу.лдсан гайгүй байгаа ой.рд ирс.энгүй, Энэ тул.гар биетэй ох.ин нөхрөө санаа.д царай дара.ад байдаг, аав ээж нь ирчихээд байхад нээх тоохгүй юм гээч Ганаагаа л сан.аад байх шиг байна. Би хү.үгээ зүүд.элсэн удахгүй ирэх байхаа, одоо энэ бэ.рээ нэг төрү.үлээд бага ачаа харчи.хвал ч…нял.х хүүх.эд шиг эрх ч зол.иг болдоо гэж бодон инээд нь хүрэв. Том хүү нь хар бага.асаа л аавыгаа даг.аж нутагтаа амьда.рсан болохоор амьд.рах ухаан, мал мал.лах арга уха.анаар түүнээс дута.хггүйн дээр өөрийг нь залга.мжлан нутагтаа үл.дэх нэг Дооров байгаа гэж бодоход сайхан санагдана. Тэгтэл машины дуу гарч бага хүүгийнх нь машин гэрийн зүг давх.иж явна. За ашгүй дээ хүү минь ирлээ. Очиж уулзая ээ

дээ энэ бэр мө.дгүй төр.өх болсон гэж бодоод өв.гөн хо.нио зах.луулан гэр лүүгээ аа.жмаар хотл.уулж орх.иод гэрийн зүг нуруугаа үүрэн алх.аж явтал нүд нь манас.хийгээд л явчихлаа. Гадаа хурга ишиг, хашаа хорооны ажи.лтай ноц.олдож байгаад гэртээ орохоор алхаж явсан Санжид хөгшин өөдөөс нь алхаж яваад сөх.рөн ун.ах нөх.рөө ха.рж уу.лга алдан: өвг.өөн! яава.а? Алив Будаа рүү минь аав чинь гэж ха.шгираад түүн рүү ухас.хийхтэй зэрэгцэн хург.аны тэж.ээл бэл.дэж явсан Буджав хажу.уллан уна.сан аавы.нхаа зүгт гүйлээ… Буджавт тэв.рүүлэн ирсэн өвг.өн уха.ан о.рж эргэн тойрноо харж: Би зүгээрээ Хөг.шөөн! Хүүхд.үүд минь! Бит.гий са.ндар Бэр санд.арчих вий Бага ачи.йгаа өлгийд.чихвөл ч сайхан сэт.гэл амр.ах гээд байна шүү. Миний хүүхд.үүд том болжээ Аав нь та нар.аараа бахархаж байна гээд ду.угүй болж хэдэн мөч.ийн дараа амьс.галаа тат.чихав. Санжид хө.гшин өв.гөөн яасан бэ чи минь яачих.аваа дууга.раач дээ битгий яваач гэж уй.лан хаш.гирхад Цэрмаа учраа оло.хгүй уй.лж, Буджав Ганаа хоёр: Аав аа ааваа гэж зэрэг хашг.иран хар.айж хүрлээ. Удаан уулза.агүй хайртай хүндээ эр.хлэн суусан Цацраанаа гэнэтийн айм.шигт явд.алд цочирдс.ондоо хүүх.эд нь хө.длөж гэдс.ээр нь хату.улан базлу.улахад нөхрийнхөө гар.аас зу.урав. Гэнэт өв.дсөн Цацраанаа санда.ргаж Батбэх сум руу эм.ч дууд.ахаар давх.иж Ханд,

Цэрмаа Санжид гурав Цацраанааг хэвтү.үлэн тай.вшруулж, Буджав Ганаа хоёр илүү гэр цэг.цлэн аавыгаа оруу.лж толг.ой дээр нь зу.л ба.рин гэрийн өр.хийг бүтээлээ. Батбэх сума.ас э.мч, багийн да.рга хоё.рыг бас сумын Мааньт хэмээх өвг.өн лам.тай цуг авч.ирчээ. Шөнө.жин өвд.сөн Цацраанаа үүр цайсны дара.ахан ам.аржиж гэрээс энэ хор.воод шинээр мэ.ндэлсэн охин дуугаа хадаан байхад юу ч болоогүй мэт цэл.мэг тэ.нгэрт нар.ан манд.аж эх дэлхийг алтан шаргал туяаг.аараа гийгү.үлж эхлэв. – Үхэ.х төр.өхийн зав.сарт – Өл.гий авс.ыг хүн бүхэн дам.ждаг – Зулай.гаар гарч чөлө.өлөгдөн – Умайг.аар ам.илах хүний сү.нс мөн.хөд эргэдэг. Төгсөв.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Өгүүллэг

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *